بررسی بازی Call of Duty: Modern Warfare 4

کال آو دیوتی مدرن وارفر، مهم‌ترین برند کال آو دیوتی است. مجموعه‌ای که حالا به بیست و سومین قسمت ایستگاه خود رسیده، راه سختی را برای حفظ کردن مخاطب قدیمی و جلب توجه مخاطب‌های جدید دارد. حالا سوال اصلی اینجاست که برای مخاطبانی مثل ما که تجربه دست اولی را از سری مدرن وارفر اصلی داشته‌ایم، آیا مدرن وارفر 4 هم به همان اندازه جنجالی، دغدغه‌مند و حامل داستانی پربار است؟ با بررسی ویجیاتو از بازی Call of Duty Modern Warfare 4 همراه باشید.

کمپین مدرن وارفر 4 بیش از هر چیزی وضعیت آرامش پیش از طوفان را به تصویر می‌کشد. داستان بازی ماجراهای چند جبهه مختلف را پیش از یک دسیسه و جنگ بزرگ روایت می‌کند. از یک طرف پارک هیون-جون، در خیابان‌های شهری خیالی به نام هاجین در کره جنوبی، شاهد زندگی عادی مردم است. در این بین ارتشی‌های آمریکایی هم کنار تفنگداران کره جنوبی دیده می‌شوند که به عنوان مثال، خدمت اجباری برایشان آن‌قدر ملموس نیست. در این بین کره شمالی شاهد انتخاب یک رهبر جدید است. یک رهبر جوان که زمام امور را در دست گرفته و آمریکایی‌ها به شوخی او را به عضو جدید گروه کی‌-پاپ BTS تشبیه می‌کنند. در واقع اما او و خواهرش، فرزندان رهبر سابق هستند؛ او در سیاست و خواهر هم در مسائل جنگی هر کدام نقطه نظر خاص خودشان را دارند.

بازی از کره جنوبی، با حملات بی‌رحمانه EMP آغاز می‌شود. کل شهر در تاریکی مطلق فرو می‌رود و بعد نیروهای کره شمالی در کمال تعجب خیلی زود کل خیابان‌های شهر را اشغال می‌کنند. طولی نمی‌کشد تا متوجه شویم که تونل‌های زیرزمینی راه را از مرز چند ده مایلی بین کره شمالی و کره جنوبی باز کرده‌اند و مسیر را برای کره شمالی هموار کرده‌اند. در این بین، بازی کمی به اتفاقات کره می‌پردازد و بعد به چند وقت قبل از آن فلش‌بک می‌زند؛ جایی که کاپیتان پرایس و تسک فورس 141 از هم جدا شدند. پس از مرگ سوپ مکتاویش به دست ماکاروف، حالا پرایس هم انتقامش را از ژنرال شپرد گرفته و توسط کل ارتش آمریکا تحت تعقیب است و همزمان به دنبال شخصی به نام «آرچر» می‌گردد. خیلی طول نمی‌کشد که متوجه شویم آرچر، هدف مشترک یکی از دشمنان پرایس و البته رابط بین روسیه و کره شمالی برای حمله به کره جنوبی است. شخصیتی که مدس میکلسن به زیبایی هر چه تمام‌تر از پس نقش‌آفرینی‌اش برمی‌آید.

در این مسیر، پرایس را می‌بینیم که خشم و میل به انتقام وجودش را فراگرفته و برای رسیدن به اهداف شخصی‌اش دیگر حاضر است دست به هر کاری بزند. همین مسئله باعث می‌شود او از قهرمان سابق داستان به شخصیتی تراژیک تبدیل شود. بدون اینکه بخواهیم بخش‌های مهم داستان را لو بدهیم، باید گفت داستان Modern Warfare 4 یکی از هیجان‌انگیزترین روایت‌هایی است که استودیوی اینفینیتی وارد تاکنون ارائه کرده است؛ به‌ویژه به این دلیل که چندین پیچش داستانی جذاب در طول بازی انتظار بازیکنان را می‌کشند.

در طول ۱۶ ماموریت داستانی بازی، در نقش شخصیت‌های مختلفی قرار می‌گیرید که یکی از آن‌ها سربازی اهل کره شمالی است. از این طریق، ناامیدی و درماندگی مردم و رفتار خودسرانه و بی‌رحمانه مقامات را از نزدیک تجربه می‌کنید. بخشی از این تجربه نیز در قالب دیالوگ‌های چندگزینه‌ای و پویایی ارائه می‌شود که در جریان بازی شکل می‌گیرند و انتخاب‌های شما در آن‌ها پیامدهای دراماتیکی به دنبال دارند. علاوه بر این، سازندگان صداگذاری بسیار خوبی را برای تقریبا تمام شخصیت‌ها در نظر گرفته‌اند. صداگذاری و موسیقی بازی نیز به شکلی طراحی شده‌اند که بارها مو را بر تن بازیکن سیخ می‌کنند. واقعا مدت‌ها بود که یک بازی کال آو دیوتی تا این اندازه خوش‌صدا نبوده است.

بازی روی دور تند همه اتفاقات را تعریف می‌کند و اصلا خبری از ریتم کند یا کش دادن بی دلیل داستان نیست. مدرن وارفر 4 بی‌رحمانه آغاز می‌شود و از همان ابتدا یک جنگ تمام عیار را به تصویر می‌کشد و هیچ نقطه تاریکی را برای مخاطب باقی نمی‌گذارد. ناسلامتی این بازی قرار بوده تا حداقل برای یک مدت طولانی، مدرن وارفر را بازنشسته کند. اما کمپین امسال نه تنها از نظر داستانی هیجان‌انگیز است، از نظر گیم‌پلی نیز موفق می‌شود بازیکن را میخکوب کند. البته نه لزوما به کمک نوآوری‌های انقلابی در گیم‌پلی، بلکه به لطف ترکیب فوق‌العاده متنوعی از ماموریت‌ها که در محیط‌هایی در نقاط مختلف جهان جریان دارند. برای مثال، هنگام دفاع در برابر نیروهای مهاجم کره شمالی، باید با استفاده از یک خمپاره‌انداز، دسته‌های بزرگی از نیروهای دشمن را که از جهات مختلف پیشروی می‌کنند، هدف قرار دهید. یا مثلا در خیابان‌های پاریس، تعقیب و گریزهایی را می‌بینیم که فقط و فقط کال آو دیوتی و چند بازی انگشت‌شمار دیگر می‌توانند ست پیس‌هایی سینمایی از این جنس را تولید کنند. چیزی که مشابه آن را در عناوینی مثل مدرن وارفر 2 سال 2022 دیده بودیم اما اینجا در سطحی دیگر شاهد آن هستیم.

اینفینیتی وارد در نیمه دوم کمپین، یک ماموریت جهان‌باز بسیار جذاب و انگیزه‌بخش را نیز پیش روی شما قرار می‌دهد. پس از سقوط هواپیمایتان در خاک کره شمالی، باید از یک مخفیگاه خارج شوید و سه منطقه مهم را که روی نقشه مشخص شده‌اند، تخریب و از کار بیندازید تا به نیروهای مهاجم ضربه‌ای اساسی وارد کنید؛ آن هم از داخل خاک خودشان! در ابتدای این ماموریت، تقریبا چیزی بیشتر از یک تفنگ کمری در اختیار ندارید؛ اما می‌توانید با جست‌وجو در محیط و پیدا کردن تجهیزات و منابع، به‌تدریج زرادخانه خود را گسترش دهید. این منابع معمولا در نزدیکی پایگاه‌های نظامی، مخفیگاه‌های قاچاقچیان و مکان‌های مشابه پیدا می‌شوند. اینکه اهداف اصلی و فرعی را با چه ترتیبی انجام دهید، کاملا به خودتان بستگی دارد. حتی نحوه عبور از نقشه نیز آزادانه در اختیار شما قرار گرفته است. برای رسیدن به جزیره‌ها، می‌توانید شنا کنید، به زیر آب بروید یا از قایق‌های تندرو استفاده کنید. در خشکی نیز می‌توانید به جای پیاده‌روی در مسیرهای طولانی، پشت فرمان یک جیپ چهارچرخ محرک یا کامیونی سنگین‌تر و کندتر بنشینید. در مجموع، کمپین سال ۲۰۲۶ مجموعه‌ای بسیار موفق و هیجان‌انگیز از ماموریت‌ها را ارائه می‌دهد؛ حتی با وجود اینکه برخی از اتفاقات داستانی آن تا حدی قابل پیش‌بینی هستند.

ستون بعدی مهم بازی، بخش چندنفره کلاسیک آن است. بخش مولتی‌پلیر بازی ترکیبی از عناصر آشنا و ایده‌های نسبتا جدید است که عمر زیادی ندارند. حالت‌های قدیمی و جذاب تیم دث مچ، دامینیشن، سرچ اند دستروی، کیل کانفرمد و فری فور آل همگی به قوت خود باقی هستند و در 12 نقشه‌ای که بازی در لانچ ارائه می‌دهد، قابل تجربه هستند. نقشه‌های که از حیث فضضاسازی، با محیط‌های کمپین بازی ارتباط نزدیکی دارند. آیا این نقشه‌ها کافی هستند؟ خیر. به همین خاطر است که همان ماه اول عرضه، زمزمه انتشار نقشه‌هایی مثل شیپمنت که بخش جدانشدنی از بازی‌های مدرن وارفر هستند به گوش می‌رسد. نکته مثبت دیگر این است که امتیاز تجربه سلاح‌ها میان بخش چندنفره کلاسیک و DMZ مشترک است. همچنین سیستم کلاسیک پرستیژ نیز به بازی بازگشته است.

یکی از قابلیت‌های کاملا جدید، حالت کیل بلاک است؛ حالتی که برای نخستین بار در تاریخ مجموعه کال آو دیوتی از نقشه‌ای استفاده می‌کند که به سه بخش تقسیم شده و هر بخش نیز از قسمت‌های مختلفی تشکیل می‌شود که قابلیت ترکیب مجدد دارند. این تغییرات در حالت درگیری 3v3 و همچنین نبرد 10v10 رخ می‌دهند و پس از هر دو راند، نقشه تغییر می‌کند. در نتیجه، بازیکنان باید مدام خود را با شرایط تازه وفق دهند. طرفداران مجموعه خیلی زود شباهات بین این قسمت‌ها با نقشه‌های نسخه‌های قبلی را متوجه می‌شوند. در واقع، این نقشه‌های قدیمی به قطعات سازنده یک سیستم جذاب برای تولید و ترکیب نقشه‌ها در لحظه تبدیل شده‌اند. به گفته سازندگان، در مجموع امکان ایجاد ۵۰۰ ترکیب مختلف از نقشه‌ها وجود دارد. یکی دیگر از حالت‌های جدید، Inflation نام دارد که در قالب نبردهای 6v6 برگزار می‌شود و هرچقدر که دشمنان بیشتری را از بین ببرید، پول بیشتری به عنوان جایزه کشتن خواهید برد. البته که وقتی مجموع مبلغ بالاتر از رقم مشخصی برود، شما تبدیل به یک هدف بالقوه برای شکار می‌شوید که همه به دنبال نابود کردنتان خواهند بود.

طبق سنت همیشگی کال آو دیوتی، یک بخش سوم هم در بازی طراحی شده که این بار نوبت به DMZ رسیده است. بین تمام بازی‌های رایگان و پریمیوم بازار که سراغ حالت اکتسرکشن شوتر رفته‌اند، کال آو دیوتی بیشتر از همه سردرگم‌ بوده است. انگار که اکتیویژن چند سال مشغول ساخت تجربه‌ای بوده که آن را سه سال زودتر معرفی کرده بود ولی حالا عمیق‌تر، بهتر و با قابلیت‌های بیشتر عرضه شده است. نقشه هاجین در DMZ مدرن وارفر 4، از نقشه المزرح در مدرن وارفر 2 بزرگتر است و مکان‌های جذاب‌تری را در خودش جا داده است. زمین‌های کشاورزی، یک زندان پیچ در پیچ و البته یک بیمارستان در مرکز نقشه و تونل‌های زیرزمینی. حداکثر 20 تیم 3 نفره در این مود با هم به رقابت می‌پردازند و باید مراحل مختلفی را از پیش رو بردارند. هر راند بازی ممکن است تا 20 الی 30 دقیقه طول بکشد و اگر به دقایق آخر برسید، از استرس تپش قلبتان بالا خواهد رفت. در مقایسه با مدرن وارفر 2، این مود حالا کامل‌تر و جذاب‌تر شده اما اگر هم تیمی نداشته باشید، شاید بازی با غریبه‌ها نتواند آن‌قدرها مجذوبتان کند.

بعد از افت کیفیت مشهود کال آو دیوتی در نسخه سال گذشته که همراه با سقوط آزاد کال آو دیوتی با یک سقوط آزاد بود، اینفینیتی وارد حالا باز هم برای اکتیویژن و مجموعه پول‌سازش آبروداری کرده است. یک کمپین استاندارد، محکم و با دغدغه که البته با کلیشه‌های جنگی هم همراه است، یک بخش چندنفره خوب در زمان عرضه که البته جای بهتر شدن دارد و بازگشت حالت DMZ در پخته‌ترین حالتش پس از مدرن وارفر 2. بازی کال آو دیوتی مدرن وارفر 4، یکی از بهترین تجربه‌های کال آو دیوتی در دهه اخیر است و با این که جای سه‌گانه اصلی این بازی را بین سال‌های 2007 تا 2011 نمی‌گیرد، همچنان یک اثر قابل احترام و پایانی جذاب برای این مجموعه است.

بازی Call of Duty: Modern Warfare 4 بر اساس نسخه ارسالی ناشر بازی، اکتیویژن، برای ویجیاتو روی پی‌سی بررسی شده است.

می‌خرمش...

کال آو دیوتی مدرن وارفر 4 یکی از بهترین کمپین‌های کال آو دیوتی در سال‌های اخیر است. اگر سال‌ها منتظر بودید تا یک نسخه خوب از این مجموعه را بخرید، این بهترین فرصت برای تجربه یکی از بهترین بخش‌های تک نفره و چندنفره آن در یک پکیج واحد است!

نمی‌خرمش...

اگر انتظارتان از کال آو دیوتی جدید، چیزی جز فرمول همیشگی آن در سال‌های اخیر بوده، این بازی نظرتان را تغییر نمی‌دهد. مدرن وارفر 4 یک بازی باکیفیت با همان استانداردهای شوتر اول شخص سینماتیک همیشگی است.

90

امتیاز ویجیاتو

کال آو دیوتی مدرن وارفر 4 بی‌نقص نیست اما یکی از کم نقص‌ترین کال آو دیوتی‌های تاریخ در هنگام عرضه و یک اثر قابل احترام و شایسته تقدیر است. بازی‌ای که ژانر را دچار تغییر نمی‌کند، اما یادآوری می‌کند که چرا کال آو دیوتی در روزهای خوبش، همواره در صدر بازی‌های شوتر می‌درخشد.