‌بررسی Devil May Cry 5 - دورهمی خونین فرزندان اسپاردا

آخرین نبرد خانوادگی شیاطین در میان شعله‌های سوزان دوزخ

1

اگر بخواهیم لیستی از مجموعه‌های به یادماندنی تاریخ مدیوم بازی‌های ویدیویی گردآوری کنیم، قطعا فرانچایز Devil May Cry یکی از مهمترین اعضای آن لیست خواهد بود. با این حال، فراز و نشیبی که این مجموعه طی این سال‌ها داشت، خاطر خیلی از طرفداران دو آتیشه Devil May Cry را مکدر کرد و اکثر ما احتمال خیلی کمی میدادیم که از خاکسترهای به جا مانده از بازی، دوباره یک نسخه استثنایی سر بیرون بزند و سورپرازیمان کند. اما این اتفاق افتاده و Devil May Cry 5 دقیقا همان چیزی است که به آن احتیاج نداشتیم، بلکه لیاقتش را داشتیم. با بررسی Devil May Cry 5 همراه ویجیاتو باشید.

Devil May Cry 5

  • امتیاز ویجیاتو89
  • امتیاز کاربران
    108.9/10
  • امتیاز متاکریتیک87

از میان تمامی فرانچایزهای مختلفی که در طول این چند سال به تجربه آن‌ها نشستم، همیشه سری بازی‌های رزیدنت اویل و Devil May Cry برایم با مابقی فرق می‌کردند.

این دو مجموعه‌ ارزشمند که البته ریشه خلق دومی را می‌توان در همان بازی اول پیدا کرد، عناصر و المان‌های منحصر به فردی داشتند که نه با بازی‌های دیگر قابل قیاس بودند و نه امکانش وجود داشت که در آن دوره مثلشان را پیدا کرد.

این دو برای سال‌ها در سبک و سیاق خودشان بی‌رقیب بودند اما از بد روزگار به خاطر تصمیمات نادرست شرکت بزرگ ژاپنی، به حاشیه رفتند و از یک سالی به بعد خیلی کم پیش آمد که خبر درست و درمانی از آن‌ها بشنویم. با این حال، کپکام نشان داد که هنوز می‌شود امید داشت. هر دو بازی امسال بازگشت طوفانی و با شکوهی داشتند.

اول بازسازی رزیدنت اویل ۲ را داشتیم که از هر نظر یک بازی کامل و بی نقص بود و حالا قسمت پنجم Devil May Cry منتشر شده که می‌توانم الان به شما بگویم که از نتیجه کلی و تجربه لذت بخشش خرسندم و مطمئنم که شما هم پس از بازی کردنش نهایتا چنین احساسی خواهید داشت.

اما با تمام این اوصاف بیایید بیشتر در مورد بازی بدانیم.

شکستی برای شکست ناپذیرها

قصه قسمت پنجم با یک شکست شروع می‌شود. آن هم شکست شخصیت‌هایی که خیلی با واژه باختن میانه خوبی ندارند. طبق معمول همیشه، یک فرد ناشناس سر و کله‌اش در دفتر شکارچی شیطان افسانه، دانته، پیدا شده و قصد دارد در ازای پرداخت پولی وسوسه برانگیز، از خدمات پسر اسپاردا که در طول عمرش کاری به جز تکه پاره کردن شیاطین افسانه‌ای انجام نداده بهره ببرد.

خب تا اینجای قصه طبق معمول همیشه پیش می‌رود و حتی خود دانته با آن شوخ طبعی همیشگی‌اش به این موضوع اشاره می‌کند که دیگر به چنین قراردادهایی که از قضا اکثرشان را هم یک سری آدم عجیب و غریب پیشنهاد می‌دهند، عادت کرده. اما این شخص که خود را V (وی) معرفی می‌کند، دلیلی برای راضی کردن دانته می‌آورد که او برای سال‌ها منتظرش بوده.

برایتان از اسرار پشت پرده این دلیل قانع کننده نمی‌گویم که خدای نکرده یک وقت گوشه‌ای از قصه بازی برایتان اسپویل نشود اما همین قدر بدانید که این دلیل آنقدر برای دانته مهم است که او به قبول این قرار داد تن می‌دهد و پا در مسیری می‌گذارد که برخلاف گذشته، خودش هم از بازگشتش مطمئن نیست. پای نرو هم رفته رفته به این قضیه باز می‌شود و در نهایت دورگه‌های خاندان اسپاردا دوباره کنار یکدیگر قرار می‌گیرند تا در مقابل اهریمنی بایستند که ایستادگی در مقابلش کار آسانی نیست. پایان این نبرد همانطور که در ابتدا برایتان گفتم شکست بزرگی است که تمام معادلات را برای نیرو و دانته برهم می‌زند و درون مایه قصه تازه‌ای را پی می‌ریزد که در آن سورپرایزهای خوب و هیجان انگیزی انتظارتان را می‌کشد.

قصه مجموعه Devil May Cry همیشه خوب و قابل قبول بوده. Devil May Cry 5 نیز از این قضیه مستثنی نیست و اگر بهتر از بهترین‌ قسمت‌های پیشین نباشد، قطعا بدتر نیست. به هیچ وجه بی‌حصولگی و تنبلی نویسندگان در داستان بازی دیده نمی‌شود و آنقدر جزئیات در قصه وجود دارد که شما محال است از تجربه آن خسته شوید. به طور کلی در نوشتن داستان بازی به امر غافلگیری، روایت درست و بهره برداری مناسب از اتفاقات پیشین، توجه ویژه‌ای شده تا قصه Devil May Cry 5  تا آخرین لحظه، تازگی و طراوتش را حفظ کند و برای گیمر جذاب بماند. سیستمی هم که نویسنده برای روایت داستان قسمت پنجم پیش گرفته، یک نقطه عطف در طول سری به حساب می‌آید. قصه‌ای دارید که سر راست روایت نمی‌شود و آنقدر با فلش بک‌ و فلش فورواردهای مختلف به عقب و جلو می‌رود تا هیچ چیزی از دید سه کاراکتر قابل بازی Devil May Cry 5 دور نماند.

البته خوشبختانه بازی در دامی که این شیوه روایی دارد نمی‌افتد و باعث سردرگمی و گیج شدن مخاطب نمی‌شود. نویسندگان بازی آنقدر از تکنیک فلش بک و فلش فوروارد ماهرانه استفاده کرده‌اند تا در قصه هیچ حفره خالی باقی نماند و تصمیمات درستشان در این خصوص باعث شده که در نهایت تمام خطوط داستانی مختلف بازی به مجرای اصلی قصه وصل شوند و مخاطب تصویر کاملی از چیزی که در پس ذهنشان بوده را با چشم خودش ببیند. با این حال، اگر از من می‌پرسید، می‌گویم که نقطه عطف داستان Devil May Cry 5، مربوط به شخصیت پردازی آن است. دانته همیشه برایم یکی از درخشان‌ترین کاراکترهای ساخته شده در این مدیوم بوده اما به جرات می‌توانم بگویم که دانته Devil May Cry 5 بهترین دانته‌ای است که تا حالا دیده‌ام. شوخ طبعی‌هایش تکراری نمی‌شوند و صدای صداگذار جدیدی که برایش پیدا کرده‌اند، خوب روی ظاهر به نسبت شکسته و پیرش نشسته. از طرفی نیرو هم به نسبت حضورش در نسخه چهارم، حالا کمی پخته‌تر شده و دیگر آن جوان غرغرویی نیست که تنها هدفش نجات جان عشق زندگیش بود.

به نوعی می‌شود گفت، کمال همنشینی با دانته خوب در او اثر کرده و حالا با شخصیت نسبتا متفاوت‌تری رو به رو هستیم که شوخی می‌کند، موقع صحبت کردن باد در گلویش می‌اندازد و در کل رفتار پخته‌تری از خود نشان می‌دهد. جالب اینجاست که حتی V نیز کاراکتر منحصر به فرد خودش را دارد. مرموز است و به نظر غیرقابل اعتماد می‌آید اما به نوعی می‌شود گفت که بار اصلی روایت قصه Devil May Cry 5 روی شانه‌های V است و اگر او نبود هیچ قصه‌ای برای شنیدن نداشتیم. همه این‌ها را با تعادل خوبی که همواره میان گیم‌پلی و روایت داستان بازی برقرار است تصور کنید تا بفهمید از نظر قصه گویی و روایتی حرفه‌ای با چه بازی اکشن خوبی طرف هستید. مهم‌تر اینکه داستان بازی از فضایی که گیم‌پلی برای آن ترسیم کرده، به هیچ وجه بیرون نمی‌زند. بالانس میان گیم‌پلی و داستان‌سرایی تا آخرین ثانیه بازی حفظ می‌شود که واقعا به خاطر رسیدن به چنین چیزی هم باید از کارگردان تقدیر کرد و هم از نویسندگان بازی.

برایم شیاطین بیشتری بیاورید!

با تمام این اوصاف اما گیم‌پلی Devil May Cry 5 یک چیز دیگر است. بر خلاف چیزی که شاید فکرش را بکنید، این مهم نیست که هر طور شده شیاطین گوناگون و متنوع بازی را قلع و قمع کنید. بلکه مهم این است که چطور آن‌ها را از پیش رویتان برمی‌دارید. در بازی مدام در رینگ‌های خونین مختلفی قرار می‌گیرید که در اکثرشان گله بزرگی از دشمنان روی سرتان خراب می‌شوند و اگر دیر عکس‌العمل نشان دهید زیر ضربات سنگینشان له خواهید شد. با این حال، بازی هر چیزی که برای مقابله‌ با دشمنان نیاز داشته باشید در اختیارتان می‌گذارد و به شما اجازه می‌دهد که هر طور می‌خواهید از تک تکشان استفاده کنید.

به بیان دیگر، طراحی مراحل Devil May Cry 5 به گونه‌ای طراحی شده که بازی اول تمام ابزار مورد نیاز برای لذت بردن از گیم‌پلی را در دستتان قرار می‌دهد و بعد می‌گذارد خودتان آنطور که دوست دارید کنترل گیم‌پلی را به دست بگیرید و از ثانیه‌هایتان لذت ببرید. برای رسیدن به این هدف بازی حسابی هم دسستان را باز می‌گذارد و آنقدر خوراک برایتان فراهم می‌کند که در تک تک مبارزات چیزهای جدیدی برای تجربه کردن داشته باشید. به عنوان مثال برای بازی کردن با دانته، چهار نوع استایل مختلف مبارزه و در کل ۸ نوع سلاح گرم و سرد وجود دارد که با ترکیب هر یک از این‌ها با هم می‌توانید به طور کامل روند و شکل مبارزه خود را تغییر دهید.

نیرو نیز به لطف دست‌های مکانیکی جدیدش، حالا قابلیت‌های جدیدی پیدا کرده که اغلبشان دوست‌داشتنی هستند و استفاده از آن‌ها در میان انبوهی از دشمنان، حس خاص خودش را القا می‌کند. به راحتی می‌شود این را دید که تیم توسعه دهنده برای طراحی دویل بریکرها وسواس و زمان زیادی به خرج داده تا در نهایت تمامشان جایگزین خوبی برای دست شیطانی از دست رفته نیرو باشند. تنها مشکل دویل بریکرها این است که امکان تغییر آن‌ها حین انجام مبارزات وجود ندارد که اگر این مشکل وجود نداشت، در اختیار گیمر آزادی عمل بیشتری قرار می‌گرفت و می‌توانست با استفاده از این المان جدید کارهای جالب‌تری انجام دهد و کمبوهای پیچده‌تری را به مرحله اجرا بگذارد. با این حال اگر از نیرو و دویل بریکرهایش بگذریم، باید به این اشاره کنم که برای تمامی کاراکترها لیست بلندی از مهارت‌های جدید نوشته شده که در ازای پرداخت اورب‌های قرمز، قابل خریداری هستند.

البته این مهارت‌های اضافه در بازی بی تاثیر نیستند و زمانی که قدرت استفاده از آن‌ها در اختیارتان قرار بگیرد، آن وقت تازه می‌فهمید که تا همان چند لحظه پیش چقدر دست و بالتان بسته بوده و حالا قادر به انجام چه کارهای جدید و جالبی هستید. تمام این‌ها تقریبا در مورد V هم صادق هستند. البته با این تفاوت که نمی‌شود در مورد V با چنین شور و هیجانی صحبت کرد. V در خط داستانی بازی شخصیت مهمی است و نمی‌شود به راحتی او را از Devil May Cry 5 جدا کرد اما انگار توسعه دهندگان نتوانسته‌اند برای طراحی شیوه مبارزات او، به ایده درستی برسند و در قبال شخصیت جدیدشان کمی کم کاری کرده‌اند.

بعد تاریک یک فرشته

به طور کلی V با جادو زنده است و اگر این‌ ویژگی را از او بگیرید دیگر چیز جذابی برای ارائه ندارد. V خیلی اهل سلاح به دست شدن نیست و بیشتر ترجیح می‌دهد نظاره‌گر نبردها باشد تا اینکه بخواهد خودش دست به کار شود. به همین خاطر او با استفاده از جادو، موجوداتی را از دل تاریکی بیرون می‌کشد که حاضر می‌شوند به جایش بجنگند و از او محافظت کنند. در ساعات ابتدایی بازی، شاید شیوه جدید مبارزه این شخصیت جدید برایتان جالب باشد اما به مرور و با پیشرفت در بازی، کنترل او برایتان خسته کننده می‌شود و اگر قدرت انتخاب میان سه کاراکتر اصلی را داشته باشید، به احتمال خیلی زیاد V انتخاب اولتان نخواهد بود.

به جز این، دوربین بازی نیز بی مشکل نیست. بالاخره کپکام پس از سال‌ها بیخیال دوربین ثابت سری شد و برای Devil May Cry 5 دوربین تازه‌ای تعریف کرده. حالا دوربین بازی به پشت کاراکترها رفته و گیمر می‌تواند هر وقت که دلش خواست، آزادانه دوربین را حرکت دهد. با این حال، فاصله دوربین با کاراکترها به قدری کم است که در بسیاری از مواقع زاویه دید را محدود و مسلط شدن به میدان نبرد را غیر ممکن می‌کند. این موضوع خصوصا در یک سری از لوکیشن‌های بازی که فضای بسته‌تری دارند، تبدیل به مشکلی آزار دهنده و اعصاب خرد کن می‌شود و حتی ممکن است پیش خودتان بگویید که ای کاش برای این نسخه هم از همان دوربین ثابت استفاده می‌شد خیلی بهتر بود.

با این حال، به جز همین چند ایراد نسبتا جزئی، گیم‌پلی Devil May Cry 5 خوبی و ویژگی مثبت کم ندارد. مهم ترین نکته در مورد گیم‌پلی Devil May Cry 5 این است که همانند چرخ‌دنده‌های یک ساعت سوئیسی با دیگر بخش‌های بازی، طوری به هم متصل شده که اگر یکی از آن‌ها از کار بیفتند، کیفیت تجربه بازی به طرز وحشتناکی افت خواهد کرد. برای مثال بگذارید کمی از موسیقی‌های بازی برایتان بگویم. موسیقی‌های راک و متال سری بازی‌های Devil May Cry همیشه جذاب بودند و شکی در این موضوع نیست. اما حالا تیم توسعه‌دهنده کاری کرده‌ تا حاضر شوید برای بیشتر شنیدن موسیقی‌های خشن و دوست داشتنی بازی، کمبوهای پی‌درپی و سنگین‌تری بزنید. چراکه با این کار، ریتم و قدرت موسیقی که در حال شنیدنش هستید به اوج خود می‌رسد و کافیست برای یک بار هم که شده به رنک SS برسید تا تازه بفهمید اوج هیجان مبارزات بازی در کجاست.

بیوگرافی شخصیت ها

دانته
دانته
دانته

دانته شخصت اصلی فرانچایز Devil May Cry است و بارها حضورش در طول سری تکرار شده. او فرزند دوم اسپارداست و از آنجایی که می‌دانیم پدرش شیطان بوده و مادرش یک انسان معمولی، بازی و بسیاری از شیاطین از او با عنوان دورگه یاد می‌کنند. همین ویژگی ذاتی، به دانته قدرت‌های خاصی بخشیده تا او تبدیل به شکارچی شیطانی شود که هیچ اهریمنی توان شنیدن نامش را نداشته باشد.

نیرو
نیرو
نیرو
اولین حضور نیرو به Devil May Cry 4 برمی‌گردد. او پسر ویرجیل است اما این را خودش نمی‌داند. چراکه نیرو از همان بدو تولد در Fortuna بزرگ شده و وقتی هم بزرگ می‌شود به عنوان یک هولی نایت به گروه مذهبی Order of the Sword می‌پیوندد و به آن‌ها خدمت می‌کند. اما وقتی که با دانته رو به رو می‌شود همه چیز تغییر برایش تغییر می‌کند و می‌فهمد مسیری که تا آن موقع دنبال می‌کرده کاملا اشتباه بوده.
V
V
V
V سومین کاراکتر قابل بازی Devil May Cry 5 است و همان مشتری مرموزی است که پا به دفتر دانته می‌گذارد و برایش پیشنهادی را مطرح می‌کند که او برای مدت‌ها دنبالش بوده. V در اصل یک انسان است اما به جادو و رمز و رازهای شیاطین تسلط دارد و می‌تواند به لطف این موهبت دست به انجام کارهایی بزند که دیگران از پسشان برنمی‌آیند.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۱۱ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۱۴ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۶۵ ساعت

در کنار موسیقی از گرافیک چشم‌نواز و انیمیشن‌های روان و منعطف بازی هم نمی‌شود به راحتی گذر کرد. پربیراه نیست که بگویم اگر کپکام از RE Engine استفاده نمی‌کرد و برای بهبود کیفی جلوه‌های بصری بازی وقت نمی‌گذاشت، آن وقت با چه بازی معمولی و ساده‌ای طرف بودیم. به لطف این موتور گرافیکی تازه، نه تنها چهره‌ها بلکه هر انیمیشنی که حین زدن کمبوها به نمایش گذاشته می‌شود به زیبایی هر چه تمام‌تر رندر شده و جذابیت شرکت در نبردهای بزرگ را دو چندان می‌کند.

فقط کافیست دانته را وقتی ربیلون را به زیر یکی از دشمنان می‌کشد و او را به آسمان می‌برد، تماشا کنید تا بفهمید لذت بصری کمبوهای پیچیده و پی‌درپی در Devil May Cry 5 چه حس جذاب و دلنشینی دارد. با این حال، همه این‌ ویژگی‌های مثبت در صورتی خوبند که دشمنان باهوش و متنوعی برای کشتن وجود داشته باشد.

خب باید بگویم که Devil May Cry 5 در این مورد هم ناامیدتان نمی‌کند و آنقدر موجود و عجیب و غریب و متنوع پیش رویتان می‌گذارد که رویارویی با آن‌ها در درجه سختی معمولی بازی هم کار چندان راحتی نیست، چه برسد به اینکه بخواهید بازی روی حالت‌های سخت‌تر تمام کنید.

از طرفی Devil May Cry 5 برای آن افرادی که عاشق باس‌ فایت‌های جذاب و چالش برانگیزند، یک گزینه منطقی به حساب می‌آید. در هر یک از مراحل ۲۰ گانه‌ بازی حداقل یک باس گردن کلفت انتظارتان را می‌کشد که اگر کارتان را بلد نباشید، در سریع‌ترین حالت ممکن نقش بر زمین خواهید شد. پس پر بیراه نیست که بگویم Devil May Cry 5 پکیج کاملیست که از هر جهت توان جذت کردن مخاطبش را دارد. Devil May Cry 5 از هر نظر که فکرش را کنید تجربه‌ پولیش شده، جذاب و با کیفیتی است که نباید از دستش بدهید.

در طول ۱۵ ساعتی که مشغول تجربه بازی بودم، نه یک باگ آزار دهنده دیدم که بخواهد مسیر پیشروی‌ام را سد کند و نه مکانیک‌های گیم‌پلی بازی خشک و اعصاب خردن کن بود که بخواهم از ادامه مسیر خسته شوم و بازی را کنار بگذارم. در یک کلام، بازی همان دویل می کرایی بود که برای مدت‌ها منتظرش بودم و می‌دانم اگر طرفدار این سبک بازی‌ها باشید، محال است که از تجربه‌اش پشیمان شوید.

خلاصه بگم که...

Devil May Cry 5 قطعا اگر از بهترین‌های سری بهتر نباشد قطعا بدتر نیست. Devil May Cry 5 گرافیک چشم نوازی دارد، گیم‌پلی‌اش نرم و روان دنبال می‌شود و آنقدر قصه‌اش را جذاب روایت می‌کند که تا آخرین لحظه پای بازی بنشینید و از آن تجربه دلنشینش لذت ببرید. البته بازی بی‌نقص هم نیست اما نقص‌هایش آنقدر کوچک و جزئی هستند که بشود رویشان چشم بست. در کل از هر جهت به بازی نگاه کنید، کیفیت بالا و بی‌نقص بودن آن را به چشم خودتان خواهید دید و به جرات می‌توان گفت که Devil May Cry 5 یکی از بهترین هک اند اسلش‌های کلاسیکی است که تجربه‌اش را نباید از دست داد.

می‎خرمش

بگذارید خیالتان را راحت کنم. اگر طرفدار بازی‌های اکشن هک اند اسلش هستید، قطعا Devil May Cry 5 یک تجربه بی‌نظیر و فراموش نشندی برایتان خواهد بود. بازی از نظر تعداد کمبو چیزی کم ندارد، تصویر سازی و جلوه‌های بصری‌اش فوق‌العاده هستند، موسیقی‌هایش حرف ندارند و در یک یک کلام گیم‌پلی روان و نرمی پیش رویتان می‌گذارد که از هر زاویه به آن نگاه کنید، نمی‌توانید از آن ایراد خاصی بگیرید. پس قطعا خرید Devil May Cry 5 یک خرید منطقی برای افرادی خواهد بود که از این سبک بازی‌ها لذت می‌برند.

نمی‎خرمش

اگر از آن دسته افرادی هستید که خیلی حوصله نگاه کردن به لیست کمبوها را ندارید و در نهایت بازی‌های هک اند اسلش را یک سری بازی بکش برو جلو می‌بینید، قطعا Devil May Cry 5 و هر بازی دیگری که جزو این شاخه قرار می‌گیرد، به دردتان نمی‌خورد. در این بازی‌ها باید خلاق باشید تا بتوانید زیبایی بازی را کشف کنید. به بیان دیگر از Devil May Cry 5 لذت نخواهید برد مگر اینکه لیست کمبوها را خوب بخوانید، تک تکشان را درک کنید و مدام در تلاش باشید که در در جا و زمان مناسب از آن‌ها استفاده کنید. پس قطعا اگر حوصله چنین چیزهایی را ندارید، تجربه Devil May Cry 5 برایتان تجربه‌ای خسته کننده و ملال آور خواهد بود.
  • امتیاز ویجیاتو89
  • امتیاز کاربران
    108.9/10
  • امتیاز متاکریتیک87

1
نظر تو چیه ؟

avatar
1000
  مشترک شدن  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع رسانی کن
ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...