ورود به ویجیاتو

بازیابی رمز عبور

کاربر جدید هستی؟ ثبت نام کن

ثبت‌نام در ویجیاتو

قبلا در ویجیاتو ثبت نام کردی؟ وارد شو.

بازیابی رمز عبور

میتونی وارد ویجیاتو بشی یا ثبت نام کنی

بررسی بازی RAD – نامه‌ای عاشقانه به دهه ۸۰

اگر عاشق آهنگ‌های پاپ، استایل پانک‌ دهه ۸۰ و روگ‌لایک هستید، RAD برای شماست

۱ مهر ۱۳۹۸ ذخیره

نمی‌توان بازی‌های دابل‌فاین را بازی کرد و اثری از نوستالژی دهه ۸۰ میلادی در آن‌ها پیدا نکرد. همیشه عادت به دیدن امضایی از آن دوران در بازی‌هایشان داریم، چه موضوع استایل گرافیکی باشد، چه خصوصا آهنگ‌های آن دوران.
RAD
  • امتیاز کاربران
    1 rating8/10
  • امتیاز متاکریتیک 74
  • ژانر شبه-روگ
  • تاریخ انتشار ۲۹ مرداد ۱۳۹۸
  • پلتفرم‌ها ایکس‌باکس وانپلی‌استیشن 4پی‌سینینتندو سوییچ
  • ناشر بازی باندای نامکو
  • سازنده دابل فاین
  • حالت بازی تک نفره
  • درجه سنی بازی مناسب برای نوجوانان
حالا که تیم شیفر، موسس و رییس دابل‌ فاین سخت مشغول ساخت قسمت دوم Psychonauts است، تیم پتی، یکی از کارگردان‌های استودیو، پس از ساخت Headlander که اولین تجربه کارگردانی او بود، دومین عنوان خود که RAD نام دارد را به فاصله سه سال ساخته است. RAD در ژانر روگ-لایک ساخته شده و پر است از اشارات ریز و درشت به دهه ۸۰.

RAD با توضیحات راوی آغاز می‌شود. او می‌گوید که چه می‌شد اگر زمین نه یکبار، بلکه دو بار بمباران هسته‌ای می‌شد. حال که زمین دو بار آخرالزمان را پشت سر گذاشته، چه بر سر انسان‌ها آمده است؟ آن‌ها در گروه‌های کوچک ‌زندگی می‌کنند، ولی راوی برایمان تعریف می‌کند که لازمه زنده ماندن در این دنیا، داشتن منابع لازم، به خصوص برق و الکتریسیته است. پس هدف بازیکن، گشتن در دنیاهای مختلف بازی و بازگرداندن انرژی الکتریسیته به شهرهاست.

اگر فیلم بازگشت به آینده را به یاد داشته باشید، در قسمتی از آن شاهد وقوع آخرالزمان بودیم، ولی برخلاف خیلی از دیگر فیلم‌ها در این‌باره، تلخی و تاریکی زیادی در آن نمی‌دیدیم و برعکس، با طنز بی‌نظیری که رابرت زمکیس وارد فیلم کرده بود، شاهد دنیایی بودیم که می‌شد از آن لذت برد و ماجراهای مارتی مک‌فلای را با هیجان دنبال کرد. در RAD هم به خصوص در طراحی دنیای بازی، همین رویه در پیش گرفته شده. به قدری این آخرالزمان رنگارنگ و با رنگ‌های شاد پر شده که چشمان بازیکن را به خود مجذوب می‌کند.

طراحی شخصیت‌ها، دشمنان و دیگر عناصر موجود در بازی، با هدف یادآوری فیلم‌ها و بازی‌های آن دوران بوده است. در ابندای بازی می‌توان از بین چندین شخصیت پیش‌فرض انتخاب کرد که بدون استثنا اسامی همگی‌شان، متعلق به اسامی کلیشه‌ای فیلم‌های اکشن دهه ۸۰ است مثل بیف، لورین، اسلون و چیزهایی از این دست.

همان‌طور که در مقدمه هم گفتم، بازی در ژانر روگ-لایک است. در این‌جا هم طبق خصوصیات این ژانر، با دنیاهایی روبه‌رو هستیم که به صورت تصادفی ساخته می‌شوند و برای اکتشاف مقابل بازیکن قرار می‌گیرند. ولی این نکته به تنهایی نمی‌تواند عامل سرگرم‌کننده باشد. هر ساله تعداد زیادی عناوین کوچک و بزرگ در سبک روگ-لایک به بازار می‌آید.

تفاوت اصلی RAD با دیگر هم ژانرهایش در قدرت‌هایش (Power-ups) است. در دیگر بازی‌های روگ-لایک ممکن است شما قدرت‌هایی را در گوشه کنار و یا در صندوق‌ها به دست آورید. RAD هم کمابیش همین‌گونه است ولی با توجه به ماهیت دنیای بازی، در اینجا وقتی شخصیت ما دشمنی را می‌کشد، نواری در بالای صفحه پر می‌شود که شبیه نوار XP است. ولی با پر شدنش، شخصیت دچار جهش می‌شود و به قدرت‌های جدیدی دست پیدا می‌کند. این قدرت‌ها می‌تواند به شکل موجودی باشد که روی بدن شخصیت می‌رود و می‌تواند تیر پرتاب کند یا به شکل اره یا شمشیری به جای دستش در می‌آید تا بتواند در نبردهای نزدیک یاری‌رسان باشد.

ترکیب این قابلیت با ساختن دنیاهایی که با هر بار پا گذاشتن در آن‌ها، محیط تغییر می‌کند، رمز موفقیت بازی RAD است. در هر دست از بازی، نوار قدرت‌ سه بار قابلیت پر شدن دارد و می‌توان قدرت‌های مختلفی به دست آورد. با هر بار بازگشتن به هاب اصلی هم می‌توان قابلیت‌هایی خرید که روی قدرت‌ها تاثیرات مختلفی دارد یا می‌توان خصوصیاتی مثل سلامتی را هم ارتقا داد. ناگفته نماند که در طول مراحل هم فروشنده‌هایی وجود دارند که خون یا قدرت‌های جدیدی می‌فروشند.

بازی سخت است و زیاد در جریان اکتشاف در دنیاها می‌میرید. در اوایل بازی، گاهی حتی با یک ضربه دشمن، از سه قلب شخصیت، دو تا و نصفی هم ممکن است از دست برود. در همان ابتدای بازی، فقط چوب بیسبالی به بازیکن داده می‌شود و دکمه‌ای هم برای جاخالی دادن وجود دارد. کامبت ممکن است ساده به نظر برسد و خود بازی هم تلاشی برای آموزش حرکاتی که می‌توان با همین تک سلاح بازی و جاخالی دادن کرد نمی‌کند. ولی کشف حرکات مختلفی که می‌توان در مواجهه با دشمنان مختلف بازی اجرا کرد، حس خوبی دارد.

در بازی به جای پول و سکه، وجه رایج، نوارهای کاست‌ هستند. با آن‌هاست که می‌توان از فروشنده خرید کرد یا دیسک‌هایی فلاپی وجود دارد که مثل کلید‌هایی برای باز کردن صندوق‌های درون محیط به کار می‌رود. این مورد نیز یکی دیگر از اشارات بازی به دوران کاست‌پلیرها و کامپیوترهای اولیه است.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۱۵ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۳۰ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۵۰ ساعت

به جز طراحی‌های بازی که همگی گویی از دل دهه ۸۰ بیرون آمده‌اند و بسیار غلو شده هم هستند، این موزیک و آهنگ‎‌های RAD است که یکی از پایه‌های مهم بازی را می‌سازد. ژانرهای مختلفی هم در میان آن‌ها وجود دارد. از آهنگ‌های پاپ مثل کارهای مایکل جکسون تا ‌آهنگ‌های ادی ون‌هلن و سینث‌پاپ‌ها؛ همگی شور آن دوران را به یاد می‌آورد.

در نگاه اول ممکن است RAD مانند یک بازی معمولی به نظر برسد مثل خیلی از عناوین دیگری که عرضه می‌شوند و به زودی هم از یاد می‌روند، البته با این تفاوت که این یکی اسم دابل‌ فاین را پشت‌ خود دارد. ولی هر بار که به درون بازی کشیده می‌شوید و با دشمنان، قدرت‌های مختلف که آنقدر تنوع‌شان بالاست که شاید بسیاری از آن‌ها را هم در جریان بازی کردنتان نبینید و دنیاهایی که به طور تصادفی ساخته می‌شوند روبه‌رو می‌شوید، دلتان می‌خواهد فقط و فقط یک دست دیگر بازی کنید. ممکن است یک دفعه به خود بیایید و ببینید که چندین ساعت است که در دست‌های مختلف دارید دشمنان را می‌کشید و قدرت‌هایی پیدا کرده‌اید که قبلا حتی نمی‌دانستید وجود دارند.

خلاصه بگم که...

RAD یکی از بازی‌های کم سر و صدای امسال از استودیویی با سابقه و خوش‌نام است که به سنت نوستالژی دهه ۸۰ خود وفادار مانده است. طنز بی‌نظیر بازی، طراحی‌ دنیاها و شخصیت‌ها و به خصوص موسیقی‌های شنیدنی دهه ۸۰، همگی RAD را به جواهری کوچک در قلب روگ-لایک بازان و عاشقان آن دوران تبدیل کرده است.

می‎خرمش

یک بازی روگ-لایک استاندارد که طنازی همیشگی دابل‌فاین را هم پشتش دارد. با قابلیت جدیدی که بازی معرفی کرده، یعنی پاور پ‌هایی که به شکل‌های عجیب و غریب و جذابی در کنار یکدیگر وجود دارند‌، به علاوه دنیاهای تصادفی بسیار زیبا، بازی هویت خود را به خوبی نشان می‌دهد. آهنگ‌های شنیدنی دهه ۸۰ را هم از یاد نبرید.

نمی‎خرمش

به سنت بازی‌های روگ-لایک، RAD سخت است و حتی می‌توان گفت کمی سخت‌تر از معمول. ممکن است بازیکن‌هایی که حوصله گشتن در دنیاهای بازی را ندارند، با همین سختی از بازی زده شوند. آیتم‌هایی هم که در صندوق‌ها وجود دارد ممکن است ارزش گشتن را نداشته باشند. کامبت به ظاهر ساده بازی هم ممکن است بعضی ها را خسته کند.

  • امتیاز ویجیاتو80
  • امتیاز کاربران
    1 rating8/10
  • امتیاز متاکریتیک74

کپی شد https://vgto.ir/5mt
نظرات
0 0 امتیازها
امتیاز مطلب
مشترک شدن
اطلاع رسانی کن
0 دیدگاه
دیدگاه درون خطی
نمایش تمام نظرات