کاربران پلی استیشن نسبت به تاثیرگذاری اعتصاب یک هفته ای تردید دارند

سونی اخیرا اعلام کرد که تولید دیسک بازی را در سال ۲۰۲۸ متوقف خواهد کرد و در حالی که در هفته های پس از آن طومارها و پرونده های حقوقی شکل گرفت، هیچ تلاش سازمان یافته ای از سوی جامعه برای اعتراض به این اقدام وجود نداشته است؛ به جز بخش نظرات پر از خشم و تحریم های بی هدف. این وضعیت ادامه داشت تا هفته گذشته که گروه Does it play که مدت هاست از رسانه های فیزیکی حمایت می کند، یک اعتصاب هماهنگ را پیشنهاد داد: بدون ورود به سیستم، بدون نشست بازی، بدون خرید.

این یک فراخوان الهام بخش برای اقدام است، اما همه متقاعد نشده اند که این کار جواب خواهد داد. اگر تلاش های نامنظم برای تحریم پی اس پلاس چیزی را ثابت کرده باشد، این است که خرد شدن خشم آنلاین در مقایسه با بیش از ۹۵ میلیون کاربر پلی استیشن ۵ قطره ای در دریاست. یکی از کاربران ردیت به نام fdrodreeguez20 با ابراز تردید نسبت به این اعتصاب گفت: اگر واقعا به دنبال اهرم فشار هستید، باید کنار بکشید و روی حرف خود بایستید. نظری که بسیاری از کاربران در بخش نظرات و در سرتاسر شبکه های اجتماعی با آن موافق هستند. این فرقی با یک کودک نوپا ندارد که برای یک اسباب بازی قهر موقتی می کند تا ببیند آیا می تواند والدین خود را خسته کند یا خیر. این هم از حقیقت تلخ: سونی تا زمانی که آمارهایشان افت نکند، هیچ چیز را تغییر نخواهد داد.

شاید این لحن کمی تندتر از چیزی باشد که من به کار می بردم، اما نکته اینجاست که یک تحریم یک هفته ای کاری از پیش نخواهد برد که نظرات خشمگینانه از قبل انجام نداده باشند. سونی کاملا از واکنش های منفی آگاه است و در آخرین گزارش درآمد خود نیز آن را به وضوح بیان کرد. اما سونی به همان اندازه روشن ساخت که هیچ برنامه ای برای عقب نشینی از تصمیم خود ندارد.

یک تحریم تنها زمانی کار می کند که یک شرکت بترسد که به روند عادی جدید تبدیل شود. اعلام اینکه همه شما دوشنبه آینده برمی گردید، تمام عدم قطعیت ها را از بین می برد. زمان بندی این اعتصاب همچنین انتشار بازی های Marvel's Wolverine و GTA 6 را از دست می دهد؛ بازی هایی که اگر تحریم می شدند، تاثیر بسیار بزرگ تری روی سود خالص پلی استیشن داشتند. با این حال، واقع بینانه نگاه کنیم، حتی اگر ۲۰ هزار نفر با شرکت در این طرح موافقت کنند، ضربه ای به روند صعودی آن ها وارد نخواهد شد. کافی است به پورت های بلک اپس نگاه کنید که هنوز هم در طول لغو اشتراک های پلی استیشن پلاس در صدر ماندند.

پیشنهاد کاربر ردیت یعنی رای دادن با کیف پول نیز با نیت خوبی مطرح شده، اما من استدلال می کنم که به همان اندازه سست و شکننده است. اگر تمام افرادی که خواستار تحریم هستند همین الان کنار بکشند و در عوض پی سی بخرند، باز هم تعداد قابل توجهی از بازیکنان خواهند بود، اما در مقایسه با کل پایگاه کاربران پلی استیشن ۵ همچنان ناچیز است. شما باید ده ها میلیون نفر را متقاعد کنید که قید GTA 6 را بزنند و این نبردی است که مطمئن نیستم اینترنت هرگز بتواند در آن پیروز شود.

من با این خشم همدردی می کنم. اقدام سونی در حذف دیسک پیامدهای بزرگی برای صنعت دارد و پلی استیشن را به انحصار نزدیک تر می کند. گیمرها قطعا باید نارضایتی خود را ابراز کنند، اما یک اعتصاب یک هفته ای مانند تلاش برای متوقف کردن جزر و مد با یک سطل آب است. در عوض، جامعه باید برای الهام گرفتن به جنبش هایی مانند متوقف کردن مرگ بازی ها نگاه کند و تلاش های خود را به سمت قانون گذاری هدایت نماید. اتحادیه اروپا اعلام کرده که نمی تواند سونی را مجبور به ادامه تولید دیسک های بازی کند، اما همان طور که در پرونده اپل دیدیم، یک اکوسیستم دیجیتال بسته را می توان به چالش کشید. راه هایی وجود دارد که پیش از این روی برخی از بزرگ ترین شرکت های فناوری روی کره زمین تاثیر گذاشته است. مسئله فقط این است که آیا جامعه تصمیم میگیرد پشت سر آن ها متحد شود یا خیر.