آنچه مرا نمیکشد، واقعا قویترم میکند؟
نگذاریم «امید» تبدیل به «خاطره» شود
این روزها، وقتی صبحها چشم باز میکنم و سری به اخبار میزنم، یک جمله قدیمی اما همیشه تازه به ذهنم میرسد: «آنچه مرا نمیکشد، قویترم میکند». نیچه سالها پیش این را گفت، اما بهترین توصیف برای وضعیت این روزهای ماست. برای نسلی که زیر سایه جنگ زندگی میکند، با گرانیای که هر ماه بیشتر از قبل جیب و روحش را خالی میکند و با آیندهای که مثل جادهای مهآلود پیش رویمان است؛ نه روشن، نه تاریک، فقط نامشخص.
با نزدیک به ده سال تجربه در رسانههای دنیای سرگرمی، همیشه باور داشتهام که این «سرگرمی» فقط وقتکشی نیست، پناهگاه است. آخرین سنگر پیش از آنکه فشارها بخواهند آدم را خرد کنند. حالا هم دقیقا همین اتفاق را زندگی میکنیم؛ صدای انفجار، اخبار، قطعی اینترنت، وضعیت پیچیده این روزهای ایران، گرانی، بیخبری از فردا و... . همه اینها مثل باسهای سخت یک بازی هستند که گاهی فکر میکنی «این یک رو دیگه نمیشه رد کرد!». اما... رد میکنیم. هر بار کمی خستهتر، اما هر بار کمی قویتر.
من این را از جانب خودم میگویم و در شما هم میبینم. از پدر و مادری که با هر سختیای که شده آرزوی فرزندشان برای داشتن یک کنسول یا بازی جدید را برآورده میکنند. از جوانی که شبها پیش از خواب، با یک بازی یا سریال برای ساعتی ذهنش را از نگرانیهای فردا خالی میکند. از همه ما که هر روز بلند میشویم، کار میکنیم، میخندیم، گریه میکنیم و باز هم ادامه میدهیم.
ویجیاتو در این میان، فقط یک رسانه سرگرمی نبوده. جایی که به ما یادآوری میکند هنوز دلیلی برای خندیدن، جایی برای هیجان، جایی برای شنیدن داستانی که به ما میگوید «تو میتوانی» وجود دارد. در کنار هم این مسیر سخت را سبکتر میکنیم به شرطی که فراموش نکنیم این سختیها هستند که «آینده» ما را میسازند.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
مجموع نظرات ثبت شده (8 مورد)
مطالب پیشنهادی
مطالب مرتبط از نگاه دیجیاتو
مطالب مرتبط از نگاه دیجیاتو
مرا نمیکشد؟ ایرانو دست کم گرفتینا.
الان بدترین چیز که آدم رو میکشه بلاتکلیفیه بنظرم، اینکه الان تو هوا معلقیم و نمیدونیم قراره چی بشه. ولی کاری نمیشه کرد، هر کاری بیفایدست غیر از تلاش برای دووم آوردن، فقط میتونیم امیدوار باشیم که البته بازم کار سختیه بدون یه سرگرمی، گه بازم سرگرمی هم محدود شده بخاطر نبود اینترنت.
در کل همونطور گه همیشه میگم به ازای هر راه حل یه مشکل اضافهتر هست
بالاخره آینده روشن ما از راه میرسه
این کابوس ها هم بالاخره تموم میشه
ولی لیاقت ما این نبود
من تا دیدم این رو امین نوشته شروع کردم به خوندم این چند وقط فرصتی شد که برم سراغ بازی های مورد علاقم یکم حواسمو از این وضعیت پاک کنم دارسولز سه رو روش مود باس های سختر تر بریزید بعد برید یک ود صلاح و افکت و ایزی مودش کنید اصلا ببین حس میکنی داری دووم بازی میکنی خیلی خوبه اصلا عالیی هر چند الان نکسوس مادی نیست ولی بعدا تستش کنید ماینکرفت هم عالیه من توش اول یک قلعه ساختم الان انقدری بازی کردم که داره کم کم تبدیل میشه به دنیای شخصی خودم در کل ممنون امین روحیتو حفظ کن پسر
ممنون آقای بهتوئی از لحن گرم و دوست داشتنی همیشگیتون
واقعا می طلبید چنین متنی تو این روز ها
امیدوارم فردای بهتری پیش روی همه ما باشه
درود و نوروز جدیدتون پیروز باد
دقیقا آقای بهتوئی هرچقدرم سختی داشته باشه ، به گونه ای که دیگه مسکن هایی مثل ویدیوگیم هم کمک نکنه باید صبر کنیم . تو نوروز خودمون رو نو بکنیم و اجازه ندیم آتش امید و زندگی ای که هزاران سال است که نیاکانمان زنده نگه داشتن خاموش بشه
بعد بدترین فجایع ، بعد سخت ترین دوران هایی ایران با نوروز خودمون رو نو میکنیم و ریشه های درخت هزاران ساله ایران رو تنومند تر . بعد یونانی ها و رومی ها و عرب ها و ترک ها و مغول ها و .........
و این صبر و بردباری ما مارو به همون آینده ای گفتید میرسونه
آینده ای که خیلی نزدیکه :)
سال نو شادباد
جاده آینده رو خودمون تغییر میدیم !
چند ماه پیش وقتی برای اعتراضات دی ماه نت قطع شده بود زیر یکی از پست های امین جان بهتویی یه کامنت طووولانی گذاشتم و از دلتنگیم برای تک تک اجزای ویجیاتو گفتم. دلتنگی که هنوز برطرف نشده و بجز ویجیاتو که یکی از رکن های اساسی روزم بود دلم برای زندگی خودمم تنگ شده. روتین بینقصی نداشتم اتفاقا پر از باگ کوچیک و بزرگ بود ولی روزو بهتر از الان میگذروندم. روزایی که نه تاریکن نه روشن و فقط نا مشخصن فقط باعث خستگی و فرسایش میشن. نمیدونم هدفم از نوشتن این متن چیه فقط دوس دارم دلتنگی ، غم ، ترس و نگرانیم بابت تک فرصت زنده بودن تو این دنیای بزرگ رو ابراز کنم. این روزا از خودم میپرسم خفگی این روز ها به زودی تموم میشه و کنار هم خوشحال میشیم؟ خوشحال خوشحال؟ نمیدونم واقعا.
کاشکی زودتر جنگ تموم شه…
سلام من رو به همه اعضای ویجیاتو و دیجیاتو برسونین
من با همه شما خاطراتی ساختم که شما ازش بیخبرین ولی جزو شاد ترین لحظات زندگی من هستن
تا همیشه دوستون دارم دوستای دور و نزدیک من❤️
باو سخت نگیر بهتویی اینجا خاورمیانست، جاییه که شرایط و مسائل باعث میشن اولویت های ما خیلی با یه نوجونی که تو آمریکا منتظر gta 6 هست متفاوت باشه، منتهی اینو نمیخوایم قبول کنیم.