نظرسنجی‌ها خرید GTA 6 Ultimate را به‌صرفه می‌دانند

با این‌که شاید این حرف کمی بدبینانه به نظر برسد، اما واقعیت این است که راکستار حتی اگر GTA 6 را به چند فصل ۳۰ دلاری تقسیم می‌کرد، باز هم احتمالا بزرگ‌ترین عرضه تاریخ صنعت بازی‌های ویدیویی رقم خورده بود.

از همین راه که برویم، افزایش ۲۰ دلاری قیمت برای دسترسی به برخی استورهای درون بازی و هم‌چنین عرضه نسخه فیزیکی به‌صورت «کد قاب جلد بازی» هم نتوانسته از جنون سرعت فروش این اثر بکاهد؛ هرچند که گذار سیلی از پلیرها به‌سادگی از کنار معبر سیاست‌ها وضع‌شده، خود جای بحث را باز می‌گذارد.

وب‌سایت IGN در یک نظرسنجی‌ با حضور بیش از ۳ هزار گیمر، یک سوال ساده مطرح کرد: آیا نسخه ۱۰۰ دلاری GTA 6 را خریداری می‌کنید؟ و پاسخ‌ها کاملا قاطعانه و روشن بود: آری، ۷۰.۷ درصد شرکت‌کنندگان اعلام کردند که حاضرند هزینه نسخه ‌آلتیمیت را بپردازند.

این آمار زمانی قابل‌توجه‌تر می‌شود که بدانیم نسخه آلتیمیت چه محتوایی را پشت دیوار پرداخت قرار می‌دهد. در این نسخه، فروشگاه‌های بخش داستانی، مراکز شخصی‌سازی و ارتقای خودروها و برخی فعالیت‌های جانبی تنها با پرداخت ۲۰ دلار بیشتر در دسترس قرار می‌گیرند؛ آن هم در شرایطی که نسخه استاندارد بازی نیز از قیمت معمول بازی‌های AAA گران‌تر است.

البته این نظرسنجی نماینده صدها میلیون نفری نیست که احتمالا GTA 6 را خریداری خواهند کرد، اما تصویری از ذهنیت بخشی از مخاطبان ارائه می‌دهد. اختلاف ۷۱ به ۲۹ درصدی نشان می‌دهد حجم بالای محتوای انحصاری نسخه آلتیمیت توانسته بسیاری از پلیرها را با وجود موج انتقادها، به خرید این نسخه سوق بدهد.

همین وضعیت درباره نسخه فیزیکی بازی هم صدق می‌کند؛ با وجود اعتراض گسترده به سیاست انتشار «کد جلد قاب بازی»، موجودی این نسخه در فروشگاه آمازون تقریبا بی‌درنگ به‌پایان رسید.

تاثیر جی‌تی‌ای ۶ بر صنعت بازی از همین حالا هم آشکارا است. بسیاری از استودیوها طی سالیان اخیر از اعلام تاریخ انتشار بازی‌های خود خودداری کرده‌اند تا مبادا با عرضه جی‌تی‌ای ۶ هم‌زمان شوند و الان می‌بینیم که پس از فیکس شدن تاریخ ۱۹ نوامبر برای انتشار این بازی، بسیاری از ناشران تاریخ انتشار آثار خود را تغییر داده‌اند که در نتیجه آن، ماه سپتامبر را به بازه‌ای بسیار شلوغ برای انتشار گیمی بدل کرده است.

با چنین سطحی از نفوذ، نگرانی‌های رویه‌ پیش‌روی کمپانی Take-Two کاملا قابل درک می‌شود. افزایش قیمت پایه بازی‌ها به ۸۰ دلار به‌تنهایی تصمیم بزرگی محسوب می‌شود؛ چه برسد به عرضه نسخه فیزیکی به شکل «کد قاب جلد بازی» (که احتمالا برای جلوگیری از انتشار و لیک زودهنگام نسخه‌ها انجام شده است) یا تبدیل شدن قیمت ۱۰۰ دلار به شاخصی برای تجربه اثری که دنیا در انتظارش است.

هرچند راکستار نسخه آلتیمیت را به‌عنوان یک ارتقای پریمیوم به فهم ما بخوراند، اما بسیاری معتقدند این نسخه عملا همان نسخه کامل بازی است و بخشی از محتوای اصلی را پشت پرداخت‌ مازاد پنهان کرده است.

هنوز هم برای تفسیر نقش سایر ناشران بر چگونگی مشق از این سیاست زود است، اما اگر نتایج نظرسنجی «آی‌جی‌ان» را متر و معیار مناسبی بدانیم، به‌نظر می‌رسد با وجود تمام حواشی و انتقادها، بسیاری از پلیرها هم‌چنان تشنه به پرداخت چنین مبالغی هستند.

اگر تصور می‌کنید عرضه نسخه‌ کامل بازی‌ها با قیمت بالاتر، واقعیت در خیال است، گذشته را نگاهی بیندازید. زمانی که بتسدا دی‌ال‌سی Horse Armor را برای بازی Oblivion عرضه کرد، با پیامد و امواج گسترده‌ای از انتقادها روبه‌رو ماند؛ محتوایی که در مقیاس پرداخت‌های درون‌برنامه‌ای امروزی بسیار ساده و کم‌اهمیت جلوه می‌کند. گذر زمان نشان داد بسیاری از سیاست‌هایی که روزی غیرقابل‌قبول ادراک می‌شدند، تدریجا بخشی عادی از زمین صنعت بازی‌های ویدیویی خانه کردند.