بررسی بازی Tom Clancy's The Division 2 - از واشنگتن با عشق

The Division 2 در اکثر لحظاتش شما را غافلگیر می‌کند

۲

وقتی کاربران از یک بازی، فیلم یا یک محتوای هنری ناامید می‌شوند، انتظار دارند سازندگان آن در نسخه بعدی اشتباهات گذشته را تکرار نکرده و همزمان تفکرات جدیدی برای جذاب نگه داشتن ایده اصلی داشته باشند. نمونه این اتفاق به خوبی در The Division 2 رخ داده تا با یکی از بهترین Looter Shooter های چند سال اخیر روبرو باشیم.

Tom Clancy’s The Division 2

  • امتیاز ویجیاتو87
  • امتیاز کاربران
    6 ratings7.8/10
  • امتیاز متاکریتیک82

شورش در شهر

The Division 2 بیشتر به یک آپدیت درست و درمان برای قسمت قبلی شبیه است. این بار به جای نیویورک، تروریست‌ها کنترل پایتخت آمریکا یعنی واشنگتن را بر عهده گرفتند و حال شما در نقش یک مامور دیویژن وظیفه دارید شهر را از شر این گروه‌ها نجات داده و از جان خود و دیگر افراد بی‌گناه مواظب کنید.

بعد از فهمیدن پیش‌زمینه داستانی باید کاراکتر خود را با گزینه‌های متعددی که در اختیار دارید بسازید و وارد این شهر بزرگ بحران زده شوید. از همان ابتدای بازی، کار اصلی شما در The Division 2 نفوذ به ساختمان‌های تحت تصرف دشمن، به دست‌ آوردن آیتمی خاص یا دفاع از یک منطقه آسیب زده خواهد بود. ساختار ماموریت‌های بازی شاید در ابتدای کار کمی خسته‌کننده به نظر برسد اما این مراحل و تقریبا هر المان گیم‌پلی-محور دیگر در The Division 2 با جزییات فوق‌العاده‌ای همراه شده تا این عنوان برای ساعاتی طولانی لذت بخش باقی بماند.

به طور کلی ۱۱ منطقه در این بازی وجود دارند که شما با پیشرفت در روند داستان که با انجام ماموریت‌های اصلی، گشت و گذار در بخش‌های مختلف شهر و انجام چالش‌های روزانه و هفتگی میسر می‌شود، به‌صورت تدریجی به تمام آن‌ها دسترسی پیدا خواهید کرد. مانند اکثر بازی‌های این سبک، روند پیشرفت کاراکتر اصلی نسبتا کند است و برای به مشکل نخوردن در روند بازی، باید چالش‌های دیگری را به جز ماموریت اصلی انجام دهید.

در اینجا سیستم‌ گان‌پلی بازی کیفیت خودش را نشان می‌دهد. کاور گرفتن در The Division 2 کار بسیار لذت بخشی است و شلیک با اسلحه‌های متنوع بازی از این هم هیجان انگیزتر است. بر خلاف قسمت گذشته، اکثر دشمنان بازی به سرعت کشته می‌شوند و در مقابل با طیف وسیعی از دشمنان طرف هستیم که تنوع خودشان را تا انتهای بازی حفظ خواهند کرد. البته در بیشتر مراحل اصلی و فرعی بازی، در بخش انتهایی ماموریت با باس‌فایت‌هایی روبرو می‌شویم که برخلاف دشمنان و گجت‌های آن‌ها، تنوع چندانی ندارند و در واقع بیشتر به دشمنان دیویژن 1 شبیه هستند که برای از بین بردنشان باید تعداد بسیار زیادی گلوله را مصرف کنید.

البته از آن‌جایی که مدت زیادی از زمان شما در The Division 2 به مبارزه این دست از دشمنان نخواهد گذشت، ریتم مناسب گیم‌پلی دچار مشکل نمی‌شود. در مقابل، هوش مصنوعی دشمنان و گجت‌های متنوعی که آن‌ها در اختیار دارند حسابی شما را به چالش می‌کشد. در نتیجه این قضیه، برای پیروزی در اکثر مراحل به استراتژی از پیش تعین شده نیاز دارید که لذت تجربه The Division 2 را دو چندان می‌کند.

از این نکته هم نباید غافل شد که این حس برنامه‌ریزی قبلی، تنها به ماموریت‌های اصلی بازی محدود نمی‌شود و چه طی مدت ۲۰ ساعت زمانی که برای پایان بازی نیاز است و چه ساعت‌های طولانی بعد از آن‌، همیشه با چالش‌های جانبی گوناگونی روبرو خواهید شد که حس هیجان در کاربر را تقویت می‌کنند.

در جریان این ۲۰ ساعت،‌ بازی نه قصه زیادی برای گفتن دارد و نه تلاش زیادی برای ارائه آن می‌کند. اکثر ماموریت‌های بازی تنها با این بهانه طراحی شده‌اند تا شما را به سمت محیط‌های مختلف واشنگتن هدایت کرده و مکانیک‌های مختلف The Division 2 را اجرایی کنند. اکثر محتوای داستانی هم نه با کات‌سین‌های سینمایی طولانی مدت بلکه به وسیله مکالمات شخصیت‌های داستانی با شما طی مراحل مختلف بازگو می‌شود.

یکی از مکانیک‌های اصلی که طی مراحل داستانی دیویژن 2 شاهد آن هستیم به موضوع تعامل کاربر با محیط برمی‌گردد. مراحل مختلفی در بازی وجود دارند که شما باید با ایجاد تغییری در ساختار محیطی که در آن قرار دارید، آن‌ها را به سرانجام برسانید. همچنین، محیط بازی هم از تخریب پذیری بیشتری نسبت به گذشته بهره می‌برد و همین موضوع در بعضی از مواقع روند رسیدن شما به هدف نهایی را تغییر خواهد داد.

«چالش برانگیز بودن» به عنوان یکی از عناصر اصلی دیویژن 2 خودش را در طراحی محیط بازی هم نشان می‌دهد. مثلا، به بخش‌های مختلف نقشه بزرگ واشنگتن محل‌هایی برای اکتشاف یا حل کردن یک معمای ساده اضافه شده که حس ماجراجویی و کنجکاوی شما را تقویت می‌کنند. این گشت و گذار در نقشه با پاداش خوبی همراه است و در اکثر مواقع با آیتم‌های گوناگون جدیدی طرف خواهید شد که حسابی در مبارزات به دردتان خواهد خورد.

تنوع خودش را چه در این آیتم‌ها، چه گجت‌ها و چه سلاح‌های بازی نشان می‌دهد. همزمان با انجام وظایف خود به عنوان یک بازمانده در واشنگتن، با طیف گسترده‌ای از اسلحه‌ روبرو می‌شوید. سلاح‌ها در دسته‌بندی‌های گوناگونی شکل می‌گیرند و حس تیراندازی با آن‌ها در اکثر مواقع منحصر به‌فرد است. در ضمن، تمام اسلحه‌ ذکر شده قابل شخصی‌سازی هستند و می‌توان در بخش‌های مختلفی آن‌ها را تقویت کرد.

چه تقویت لباس شخصیت اصلی و چه به‌روزرسانی اسلحه‌، امری تزیینی در The Division 2 نیست و اگر قصد ساخت کاراکتر قدرتمندی را دارید، باید نحوه شخصی‌سازی لباس و تفنگ‌ها را یاد بگیرید؛ کاری که به لطف رابط کاربری مثال زدنی بازی، چندان سخت نیست.

علاوه بر این اسلحه و آیتم‌ها، گجت‌های مختلفی در این بازی وجود دارند که با پیشرفت در داستان به آن‌ها دسترسی پیدا خواهید کرد. این گجت‌ها چه از نظر نحوه عملکرد و چه طراحی، نمره قبولی را می‌گیرند اما بر خلاف سیستم سلاح‌های بازی، حضور آن‌ها در محیط مبارزات چندان تعین کننده نیست و بر خلاف چیزی که پیش از این انتظار داشتیم، نمی‌توان از آن‌ها برای پیاده‌سازی یک استراتژی جدید در مبارزات استفاده کرد.

طلوع

زمانی که واشنگتن به عنوان مقصد اصلی قسمت دوم دیویژن معرفی شد، بسیاری از کاربران نگران بودند تا پایتخت آمریکا جذابیتی اندازه نیویورک برفی قسمت اول نداشته باشد یا مانند گذشته با مشکل تو خالی بودن محیط بازی و تکراری شدن ساختمان‌ها پس از مدتی کوتاه روبرو شویم. استودیو مسیو که سابقه کار روی فار کرای 3 را هم در کارنامه خود دارد، کار خود در شبیه‌سازی یک نمونه بحران زده از واشنگتن را به خوبی هر چه تمام‌تر انجام داده است.

محیط‌های بازی، چه مناطق شهری و چه مکان‌های حاشیه نشین و بازتر، همگی به خوبی طراحی شده‌اند. اکثر ساختمان‌های معروف واشنگتن، از کاخ سفید گرفته تا بنای یادبود آبراهام لینکن را می‌توانید با جزییاتی بسیار نزدیک به واقعیت در The Division 2 مشاهده کنید و بناهایی که طی ماموریت‌های مختلف به آن‌ها سر خواهید زد همگی از ویژگی‌های مختص به خودشان بهره می‌برند. سیستم بارش برف دیویژن 1 هم جای خود را به چرخه شبانه‌روز داده و نورپردازی محیط چه در زمانی که خورشید در آسمان حضور دارد و چه زمانی که غروب می‌کند، چشم‌نواز است.

همه این المان‌های ظاهری در کنار هم، به علاوه رابط کاربری زیبای بازی، وحدت هنری خاصی را برای The Division 2 به ارمغان آورده‌‌اند و به نوعی به این عنوان هویت هنری بخشیده‌اند. البته در این میان هنوز مشکلاتی نظیر باگ‌های گاه و بی‌گاه وجود دارند که در بعضی از موارد ممکن است به تجربه شما از حضور در این محیط صدمه بزنند. در سمت دیگر ماجرا، کارگردانی صدا در دیویژن 2 را می‌توان در کمتر عنوانی پیدا کرد. موسیقی به خوبی با فضای مراحل هماهنگ می‌شود و صداگذاری‌ها نیز مانند همیشه در سطح حرفه‌ای انجام شده است. فاصله کاراکترها در میزان صدایی که به شما می‌رسد تاثیرگذار است و شاهد کم و زیاد شدن بی موقع اصوات در جریان گفتگوها و مراحل شلوغ The Division 2 نیستیم.

در دارک‌زون‌ها چه می‎‌گذرد؟

سه Dark Zone دیویژن 2 مناطقی هستند که بیشترین منابع بازی در آن‌ها قرار دارد؛ مناطقی که برای دوام آوردن در آن‌ها باید حرفه‌ای و در بعضی از مواقع حتی بی رحم باشید. البته بی رحم بودن محیط دارک زون‌ها بر خلاف قسمت پیشین، به معنای اعصاب خردکن بودن آن نیست و سازندگان The Division 2 تغییراتی کلیدی را در این بخش از بازی اعمال کرده‌‌اند که در ادامه آن‌ها را باهم مرور خواهیم کرد. هر کدام از این مناطق معماری منحصر به فرد خودشان را دارند و همین موضوع باعث می‌شود که موفقیت در هر Dark Zone، نیازمند استراتژی متفاوتی باشد.

یکی از این نقشه‌ها شامل منطقه‌ای در حاشیه شهر می شود که معماری خاص آن، کاربران را به سمت درگیری‌های نزدیک سوق می‌دهد. نقشه دوم شامل محیط‌های بازتری می‌شود که استفاده از اسلحه‌های دوربرد در آن کاربرد زیادی دارد و سومی نیز ترکیبی از دو دارک زون قبلی است. هر کدام از این مناطق، کوچک‌تر از تنها دارک زون دیویژن 1 هستند اما شخصاً سه دارک زون کوچک‌تر را به یک دارک زون بزرگ (که تا حد زیادی بی در و پیکر هم بود!) ترجیح می‌دهم. کوچک‌تر شدن اندازه دارک زون‌ها باعث شده تا طراحی استراتژی و برنامه‌ریزی برای رسیدن به لوت بیشتر، بیشتر از گذشته جوابگو باشد.

همان‌طور که پیش از این گفتیم، بهترین آیتم‌های دیویژن 2 را می‌توانید در این دارک زون‌ها پیدا کنید. بعضی از آیتم‌ها با مرگ شما در مبارزات دارک زون از بین نخواهند رفت اما بهترین آیتم‌ها، آن‌هایی هستند که در صورت مرگ در مناطق پر ریسک دارک زون برای همیشه از دست‌شان خواهید داد.

سیستم از دست رفتن لوت‌ در دارک زون‌های دیویژن 2 این گونه است که بعد از مرگ، تمام آیتم‌هایی که به دست آورده‌اید روی زمین خواهد افتاد و هر شخص دیگری که در این منطقه حضور دارد، می‌تواند آن‌ها را بردارد. بنابراین بازیکنان دیگر برای آن که به لوت شما دسترسی پیدا کنند، صرفا نیاز به کشتن شما ندارند. از سوی دیگر اگر به اندازه کافی سریع باشید، می‌توانید به محلی که کشته‌ شده‌اید برگشته و لوت از دست رفته را بردارید؛ اتفاقی که در دنیای خشن Dark Zone، دفعات بسیار کمی رخ خواهد داد.

مهم‌تر از همه این موارد، این بخش بسیار بیشتر از گذشته مهارت محور شده است. به این معنا که تمام دستاوردهای کاربران وقتی که وارد دارک زون‌ها می‌شود، متعادل سازی خواهد شد و بنابراین پیروزی شما بیشتر از قدرت و سطح اسلحه، به مهارتی که در The Division 2 پیدا کرده‌اید بستگی خواهد داشت. همچنین وجود سیستم Rogue باعث شده دیگر از افرادی که احتمال خیانت آن‌ها وجود دارد آگاه شوید، به این معنا که اگر بازیکنی قسمت انجام چنین کاری را داشته باشد، از قبل باید خود را به عنوان یک یاغی معرفی کند.

در ضمن انتخاب حالت Rogue دیگر محدود به حالت PVP (بازیکن در مقابل بازیکن) نخواهد شد و امکان یاغی بودن در حالت‌های PVE (بازیکن در مقابل محیط) و PVEVP‌ (بازیکن در مقابل محیط در مقابل بازیکن) وجود خواهد داشت. سریع‌تر کشته شدن بازیکنان نیز یکی دیگر از تغییرات اصلی این بخش محسوب می‌شود. متاسفانه، در مورد دشمنانی که هوش مصنوعی کنترل آن‌ها را در اختیار دارد، هنوز به گلوله‌های متعددی برای از بین بردن آن‌ها نیاز است. این مشکل بالانس بخش‌های PVE و PVEVP را تا حدودی دچار مشکل می‌کند.

تنهایی پر هیاهو

جدا از آن که تمام مراحل بخش داستانی The Division 2 به صورت تک‌نفره قابل بازی هستند، باید این نکته را در نظر بگیرید که سرورهای این بازی در ایران در دسترس نیست و بنابراین برای تجربه The Division 2 نیاز به استفاده از نرم‌افزار تغییر IP دارید که در بسیاری از مواقع، تاثیر مخربی روی تجربه شما از بخش چند‌نفره این عنوان خواهند داشت.

جدا از آن که می‌توانید مراحل داستانی بازی را با همراهی دوستانتان یا دیگر کاربران دیویژن 2 انجام دهید، تجربه اصلی شما از بخش چند نفره‌ی این عنوان در «دارک زون» اتفاق خواهد افتاد. این بخش در ابتدا برای شما در دسترس قرار ندارد و برای دسترسی به آن باید تعدادی از ماموریت‌های داستانی را تکمیل کنید. بر خلاف قسمت پیشین که شاهد حضور ۱ دارک زون بودیم، واشنگتن از ۳ دارک‌ زون جداگانه تشکیل شده است.

به طور خلاصه، دارک زون‌ها مناطق خطرناک‌تری نسبت به سایر بخش‌های شهر هستند که در آن‌ها شما باید برای به دست‌ آوردن منابع با دیگر کاربران و حتی هوش مصنوعی بازی رقابت کنید. در این بخش امکان اتحاد با دیگر کاربران وجود داشته و صد البته که می‌توانید ریسک تنها ماندن را به جان خریده تا به منابع و امتیازات بیشتری دسترسی پیدا کنید.

بعد از آن که به سطح مورد نیاز برای حضور در دارک زون رسیدید، پیشرفت در دارک زون برای شما تعریف خواهد شد که ربطی به بخش کمپین بازی نداشته و پیشرفت در آن تنها با حضور در این مناطق از بازی میسر می‌شود.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۲۵.۵ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۳۸.۵ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۷۶.۵ ساعت

در این لوکیشن، بخش مهمی از مشکلات دیویژن 2 از راه می‌رسد. در ابتدا باید به این نکته اشاره کرد که دارک‌ زون‌ها از نظر طراحی تفاوت‌های زیادی باهم داشته و حضور در آن‌ها تجربه چشم‌نوازی است. اگر در کلن‌ مشخصی حضور داشته باشید یا با دیگر دوستانتان دست به تجربه دارک زون‌ها بزنید، تجربه این بخش لذت بخش خواهد بود اما برای کاربری تک‌نفره، این بخش از The Division 2 بسیار بی رحم است.

برای مثال، سیستم Match Making بازی چندان عملکرد خوبی ندارد و از آن‌جایی که برای پیروزی در این بخش نیاز به برنامه‌ریزی هست، همکاری با بازیکن‌های غریبه در اکثر موارد کار سخت و حتی غیر ممکنی خواهد بود و شکست خوردن نتیجه‌ای غیرقابل اجتناب است. همچنین به جز حالت عادی دارک زون، در حال حاضر تنها ۲ حالت دیگر برای تجربه چند‌نفره‌ی دیویژن 2 وجود دارد که هر دوی آن‌ها با گذشت مدت زمانی تکراری خواهند شد. در یکی از این حالت‌ها،‌ باید از شخصی محافظت کنید و در بخش دیگر نیز، تیمی که زودتر از حریف به تعداد مشخصی از مرگ اعضای خود برسد، حذف و بازنده خواهد شد.

The Division 2 یک از معدود عناوین سبک لوتر شوتر است که از همان زمان عرضه، کار خودش را به نحو احسن انجام می‌دهد. تجربه بخش داستانی و مراحل بعد از آن چه به صورت تک‌نفره و چه همراه با دوستان هیجان انگیز، پر تنش و در نتیجه لذت بخش است؛ لذتی که با طراحی حرفه‌ای محیط بازی، موسیقی خوب و صداگذاری عالی بیشتر هم می‌شود. The Division 2 هنوز با مشکلاتی نظیر باگ‌های متعدد و بالانس نبودن بخش چند‌نفره دست و پنجه نرم می‌کند اما با توجه به قول سازندگان در پشتیبانی مداوم از این بازی و عرضه بسته‌های الحاقی رایگان، باید همچنان به ادامه دار بودن روند خوب این اثر امیدوار باقی بمانیم.

خلاصه بگم که...

دیویژن 2 از آن بازی‌هایی است که می‌توان ساعت‌ها غرق آن بود و احساس خستگی نکرد. با عنوانی طرف هستیم که بعد از به پایان رساندن بخش‌ داستانی هم در آن کارهای زیادی برای انجام دادن خواهیم داشت. مشکلات اصلی قسمت گذشته برطرف شده و اکثرا مکانیک‌های اصلی گیم‌پلی The Division 2 به خوبی کار می‌کنند. در طرف مقابل، بازی پیشرفت چشم‌گیری نسبت به نسخه گذشته محسوب نمی‌شود و تنوع کم باس‌فایت‌ها و ماموریت‌های اصلی شاید باعث شود که قید تجربه آن در طولانی مدت را بزنید.

می‎خرمش

دیویژن 2 از معدود لوتر شوترهایی است که از همان زمان عرضه کار خودش را به خوبی انجام داده و آنقدر محتوا دارد که قبل از عرضه محتوای قابل دانلودی، شما را برای ساعاتی طولانی سرگرم کند. در ضمن، اگر به دنبال یک اکشن سوم شخص مبتنی بر کاور گیری هستید که ساعت‌ها در دنیای بزرگش گشت زده و کاراکتر خود را ارتقا و تغییر دهید، The Division 2 از بهترین گزینه‌های موجود در بازار است.

نمی‎خرمش

باید به این موضوع توجه کرد که سرورهای این بازی در ایران تحریم هستند و بنابراین برای اجرای دیویژن 2 در داخل کشور نیاز به نرم‌افزار تغییر ای‌پی دارید؛ موضوعی که باعث می‌شود عده زیادی از گیمرهای ایرانی قید تجربه این بازی را بزنند و در نتیجه کامیونیتی ایرانی‌های دیویژن 2 نسبت به دیگر بازی‌های پرطرفدار محدودتر خواهد بود. در ضمن، یکنواختی ماموریت‌های بازی و سیستم پیچیده ارتقا کاراکتر آن شاید برای عده‌ای از کاربران که تنها به مدل اکشن محض هستند، پیچیده و خسته کننده به نظر برسد.
  • امتیاز ویجیاتو87
  • امتیاز کاربران
    6 ratings7.8/10
  • امتیاز متاکریتیک82
.کپی شد None

2
نظر تو چیه ؟

avatar
1000
2 نظرات
0 پاسخ ها
1 دنبال کنندگان
 
بیشترین واکنش
پرطرفدار ترین
2 نویسندگان دیدگاه
arminهادی آخرین نویسندگان دیدگاه
  مشترک شدن  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع رسانی کن
armin
مهمان
armin

سلام ..ممنون از برسی خوبتون اقای کرمی…عالی بود……من قصد خرید این بازی رو دارم….فقط نمیدونم…میتونم ..با گرافیک ۱۰۵۰.و cup i7 و رم ۱۲ بازی کنم..ممنون میشم اگه کسی میدونه راهنماییم کنه …@

هادی
مهمان
هادی

لطفا سیستم مورد نیاز برای اجرای بازی رو هم بنویسید.ممنون

ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...