بررسی بازی Trover Saves the Universe - آشنای بیگانه

دنیای ریک اند مورتی، این بار در فضا

0

Trover Saves the Universe از آن دسته عناوینی است که با محیط سرگرم‌کننده و خنده‌آور خود، لحظاتی به‌یادماندنی برای شما خلق می‌کند؛ اما ضرباهنگ و ریتم بازی با امتداد روایت آن افت کرده و در نهایت به اثری دارای مشکلات زیاد تبدیل می‌شود. Trover Saves the Universe پر است از ایده‌هایی که آشنا به نظر می‌رسند. دلیل این امر، حضور «جاستین رویلند» از شوی تلویزیونی «ریک اند مورتی» و تأثیرات او بر این بازی است. ایده کلی این بازی به قدری شبیه به اتمسفر ریک اند مورتی است که گاهی فراموش می‌کنید این دو اثر با یکدیگر تفاوت دارند. در ادامه با ویجیاتو همراه باشید.

Trover Saves the Universe

  • امتیاز ویجیاتو72
  • امتیاز کاربران
    47.5/10
  • امتیاز متاکریتیک76

معمولا ایده‌پردازان دنیای تلویزیون سعی می‌کنند از جهان وسیع و سخت‌گیرانه بازی‌های ویدیویی فاصله بگیرند و تعداد انگشت‌شماری از آن‌ها جرئت ورود به این حوزه را دارند. زیرا ایده‌هایی که معمولا در تلویزیون موفق به جذب مخاطب می‌شوند، در بیشتر اوقات نمی‌توانند در صنعت ویدیوگیم حرف‌هایی برای گفتن داشته باشند و این موضوع برای بازی‌هایی که به دنیای سینما و تلویزیون راه می‌یابند نیز صدق می‌کند. اینکه سازنده بتواند با حفظ همان حس‌وحال کلی اثر خود، آن‌ را به صنعتی بیگانه بیاورد، سخت‌تر چیزی است که به نظر می‌رسد. به همین دلیل شاید اولین باری که ایده کلی Trover Saves the Universe را شنیدم، نسبت به محصول نهایی حس خوبی نداشتم.

سبک پلتفرمر و اکشن-ماجرایی بازی Trover Saves the Universe برای پیاده‌کردن ایده‌های مد نظر سازنده، گزینه مناسبی به شمار می‌رود. ماجراجویی بودن بازی به سازنده اجازه می‌دهد مخاطب را به مکان‌ها، موقعیت‌ها و مبارزات مد نظر خود بکشاند و دست او را برای حفظ مخاطب در چارچوب انتخابی خود باز می‌گذارد. به همین دلیل از نظر پس‌زمینه و ایده کلی، این عنوان خوب به نظر می‌رسد و مشکلات، در مرحله اجرا دیده می‌شوند.

Trover Saves the Universe

بازی Trover Saves the Universe از همان ابتدا به ما می‌فهماند که با اثری ساده روبرو هستیم. پس از گذراندن چندین آموزش بسیار ابتدایی در حدود دو دقیقه، شما می‌مانید و عنوانی که قرار است ساعت‌ها به پایش بنشینید. مکانیک‌های بازی با تعداد کمی از دکمه‌ها انجام می‌شوند و قرار نیست با سختی خاصی از این نظر روبه‌رو شوید. همین مورد به روایت داستان مد نظر سازنده که خود نیز از سادگی احمقانه‌ای برخوردار است، کمک می‌کند.

شما در سیاره‌ای به نام «Chairorpia» قرار دارید و در داستان بازی، یک «Chairorpian» خوانده می‌شوید. در ابتدا، جانوری به نام «Abstainer» دو سگ شما را می‌دزدد و در ادامه متوجه می‌شوید او از آن‌ها قدرت می‌گیرد. به همین منظور، ترووِر برای کمک به شما فرستاده شده که از قابلیت‌های متنوعی از جمله شوخی‌هایی به‌جا و بامزه بهره می‌برد. در مسیر نجات سگ‌های چیرورپین متوجه می‌شوید که در اصل در حال نجات جهان هستید. این داستان کلی بازی است و همانطور که متوجه می‌شوید، به طرز طعنه‌آمیزی ساده به نظر می‌رسد.

درون بازی، از روی صندلی راحتی خود تروور را کنترل می‌کنید و روی صفحه، کنترلری به نمایش درآمده که بی‌شباهت به دوال‌شاک ۴ نیست. آنتن ارتباطی شما و تروور که به کنترلر شخصیت وصل شده، جانوری است که در حدقه چشم او قرار داشته و به شکلی بامزه و کمی چندش‌آور، در همان ابتدا به شما معرفی می‌شود. مخاطب می‌تواند تروور را در محیط جابه‌جا، او را وادار به پرش یا توسط او با دیگران ارتباط برقرار کند و به مبارزات برود. همچنین پازل‌هایی در محیط بازی قرار دارد که برخی از آن‌ها را خودتان حل کنید و برخی دیگر را به تروور بسپارید. این معما‌ها هم مثل ماهیت کلی بازی ساده و بی‌شیله‌پیله هستند.

مبارزات بازی هم همینطور و شما را فقط وادار به پشت سر هم فشار دادن دکمه حمله می‌کنند. شمشیر تروور بی‌شباهت به «لایت سِیبِر» فرنچایز استاروارز نیست. یکی از قابلیت‌های مبارزه این است که با پرش و سپس زدن دکمه حمله، سلامتی بیشتری از دشمن می‌گیرید. قابلیت‌های پلتفرمر بازی هم همان آراستگی و سادگی خود را حفظ می‌کند.

مکانیک‌های پلتفرمینگ در این بازی پیچیده نیستند و مخاطب با تعداد انگشت‌شماری قابلیت‌ خاص طرف است. به همین دلیل شاید پس از یک ساعت بازی، پرش‌های تکراری شما را آزرده‌خاطر کنند و از دنبال کردن ادامه داستان منصرف شوید. با توجه به اینکه با بازی کوتاهی طرف هستیم، انتظار می‌رفت بازی در ارائه ویژگی‌های ممتاز و منحصربه‌فرد، موفق‌تر باشد. به هرحال این یکنواختی، در نهایت پلتفرمینگ بازی را که خیلی هم با آن سروکار دارید، حوصله‌سربر می‌کند.

در بازی Trover Saves the Universe به قابلیت‌های شما در پلتفرمینگ و مبارزات، آپگریدهایی جزئی بخشیده می‌شود. سعی شده جنبه شوخی و خنده‌دار روایت، حتی به ارائه این آپگریدها نیز کشیده شود که گاهی بیش از حد به نظر رسیده و موجب می‌شود این قسمت بی‌مزه و در نهایت غیر قابل‌ تحمل شود.

Trover Saves the Universe

دروغ نیست اگر بگوییم مهم‌ترین بخش در بازی Trover Saves the Universe، دنیایش است. این دنیا به قدری زیبا و رنگارنگ طراحی شده که کاربر را به گشت‌وگذار بیشتر وادار می‌کند. درست است که پیش‌تر به این موضوع اشاره کردیم که سازنده توانسته مخاطب را در چارچوب انتخابیش نگه دارد، اما این موضوع گاهی بیش از حد مورد نیاز می‌شود و آزاردهنده ظاهر می‌شود. گهگاهی با قابلیت گشت‌وگذار بیشتر، تجربه لذت‌بخش‌تری به کاربر القا می‌کند و با از بین بردن حالت یکنواخت داستان، او را به ادامه بازی تشویق.

این گشت و گذار محدود، خود نیز بی‌عیب نیست و گاهی دنبال و در نتیجه کنترل کردن تروور سخت‌تر از آنچه که باید می‌شود. با اینکه بازی قابلیت‌هایی ارائه داده تا تروور را گم نکنید، اما همچنان کنترل تروور در مبارزات پیچیده به نظر می‌رسد.

بخش بعدی که از اهمیت زیادی برخوردار بوده، شوخی‌هایی است که در داستان به گوش می‌رسند. این شوخی‌ها به شخصه من را می‌خنداندند و با اینکه گاهی احساس می‌شود جملات رکیک بیش از حد هستند، همچنان به روند روایت آسیبی وارد نشده و از بازی دل‌زده نمی‌شوید. این شوخی‌ها در ماهیت کلی بازی، بیشترین شباهت را به ریک اند مورتی دارند.

در جریان بازی، چندین بار شاهد شکستن دیوار چهارم و مکالمه‌های مستقیم با کاربر هستیم. این‌گونه مکالمات شاید در دنیای فیلم و سریال معمول به شمار روند، ولی در جهان ویدیوگیم ایده ناب هستند.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۵ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۵ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۶.۵ ساعت

بازی Trover Saves the Universe از همان ابتدا نبوغ خود را در به تصویر کشیدن دنیایی خوش رنگ و لعاب و از همه مهم‌تر خنده‌دار نشان می‌دهد، اما با پیشروی در آن، ریتم داستان افت پیدا کرده و در پایان دچار اشکالات متعددی می‌شود. با اینکه با داستان کوتاهی روبه‌رو هستیم، پلتفرمینگ بازی نیز سریع تکراری و خسته کننده می‌شوند. مبارزات هم پس از مدتی از همان فرمول گشت‌وگذار پیروی کرده و خسته‌کننده می‌شوند.

از نظر بصری، Trover Saves the Universe چشم‌نواز بوده و دنیایی که به مخاطب ارائه می‌شود، بسیار جذاب است. در روایت داستان لحظه‌ای نیست که با شوخی منحصربه‎فرد و ممتازی لبخند روی لبتان ظاهر نشود و نویسندگان همیشه شوخی جدیدی در آستین دارند.

نکته جالب توجه دیگر در مورد Trover Saves the Universe اینکه تجربه آن با واقعیت مجازی یا بدون آن تفاوت چندانی ندارد و این طور نیست که یکی را به دیگری ترجیح دهید. عناصر موجود در بازی به تکنولوژی واقعیت مجازی وابستگی ندارند. این موضوع از این نظر که شاهد محتوای اختصاصی برای واقعیت مجازی نیستم، باعث ناامیدی می‌شود.

خلاصه بگم که...

شروع Trover Saves the Universe خیره‌کننده و بهتر از انتظار پیش می‌رود، اما هر چه داستان ادامه می‌یابد، خلاقیت‌های بازی در گیم‌پلی به اتمام می‌رسند و یک ساعت پایانی بازی عملا حوصله‌سربر است. داستان بازی کوشش می‌کند این خسته‌کنندگی را از بین ببرد و کمی هم موفق بوده، اما همچنان کوتاهی‌های مکانیک‌های بازی در ساعات پایانی حس می‌شوند.

می‎خرمش

اگر تجربه‌ای کوتاه، ساده و از همه مهم‌تر خنده‌دار و فان می‌خواهید، بازی Trover Saves the Universe برای شما ساخته شده. اگر از وسایل مورد نیاز برای تجربه این بازی در حالت واقعیت مجازی بهره‌مند هستید، این عنوان می‌تواند چندساعتی شما را سرگرم و اگر سخت‌گیر نباشید، درگیر نگه دارد.

نمی‎خرمش

هر چند آغاز Trover Saves the Universe درخشان و جذاب است، کیفیت آن با پیشرفت داستان به شکل محسوسی افت می‌کند. بازی تجربه کوتاهی دارد اما همچنان هم نتوانسته این تجربه کوتاه را از روند سینوسی خود دور نگه دارد. پلتفرمینگ بعد از چندین ساعت آزاردهنده می‌شود و مخاطب فقط به دنبال پایان داستان به هر نحوی که ممکن است خواهد بود.
  • امتیاز ویجیاتو72
  • امتیاز کاربران
    47.5/10
  • امتیاز متاکریتیک76

نظر تو چیه ؟

avatar
1000
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی کن
ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...