منوی جدید اینترنت گیمینگ؛ شما در کدام طبقه از اینترنت استفاده می‌کنید؟!

فیلم پلتفرم را یادتان هست؟ همان زندان عمودی عجیب و غریب که یک میز پر از غذا از طبقه صفر به سمت پایین حرکت می‌کرد. آن‌هایی که در طبقات بالا بودند، تا خرخره از بهترین غذاها می‌خوردند و وقتی میز به طبقات پایین‌تر می‌رسید، چیزی جز ته‌مانده، استخوان و ظرف‌های خالی باقی نمی‌ماند. طبقات پایین‌تر، سهمشان از آن ضیافت فقط تماشای کثیفی‌ها و گرسنگی کشیدن بود.

این روزها وقتی به وضعیت اینترنت گیمینگ در ایران و شاهکارهای جدید بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای نگاه می‌کنم، حس می‌کنم همه ما گیمرهای ایرانی در یکی از همان سلول‌های بتنی گیر افتاده‌ایم و داریم به میزی نگاه می‌کنیم که از طبقات بالا، با پینگ دو رقمی و بدون پکت‌لاس در حال پایین آمدن است؛ اما وقتی به ما می‌رسد، فقط تایم‌اوت و ارورهای کانکشن رویش مانده است.

بیایید به عنوان یک گیمر که هر شب با هزار مکافات و دی‌ان‌اس می‌خواهد یک دست بازی آنلاین با دوستانش تجربه کند، نگاهی به منوی غذای این پلتفرمِ طبقاتیِ جدید بیندازیم.

طبقه صفر: اینترنت پروگیمرها و میزهای رزرو شده!

یکی از درخشان‌ترین ایده‌های بنیاد، طرحی است به نام سرویس گیم برای پروگیمرها. یعنی در روزهایی که اینترنت کشور در حالت کما به سر می‌برد و وصل شدن به سرورهای دیسکورد یا پیدا کردن یک مچ در وارزون و ولورانت غیرممکن است، قرار است یک عده «پروگیمر» اینترنت بدون مشکل و بدون فیلتر دریافت کنند.

سوال اینجاست: تعریف شما از پروگیمر چیست؟ آیا گیمری که بعد از ۸ ساعت کار یا درس خواندن، می‌خواهد دو ساعت در خانه فیفا بازی کند تا خستگی‌اش در برود، آیا او حق ندارد پینگ پایدار داشته باشد؟ در پلتفرم بنیاد، اگر کارت وی‌آی‌پی «پروگیمر» نداشته باشید، باید در طبقات پایین بدون اینترنت سر کنید. این یعنی دسترسی به یک اینترنت پایدار که در تمام دنیا یک حق اولیه و بدیهی است، اینجا تبدیل به یک رانت ویژه و آپشن لاکچری شده است.

طبقه اول: اینترنت بازی‌سازها (و جای خالی بازی‌سازان مستقل)

طرح بعدی، دادن اینترنت مخصوص و طبقاتی به بازی‌سازهاست. قطعا همه ما دوست داریم توسعه‌دهندگان ایرانی بهترین امکانات را داشته باشند تا بتوانند بدون دغدغه، بازی‌های باکیفیتی خلق کنند. اما آیا واقعا راهکارش اینترنت طبقاتی است؟ نکته قابل تامل داستان اینجاست، وقتی از بازی‌ساز حرف می‌زنیم، دقیقا چه کسانی در این دایره قرار می‌گیرند؟

تکلیف آن تیم‌های مستقل و خلاق دو سه نفره‌ای که در اتاق‌هایشان، بدون بودجه‌های حمایتی بازی می‌سازند، چیست؟ در این پلتفرم جدید، به نظر می‌رسد اگر یک توسعه‌دهنده مستقل باشید که نخواهید یا نتوانستید از فیلترهای ثبت رسمی رد شوی، سهمتان همان طبقات پایینی است. یعنی همان بازی‌سازی که با هزار زحمت برای مارکت‌های جهانی مثل استیم بازی می‌سازد، نمی‌تواند پچ جدیدی از بازی را روی استیم آپلود کند.

از طرفی، وقتی به جای حل کردن ریشه‌ای مشکل اینترنت، به فکر ساختن تونل‌های ویژه برای گروه‌های خاص باشیم، ناخودآگاه این پیام را مخابره می‌کنیم که اینترنت عمومی برای مردم عادی قرار نیست حالا حالاها درست شود. بیایید فرض کنیم یک استودیوی بازی‌سازی با همین اینترنتِ ویژه، بهترین بازی دنیا را هم ساخت؛ وقتی مخاطب آن بازی در طبقه سیصد این پلتفرم نشسته و حتی نمی‌تواند لانچر بازی را باز کند، آن محصول در نهایت به چه دردی می‌خورد؟

طبقات پایین و دغدغه‌های فانتزی ساماندهی سایت‌های کرکی!

اما شاید طنزترین بخش ماجرا، طرح «ساماندهی سایت‌های ایرانی دانلود بازی کرکی» باشد. بیایید روراست باشیم. در کشوری که خرید یک بازی ۶۰ یا ۷۰ دلاری معادل نصف حقوق ماهانه یک جوان است، در کشوری که هیچ دسترسی رسمی به درگاه‌های پرداخت جهانی نداریم و تحریم‌ها از بیرون و فیلترینگ از داخل ما را در یک محاصره دو طرفه قرار داده‌اند، سایت‌های دانلود بازی کرکی تنها راه تنفس گیمرهای ایرانی برای تجربه بازی‌های داستانی بوده‌اند. حالا بنیاد به جای اینکه به فکر حل مشکل پینگ، رفع فیلتر پلتفرم‌های گیمینگ و دفاع از حقوق گیمرها در برابر شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت باشد، دغدغه‌اش شده است ساماندهی به سایت‌های کرکی!

انگار در طبقه پایین پلتفرم که آدم‌ها از گرسنگی به جان هم افتاده‌اند، شما بیایی و به آن‌ها تذکر بدهی که:

این طرح‌ها نه تنها دردی از گیمر دوا نمی‌کند، بلکه بیشتر شبیه به پاک کردن صورت مسئله و یک ژست توخالی است.

ما طبقه چندمیم؟

گیمر ایرانی سال‌هاست که با جیب خالی، سخت‌افزار گران، تحریم‌های خارجی و البته قطعی‌های داخلی می‌جنگد. ما نیازی به اینترنت طبقاتی، طرح‌های ویژه و لیبل زدن روی گیمرها نداریم. اینترنت بدون اختلال، چیزی نیست که بخواهید آن را مثل یک تکه گوشت استیک روی میز پلتفرم بگذارید تا فقط به طبقات بالا برسد. لطفا به جای ساختن طبقات جدید و تفکیک کردن ما به پروگیمر و گیمر عادی، یک بار هم که شده آسانسور این پلتفرم را نگه دارید و ببینید در طبقات پایین چه خبر است. ما فقط می‌خواهیم اینترنت به حالت قبل برگردد؛ همین و بس!