بررسی بازی Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 - مشعل همیشه روشن

یک المپیک فانتزی را تجربه کنید

۲

بازی Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 یک بازی المپیکی دیگر با حضور سونیک و ماریو است که در واقع ادامه دهنده یک رسم چندین ساله است. در ادوار گذشته برگزاری این رویداد بزرگ ورزشی بازی‌های المپیکی دیگری نیز با حضور این دو کاراکتر عرضه شده بود و طعم جدیدی از المپیک را به گیمرها اعطا کرده بود. در این بازی‌های فانتزی – ورزشی ما با انبوه زیادی از ورزش‌های المپیکی روبرو هستیم که بازیکنان آن نه ورزشکاران واقعی بلکه شخصیت‌هایی از دو دنیای محبوب سونیک و ماریو هستند.

بازی جدید المپیکی ماریو و سونیک چند روزی است که به عرضه نهایی رسیده و حالا می‌توان بیشتر درباره آن صحبت کرد. سورپرایز بزرگ این بازی بخش رترو یا به قول خود بازی، بخش المپیک ۱۹۶۴ توکیو است که برای اولین بار (و شاید آخرین بار چرا که فعلا خبری از تمدید مجدد عرضه بازی‌های المپیکی ماریو و سونیک نیست، هرچند به احتمال زیاد این موضوع با توجه به فروش گسترده بازی محقق خواهد شد) در این سری به چشم می‌خورد.

ماریو و سونیک حالا نه تنها فقط در دوران مدرن، بلکه در دوران بازی‌های کلاسیک نیز به رقابت با دیگر دوستان و دشمنان خود می‌پردازند. وجود بخش داستانی در بازی سونیک و ماریو یک نکته جالب توجه برای دوستداران این دو شخصیت است. بخش داستانی بازی  در این بخش از بازی به نقشه پلید دکتر اگمن (همان دشمن سیبیلوی سونیک) پی خواهیم برد که البته نقش بر آب می‌شود و به نقشه‌اش گند می‌خورد!

او که قصد داشت سونیک و ماریو را به دنیای قدیم بفرستد، حالا خودش و براز (دشمن ماریو، همان لاکپشت غول پیکر همیشه عصبانی) را نیز اسیر این دنیای قدیمی کرده است. ماریو و سونیک و این دو شخصیت منفی توسط یک دستگاه بازی قدیمی به توکیوی ۱۹۶۴ رفته‌اند و در دوران بازی‌های رترو (کلاسیک و قدیمی) گیر کرده‌اند.

از قضا در همان سال مراسم المپیکی در توکیو برپاست و اگمن در آن شرکت می‌کند، ماریو و سونیک هم فکر می‌کنند که شرکت اگمن در این رویداد ورزشی لابد دلیلی دارد و به دنبال او در مسابقات حضور پیدا می‌کنند.

Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020

  • امتیاز ویجیاتو90
  • امتیاز کاربران
    4 ratings6.3/10

از آنسو اما لوییجی دوست داشتنی را داریم که در دوران حاضر باقی مانده و نمی‌داند باید چه خاکی به سرش بریزد تا سونیک و ماریو را دوباره از این جعبه جادویی (همان کنسول قدیمی) بیرون بیاورد. لوییجی در بحبوحه مراسم المپیک ۲۰۲۰ با این مشکل گلاویز شده و از آنسو هم در مسابقات شرکت می‌کند و هم به دنبال راهی برای نجات دادن دوستانش است.

بازی Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 به طرز هوشمندانه‌ای بخش داستانی خود را به دو بخش تقسیم کرده و هم قسمت رترو و هم قسمت بازی‌های همیشگی و مدرن خود را به نمایش می‌گذارد. توازن بسیار مناسبی در روایت داستان بازی وجود دارد و گیمر با کشیده شدن به سمت بازی‌های مختلف در سبک‌های مختلف، حوصله‌اش به هیچ وجه سر نمی‌رود. همچنین نباید فراموش کرد که از بخش داستانی چنین بازی نباید توقع چندان زیادی داشت و طبیعتا داستان بازی یک شاهکار ابدی نیست ولی برای یک بازی ورزشی با حضور سونیک و ماریو (که اساسا بازی‌های مستقل‌شان نیز داستان درگیرکننده‌ای ندارند) کفایت می‌کند.

عنصر مهمی که هر گیمری از یک بازی ورزشی انتظار دارد نه داستان بلکه گیم‌پلی بازی است. گیم‌پلی رشته‌های مختلف ورزشی در بازی Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020از تنوع کافی برخوردار است و هیچ‌یک شبیه به یکدیگر طراحی نشده‌ است. بازیسازان حواسشان جمع بوده که گیم‌پلی بازی‌ها را طوری طراحی کنند که بعد از یکی دو بار آزمون و خطا، هر گیمری در هر سطحی بتواند آنها را فرا بگیرد؛ ساده بودن بعضی از بازی‌ها نقطه ضعفی است که در اینجا به چشم می‌خورد و باید اعتراف کرد که از بیش از ۵۰ رشته ورزشی موجود در بازی، ۳۰ درصد آنها گیم‌پلی ساده و بی‌چالشی را به ارمغان می‌آورند که جذابیت خاصی برای گیمرها و رقابت با یکدیگر نخواهد داشت.

از آنسو اما برخی از رشته‌های ورزشی مانند تیراندازی، پرش طول، موج سواری، شمشیر بازی، فوتبال و… می‌تواند یک تفریح واقعا سرگرم‌کننده چند نفری به حساب بیاید. کنترل تمامی بازی‌ها به دو صورت فشردن دکمه و یا استفاده از ابزار سنسور در کنترلرهای سوییچ بوده و گیمرها می‌توانند بسته به سلیقه خودشان از هر نوع کنترلی که می‌خواهند استفاده کنند. وجود چندین گزینه برای هدایت بازی نکته قابل توجهی است و شخصا توانستم با جویکانی که دریفت شدیدی داشت از بازی نهایت لذت را ببرم و اعصابم خرد نشود.

جدا از رشته‌های واقعی ورزشی، تقریبا ۵ بازی کاملا خیالی و فانتزی نیز در این نسخه از سری بازی‌های     حضور دارد که تماما زاییده تخیل بازیسازان است. این بازی‌ها تداعی کننده برخی از عناوین قدیمی بازی‌های سونیک و ماریو هستند (به عنوان مثال مسابقه اسکیت سواری هوایی که یادآورکننده بازی سونیک رایدرز برای نسل قبل است) و برخی از آنها نیز حال و هوای جدیدی دارند. این بازی‌های فانتزی نکته قوت خوبی برای بازی به شمار می‌روند و سازندگان روی آنها در بخش داستانی نیز مانور خوبی داده‌اند.

برخی از بازی‌ها نظیر تنیس و بدمینتون نیز پیش‌تر در بازی‌های گذشته ماریو مانند ماریو پارتی و یا ماریو تنیس دیده شده‌آند و در اینجا نسخه جمع و جورتری از گیم‌پلی آنها پیاده سازی شده است. همانطور که پیش‌تر تاکید کردم،‌ بازی هم برای تازه‌واردین و هم برای آشنایان بازی‌های مسابقه‌ای ماریو و سونیک، جذابیت‌های خودش را دارد و می‌تواند با وجود تکراری بودن برخی از ورزش‌ها، همچنان دوست داشتنی ظاهر شود.

برخی از ورزش‌ها جای کار بیشتری داشته و به نظر می‌رسد بازیسازان در پیاده سازی و اجرای آنها کم‌کاری از خود نشان داده‌اند؛ البته شاید هم بتوان گفت که تیم سازنده قصد نداشته که بازی‌های ورزشی خود را حرفه‌ای به تصویر بکشد و عزم خود را جزم کرده که تمامی بازی‌ها را به صورت کژوال در بیاورد. با پذیرفتن این فرضیه و در نظر گرفتن گروه سنی همگانی مخاطبین بازی، شاید بتوان از این ایراد چشم‌پوشی کرد و حتی آن را در جرکه موارد مثبت بازی قرار داد.

بخش چند نفره بازی Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 هم به صورت آفلاین و هم به صورت آنلاین در دسترس است و بخش آفلاین آن می‌تواند به یک گزینه بسیار مناسب برای یک بازی پارتی گیم باشد. یادتان باشد برای تجربه برخی از بازی‌ها بهتر است که بازی را روی داک و در صفحه عریض‌تری نسبت به صفحه نمایش نینتندو سوییچ تجربه کنید (مثلا بازی تیراندازی با کمان) چرا که دقت و دید بیشتری برایتان به همراه خواهد داشت.

گرافیک و موسیقی در Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 نیز در جایگاه بسیار مناسبی قرار دارند. موسیقی در بازی‌های ورزشی هیجان‌انگیز ریتم تندی دارد و هیجان دوچندانی به بازی می‌دهد و در بازی‌های دیگر نیز به مرور اوج می‌گیرد. در واقع می‌توان گفت موسیقی همگام با ورزش پیش رفته و حال و هوای حاکم در مسابقه را کاملا به گیمرها انتقال می‌دهد. گرافیک بازی نیز نسبت به نسخه‌های قبلی پیشرفت محسوسی داشته و می‌توان کیفیت بافت‌های تصویر و روان بودن انیمیشن‌ها را در برخی ورزش‌ها نظیر موج سواری به وضوح مشاهده کرد.

ماریو و سونیک در بازی جدید خود به همراه تمامی دوستانشان حضور دارند و تعدد شخصیت‌ها باعث شده که هواداران هر دو سری بتوانند با کاراکترهای دوست داشتنی‌شان ملاقات دوباره‌ای داشته باشند. با اینکه هر کاراکتر ویژگی‌های شخصیتی خودش را دارد ولی واقعیت اینست که هیچ‌یک از این ویژگی‌ها را نباید باور کرد چرا که اساسا با یک بازی کاملا کژوال روبرو هستیم و شانس بیشتر از حرفه‌ای بودن در اینجا جواب می‌دهد.

Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 توانسته با حفظ عناصر موفق گذشته خود و اضافه کردن ارزش افزودده‌های بی‌نظیری به نسخه جدید خود، مانند همیشه خوش بدرخشد و در جدول فروش بازی‌ها نیز رتبه خوبی دست پیدا کند. ماریو و سونیک و دنیای المپیکی‌شان انتخاب بسیار مناسبی برای یک سرگرمی تک یا چند نفره ایجاد کرده‌اند؛ یک سرگرمی که اکیدا توصیه می‌شود آن را به صورت گروهی تجربه کنید تا بتوانید لذت کاملی از آن ببرید. گرچه هنوز تا المپیک ۲۰۲۰ توکیو خیلی مانده ولی اینجا یک لوله کش و خارپشت آبی رنگ هستند که غوغایی برپا کرده‌اند تا ورزش‌های المپیکی از همیشه شیرین‌تر باشد.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۷ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۸ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۸ ساعت

خلاصه بگم که...

Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 یک گزینه بسیار مناسب با انبوهی از محتوا (بیش از ۵۰ بازی ورزشی) پیش روی شماست که می‌تواند هم به صورت تکنفره (بخش داستانی) و هم به صورت دو یا چند نفره شما را سرگرم کند. گیم‌پلی بازی‌ها جذاب بوده و بخش جدید رترو نیز می‌تواند حس نوستالژیک همه گیمرها را برانگیخته کند.

می‎خرمش

بازی Mario & Sonic at the Olympic Games: Tokyo 2020 یک عنوان درخور برای دورهمی‌های دوستانه است. تجربه کردن تک تک ورزش‌های موجود در بازی وقت و فرصت زیادی می‌طلبد و برای همه گیمرها حتی مامان‌ها و باباهایی که چندان با این مقوله آشنایی ندارند، جذاب است و کنترل آن بسی راحت.

نمی‎خرمش

نمی‌دانم چطور می‌توان به فکر نخریدن و تجربه نکردن این عنوان برسید ولی خب قطعا اگر با بازی‌های پلتفرمر ورزشی حال نمی‌کنید و این‌ها را یک سری بازی کارتونی می‌خوانید و یا اگر می‌خواهید صرفا یک تجربه تکنفره برای خودتان رقم بزنید و بس، به خودتان بازی دیگری را پیشنهاد دهید. اینجا جای توی سر و کله زدن با دیگران در حین بازی و تجربه یک هیجان دورهمی است.
  • امتیاز ویجیاتو90
  • امتیاز کاربران
    4 ratings6.3/10
.کپی شد https://vgto.ir/1o7

2
نظر تو چیه ؟

avatar
1000
2 نظرات
0 پاسخ ها
0 دنبال کنندگان
 
بیشترین واکنش
پرطرفدار ترین
2 نویسندگان دیدگاه
علی اشهدیreza آخرین نویسندگان دیدگاه
  مشترک شدن  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع رسانی کن
علی اشهدی
مهمان
علی اشهدی

چه جالب، تا حالا سایت تون رو ندیده بودم، احتمالا بازم بیشتر ببینم

reza
مهمان
reza

یه چیزی بگم همه چیتون فر بخوره
نسخه المپیک ۲۰۱۲ همین بازی بود که یه معلوم الحالی که منبر میره برا یه عده احمقتر از خودش که حتی اوردن اسمش هم کفاره داره میگفت ریشه ماریو و سونیک در فراماسونری هست
(ما)ریو (سون)یک

اومنموقه خیلیا متعجبن که چرا در ای مملکت اینترنتم قطع میکنن:)))

ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...