بررسی بازی Songbird Symphony - سمفونی پرندگان

آوازهایی برای سرزمین مادری‌ام

1

هر از گاهی یک بازی مستقل پیدا می‌شود که نشان می‌دهد اگر ناشرین بزرگ به سازندگان کوچک و ایده‌های خلاقانه آنها اهمیت بدهند، چقدر اوضاع فرق می‌کند. البته این حرف من شاید با مفهوم بازی‌های مستقل و جمع و جور منافعت داشته باشد و خود فعالان این حوزه چندان مشتاق به همکاری با ناشرین بزرگ نباشند اما شخصا تصور می‌کنم که بازی Songbird Symphony اگر با بودجه عظیم‌تری ساخته می‌شد، با اثری ماندگار روبرو بودیم.

Songbird Symphony

  • امتیاز ویجیاتو90
  • امتیاز کاربران
    1 10/10
  • امتیاز متاکریتیک81

ویدیوگیم را ما بزرگ‌ترها دزدیدیم، این یکی حرف من هم شاید مخالفانی داشته باشد ولی شخصا معتقدم که ویدیو‌گیم‌ها برای دنیای بچه‌هاست و ما بزرگ‌ترها از آن سو استفاده می‌کنیم. درست است گه در طی این سال‌ها بازی‌های محشری مانند رزیدنت اویل و Last Of Us و… ثابت کردند که داستان‌سرایی در بازی سن و سال نمی‌شناسد؛ ولی همچنان ماریوی قارچ‌خور یا پوکمون‌های رنگارنگ را همه دنیا می‌شناسند؛ به واسطه بچه‌ها.

بازی Songbird Symphony نیز برای بچه‌ها ساخته شده و البته برای بزرگ‌ترها نیز حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. بازی دنیایی شاد و مفرح را به نمایش می‌گذارد. اگر یک صبح روز تعطیل این بازی را تجربه کنید، گویی در روستایی با صدای جیک جیک پرندگان بیدار شدید و حال و روزتان عوض می‌شود.

شما در نقش پرنده‌ای به نام Birbie بازی را آغاز می‌کنید که با عمو پیل خود که یک طاووس است در میان دار و دسته طاووس‌ها زندگی می‌کند. قد و قواره و شکل و شمایل بربی هیچ ربطی به دیگر طاووس‌ها ندارد و هربار از هویت و والدین خودش از عمو می‌پرسد، جواب سربالا می‌شنود.

یک روز بربی از اینکه نمی‌داند کیست و حتی چیست! کفری شده و تصمیم می‌گیرد پیش جغد دانا برود؛ پرنده‌ای که به گفته عمو و سایرین پرندگان، همه چیز را می‌داند. بربی از اینکه توسط دیگر اعضای دار و دسته طاووس‌ها مورد تمسخر قرار بگیرد خسته شده و می‌خواهد هر طور شده از جغد دانا درباره پیشینه‌اش بپرسد.

جغد دانا هم اما از پاسخ دادن بربی عاجز است. او از پرنده کوچولو می‌خواهد که کمکش کند مجسمه جادویی درون خانه‌اش را درست کند تا به وسیله آن پاسخ بربی را پیدا کنند. این مجسمه نیازمند نت‌های موسیقی تمامی پرندگان جنگل است و از آنجا که بربی، عاشق آواز خواندن و موسیقی است و استعداد یادگیری بسیار عجیبی در این مقوله دارد، تصمیم می‌گیرد تا به سراسر جنگل رفته و با یادگیری نت‌های آواز تمامی پرندگان، به جغد دانا کمک کند تا خودش هم به پاسخ پرسش همیشگی‌اش برسد.

بازی Songbird Symphony یک عنوان ریتمیک (موزیکال) است که در آن آواز و موسیقی حرف اول و آخر را می‌زند. قهرمان داستان پرنده‌ای است عاشق رقص و آواز بوده و همانطور که اشاره شد استعداد شگفتی هم در یادگیری نت‌های موسیقی دارد. بربی با هر شخص مهمی که در طول بازی روبرو می‌شود، معمولا دیالوگ‌هایی از جنس آواز بین‌شان رد و بدل می‌شود. هارمونی موسیقی در بازی Songbird Symphony رکن اصلی و اساس و پایه آن است.

بربی بعد از ورود به هر مکان، باید شروع به جمع‌آوری نت‌های پنهان شده در آن نقطه جغرافیایی بکند. برای این کار باید در محیط پرسه بزنید و با حل کردن برخی معماهای ساده به نت‌ها دست پیدا کنید و یا اینکه ماموریت‌های جانبی ساده‌ای را برای کاراکترهای محیط انجام دهید تا بزنند زیر آواز و نت‌هایشان را به دست بیاورید. مثلا باید با شاهدختی صحبت کنید که منتظر شاهزاده سوار بر اسب سفیدش است تا بزند زیر آواز و شما هم با کپی‌برداری از نت‌های او، آوازش را یاد بگیرید و یا به مادری کمک کنید تا جوجه‌هایش را پیدا کند و از خوشحالی بزند زیر آواز.

آواز خواندن اما در بازی Songbird Symphony همان موردی است که در اول متن به آن اشاره کردم. طبیعتا به خاطر محدود بودن بودجه یک بازی مستقل، ما رسما شاهد صدای آواز در بازی نیستیم و هیچ دیالوگی در بازی صداگذاری نشده است. همه چیز با هارمونی موسیقی به گوش ما می‌رسد و سازندگان تمام تلاش خود را کردند تا این موضوع را به نحو احسن پیاده‌سازی کنند. ریتم موسیقی بازی با تمامی جملات ادا شده یکسان بوده و در اجرای آوازها نیز، موسیقی به طرز اعجاب‌انگیزی ساده ولی دلنشین است.

موسیقی خود مراحل بازی در حین گشت و گذار نیز دائما در حال تغییر است. با اینکه تمام قطعات موسیقی استفاده شده در بازی از آلات موسیقی مختلف و یا سبک‌های موسیقی پیچیده استفاده نمی‌کند و گوش گیمر پذیرای ساده‌ترین نت‌های موسیقی است، ولی همین سادگی که در تمام عناصر بازی (داستان، گرافیک، کنترل و موسیقی) به کار گرفته شده آن را زیبا‌تر و دلنشین‌تر می‌کند.

گیم‌پلی بازی نیز به ساده‌ترین روش ممکن طراحی شده است. بربی با فشردن هر دکمه شروع به آواز خواندن یک نت خاص می‌کند و در ابتدا فقط یک نت را بلد است. کم کم با یادگیری نت‌های بیشتر،‌ دکمه‌های بیشتری برای آوازخوانی اضافه می‌شوند و بازی چالشی می‌شود. به هیچ وجه به سادگی بازی در ابتدای آن توجه نکنید، موضوعی که شاید در ابتدای امر توی ذوق مخاطب بزند و بازی را بسیار بچه‌گانه توصیف کند ولی با پیشروی یک ساعته در بازی و یادگیری حداقل دو سه نت دیگر، تازه سختی بازی آغاز می‌شود.

در خلال بازی مبارزات ریتمیکی نیز وجود دارد که بربی باید از آنها سربلند بیرون بیاید تا بتواند به ادامه ماجراجویی‌اش دست پیدا کند. برخی از کاراکترها و شخصیت‌ها به همین راحتی نت‌های آوازخوانی خود را به بربی یاد نمی‌دهند. این صحنه‌ها بیشتر شبیه به یک Boss Stage می‌ماند و در آن ضمن نشان دادن متن آواز، شما باید پاسخ نت‌های طرف مقابل را کوبنده‌تر از همیشه بدهید. تقریبا در هر یک از این Boss Stageها،‌ نت‌ها با روش خاص خود نواخته می‌شود و یک فرمول واحد برای اجرا کردن نت‌‌ها وجود ندارد؛ یک بار نت‌ها به سمت شما پرتاب می‌شوند و باید سربزنگاه دکمه را فشار دهید و یا یک بار نت‌ها از بالا به پایین می‌آیند و یا ناگهان ظاهر می‌شوند و… .

تنوع اجرای نت‌ها در هر نبرد و تفاوت ۱۸۰ درجه‌ای تمام موسیقی‌ها (حتی موسیقی و تکست رپ هم به نوعی در بازی گنجانده شده، هرچند بخواهیم صادق باشیم چندان درست و دقیق پیاده‌سازی نشده) باعث شده که بازی به هیچ‌وجه به ورطه تکرار نیفتد. نت‌های کشدار و نت‌های پشت سرهمی که در مراحل بالاتر سر و کله‌شان پیدا می‌شود،‌ بازی را بسیار سخت کرده و دقت و مهارت و البته قدرت شنیداری بسیار بالایی برای رد کردن آنها لازم است.

نکته مهم در تمام مدت زمان بازی Songbird Symphony همین گوش دادن درست و حس ریتم گرفتن با اصوات بازی است. اگر بتوانید این ریتم را در ذهن خود تکرار کنید و دستان خود را نیز با آن همراه سازید، می‌توانید به بهترین نحو بازی را پیش ببرید. بازی به زیبایی آشنایی با نت‌ها و یادگیری هارمونی موسیقی را به ذهن گیمر یاد و این کار را آرام آرام و بدون هیچ عجله‌ای انجام می‌دهد. با کمی صبر و حوله و البته دقت نظر،‌ می‌توان در اجرای نت‌ها حرفه‌ای شد و بربی را به راحتی برنده هر مبارزه آوازخوانی کرد.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۴ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۵ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۶ ساعت

جدا از مراحل آوازخوانی، بربی در برخی مواقع باید مراحل را با کمک دوستی که در خلال ماجراجویی‌اش پیدا می‌کند بگذراند. دوست کله تخم مرغی او می‌تواند با نت‌ها و آوازهایی که بربی به تدریج یاد می‌گیرد، دستورات خاصی بشنود و اطاعت امر کند. مثلا می‌توانید به او بگویید فلان جا بایستد و یا به دنبال شما بیاید و یا با شما بزند زیر آواز و… این دستورات برای رد کردن برخی مناطق ضروری است و البته در برخی موارد هم دردسرساز می‌شود چرا که ممکن است اشتباهی دست‌تان به یکی دوتا نت بخورد و دوست کله تخم مرغی شما برای خودش شروع به حرکت کند.

گرافیک کارتونی بازی رنگ‌بندی بسیار جذاب و شادی دارد که با محیط مفرح بازی کاملا سازگار است. طراحی مراحل نیز در بازی Songbird Symphony برخلاف انتظار من هوشمندانه صورت گرفته و مراحل بزرگی برای آن در نظر گرفته شده که در هر مکان چندین و چندین ماموریت جانبی وجود دارد. این ماموریت‌های جانبی از پیدا کردن پرهای پرندگان مختلف آغاز شده و تا کمک به دیگر کاراکترهای محیط پیش می‌رود. دفتر Journal بربی نیز می‌تواند در هر لحظه به او یادآوری کند که مشغول چه کاری باید باشد (این دفتر را جدی بگیرید چرا که در برخی مواقع بازی یادش می‌رود به شما بگوید باید کجا بروید و چه‌کار کنید!)

به جز مشکلاتی در زمینه دوربین بازی که در برخی مواقع قفل می‌شود و همچنین یک سری باگ گرافیکی که البته اعصاب خردکن نیست و بیشتر مضحک است، ایراد دیگری به دنیای پرندگان آوازخوان بازی Songbird Symphony نمی‌توان گرفت. بازی با حداقل بودجه‌ ساخته شده و توانسته به عنوان یک عنوان مستقل، بسیار خوب عمل کند. ماجرای بربی برای مخاطبین اصلی خود یعنی بچه‌ها شگفت‌انگیز بوده و گیمرهای بزرگ‌تر نیز می‌توانند در این داستان شگفت‌انگیز سهیم باشند و یک بازی موزیکال ساده ولی بی‌نظیر را تجربه کنند.

خلاصه بگم که...

بازی Songbird Symphony یک عنوان جمع و جور مستقل است که اگر بودجه خوبی پشتش بود و آوازهایی با صداگذاری دقیق در خود به همراه داشت، می‌توانست تبدیل به یک فرنچایز محبوب شود. بازی در حال حاضر در دنیای بازی‌های مستقل می‌درخشد و مخاطبین کوچک و بزرگ خود را به چالش می‌کشد. ماجراجویی بربی و دوستانش در جنگل‌های پهناور برای یادگیری نت‌های موسیقی به شکل زیبایی به تصویر کشیده شده و گیمر را مجاب به پیشروی در بازی و شنیدن داستان این پرنده کوچولوی شگفت‌انگیز می‌کند.

می‎خرمش

بازی Songbird Symphony قیمت چندانی ندارد و با توجه به حال و هوای بسیار شاد و مفرحی که با خود به همراه دارد، می‌تواند به تنهایی یک غروب تلخ روز تعطیل را به روشن‌ترین و شادترین روز تعطیلی تبدیل کند. کنترل ساده و هارمونی نت‌ها در جای جای بازی وجود دارد و حس و حالی که بازی Songbird Symphony با خود به همراه دارد وصف‌نشدنی است. در این بین از داستان خوب بازی نیز نباید غافل ماند که هرچند پیچیدگی‌های خاصی ندارد ولی تمام عناصر یک داستان را در خود جای داده و یک قصه سرسری و کلیشه‌ای را مد نظر قرار نداده است.

نمی‎خرمش

بازی Songbird Symphony یک بازی موزیکال و ریتمیک است و تمامی نبردها و معماهای بازی حالتی موزیکال دارند، آنهم نه موزیکالی از نوع فیلم‌های هالیوودی و یا بازی‌هایی با بودجه سنگین. حال و هوای بازی این‌چنین است و اگر با این فضاها به هر دلیلی حال نمی‌کنید، باید بیخیال بازی شوید.
  • امتیاز ویجیاتو90
  • امتیاز کاربران
    1 10/10
  • امتیاز متاکریتیک81

1
نظر تو چیه ؟

avatar
1000
  مشترک شدن  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع رسانی کن
ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...