بررسی بازی Captain Tsubasa 2: World Fighters

من و خیلی از هم‌نسلی‌هایم سال‌هاست که با سوباسا و «فوتبالیست‌ها» خاطره داریم. هفته‌ها منتظر می‌ماندیم تا قسمت جدید از راه برسد و سرنوشت قهرمان فوتبالی‌مان را دنبال کنیم. آن روزها که گرافیک بازی‌ها فاصله زیادی با واقع‌گرایی امروز داشت، تصور اینکه بتوانیم روزی در دنیای «کاپیتان سوباسا» یک بازی ویدیویی تجربه کنیم، چیزی شبیه یک رویا بود. سال‌ها از آن روزها گذشته و حالا Captain Tsubasa 2: World Fighter آمده تا شاید کامل‌ترین تصویر از رویای یک بازی ویدیویی بر اساس دنیای «فوتبالیست‌ها» را پیش روی طرفدارانش بگذارد. در ادامه با ویجیاتو همراه باشید.

سال ۲۰۲۰ بود که استودیوی تیم‌سافت بازی Captain Tsubasa: Rise of New Champions را عرضه کرد. نسخه‌ای که تلاش داشت جهان انیمه کاپیتان سوباسا را به دنیای بازی‌های ویدیویی بیاورد و تجربه‌ای متفاوت از فوتبال ارائه دهد. بازیکه بیشتر از آن که یک شبیه‌ساز فوتبال باشد، یک فانتزی فوتبالی بود که در دنیای کاپیتان سوباسا قرار داشت. همان چیزی که بسیاری از طرفداران این سری سال‌ها انتظارش را می‌کشیدند.

بگذارید همین ابتدا یک نکته را روشن کنم و اگر از طرفداران قدیمی این مجموعه هستید، خیالتان را بابت یکی از مهم‌ترین بخش‌های بازی راحت کنم: Captain Tsubasa 2: World Fighters (که از اینجا به بعد برای راحتی در متن آن را CT2:WF می‌نامم) از نظر داستانی یک پکیج قابل‌اتکا برای طرفداران سوباساست.

داستان بازی ادامه‌ای مستقیم بر نسخه قبلی است و تقریباً از همان جایی آغاز می‌شود که قسمت قبلی به پایان رسید. روایت CT2:WF اقتباسی از آرک World Youth در مانگای اصلی است، اما سازندگان به همین خط داستانی بسنده نکرده‌اند و با اضافه کردن سناریوها و پیچش‌های داستانی جدید، تلاش کرده‌اند روایت را به نسخه‌ای کامل‌تر و گسترده‌تر از منبع اصلی تبدیل کنند.

جذاب‌ترین بخش ماجرا اما از همان ابتدای بازی خودش را نشان می‌دهد. جایی که می‌توانید شخصیت خودتان را بسازید و او را وارد دنیای سوباسا کنید. این ویژگی باعث می‌شود شما صرفاً تماشاگر داستان نباشید و شخصیت ساخته‌شده‌تان به بخشی از ماجرا تبدیل شود. در نتیجه، بخشی از اتفاقات داستان از زاویه دید شما روایت می‌شود و حضور شما در کنار شخصیت‌های آشنای مجموعه، حس مشارکت بیشتری به تجربه می‌دهد.

در طول داستان حتی می‌توانید در برخی موقعیت‌ها دیالوگ‌های شخصیت خود را انتخاب کنید و به شکلی تعاملی در روایت نقش داشته باشید. البته نباید انتظار یک سیستم انتخاب و پیامد جدی را داشته باشید؛ این انتخاب‌ها قرار نیست همیشه مسیر اصلی داستان را تغییر دهند یا پایان‌های متفاوتی رقم بزنند. بیشتر مواقع، این گزینه‌ها برای ایجاد حس مشارکت طراحی شده‌اند تا صرفاً بیننده یک روایت خطی نباشید.

با این حال، روایت CT2:WF کاملاً بی‌ایراد نیست. سازندگان تلاش چندانی برای معرفی شخصیت‌ها و دنیای «کاپیتان سوباسا» به مخاطبانی که آشنایی قبلی با این مجموعه ندارند، نکرده‌اند. بازی فرض را بر این می‌گذارد که بازیکن شخصیت‌ها، روابط میان آن‌ها و اتفاقات گذشته را می‌شناسد. بنابراین اگر اولین مواجهه شما با دنیای سوباسا باشد، احتمالاً در برقراری ارتباط با برخی شخصیت‌ها و اتفاقات داستانی با مشکل مواجه خواهید شد.

مشکل دیگر، حجم بالای دیالوگ‌ها در بعضی اپیزودهاست. این مسئله زمانی آزاردهنده می‌شود که بازی در بسیاری از این بخش‌ها حتی گزینه‌ای برای انتخاب دیالوگ هم در اختیار شما نمی‌گذارد. در چنین لحظاتی عملاً کاری جز تماشای پیشروی داستان ندارید و باید چندین دقیقه صرفاً گفت‌وگوهای شخصیت‌ها را دنبال کنید. CT2:WF گاهی تلاش می‌کند ساختاری شبیه یک قسمت از انیمه داشته باشد، اما مشکل اینجاست که از قدرت داستان‌گویی و ریتم مناسب انیمه برخوردار نیست. در نتیجه بخش‌هایی است که بیشتر از آن که سرگرم‌کننده باشند، حس کش‌دار شدن روایت را به بازیکن منتقل می‌کنند.

این موضوع زمانی بیشتر به چشم می‌آید که متوجه می‌شوید خبری از آن تعلیق و هیجان همیشگی داستان اصلی در بخش قابل‌توجهی از بازی نیست. روایت معمولاً منظم و نسبتاً سریع پیش می‌رود و کمتر تلاش می‌کند با غافلگیری‌های بزرگ یا اتفاقات غیرمنتظره، بازیکن را غافلگیر کند. برای طرفداران قدیمی شاید حضور شخصیت‌های محبوب و دنبال کردن سرنوشت آن‌ها به‌تنهایی جذاب باشد، اما اگر انتظار دارید داستان بازی بارها شما را غافلگیر کند، احتمالاً کمی ناامید خواهید شد.

با وجود تمام این ایرادها، نمی‌توان داستان را نقطه‌ضعف جدی CT2:WF دانست. سناریوهای تازه، حضور شخصیت‌های آشنا و امکان وارد کردن کاراکتر شخصی خودتان به ماجرا، در مجموع پکیج داستانی قابل‌قبولی ساخته‌اند. اگر از طرفداران «کاپیتان سوباسا» باشید، احتمالاً همین عناصر کافی هستند تا چندین ساعت از بخش داستانی بازی لذت ببرید. حتی اگر روایت در بعضی قسمت‌ها نتواند به اندازه منبع اصلی هیجان‌انگیز و درگیرکننده ظاهر شود.

بعد از داستان، به مهم‌ترین بخش Captain Tsubasa 2: World Fighters می‌رسیم؛ یعنی گیم‌پلی. در نگاه اول، اگر بازی را شروع کنید شاید تغییرات چندان چشمگیری نسبت به نسخه قبلی به چشمتان نیاید، اما کافی است کمی بیشتر با مکانیک‌های جدید آن درگیر شوید تا متوجه شوید سازندگان تا چه اندازه تجربه قبلی را بهبود داده‌اند. تغییرات این نسخه شاید در ظاهر کوچک باشند، اما در عمل آن‌قدر درست و حساب‌شده اجرا شده‌اند که CT2:WF را می‌توان یک آپگرید کامل نسبت به نسخه قبلی دانست.

مهم‌ترین مکانیک جدید بازی، سیستم شوت زدن و مهار کردن توپ است. وقتی یک شوت قدرتی می‌زنید، علاوه بر قدرت ضربه، می‌توانید جهت شوت را نیز مشخص کنید. در طرف مقابل، دروازه‌بان باید جهت توپ را تشخیص دهد و بسته به عملکردش می‌تواند یکی از چند نوع مهار را انجام دهد؛ از یک سیو ضعیف گرفته تا مهار معمولی و در نهایت یک سیو بی‌نقص. هرکدام از این مهارها بخشی از نوار استقامت دروازه‌بان را مصرف می‌کنند.

همین سیستم باعث شده شوت زدن و مهار توپ به یکی از محورهای اصلی گیم‌پلی تبدیل شود. هر شوت، حتی اگر به گل منجر نشود، بخشی از استقامت دروازه‌بان را کاهش می‌دهد و وقتی این نوار کاملاً خالی شود، دروازه‌بان دیگر توانایی مقابله با شوت‌های بعدی را نخواهد داشت. بنابراین مدیریت استقامت گلر و پیدا کردن زمان مناسب برای وارد کردن ضربه نهایی، اهمیت زیادی پیدا می‌کند و هر حمله می‌تواند بخشی از یک نقشه بزرگ‌تر برای باز کردن دروازه حریف باشد.

البته بازی برای جلوگیری از تبدیل شدن این سیستم به یک فرمول کاملاً قابل پیش‌بینی، مکانیک دیگری به نام Miracle Savings هم اضافه کرده است. وقتی استقامت دروازه‌بان به حد پایینی رسیده باشد، این قابلیت به او اجازه می‌دهد بدون توجه به میزان استامینای باقی‌مانده، یک شوت را مهار کند. طبق تجربه‌ای که از بازی داشتم، Miracle Savings در بسیاری از مواقع می‌تواند نتیجه یک مسابقه را تغییر دهد و درست در لحظه‌ای که تصور می‌کنید کار حریف تمام شده، ورق را برگرداند.

یکی دیگر از مکانیک‌های جدید بازی، Chain System است. این سیستم زمانی فعال می‌شود که بتوانید حریف را دریبل کنید یا توپ را از او پس بگیرید. با انجام موفق این حرکات، سطح Chain شما افزایش پیدا می‌کند و در نتیجه قدرت دریبل‌ها و شوت‌هایتان نیز بیشتر می‌شود. بنابراین بازی فقط به زدن چند شوت قدرتمند خلاصه نمی‌شود و حفظ ریتم مناسب در جریان مسابقه و ساختن Chain نیز می‌تواند نقش مهمی در موفقیت شما داشته باشد.

اما شاید محسوس‌ترین تغییر نسبت به نسخه اول، فیزیکی‌تر شدن بازی باشد. سیستم تکل کردن حالا نقش بسیار پررنگ‌تری در جریان مسابقات دارد و برخوردهای فیزیکی بیشتری را شاهد هستیم. این موضوع به‌خصوص زمانی خودش را نشان می‌دهد که بازی را در مقابل یک بازیکن واقعی تجربه کنید؛ جایی که دیگر نمی‌توانید مانند گذشته به‌سادگی از کنار مدافعان عبور کنید. افزایش اهمیت تکل‌ها باعث شده دریبل زدن و ایجاد موقعیت برای شوت نسبت به نسخه قبلی کمی دشوارتر شود و در نتیجه، مسابقات چالش بیشتری داشته باشند.

در کنار این تغییرات، بازی از نظر تعداد تیم‌ها و شخصیت‌ها نیز گسترده‌تر شده است. CT2:WF در مجموع ۲۲ تیم ملی و ۱۱۰ بازیکن را در خود جای داده و از این نظر می‌توان آن را کامل‌ترین نسخه از یک بازی «کاپیتان سوباسا» دانست. البته در بعضی مواقع به نظر می‌رسد قدرت تیم‌ها و بازیکنان کاملاً متوازن نیست و برخی گزینه‌ها برتری محسوسی نسبت به بقیه دارند. با این حال، وقتی یاد بگیرید هر تیم و هر بازیکن چه ویژگی‌هایی دارد و چطور باید از توانایی‌هایشان استفاده کنید، این تفاوت‌ها بیشتر به ایجاد تنوع در گیم‌پلی کمک می‌کنند تا اینکه به یک مشکل جدی تبدیل شوند.

از گیم‌پلی بگذریم و به سراغ گرافیک بازی برویم. Captain Tsubasa 2: World Fighters از نظر فنی و هنری تغییر چشمگیری نسبت به نسخه قبلی نداشته است. آیا این موضوع را باید یک نقطه‌ضعف در نظر گرفت؟ راستش پاسخ مشخصی برای این سؤال ندارم؛ چرا که نسخه قبلی از نظر طراحی بصری آن‌قدر درست و حساب‌شده بود که تغییر ندادن فرمول آن، لزوماً تصمیم بدی به نظر نمی‌رسد.

با این حال، بازی در همان دقایق ابتدایی چند تفاوت کوچک اما قابل‌توجه را نشان می‌دهد. مهم‌ترین آن‌ها روان‌تر شدن انیمیشن‌هاست. حرکات شخصیت‌ها، اجرای تکنیک‌ها و انتقال بین انیمیشن‌ها نرم‌تر از گذشته انجام می‌شود و همین مسئله باعث شده تجربه گیم‌پلی حس روان‌تر و یکدست‌تری داشته باشد.

از طرف دیگر، فضاسازی و طراحی بصری همچنان کاملاً از انیمه الهام گرفته شده تا طرفداران بتوانند همان حال‌وهوای آشنای کاپیتان سوباسا را در قالب بازی تجربه کنند. رنگ‌پردازی شاد و خوش‌رنگ، طراحی شخصیت‌ها و جلوه‌های بصری مخصوص حرکات ویژه، همگی به خوبی با فضای مجموعه هماهنگ هستند. حتی با وجود اینکه بعضی از انیمیشن‌ها در طول مسابقات بارها تکرار می‌شوند، طراحی آن‌ها به شکلی است که خیلی زود از چشم نمی‌افتند.

از نظر فنی نیز بازی عملکرد قابل قبولی دارد. در طول چندین ساعت تجربه CT2:WF با باگ یا مشکل فنی آزاردهنده‌ای مواجه نشدم؛ موضوعی که با توجه به تعداد بالای انیمیشن‌ها، افکت‌ها و جلوه‌های بصری بازی قابل‌توجه است. در مجموع، شاید نتوان CT2:WF را یک جهش گرافیکی نسبت به نسخه قبلی دانست، اما از نظر اجرای فنی و حفظ هویت بصری مجموعه، همچنان یکی از نقاط قوت بازی محسوب می‌شود.

اگر قرار باشد یک بخش از بازی را به طور جدی نقد کنم، بدون شک موسیقی در صدر فهرست قرار می‌گیرد. حداقل برای من، موسیقی‌های بازی خیلی زود تکراری و خسته‌کننده شدند. قطعات مختلف در بسیاری از بخش‌ها ریتم و ساختار مشابهی دارند و حتی زمانی که انتظار دارید موسیقی با توجه به فضای داستان یا شرایط مسابقه تغییر کند، این اتفاق همیشه رخ نمی‌دهد. همین موضوع باعث می‌شود موسیقی در طولانی‌مدت نتواند به اندازه کافی تنوع ایجاد کند و در بعضی لحظات حتی کمی توی ذوق بزند.

در مقابل، صداگذاری یکی از نقاط قوت بازی است. صدای شخصیت‌ها، افکت‌های مربوط به استادیوم، صدای تماشاگران و گزارشگر همگی با فضای کاپیتان سوباسا هماهنگ هستند و به شکل قابل‌توجهی به ساخت اتمسفر مسابقات کمک می‌کنند. مخصوصاً زمانی که دریبل‌ها و شوت‌ها اجرا می‌شوند، ترکیب صداگذاری و جلوه‌های صوتی باعث می‌شود حس اغراق‌شده و هیجان‌انگیز انیمه به خوبی به بازیکن منتقل شود.

در نهایت، Captain Tsubasa 2: World Fighters شاید نوآورانه‌ترین تجربه ممکن از یک بازی در دنیای کاپیتان سوباسا نباشد، اما بدون شک یکی از منسجم‌ترین و تکامل‌یافته‌ترین نسخه‌هایی است که می‌توان از این مجموعه تجربه کرد. بازی با تکیه بر پایه‌های موفق نسخه قبلی و اضافه کردن چند مکانیک تازه، توانسته همان فرمول را به تجربه‌ای کامل‌تر تبدیل کند.

بازی Captain Tsubasa 2: World Tour بر اساس نسخه ارسالی ناشر بازی، BANDAI Namco، برای ویجیاتو روی PS5 بررسی شده است.

می‌خرمش...

اگر از طرفداران کاپیتان سوباسا هستید، تجربه CT2:WF تقریباً واجب است. بازی یکی از کامل‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین تجربه‌هایی است که می‌توانید از دنیای سوباسا داشته باشید و احتمالاً ساعت‌ها شما را سرگرم خواهد کرد.

نمی‌خرمش...

پیشنهاد کردن این بازی به کسی که هیچ آشنایی با دنیای فوتبالیست‌‌ها یا بازی‌های فوتبالی آرکید ندارد، چندان راحت نیست. همچنین اگر نسخه قبلی را در اختیار دارید و همچنان از تجربه آن لذت می‌برید، خرید این نسخه لزوماً ضروری نیست.

70

امتیاز ویجیاتو

قصد مقایسه مستقیم ندارم، اما در روزهایی که EA Sports FC و eFootball برای بسیاری از بازیکنان به تجربه‌هایی تکراری و قابل‌پیش‌بینی تبدیل شده‌اند، CT2:WF یادآوری می‌کند که فوتبال در بازی‌های ویدیویی لزوماً قرار نیست شبیه‌سازی واقع‌گرایانه باشد. گاهی کافی است فوتبال را با کمی اغراق، فانتزی و البته نوستالژی ترکیب کنید تا تجربه‌ای متفاوت شکل بگیرد. اگر از طرفداران قدیمی سوباسا باشید، احتمالاً همین ترکیب برای چندین ساعت سرگرم‌تان خواهد کرد.