قیمت ۸۰ دلاری بازیها با حذف دیسک برای گیمرها دیگر توجیه ندارد
«ترند تمام-دیجیتال شما نباید جیب گیمرها را بزند!»
منتخب سردبیر
رسمی: مایکروسافت چهار استودیوی ایکس باکس را واگذار میکند
نوشته شده توسط علیرضا طالقانی | ۱۵ تیر ۱۴۰۵
قیمت ۸۰ دلاری بازیها را اگر کنار بگذاریم، اعلام برنامه سونی بر توقف تولید نسخههای فیزیکی از سال ۲۰۲۸ به خودی خود، موج نوینی از اعتراضها را دربر گرفته است. بسیاری از پلیرها معتقد هستند وقتی دیگر خبری از جلد، دیسک و هزینههای تولید و توزیع نیست، نسخههای دیجیتالی نباید با همان قیمت عرضه شوند.
نینتندو بازیهای دیجیتالی فروشگاه eShop را از طریق پلتفرم اختصاصی خود با تخفیف عرضه میکند؛ زیرا در این مدل خبری از هزینههای تولید، حملونقل، زنجیره تامین یا سهم فروشگاههای خردهفروشی نیست.
از سوی دیگر، گزارش مالی سال ۲۰۲۵ سونی هم نشان میدهد این شرکت از فروش دیجیتالی سود بسیار بیشتری نسبت به نسخههای فیزیکی به دست میآورد. به همین دلیل، بسیاری از کاربران این سوال را مطرح کردهاند که نسخه دیجیتالی ۸۰ دلاری دقیقا چه ارزش افزودهای نسبت به گذشته ارائه میدهد؟
برخلاف نسخههای فیزیکی، بازیهای دیجیتالی را نمیتوان به دوستان قرض داد یا پس از اتمام بازی فروخت تا بخشی از هزینه پرداختشده جبران شود؛ چراکه در عمل مالک بازی نیستید و تنها مجوز استفاده از آن را دریافت میکنید.
تنها مزیت نسخه دیجیتالی، دسترسی سریعتر و راحتتر است؛ مزیتی که آن هم به داشتن اینترنت پرسرعت وابسته است. برای بسیاری از خانوادههای با اینترنت ضعیف، دانلود فایلهای حجیم بازیها میتواند تجربهای زمانبر و خستهکننده باشد. (خانواده گیمرهای غیرحرفهای ایرانی)
به همین دلیل، بسیاری از گیمرها معتقدند اگر نسخههای دیجیتالی فاقد مزایای نسخههای فیزیکی هستند و هزینههای تولید هم حذف شده است، نباید با همان قیمت به فروش برسند.
یکی از پستهای پربازدید توییتر که توسط کاربری با نام SithLordTrell منتشر شده، این نارضایتی را بهخوبی نشان میدهد:
وقتی دیگر خبری از فروشگاههای فیزیکی و دیسک نیست، چرا بازیها باید ۸۰ دلار قیمت داشته باشند؟ تمام این ماجرا یک کلاهبرداری است.
بسیاری از کاربران هم در بخش نظرات تاکید کردهاند که کاهش هزینههای تولید و توزیع باید به نفع مصرفکننده تمام شود، نه که شرکتها همچنان روی قیمتهای ۷۰ تا ۸۰ دلاری اصرار داشته باشند.
این نگرانی در شرایطی پررنگتر شده که برخی گزارشها از احتمال عرضه کنسول PS6 با قیمتی بیش از هزار دلار خبر میدهند؛ موضوعی که گفته میشود به دلیل افزایش قیمت حافظههای SSD و رم در پی رشد مراکز داده هوش مصنوعی است. در چنین شرایطی، بازیهای گرانقیمت هم فشار بیشتری به کاربران وارد خواهند کرد.
از دید بسیاری از منتقدان، توزیع دیجیتالی میتوانست باعث کاهش قیمت بازیها شود، اما روند فعلی خلاف این موضوع را نشان میدهد. حتی نسخه بهاصطلاح فیزیکی جیتیای ۶ هم در برخی نسخهها تنها شامل یک کد دانلود داخل جعبه است؛ محصولی که با قیمت ۸۰ تا ۱۰۰ دلار عرضه میشود و نشان میدهد ناشران برنامهای برای کاهش قیمتها ندارند.
یکی از کاربران X نیز این وضعیت را با افزایش شهریه دانشگاهها در دوران همهگیری کرونا مقایسه کرده است:
وقتی دانشجو بودم، هر سال برای افزایش شهریه دلایل مختلفی مثل امکانات حضوری ارائه میکردند. اما بعد از شیوع کرونا و حذف تمام آن امکانات، شهریه باز هم افزایش پیدا کرد. این اتفاق دقیقا همان حس را به من میدهد.
برخی تحلیلگران معتقدند حذف کامل نسخههای فیزیکی میتواند شرایط را حتی بدتر کند. اگر کنسولها کاملا به اکوسیستم دیجیتالی یک شرکت وابسته شوند و بازار بازیهای دستدوم هم از بین برود، شرکتهایی مانند پلیاستیشن کنترل کامل قیمتگذاری و تخفیفها را در اختیار خواهند داشت.
در چنین شرایطی، حتی اگر قیمت ۷۰ یا ۸۰ دلاری امروز بالا به نظر برسد، ممکن است در آینده با بازیهایی روبهرو شویم که سالها پس از عرضه هم کاهش قیمت محسوسی نداشته باشند؛ آن هم در حالی که کاربران صرفا لایسنس استفاده از بازی را خریداری میکنند و در واقع مالک واقعی آن نیستند.
به باور بسیاری از کاربران، این یکی از بزرگترین نگرانیها درباره نسل بعدی پلیاستیشن است؛ هرچند گفته میشود کنسول Project Helix ایکسباکس احتمالا از چند فروشگاه دیجیتالی مختلف پشتیبانی خواهد کرد و فضای رقابتی ترند تمام دیجیتال را ارائه میدهد.
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.