ثبت بازخورد

لطفا میزان رضایت خود را از ویجیاتو انتخاب کنید.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
اصلا راضی نیستم
واقعا راضی‌ام
چطور میتوانیم تجربه بهتری برای شما بسازیم؟

نظر شما با موفقیت ثبت شد.

از اینکه ما را در توسعه بهتر و هدفمند‌تر ویجیاتو همراهی می‌کنید
از شما سپاسگزاریم.

اخبار و مقالات

آیا اکنون بهترین زمان برای تجربه Dragon’s Dogma 2 است؟

اکسپنشن Dark Arisen عالی است، اما چه خبر از بازی اصلی؟

رایان زجاجی
نوشته شده توسط رایان زجاجی تاریخ انتشار: 25 مهر 1405 | 22:00

به خاطر دارم که در سال ۲۰۲۴ هیجان بی‌پایانی برای بازی Dragon's Dogma 2 داشتم. همان موقع هم می‌دانستم که نسخه اول این سری طرفداران وفاداری میان بازیکنان اهل سبک نقش‌آفرینی دارد و اگرچه آن بازی را آنقدرها تجربه نکرده بودم، اما می‌دانستم چه ایده‌های متفاوت و خلاقانه‌ای در آن نهفته است. انصافا هم نسخه دوم این سری در نمایش‌هایش فوق‌العاده به‌نظر می‌رسید؛ انگار این بار واقعا قرار بود پتانسیل واقعی فرمول Dragon's Dogma در قالب یک تجربه اکشن-نقش‌آفرینی جهان باز عظیم نمایان شود و ما شاهد عنوانی باشیم که می‌خواهد میراثی در حد و اندازه امثال Elden Ring از خود به جا بگذارد. پس من بازی را پیش خرید کردم و هنگامی که بازی بالاخره منتشر شد، مستقیما آن را روی کامپیوتر نصب کردم و برای آغاز یک سفر حماسی و به‌یادماندنی آماده شدم…

…که چندان جالب پیش نرفت. بعد از این که مجموعا یک ساعت ابتدای بازیی خود را صرف ساخت کارکتر خود و Pawn همراهش کردم، Dragon's Dogma 2 اصلا نتوانست مرا به خود جذب کند. هم به خاطر اینکه نتوانستم با چندین جنبه از طراحی گیم پلی بازی ارتباط برقرار کنم، و هم چون راندمان فنی بازی واقعا ضعیف بود، به‌طوری که از لحظه‌ای که پایتان را داخل شهر Vernworth می‌گذاشتید، فریم ریت با سر سقوط می‌کرد. همه چیز دست به دست هم داد تا بازی‌ای که واقعا برایش هیجان‌زده بودم، مرا سخت ناامید کند و در نهایت و علی‌رغم هزینه زیادی که برای تهیه بازی کرده بودم، آن را بعد از چند ساعت رها کردم.

فکر می‌کنم من تنها کسی نبودم که نتوانست ارتباط کافی را با Dragon's Dogma 2 برقرار کند. با اینکه این بازی از منتقدان نمرات بسیار خوبی دریافت کرد، اما واکنش مخاطبان داستان متفاوتی روایت می‌کرد. هرچند بازیکنان زیادی وجود داشتند که لذت زیادی از درگنز داگما ۲ بردند، اما بسیاری هم به دلایل خاص خودشان به بازی انتقاد داشتند. حتی طرفداران زیادی هم وجود داشتند که بازی دوم را در نهایت تجربه‌ای ضعیف‌تر نسبت به نسخه اول می‌دانستند و معتقد بودند که این دنباله نه‌تنها موفق نشده فرمول بازی اول را به‌شکلی تکامل یافته به مخاطبان ارائه دهد، بلکه حتی در مواردی همچون تنوع دشمنان یا مهارت‌های شخصیت‌ها عقبگرد هم داشته است.

البته این ماجرای جدیدی برای طرفداران درگنز داگما نبود. به هر حال، بازی اول هم هنگام عرضه اولیه، کمبودهای خاص خود را داشت و بعد از انتشار نسخه گسترش‌یافته آن تحت عنوان Dragon's Dogma: Dark Arisen بود که بازی توانست محبوبیت بیشتری پیدا کند. خوشبختانه، به‌نظر می‌رسد چنین داستانی برای نسخه دوم هم تکرار شده باشد و ظاهرا این بازی با انتشار اکسپنشنی با همان نام Dark Arisen، جان دوباره‌ای گرفته است.

انتشار این اکسپنشن بهانه‌ای شد تا شانس دوباره‌ای به بازی دهم. من در هفته‌های گذشته مشغول تجربه Dragon's Dogma 2: Dark Arisen بودم و منظورم نه صرفا اکسپنشن، بلکه کل بازی است. احتمالا تا حالا شنیده‌اید که اکسپنشن Dark Arisen واقعا عالی است و تا جایی هم که من آن بازی کرده‌ام، می‌توانم تایید کنم که بله، Dark Arisen احتمالا تجربه‌ای یک سر و گردن بالاتر از بازی اصلی برایتان فراهم می‌کند. اما با توجه به داستانی که از تجربه خودم با Dragon's Dogma 2 برایتان تعریف کردم، در این مطلب بیشتر می‌خواهم به یک سوال دیگر پاسخ دهم: برای افرادی همچون خودم که با نسخه ابتدایی DD2 ارتباط چندانی برقرار نکردند، آیا پکیج کامل DD2: Dark Arisen می‌تواند نظرشان را عوض کند و بالاخره جایی برای خود در دلشان باز کند؟

برای خواندن بررسی کامل Dragon's Dogma 2 بر اساس نسخه لانچ، به مطلب زیر مراجعه کنید:


جواب، حداقل برای من، بله است. البته نمی‌خواهم ادعا کنم که تمام انتقادات من از Dragon's Dogma 2 برطرف شده‌اند، چون همچنان چند مشکل شخصی با این بازی دارم که نمی‌گذارند درگنز داگما ۲ جایگاه بالایی میان بازی‌های مورد علاقه‌ام پیدا کند. اما می‌توانم بگویم که نسبت به زمان انتشار اولیه، ارتباط به مراتب بیشتری با بازی برقرار کردم و اکثرا اوقات بسیار خوشی با آن گذراندم. به‌هرحال، بازی اصلی فارغ از اکسپنشن Dark Arisen هم با تغییراتی مواجه شده است و مسیری که طی کرده، بی‌شباهت به Cyberpunk 2077 با آپدیت‌ها و اکسپنشنش نیست.

احتمالا مهم‌ترین پیشرفتی که به‌واسطه آپدیت‌ها در Dragon's Dogma 2 رخ داده است، مربوط به راندمان فنی بازی باشد. می‌توانم بگویم که تفاوت وضعیت فنی نسخه فعلی بازی با نسخه زمان لانچ، مانند شب و روز می‌ماند. درگنز داگما ۲ قبلا تجربه‌ای بود که می‌توانست مثال خوبی برای کلاس «چگونه بازی خود را بهینه‌سازی نکنیم» باشد، اما اکنون اتفاقا به‌شکل شگفت‌انگیزی خوب اجرا می‌شود. بازی روی سیستمی با کارت گرافیک RTX 3070، پردازنده i5-12600K و ۳۲ گیگابایت رم و با رزولوشن 1440p، تقریبا با بالاترین تنظیمات گرافیکی و Ray Tracing روشن، می‌تواند به‌لطف DLSS Quality همواره بین ۶۰ تا ۸۰ فریم بر ثانیه اجرا شود و دیگر خبری از افت فریم‌های عجیب و غریبی که هنگام ورود به شهرها اتفاق می‌افتاد نیست. بهبود راندمان فنی بازی تنها مختص به نسخه پی‌سی نیست و اکنون می‌توان گفت که تمام نسخه‌های بازی، حتی نسخه نینتندو سوییچ ۲، تجربه بصری و فریم ریت بسیار خوبی به شما ارائه خواهند داد.

گیم پلی بازی هم با تغییرات مهمی مواجه شده است. حالا دیگر فقط در قید و بند یک اسلات سیو نیستید و می‌توانید سه شخصیت و سیو مجزا را کنار یکدیگر داشته باشید. سیو کردن بازی هم دیگر به دست‌وپاگیری قبل نیست و با خیال راحت‌تری می‌توانید از طریق منو یا استراحتگاه‌ها، پیشرفت خود را ذخیره‌سازی کنید. ضمنا موارد دیگری همچون راحت‌تر شدن مقابله با بیماری Dragonsplague و قابلیت Fast Travel آزادانه با آیتم Eternal Ferrystone نیز از تغییرات مهم بازی نسبت به نسخه ابتدایی محسوب می‌شوند و علاوه بر آن‌ها، تغییرات ریز و درشت زیادی در گیم پلی بازی اعمال شده‌اند تا در مجموع، تجربه متعادل‌تری برای بازیکنان ایجاد کنند.

البته می‌دانم که تمام تغییراتی که آپدیت‌ها در Dragon's Dogma 2 اعمال کرده‌اند، باب میل بازیکنان قدیمی این سری نیستند. به‌هرحال، هم بازی اول و هم بازی دوم تجربه‌هایی بودند که در مواقعی به‌شدت نسبت به بازیکن سخت‌گیر بودند و چالش‌های خاص خود را تحمیل می‌کردند. مثلا قبلا قابلیت Fast Travel به‌شکلی محدودتر و وابسته به آیتم‌هایی به‌نام Ferrystone انجام می‌شد تا بازیکن مجبور شود تعامل بیشتری با دنیای بازی و قوانینش داشته باشد. اما با اضافه شدن Eternal Ferrystone، شاید برخی بگویند که بخشی از نمک درگنز داگما ۲ از بین رفته باشد. می‌توانم این حس را درک کنم، اما حقیقتا حس می‌کنم این مکانیک آنقدرها هم روی آن تجربه منحصربفرد اثر منفی نمی‌گذارد. همچنان چالش‌های زیادی در بازی وجود دارند که صرفا با یک Fast Travel قابل حل نیستند و خب، در بقیه موارد هم اگر بازیکن دوست داشته باشد، می‌تواند فراموش کند که آیتمی تحت عنوان Eternal Ferrystone وجود دارد و مانند گذشته با بازی برخورد کند.

در واقع نسخه کنونی Dragon's Dogma 2، نسخه‌ای از همان Dragon's Dogma 2 همیشگی است که حالا برخی از محدودیت‌های بی‌جهت و اعصاب خردکن خود (همچون محدودیت سیو اسلات) را کنار گذاشته و برای برخی دیگر از جنبه‌های خود که بسته به سلیقه هر بازیکن ممکن است پوئن مثبت یا منفی باشند، راه‌های بیشتری برای تعامل بازیکن فراهم کرده است. اما چیزی که نباید از نسخه کنونی انتظار داشته باشید، یک بازطراحی اساسی در بازی است.

همانطور که بالاتر گفتم، من این بار اوقات به‌مراتب سرگرم‌کننده‌تری نسبت به نسخه لانچ گذراندم، اما حقیقت این است که همچنان بخش‌هایی از بازی را دوست ندارم. به‌نظرم بازی به اندازه کافی به گشت و گذار بازیکن پاداش نمی‌دهد و اکثر صندوق‌هایی که در دنیای بازی پیدا می‌کنید، جوایز هیجان‌انگیزی برایتان در نظر نگرفته‌اند. به‌نظرم همچنان خط داستانی اصلی بازی کسل‌کننده است و مطلقا قصه جذابی تعریف نمی‌کند. و شاید بزرگ‌ترین مشکل من با بازی، که ممکن است برای بقیه چندان مهم نباشد، حجم بالای برخورد شما با گروه‌های دشمنان است. درست است که سیستم مبارزات بازی واقعا عالی طراحی شده، اما بازی می‌تواند در قرار دادن دشمنان میان راهتان شورش را در آورد. واقعا بارها پیش می‌آید که حس می‌کنید در حین یک گشت و گذار ساده در مپ بازی، هر ده ثانیه یک بار با گروه جدیدی از دشمنان برخورد می‌کنید که قرار است چند دقیقه وقتتان را بگیرند. مشکل اینجاست که دشمنان بازی واقعا چندان متنوع نیستند و اکثرا هم چالش خاصی ندارند. بنابراین هرچقدر هم که سیستم کامبت بازی باحال باشد، مواقع زیادی در بازی برایم وجود داشت که حوصله‌ام از جنگیدن سر می‌رفت و آرزو می‌کردم که برای دو دقیقه هم که شده، بازی دست از سر من و پارتی‌ام بردارد!

این‌ها برخی از مواردی هستند که آرزو داشتم طی آپدیت‌ها بهبود یابند، اما در نهایت چنین خبری نشد و Dragon's Dogma 2 همچنان تا حد زیادی همان بازی همیشگی است. می‌دانم که درگنز داگما شاید از اکثر بازی‌های بازار تجربه سلیقه‌ای‌تری باشد و نمی‌خواهم یک حکم قاطع صادر کنم، اما فکر می‌کنم حتی اکثر طرفداران سری هم قبول دارند که DD2 در برخی از جنبه‌های خود می‌توانست طراحی بسیار بهتری داشته باشد.

به‌نظر می‌رسد کپکام هم موافق بوده باشد، چرا که بر اساس چیزی که از اکسپنشن Dark Arisen بازی کرده‌ام و همچنین طبق نظرات کاربران، این اکسپنشن تقریبا تمام مشکلات بازی اصلی را برطرف کرده است. Dark Arisen داستان و شخصیت‌های بهتری دارد، دشمنان متنوع‌تر و چالش‌برانگیزتری دارد و حتی یک سیستم لوت متفاوت نسبت به بازی اصلی دارد که به‌مراتب جذاب‌تر از آب در آمده. حتی در مواردی همچون حس ماجراجویی و گشت و گذار، که بازی اصلی اکثرا آن را عالی القا می‌کند، منطقه Norgan عملکردی حتی بهتر دارد و سیستم‌های جالب و متفاوتی اضافه می‌کند که تاثیر قابل توجهی در برخورد شما با محیط می‌گذارد. به عبارت دیگر، Dark Arisen اگر به یک بازی کامل بسط داده می‌شد، به‌راحتی می‌توانست یک Dragon's Dogma 3 فوق‌العاده باشد.

به همین دلیل است که می‌گویم ای کاش کپکام برای برطرف کردن مشکلات بازی اصلی راهی پیدا می‌کرد، چون حس می‌کنم Dark Arisen از هر نظر یک سر و گردن بالاتر است و شاید حتی باعث شود بازگشت به تجربه بازی اصلی سخت‌تر شود. اگر دشمنان بازی اصلی متنوع‌تر بودند، اگر جوایز گشت و گذار جذاب‌تر بودند و اگر داستان‌گویی بازی در این حد خسته نبود، DD2 برای من وارد مکالمه پنج بازی نقش‌آفرینی برتر تاریخ می‌شد. اما حالا که کیفیت Dark Arisen را دیده‌ایم، می‌توان هیجان خیلی بیشتری برای نسخه سوم این فرنچایز داشت.

بنابراین، نباید انتظار داشته باشید که بازی با این اکسپنشن دچار تحولات اساسی شده باشد. اما نمی‌خواهم در این مطلب به خوبی‌های درگنز داگما ۲ کم‌لطفی شود، چرا که این بازی، علی‌رغم ضعف‌هایی که مورد بحث قرار گرفتند، همچنان آنقدر خوبی‌های خاص خود را دارد که بتواند شما را ساعت‌ها در دنیای خود غرق کند. سیستم مبارزات بازی احتمالا جزو بهترین‌هایی باشد که در سبک نقش‌آفرینی می‌توانید پیدا کنید، چرا که آنقدر دست شما و اعضای پارتی‌تان هنگام رویارویی با دشمنان باز است، آنقدر سطح تعامل با دشمنان با کارهایی همچون آویزان شدن از آن‌ها بالا است، و آنقدر هر کلاس (یا اصطلاحا Vocation) منحصر بفرد و در عین حال عمیق است که بدون هیچ اغراقی می‌توان گفت که به‌غیر از نسخه اول سری، در هیچ بازی نقش‌آفرینی دیگری تجربه مشابهی نخواهید داشت. همچنین حس گشت و گذار در دنیای بازی، به‌لطف تمام سیستم‌های خاص بازی، واقعا فوق‌العاده است و کم‌تر بازی‌ای می‌تواند حس اکتشاف در یک دنیای ناشناخته را به این خوبی القا کند. سیستم Pawn هم که شاید بزرگ‌ترین وجه تمایز سری Dragon's Dogma با سایر بازی‌های بازار باشد و تعاملاتی که با شخصیت‌های همراه خود دارید، مانندش در کم‌تر بازی‌ای پیدا می‌شود.

در واقع، Dragon's Dogma 2 با تمام تغییراتی که در این دو سال و نیم دیده، هنوز هم بازی‌ای نیست که مطابق سلیقه تمام گیمرها باشد و همچنان ضعف‌های مشخصی دارد. اما به‌نظرم بازی اکنون بهتر از هر زمان دیگری می‌تواند نقاط قوت خود را نشان دهد و اگر بتوانید با آن ارتباط برقرار کنید، تجربه‌ای خواهید داشت که دیگر در هیچ بازی دیگری مشابهش را پیدا نخواهید کرد. هنگامی هم که به اکسپنشن Dark Arisen و منطقه Norgan دسترسی پیدا کنید، تجربه‌ای خواهید داشت که شاید آن را بتوان بهترین نسخه از فرمول سری درگنز داگما دانست. بازی بالاخره توانست دل مرا به دست آورد و حس می‌کنم گیمرهای بسیار زیادی باشند که با تجربه این نسخه از بازی، نظری مشابه من داشته باشند.

کد بازی Dragon's Dogma 2: Dark Arisen برای نسخه پی‌سی، توسط ناشر بازی (Capcom) برای ویجیاتو ارسال شده است.

رایان زجاجی
رایان زجاجی

روزی روزگاری، یه پسربچه ۵ ساله برای اولین بار کنترلر پلی استیشن رو در دست گرفت و از اون روز زندگیش برای همیشه عوض شد. اون کودک یکم بزرگ شد و چندین سال بعد روی ایکس باکسش برای اولین بار اسکایریم رو تجربه کرد و فهمید که انگار می‌شه توی ویدیو گیم زندگی هم کرد. نوجوان قصه ما حالا بزرگ شده و دوست داره از زندگی‌اش توی دنیای رنگارنگ بازی‌ها براتون تعریف کنه.

دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید

مطالب پیشنهادی