بررسی بازی انقراض - دور از خانه

انقراض شباهت زیادی به انتظارمان از یک عنوان ماجرایی اشاره و کلیک دارد

۰

مدتی پیش بازی جدید استودیو پتا گیمز، «انقراض» روی فروشگاه هیولا منتشر شد. عنوانی که مانند ساخته قبلی این استودیو یعنی بازی تحسین شده «شبان» در سبک ماجرایی اشاره و کلیک است و مانند همان بازی، شباهت چندانی به عناوین امروزی این سبک ندارد و بیشتر از الگو گرفتن از نمونه‌های موفق، المان‌هایی که طی دهه گذشته در بازی‌های این سبک وجود داشت را تکرار کرده است.

انقراض

  • امتیاز ویجیاتو50
  • امتیاز کاربران
    4 ratings3.5/10

داستان انقراض در مورد مرد جوانی است که تصادفی غیر منتظره او را در محیطی گیر می‌اندازد و حال از آن جایی که در یک دنیای رو به نابودی و فضایی آخرالزمانی به سر می‌بریم، او باید جدا از نجات دادن خود، با چالش‌های غیر منتظره‌ای هم روبرو شود.

با گذشت زمان و ملاقات با شخصیت‌های جدید، اطلاعات بیشتری در مورد او به دست می‌آوریم و به تدریج این شخصیت هدف تازه‌ای در داستان بازی پیدا می‌کند. البته کاراکترهایی که در این بازی وجود دارند بسیار محدود هستند و حرف‌هایی که به زبان می‌آورند هم به قدر زیادی دم دستی‌ است و همین مسئله باعث می‌شود تا از همان ابتدا متوجه شوید که نمی‌توانید توقع چندانی از انقراض در زمینه داستان پردازی داشته باشید.

برای مثال، نحوه به نمایش درآمدن دیالوگ‌ها در بازی دلسرد کننده است. جدا از این، دیالوگ‌ها با بی سلیقگی و فونت بدی به نمایش در می‌آیند. نحوه ارائه آن‌ها به مخاطب هم اصلا در حد و اندازه بازی‌های ماجرایی موفق سال‌های اخیر (و حتی بسیار قبل از آن) هم نیست و احتمالا همین قضیه هم عده زیادی را از دنبال کردن داستان منصرف خواهد کرد.

کاراکترهایی که در انقراض وجود دارند، بیشتر از آن‌ که شخصیت باشند، تیپ‌هایی هستند که پردازش آن‌ها از چند خط فراتر نمی‌رود. مانند بسیاری از فیلم‌ها یا داستان‌های آخرالزمانی، کاراکترهای شخصیت اصلی که فردی خوشتیپ و باهوش است، دختر نوجوان بی دفاع و پیرمردی که جانش ارزش چندانی ندارد، در این بازی هم حضور دارند.

البته توقع چندانی از انقراض نمی‌رود که بخواهد در چارچوب محدود خود کار خارق العاده‌ای از نظر معرفی و پردازش شخصیت‌ها انجام دهد اما حداقل استانداردها و حتی کلیشه‌های لازم برای توسعه شخصیت‌ها رعایت نشده‌اند و در نتیجه ارتباط برقرار کردن با این کاراکترها برای مخاطب کار بسیار سختی است.

از بحث داستان که بگذریم، انقراض در دیگر بخش‌های خود شباهت زیادی به بازی‌های ماجرایی دو دهه گذشته دارد. کل داستان بازی به چند بخش مجزا تقسیم شده و هر کدام از این بخش‌ها محل‌ها و معماهای مخصوص به خودشان را دارند. شما به عنوان شخصیت اصلی باید بین این محل‌های مختلف جابجا شده و معماها را حل کنید تا در نهایت به بخش بعدی برسید. در ضمن معماهای بازی با گذشت زمان و رسیدن به مراحل بالاتر سخت‌تر می‌شوند و برای رسیدن به محل‌های بعدی باید چالش‌های بیشتری را برطرف کنید.

به طور کلی معماهای حاضر در انقراض به ۲ بخش تقسیم می شوند. در بسیاری از موارد باید با تعامل با محیط، مشکلی را رفع کنید تا در نهایت به آیتمی برسید که شما را به بخش بعدی می‌رساند و بخش زیادی از زمان شما هم به پیدا کردن آیتم‌های پنهان شده در نقشه خواهد گذشت. معماهای محیطی انقراض در اکثر موارد آسان هستند و به جز چند موردی که پیش پا افتادگی آن‌ها ممکن است کاربر را آزرده خاطر کند، با محتوای استانداردی طرف هستیم که وقت سپری کردن برای آن کار لذت بخشی خواهد بود.

البته شرایط در مورد پیدا کردن اشیای پنهان کمی متفاوت است. همان‌طور که پیش از این گفتیم، در بعضی از موارد برای دسترسی پیدا کردن به اشیای مورد نیاز شخصیت اصلی برای رسیدن به سطوح بالاتر، نیاز است که در محیطی از قبل تعین شده، چندین شی یا علامت پنهان شده را کشف کنید. پیدا کردن این اشیا بیشتر از آن که چالش برانگیز باشد، از چند جهت خسته کننده است.

در ابتدا باید به این نکته توجه کرد که در بازی‌های ماجرایی امروزی دوران مراحل پیدا کردن اشیای گم شده به پایان رسیده و بعید است که در نمونه‌های امروزی بتوانید چنین بخشی را پیدا کنید. از سوی دیگر، آیتم‌هایی که در این محیط‌ها باید توسط شما پیدا شوند، هیچ ارتباط معنایی مشخصی با یکدیگر ندارند و انتخاب کردن آن‌ها در بیشتر موارد از هیچ الگوریتم خاصی پیروی نمی‌کند.

در نتیجه، کاربر به جای آن که سعی در حل معما داشته باشد یا حتی بخواهد الگوریتیم مشخصی برای حل آن‌ها پیدا کند، بیشتر تنها به کلیک کردن روی آبجکت‌ها ادامه خواهد داد تا در نهایت این بخش به پایان برسد.

«انقراض» در بیشتر بخش‌های خود یک بازی «کهنه» محسوب می‌شود که حتی در پیاده‌سازی همان المان‌های قدیمی این سبک هم تا حد زیادی دچار مشکل شده است.

این حرف را جدا از گیم‌پلی، به راحتی می‌توان در مورد استایل هنری بازی هم زد. منوهای بازی چندان زیبا جلوه نمی‌کنند و طراحی دنیای انقراض و آبجکت‌هایی که با آن‌ها سرکار داریم هم نکته خاصی ندارد. نکته خاصی ندارد به این معنا که بازی دارای وحدت هنری مشخصی نیست و المان‌های بصری آن در نهایت منجر به ساخت یک دنیای واحد تاثیر گذار نمی‌شوند.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۴ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۴ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۴ ساعت

به طور خلاصه، انقراض بیشتر از هر چیزی نماد گیر کردن در زمان است. عنوانی که برای مخاطب امروزی قدیمی شده و مخاطب قدیمی‌تر هم با وجود گزینه‌های بهتر موجود در بازار بعید است که با آن ارتباط برقرار کند. بازی شاید با چشم‌پوشی از مشکلات متعددی که دارد قابل تمام کردن باشد اما به خاطر گیم‌پلی کهنه و بخش یکنواخت پیدا کردن اشیای گم شده‌ای که دارد،  به هیچ عنوان به یک تجربه ماندگار تبدیل نخواهد شد.

با کاراکترها نمی‌توان ارتباط خاصی برقرار خواهد کرد یا اتفاق شوک برانگیزی هم طی داستان رخ نمی‌دهد که بخواهد شما را تحت تاثیر قرار بدهد. ریتم کلی گیم‌پلی انقراض از همان ابتدا مشخص است و همین قضیه هم ممکن است مخاطب را در میانه‌های راه خسته کند.

جدا از این موارد، وقتی به المان‌های بصری بازی می‌رسیم، صحنه ماندگار یا طراحی خاصی وجود ندارد که بخواهد مخاطب را تحت تاثیر قرار بدهد یا در ذهن او باقی بماند.

خلاصه بگم که...

انقراض عنوان یک بازی ماجرایی موفق نیست و چیز جدیدی برای عرضه ندارد و همین قضیه هم باعث می‌‌شود تا عده زیادی قید آن را بزنند. در مقابل، این بازی به جهت ساده بودن و داشتن زبان فارسی می‌تواند گزینه خوبی برای آشنایی با عناوین این سبک باشد.

می‎خرمش

اگر دلتان برای بازی‌های ماجرایی اشاره و کلیک دهه گذشته تنگ شده و فارسی بودن یک بازی هم برای شما موضوع مهمی است، «انقراض» می‌تواند تجربه‌ نسبتا مناسبی باشد که با عبور از مشکلاتی که دارد، ارزش تمام کردن خواهد داشت.

نمی‎خرمش

اگر از طرفداران بازی‌های ماجرایی هستید انقراض به هیچ عنوان نمی‌تواند در هیچ کدام از بخش‌های خود شما را تحت تاثیر قرار دهد و اگر به دنبال تجربه بازی‌های ماجرایی ایرانی هستید، گزینه‌های بهتر دیگری هم در بازار وجود دارند.
  • امتیاز ویجیاتو50
  • امتیاز کاربران
    4 ratings3.5/10
.کپی شد https://vgto.ir/in

نظر تو چیه ؟

avatar
1000
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی کن
ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...