معرفی بازی Polysphere – وقتی درد و دوا یکیست!

Polysphere آرامش را به شما هدیه می‌دهد و به سرعت آن را از شما پس می‌گیرد

0

کاربرانی که بازی‌های پازل یا معمایی را دوست دارند، همیشه از پیدا کردن راه جدیدی برای به چالش کشیدن قدرت پردازش مغزشان استقبال می‌کنند. البته اگر موفق شوند در این بازار سراسر تقلید و مشابه‌سازی راه دیگری برای ورود به این چالش‌های جدید پیدا کنند! خوشبختانه Polysphere یکی از این راه‌های جدید است که ذهنتان را با روشی متفاوت به چالش می‌کشد.

اما تجربه Polysphere به همان اندازه که شیرین است، تلخی‌های خاص خودش را دارد. این تناقض در ارائه تجربه‌ای مفرح شاید در نگاه اول گنگ و بی‌معنی به نظر برسد، اما اگر با ویجیاتو همراه باشید توضیح می‌دهیم علت چنین ادعایی چیست.

Polysphere

Polysphere یکی از برترین بازی‌های به اصطلاح شصتی است. درواقع به عناوینی شصتی می‌گوییم که برای بازی کردن نیازی به استفاده از دو دست ندارند و می‌توانند در هر شرایطی (مخصوصا شرایطی سخت و عذاب‌آور مانند فضای فشرده و تنگ مترو یا اتوبوس) کنارتان باشند و شما را به سادگی تا انتهای مسیر همراهی کنند. Polysphere علاوه برچنین خصوصیاتی، یک بازی پازل است که برای ایده طراحی خود سَری به ژاپن یعنی مهد اوریگامی زده و به زیبایی از آن برای جلوه‌های بصری پازل‌های خوده بهره گرفته.

در هر مرحله شما با قطعات از هم پاشیده یک Papercraft یا مجسمه کاغذی روبه‌رو می‌شوید که در فضا معلق مانده‌اند. وظیفه شما این است که با چرخاندن هسته مرکزی این قطعات در فضایی 360 درجه، بتوانید پرسپکتیو درست برای دیدن جسم اصلی را به وجود آورید. هرچه تعداد این قطعات زیادتر و ابعاد آن‌ها ریزتر باشد، مرحله سخت‌تر خواهد بود و حل کردن آن برای شما چالش‌برانگیزتر خواهد شد. البته یکی دیگر از عوامل سخت شدن پازل‌های بازی این است که تصاویر استفاده شده طراحی مشابهی مانند سازه‌های اوریگامی دارند. به همین خاطر، تشخیص ابتدایی تصویر و کار کردن در راستای ساخت آن با مشاهده تکه‌های پراکنده‌اش تاحدودی غیرممکن است.

اما این بدین معنیست که Polysphere یک بازی کاملا شانسی است؟ پاسخ ابتدایی ما به این سوال خیر است. درواقع شما می‌توانید با استفاده از شانس و چرخاندن بی‌هدف قطعات درنهایت پرسپکتیو خواسته شده را به دست بیاورید. اما در مراحل بالاتر شانس موفقیت شما با توجه به افزایش قطعات و ریزتر شدن آن‌ها کاهش پیدا می‌کند. درنتیجه، زمان بیشتری برای حل کردن یک مرحله صرف می‌کنید. درثانی، بازی با این کار عملا هدف اصلی خود در سرگرم کردن شما را از دست می‌دهد و شما درگیر یک لوپ اجباری برای حل کردن مراحل می‌شوید که مطلقا بی‌معنی و بی‌هدف تلقی می‌شود.

2-w850

اما Polysphere برای این مسئله برنامه‌ریزی کرده و طراحی دقیق و هدفمند هر پازل باعث می‌شود تا پس از پیدا کردن روش درنظر گرفته شده برای حل مراحل بازی، دیدتان به نسبت به تصاویر تغییر کند و به دنبال چرخاندن بی‌هدف آن‌ها نباشید. کافیست با توجه به شکل و رنگ هر قطعه، به دنبال پیدا کردن قطعه‌ای دیگر باشید که از کنار هم قرار گرفتن آنان تصویری بامفهوم حاصل شود. بازی شما را در رسیدن به این تصویر خواسته شده اذیت نمی‌کند و درصورتی که بتوانید شکل حدودی آن را به دست آورید، به صورت اتوماتیک قطعات کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و پازل حل می‌شود.

اما چه چیزی تجربه شیرین این پازل متفاوت و آرامش‌بخش را تلخ می‌کند؟ سیستم جاه‌طلبانه درآمدزایی بازی موجب می‌شود تا کاربر پس از حل هر پازل مجبور به دیدن یک ویدیو تبلیغاتی شود. در این بین، شما برای دسترسی به مراحل بیشتر نیاز دارید تعداد مشخصی از پازل‌ها را حل کنید. برخی از این پازل‌ها به واسطه دیدن ویدیوهای تبلیغاتی و برخی دیگر با پرداخت‌های درون برنامه‌ای دردسترس قرار می‌گیرند. این بدین معنیست که شما خواه ناخواه در باتلاق تبلیغات Polysphere فرو می‌روید و برای فرار از آن تنها یک راه موقت دارید، قطع کردن اینترنت حین بازی.

اگر از این سیستم اعصاب خوردکن بازی چشم پوشی کنیم، می‌توانیم Polysphere را یکی دیگر از تلفیق‌های موفق هنر و سرگرمی تلقی کنیم. تلفیقی که با استفاده از طراحی و رنگ‌بندی چشم‌نواز، موسیقی آرامش‌بخش و پازل‌های هدفمند و سرگرم کننده شکل گرفته و به خوبی می‌تواند مخاطبانش را راضی نگه دارد.

پیشنهاد میشه

Polysphere با ارائه یک روش متفاوت برای حل پازل‌های تصویری در بستری آرامش‌بخش، می‌تواند طرفداران سبک پازل را مدت‌ها سرگرم کند. البته در این بین تبلیغات و سیاست‌های عجیب درآمدزایی بازی موجب می‌شود درصورتی که به اینترنت متصل باشید، شیرینی بازی به کامتان تلخ شود.

نظر تو چیه ؟

avatar
1000
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی کن
ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...