بررسی بازی Prince of Persia: The Lost Crown

بررسی بازی Prince of Persia: The Lost Crown

همای اوج سعادت به دام ما افتد

۲۱ دی ۱۴۰۲ ۵ ذخیره

سری بازی شاهزاده فارسی، چه آن نسخه‌های کلاسیکش و چه نسخه‌های ریبوت شده‌اش توسط یوبیسافت، هیچ‌گاه حال و هوای یک اثر پارسی را به گیمر منتقل نمی‌کردند. آثاری که اگرچه گیم‌پلی سرگرم‌کننده‌ای داشتند، اما هرگز فراتر از یک بازی خوب یا نهایتا خیلی خوب نرفتند و بعد از مدت کوتاهی، جای خود را به سری اساسینز کرید دادند.

چندوقتی بود که طرفداران دوباره خواهان یک نسخه جدید از این سری شدند. البته که درخواست آن‌ها بیشتر حول محور یک نسخه‌ سه بعدی از بازی می‌چرخید و یوبیسافت با معرفی تریلر نه‌چندان جذاب بازسازی قسمت Sands of Time تصمیم داشت تا درخواست طرفدارانش را پاسخ دهد، حرکتی که به خاطر کیفیت بسیار بد این تریلر با شکست مواجه شد.

گذشت و در برنامه‌ای که یوبیسافت ترتیب داده بود، تریلری از یک تجربه‌ی دو و نیم بعدی از مجموعه که همان روز‌ها هم من را خیلی به خود جذب کرد منتشر شد. طرفداران بازی، خیلی این تریلر را جدی نگرفتند و با وجود این که جذاب به نظر می‌رسید، اما گویی یک تجربه ساده و جمع و جور بود تا یوبیسافت بتواند کمی گیمرها را با نسخه‌های قدیمی سری آشنا کند و از طرفی، تریلر ریبوت نسخه اول یوبیسافت فراموش شود و یک نسخه جدید از این سری بازی داشته باشیم که طرفداران را فعلا ساکت نگه دارد.

حال حدود بیست ساعتی از تجربه من از این بازی می‌گذرد و به جرات می‌توانم بگم که نه تنها The Lost Crown یک پرینس آو پرشیا معمولی نیست، نه تنها یکی از بهترین بازی‌های مترویدوانیایی موجود حال حاضر نیست و نه تنها صرفا یک بازی 2.5 بعدی سرگرم کننده نیست بلکه یکی از پارسی‌ترین و ایرانی‌ترین تجربه‌هاییست که در طول عمر خود تجربه کردم. با بررسی جدیدترین ساخته یوبیسافت همراه ویجیاتو باشید تا با هم این بازی را موشکافی کنیم.

Prince of Persia: The Lost Crown
  • امتیاز کاربران
    88 ratings9.2/10
  • ژانر اکشن-ماجراییپلتفرمرمترویدوانیا
  • تاریخ انتشار ۲۸ دی ۱۴۰۲
  • پلتفرم‌ها ایکس باکس سری ایکسپلی استیشن 5پی‌سینینتندو سوییچ
  • ناشر بازی یوبیسافت
  • سازنده یوبیسافت
  • حالت بازی تک نفره
  • درجه سنی بازی مناسب برای ۱۰ سال به بالا

داستان پرینس آو پرشیا، با کاتسینی از روزگار ایران زمین آغاز می‌شود. کشوری که روزگاری باشکوه‌ترین تمدن تاریخ رو رقم زده و داریوش شاه، با گسترش عدالت، دانش و تمدن خود زیر سایه پرهای سیمرغ، آفریده و نماینده اهورامزدا و محافظ زمین به سلطنت در آن می‌پرداخته.

حال، مدت‌ها از شکوه ایران گذشته و اگرچه کماکان یک کشور قوی، زیبا و متمدن محسوب می‌شود، اما مشکلاتی از جمله ناپدید شدن سیمرغ طی سی سال گذشته، حمله کوشانیان از شرق و بدتر از همه قحطی منجر به ضعیف شدن ایران زمین شده.

بازی، با حمله مجدد کوشانیان آغاز می‌شود و مثل همیشه، جنگجویان گارد جاویدان که فرماندگان آن یعنی وهرام، شیر سفید و فرمانده گروه، سارگون شاگرد آناهیتا و کاراکتر اصلی بازی و در ادامه نیت، اوراد، منولیاس، آرتابان و راجن هستند از ایران زمین دفاع می‌کنند و سارگون که در پارس به اسم یاشاوار شناخته می‌شود با شکست دادن یوویشکا، فرمانده کوشانیان تا مدتی به جنگ خاتمه میدهد.

وقتی که همه در تخت جمشید جمع میشوند و سارگون از ملکه تومیریس نشان وفاداری دریافت می‌کند، آناهیتا معلم سارگون شاهزاده غسان را می‌دزدد و سفر بازیکن از اینجا آغاز می‌شود.

کوه قاف محل زندگی سیمرغ است و در طول تاریخ پارس، خانواده سلطنتی به این مکان سفر می‌کردند تا سیمرغ پادشاه بعدی را انتخاب کند. حال به نظر می‌رسد که آناهیتا قصد دارد تا شاهزاده غسان را به این مکان برده و با تحمیل خود به عنوان ملکه بعدی قدرت ایران را به دست بگیرد.

البته اگر فکر کردید که داستان بازی به همین سادگی است، سخت در اشتباه هستید چرا که خیلی زود قرار هست تا تمام معادلات ذهنیتان به هم بریزد و پیشنهاد می‌کنم برای کشف ادامه داستان، حتما سری به بازی بزنید.

پرنس آو پرشیای جدید، پر است از داستان‌های بزرگ و کوچیکی که یا در ماموریت‌های اصلی و یا در ماموریت‌های فرعی برای بازیکن تعریف می‌شوند و در این بین بازیکن باید با مطالعه اشیاء باستانی باقی‌مانده از زمان داریوش، علت افت قدرت ایران در چند سال گذشته و تاریخ کوه قاف و در کل لور بازی را مطالعه کند.

کاراکترهای فرعی جالب بسیاری در بازی هستند که از بین آن‌ها می‌شود به فریبا و مادربزرگش که به شکل عجیبی از کل اتفاقات بازی خبر دارند و پیرمرد مروموز و دوست داشتنی بازی اشاره کرد که من را بیش از هرکس یاد آن میمون دوست داشتنی شیرشاه می‌انداخت.

البته که ضعف‌هایی جزئی در داستان بازی دیده می‌شود که قابل چشم‌پوشی است. مثلا آرتابان یا نیت و دیگر اعضای فرماندگان جاویدان چندان در داستان نقش ایفا نمی‌کنند و بیشتر داستان حول محور وهرام، سارگون و آناهیتا می‌چرخد.

البته که آنقدر داستان بازی جذاب هست که بتوان از این موارد فاکتور گرفت و امید داشت تا در بازی‌های بعدی و یا بسته‌های الحاقی احتمالی شاهد حضور بیشتر این افراد باشیم.

داستان بازی آمیخته به افسانه‌های پارسی، شعرها و رشادت‌هاست و کتیبه‌های بازی از رمز و راز‌هایی می‌گویند که همگی ریشه در تاریخ واقعی ایران‌ زمین دارد. از علل وفاداری گارد جاویدان گرفته تا نوع برخورد داریوش شاه با دوست و دشمن و کشورهای همسایه که همگی در عین آموزندگی جذاب و دوست داشتنی هستند و بازیکن مجاب می‌شود تا از کوچک‌ترین کتیبه‌ها نگذرد و همه را تا انتها مطالعه کند.

گیم‌پلی بازی اما، دقیقا آن جایی هست که فریاد می‌زند که پرینس آو پرشیا یک بازی عادی نیست و قرار است تا ساعت‌ها پای آن وقت بگذارید. تجربه‌ای سخت، دوست داشتنی، اکشن، فکری و مهم‌تر از همه سریع. بازی دو شمشیر، یک کمان که همان هم می‌تواند به یک بوم‌رنگ جذاب تبدیل شود و در ادامه شش قدرت اصلی کنترل زمان و مکان و تعدادی قابلیت فرعی در اختیار شما قرار می‌دهد که همه آن‌ها کل بیست و خرده‌ای ساعت تجربه بازی را پوشش می‌‌‌دهند.

بررسی بازی Prince of Persia: The Lost Crown - ویجیاتو

هیچ، تکرار می‌کنم هیچ دکمه‌ای روی کنترلر شما وجود ندارد که بلا استفاده باشد و در طول بالا رفتن از پلتفرم‌ها و سکوهای بازی تمام انگشتان شما در حال حرکت است و از همین رو بازی تمرکز بسیاری طلب می‌کند.

به شخصه بازی را روی آخرین درجه سختی یعنی حالت جاویدان تجربه کردم و تجربه بازی را روی حالت ماجراجویی گذاشتم. در واقع شما به دو صورت هدایت شده و ماجراجویی می‌توانید بازی را تجربه کنید که در حالت اول اهداف روی نقشه مشخص شده‌اند و در حالت دوم باید داستان را دنبال کنید و از علائم محیطی برای پیدا کردن راهتان استفاده کنید.

بازی به دو بخش مهم تقسیم می‌شود. بخش پلتفرم‌ها و سکوبازی‌ها که خود تجربه‌ای واقعا سخت است و دقت بسیاری می‌طلبد و در ادامه مبارزات بازی که در درجات سختی بالاتر یک دارک‌سولز واقعی را در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.

البته که همانطور که ذات یک اثر مترویدوانیایی می‌طلبد، شما مدام باید به محیط‌های قبلی بازگردید تا مهارت‌های خود را روی پلتفرم‌‌ها و دشمنانی که قبلا نمی‌توانستید شکست دهید امتحان کنید.

با هر بار مردن به چک‌پوینت‌ قبلی که در بازی به اسم درختان واک واک شناخته می‌شود باز می‌گردید و بخشی از کریستال‌های خود که حکم پول بازی را دارند از دست می‌دهید. داخل درختان واک واک بعضا موجوداتی زندگی می‌کنند که می‌توانید از آن‌ها کمک بگیرید و با آن‌ها صحبت کنید و یا این که طلسم‌های خود را مدیریت کنید و قدرت‌های خود را بسته به زیست‌بومی که در آن هستید تنظیم کنید.

در کل سیزده زیست‌بوم کاملا منحصر به فرد در بازی وجود دارد که بیش از شصت و پنج(!) دشمن مختلف و کاملا متفاوت در آن‌ها پخش شده‌اند و تعدادی باس‌فایت فرعی و نهایتا نه باس‌فایت اصلی در بازی انتظار شما را می‌کشد که نوع مبارزه با هر یک کاملا متفاوت و نیازمند تجربه است.

شما در طول بازی باید بارها سلاح‌های خود را پیش کاهوای آهنگر آپگرید کنید و معجون‌های سلامتی خود را ارتقا داده و روی مهارت‌های خود تمرکز کنید و همه این موارد در نهایت یک پکیج اکشن، مترویدوانیا و پازل-سکوبازی خارق‌العاده رو برای شما به ارمغان می‌آورد.

محیط‌های بازی همگی تمی تاریخی و برگرفته از محیط‌هایی چون تخت ‌جمشید و مجسمه‌های معروف ایرانی دارند و دشمنان داخل بازی برگرفته از موجوداتی چون شیردال‌ها و ققنوس و دیگر موجوداتی چون دیو سفید هستند که همه را بارها در شاهنامه و افسانه‌های پارسی خوانده‌ایم.

کاملا مشخص است که سازندگان بازی بسیاری از کتاب‌ها و اشعار پارسی را مطالعه کردند و برخلاف پرنس آو پرشیا‌های قبلی شاهد تمی واقعا ایرانی در جای جای بازی هستیم که شگفت‌انگیز است.

علاوه بر این‌ها، هر یک از سیزده منطقه بازی تله‌ها و دشمنان مخصوص به خود را دارد که تمی خاص و وابسته به سرزمین پارس دارند. برای مثال جنگل‌ هیرکانی پر از قارچ‌ و درخت‌های واک واک است و کتابخانه‌ی کوه قاف و بخش ستاره‌شناسی آن آمیخته به کتیبه‌ها و مجسمه‌هایی با خط میخی و البته صورت‌های فلکی است که تله‌های بین بعدی و آسانسورهای مرگباری در آن دیده می‌شود.

جالب است بدانید که پازل‌های بازی نیز، تمی پارسی دارند و برای مثال باید آسیاب‌های آبی را به نوعی حرکت دهید تا بتوانید با استفاده از قابلیت‌های کنترل زمان خود به منطقه‌ای خاص برسید.

بازی آرت استایل هنری جذابی دارد که به شکل دو و نیم بعدی به تصویر کشیده و انیمیشن‌ها آن با تم انیمیشن‌هایی چون گربه چکمه‌پوش جدید و در کل ترند این روزهای انیمیشن جور در می‌آید.

محیط‌های بازی انصافا طراحی زیبایی دارند و اگرچه بازی کمی از نظر فنی ساده است، اما می‌توان این امر را با سیستم پیشنهادی بسیار ساده بازی روی کامپیوتر و حتی قابلیت اجرای بازی به صورت 120 فریم روی کنسول‌های نسل نهمی و 60 فریم روی سوییچ توجیح کرد.

بد نیست اشاره کنم که برخی از محیط‌های بازی مثل سرداب کوه‌‌قاف واقعا ترسناک هستند و برخی از محیط‌ها مثل داخل تخت جمشید شکوهمند و قسمت‌های بالایی کوه تمی سرد و کوهستانی دارند و مثل ایران، شاهد تمامی فصل‌ها و زیست‌بوم‌ها هستیم و این شگفت‌انگیز است.

از نظر صوتی نیز، بازی تجربه واقعا خوبی محسوب می‌شود. موسیقی پرنس جدید تمی پارسی و آمیخته به ابزارآلاتی چون سنتور و سه‌تار دارد که عموما محیط‌های بازی را پوشش می‌دهند. حال اگر وارد مبارزه یا باس‌فایت به خصوصی شوید، همین موسیقی با گیتار الکتریک و بعضا تمی راک‌گونه ترکیب می‌شود تا هیجان شما را به اوج برساند.

در این بین اما به مورد انتظارترین بخش بازی می‌رسیم که صداگذاری آن محسوب می‌شود. توجه کنید که برای بررسی این بازی، تصمیم داشتم تا ابتدا به پرنس آو پرشیا به چشم یک بازی نگاه کنم و دوبله فارسی و زیرنویس آن را در بررسی کلی در نظر نگیرم.

اما حال زمان آن رسیده که به شکل جداگانه به این بخش برسیم. دوبله فارسی بازی و کیفیت زیرنویس آن در یک کلام بی‌نظیر است، به شکلی که امکان ندارد تا بازی را از ابتدا با دوبله تجربه کنید و کاراکترها را با صدایی جز صداپیشه‌های فارسی زبانشان تصور کنید.

از همان ابتدا و کات‌سین اولیه بازی گرفته تا آشنایی با کاراکترهای فرعی و حتی در طول مبارزات، دوبله فارسی به بهترین شکل ممکن روی بازی پیاده‌سازی شده و جز چند لحظه انگشت شمار، ابدا شما را ناامید نمی‌کند.

زیرنویس بازی نیز به همین شکل پیاده‌سازی شده و اگرچه ممکن است دچار باگ شود و برای مثال فرمتش به هنگام متوقف کردن بازی در لحظه پخش کات‌سین‌ها به هم بریزد، اما آنقدر با کیفیت پیاده‌سازی شده که باز هم متوان به آن کمی ارفاق کرد.

دوبله وهرام، فریبا، فروشنده داخل سراب و حتی خود سارگون در حد دوبله‌های با کیفیتی است که گروه‌های ایرانی روی انیمیشن‌ها پیاده‌سازی می‌کنند و واقعا امیدوارم تا دوباره شاهد چنین اتفاقی در بازی‌های ویدیویی باشیم و این دوبله، حکم یک امتیاز مثبت برای بازی به شمار می‌رود.

بررسی بازی Prince of Persia: The Lost Crown بر اساس نسخه پی‌سی که ناشر (یوبیسافت) در اختیار ویجیاتو قرار داده نوشته شده است.

خلاصه بگم که …

بازی Prince of Persia: The Lost Crown ایرانی‌ترین تجربه‌ایست که تا به حال تجربه‌کرده‌اید. اثری دوست داشتنی، فراموش‌نشدنی و سرگرم‌کننده که دوست داریم باز هم در صنعت ویدیوگیم و خصوصا از سوی یوبیسافت تکرار شود.

بررسی بازی Prince of Persia: The Lost Crown - ویجیاتو

بررسی بازی Prince of Persia: The Lost Crown - ویجیاتو

می‌خرمش

علاقه‌مند به تاریخ ایران و شاهنامه هستید؟ این بازی حکم بهشت را برای شما خواهد داشت. از طرفی دنبال ماجراجویی، حل پازل‌های متنوع و البته مبارزه با باس‌های چالش‌برانگیز هستید و خیلی وقت است که یک بازی مترویدوانیایی بی‌نظیر تجربه نکردید؟ چرا هنوز دارید این متن را می‌خوانید؟ بررسی تمام شد بروید و هر چه سریع‌تر در کوه قاف ماجراجویی کنید!

نمی‌خرمش

با وجود آن که می‌توانید درجه سختی بازی را کاهش دهید، اما کماکان پلتفرم‌ها و سکوبازی‌های این اثر تجربه سختی به شمار می‌روند و شاید بازی آنقدرها که فکر می‌کنید دل‌رحم نباشد. ولی به نظرم برای یک بار هم که شده پرنس‌ جدید را تجربه کنید!

بررسی بازی Prince of Persia: The Lost Crown - ویجیاتو
  • امتیاز ویجیاتو100
  • امتیاز کاربران
    88 ratings9.2/10
کپی شد https://vgto.ir/q4n
نظرات (۲۱)
5 6 امتیازها
امتیاز مطلب
مشترک شدن
اطلاع رسانی کن
21 دیدگاه
جدید ترین
قدیمی ترین بیشترین امتیاز
دیدگاه درون خطی
نمایش تمام نظرات

به به

یعنی میشه Ac red زیرنویس فارسی داشته باشه؟

درود و سپاس بابت بررسی کامل بازی. لازم شد حتما تجربش کنیم و قانونی خریداری نمائیم.

پاشید برید نصبش کنیییییییید !

راستش اصلا امیدوار نبودم بهش ولی الان فکر کنم بتونه بر جز بهترین بازیام به زودی پلی خواهم داد.مرسی از نقد خوب

Look how they massacared my boy

ای خداااا
چی میشه فرامسافتور یه بازی سولز لایک از رو شاهنامه بسازه؟🥲

آخرین ویرایش 1 ماه پیش توسط iliya007

دقت کردید این اواخر یوبیسافت بهتر شده؟
میراج و پرینس آف پرشای که خوب بودن واقعا
آواتار هم با اینکه تکراری بود و خیلی شبیه فارکرای بود گیم پلیش،ولی طراحی گرافیکش خیلی زیبا بود

مثل اینکه خیلی حال کردین با بازی
تا حالا ندیده بودم به بازی ای ۱۰۰ بدین

21
0
نظرت رو حتما بهمون بگو!x