بررسی بازی Moonlighter 2: The Endless Vault

این روز‌ها بازی‌های روگ لایتی فروشگاهی زیادی وجود دارند که خیلی از آن‌ها هم به عناوین بزرگی مثل هیدیس نگاه کرده‌اند تا ببینند می‌توانند آن را تکرار کنند یا نه. اما بازی Moonlighter 2: The Endless Vault با چیزی دست و پنجه نرم می‌کند که بسیاری از بازی‌ها آن را ندارند. اینجا دلیلی برای بازگشت به سیاه‌چال و گشت و گذار وجود دارد، چرا که اینجا هدف بقا، پیدا کردن همسر یا مادر یا حتی نجات دنیا نیست. شما برای فروشگاه خود نیاز به موجودی دارید، پس این موجودی که قرار نیست به اقتصاد فروشگاهتان ربط داشته باشد و مستقیما به ماجراجویی بعدی شما باز می‌گردد، یکی از ارکان این بازی است. همین ایده ساده، هنوز جادوی قسمت دوم Moonlighter را شکل داده، با این تفاوت که آن را به یک اثر روگ لایتی تبدیل کرده است. یک مدیر ف روشگاه و گاهی یک سرمایه‌دار کمماملا روانی که باید به طرز عجیبی کار کند. با بررسی بازی Moonlighter 2: The Endless Vault همراه ویجیاتو باشید.

شما در Moonlighter 2 دوباره در نقش ویل بازی می‌کنید. همان ماجراجو و فروشگاه‌دار بازی اصلی که بعد از رویدادهای بازی اول، ویل و مردم رینوکا به این نتیجه رسیده‌اند که یک توافق تجاری جدید وجود دارد که گروهی به نام ناظران در آن دخیل شده‌اند. اینجا همه چیز طبق برنامه پیش نمی‌رود و شخصیت قدرتمندی به نام Moloch کنترل قسمت‌هایی را که ویل و دوستانش قبلا کشف کرده بودند به دست می‌گیرد و آن‌ها را از خانه‌شان بیرون رانده و به یک سکونتگاه بین‌بعدی جدید به نام Tresna می‌فرستد. ترسنا روستای اصلی بازی مون لایتر 2 است و این جایی است که آن‌ها باید زندگی در آن را یاد بگیرند و زندگی‌شان را با آن وفق بدهند.

ویل باید دوباره از نو شروع کند. او باید فروشگاهش را بازسازی کند، با مردم اطرافش ارتباط برقرار کند و دقیقا بفهمد با ابعاد عجیب اطراف ترسنا چه خبر است. اینجا پسوند بازی دوم یا همان The Endless Vault معنا پیدا می‌کند. یک دستگاه مرموز در مرکز شهر که به نظر، علاقه خاصی به ویل دارد. او را به ابعاد خطرناک‌تری می‌فرستد، جایی که با هیولاها می‌جنگد، آثار باستانی جمع می‌کند و کشفیاتش را به خانه می‌آورد. هرچه ویل موفق‌تر شود، شهر و فروشگاه بیشتر پیشرفت می‌کنند. داستان پیچیدگی و پیچ خم عناوین بزرگتر یا حتی عناوین در حد و اندازه خود مون‌لایتر را ندارد و عمدتا برای دادن زمینه به پیشرفتت، معرفی شخصیت‌ها و دادن دلیل دیگری برای ادامه اکتشاف است. به بیان دیگر، داستان حلقه گیم‌پلی است.

اینجا نبوغ بازی Moonlighter 2 شکوفا می‌شود. بازی اساسا دو تجربه متفاوت دارد؛ یک تجربه فروشگاه‌داری در طول روز و یک تجربه اکسپدیشن‌های بازی از نوع ماجراجویانه و فارغ از بحث مدیریتی. شما وارد مبارزات می‌شوید، با هیولاها می‌جنگید، آثار باستانی را پیدا کرده و کوله‌پشتی خود را پر می‌کنید و تصمیم می‌گیرید که کدام گنج‌ها ارزش نگه داشتن دارند. در بخش مدیریتی، گنج‌ها را در فروشگاه‌تان می‌گذارید، آن‌ها را می‌فروشید، پول در می‌آورید و از آن برای بهبود تجهیزات، فروشگاه و پیشرفت شهر استفاده خواهید کرد. بعد دوباره به بیرون می‌روید، یک اکسپدیشن جدید شروع می‌شود و تا به خودتان می‌آیید، چند ساعت از وقتتان را صرف دنباله مون‌لایتر 2 کرده‌اید. این همان جادوی اعتیاد بازی است.

بازی از مسیرهای تصادفی زیادی تشکیل شده است که شامل چیزهایی مثل سکانس‌های اکشن، فرصت برای پیدا کردن گنج و رویدادهای رندوم می‌شود. در ادامه باس‌ها، پاداش‌ها و مادیفایرهای مختلف، همگی به تدریج با عمیق‌تر شدن در این سفر بیشتر می‌شوند و تا جای ممکن شما غنیمت‌های با ارزش‌تری جمع خواهید کرد. سوال مهم و اصلی این است که چقدر می‌خواهید حریص باشید؟ چرا که هر چه بیشتر اکتشاف کنید، چیزهای باارزش‌تری برای آوردن به خانه وجود دارد. اما هر چه عمیق‌تر شوید، سفر شما خطرناک‌تر می‌شود. این یک حلقه ریسک و پاداش رضایت‌بخش را ایجاد خواهد کرد. «شاید باید یک اتاق دیگر هم جلو بروم» و این جمله بسیاری از قهرمانان را در بازی‌‎های روگ لایک از پا در آورده است.

کوله‌پشتی شما فضای محدودی دارد. یکی از هوشمندترین کارهایی که Moonlighter 2 می‌کند این است که مدیریت موجودی را بخشی از گیم‌پلی واقعی می‌کند. آثار باستانی فضای متفاوتی اشغال می‌کنند. بعضی آیتم‌ها خواص ویژه‌ای دارند و باعث می‌شوند از خودتان بپرسید که «ارزش برداشتن دارد؟ آیا یک آیتم دیگر را برای آن دور بیاندازم؟ آیا می‌توانم همه چیز را دوباره بچینم تا همه چیز به درستی جا شود؟» مشابه بسیاری از عناوین کلاسیک، کوله‌پشتی در بازی مون لایتر 2 شبیه به یک پازل طراحی شده است تا چینش آن را خودتان بر عهده بگیرید و روی دارایی‌هایتان بازی کنید. همه این‌ها تا جایی ادامه دارد که به خانه می‌آیید و حالا یک سرمایه‌دار می‌شوید. اینجاست که بازی خودش را از عناوین روگ لایک برتر مثل هیدیس جدا می‌کند. چرا که بازگشت به خانه در آن بازی‌ها، به معنی آماده شدن برای یک تلاش دیگر است و نه مدیریت یا سیستم خرید و فروش ولی در مون لایتر 2 خبری از این‌ها نیست و تازه یک لایه دیگر به گیم‌پلی بازی اضافه می‌شود.

شما روی اجناسی که پیدا کرده‌اید قیمت می‌گذارید، مشتری‌ها می‌آیند و باید منتظر بمانید تا ببینید چقدر حاضرند برای آن‌ها پول بپردازند. با تماشای واکنش مشتری‌ها می‌توانید متوجه شوید که کدام آیتم تقاضای بیشتری دارد و به تدریج، اقتصاد این فروشگاه کوچک را یاد می‌گیرید. حس رضایت بیزنس کردن در بازی Moonlighter 2 با عناوین مشابه آن قابل قیاس نیست و سطح متفاوتی از رضایت را ایجاد می‌کند. چرا که شما غنیمت را باید به پول و بعدا پول را به پیشرفت شخصیت خود تبدیل کنید. این حلقه بازخورد خیلی خوب و اصولی درست شده است.

یکی از موارد بحث درباره Moonlighter 2، آرت استایل سه بعدی جدید بازی است. این یکی از نکاتی است که باعث شده بازی بین طرفدارهای قدیمی و جدید شکاف بیاندازد. بازی اول مون لایتر یک اثر پیکسل آرتی بود. دنباله آن یک اثر تقریبا ایزومتریک و با سبک هنری سه بعدی است. به شخصه از این تغییر راضی هستم؛ چرا که قسمت اول مون لایتر سال‌ها پیش عرضه شد و در آن بازه، عناوین پیکسل آرتی اقبال بهتری نسبت به الان داشتند. همچنین، پیشرفت‌های چندلایه این دنباله، تغییرات بصری بازی را می‌طلبد. دنباله بازی مدرن‌تر، تمیزتر و نرم‌تر از همیشه اجرا می‌شود و یک شخصیت الداسکول و خاص را به آن بخشیده است. به شخصه، دقت به جزئیات بازی چه در زمینه بصری، چه در بحث موسیقایی که بر عهده کریستوفر لارکین، آهنگساز بازی‌های Hollow Knight بوده را تحسین می‌کنم و آن را دوست دارم.

85

امتیاز ویجیاتو

بازی Moonlighter 2: The Endless Vault یکی از بهترین بازی‌های روگ لایکی چند سال اخیر است. عنوانی که به خاطر تغییر سبک هنری نسبت به اثر اصلی، انتقادهای سختی از آن شد، تغییرات مهمی در چرخه گیم‌پلی خود دارد و به صورت کلی، نسبت به بازی اول تفاوت‌های جدی را اعمال می‌کند. با این وجود، بازی همچنان یک اثر خوش‌ساخت، زیبا و کم نظیر است که ارزش وقت گذاشتن را برای هواداران این ژانر دارد.