بررسی بازی Shards of Order

بازی Shards of Order شاید یکی از الماس‌های پنهان سال ۲۰۲۶ باشد. به‌خاطر ندارم که اسم این بازی را قبلا شنیده باشم، اما هنگامی که چشمم به آن خورد نمی‌توانستم به آن توجه نکنم. یک بازی کارتی (Deckbuilder) که برخلاف اکثر بازی‌های کارتی بازار، نه در قالب یک تجربه روگ لایت، بلکه یک نقش‌آفرینی روایی خطی ساخته شده است. تازه، ناشر بازی هم استودیو Awaken Realms است؛ همان تیمی که سال گذشته با انتشار بازی Tainted Grail: The Fall of Avalon یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی ۲۰۲۵ را ارائه داد. با دیدن این ترکیب، حقیقتا نمی‌توانستم از تجربه این بازی چشم‌پوشی کنم. در نهایت پس از تجربه Shards of Order باید بگویم علی‌رغم ایراداتی که بعضا به چشم می‌آیند، این بازی می‌تواند تجربه جالب و متفاوتی برایتان رقم بزند. با ویجیاتو همراه باشید.

بررسی بازی Shards of Order

امتیاز متاکریتیک: 83 امتیاز

امتیاز دهید:

• عالی
• خوب
• متوسط
• خوب نیست!
• ضعیف!

میانگین امتیاز کاربران 5

در دسترس برای:

بیشتر

ناشر بازی: Awaken Realms

مدت زمان بازی:10 ساعت

سازنده بازی: Fardust

کامل کردن بازی:15 ساعت

این بازی از استودیو Fardust، داستان سرزمینی شکسته شده و مرموز را روایت می‌کند. جایی که قوانین کهنش از بین رفته است، اما منظور از قوانین، مفهومی نیست که از این کلمه انتظار دارید. این قوانین در واقع پایه و اساس زمان، مرگ و زندگی این دنیا بودند و حالا با مفقود شدنشان، دیگر هیچ چیز سر جایش نیست. مردگان دیگر نمی‌توانند مرده باقی بمانند و هر بار که به زندگی بازمی‌گردند، با حافظه و هویت شکسته‌تری باید به زندگی فلاکت‌بار خود ادامه دهند. حال شما در نقش سربازی با گذشته‌ای مرموز قرار می‌گیرید که با دو نفر دیگر همراه می‌شود تا نظم را به این سرزمین بازگرداند.

بازی تمرکز زیادی روی خلق یک فضای خفقان‌آور و سنگین دارد و از همان اولین صحنه‌ای که منوی دیالوگ بازی ظاهر می‌شود، می‌توانید الهامات واضحی از Disco Elysium مشاهده کنید. وقتی هم در نظر داشته باشید که شخصیت اصلی داستان خاطرات واضحی از گذشته خود ندارد و با صدای درونی خود گفت‌وگو می‌کند، این الهامات واضح می‌شود.

با این حال، از Shards of Order به هیچ وجه نباید انتظار یک تجربه مشابه Disco Elysium داشته باشید، چون شباهت‌های این دو بازی در همین نقطه به پایان می‌رسند. Shards of Order ساختار به‌مراتب خطی‌تری دارد و اصلا و ابدا روی انتخاب‌های چندگانه داستانی تمرکز ندارد. البته منظورم این نیست که در بازی به‌طور کل خبری از انتخاب نباشد؛ هر از گاهی در مسیرتان می‌توانید بین گزینه الف یا گزینه ب، یکی را انتخاب کنید و با عواقب متفاوتی (عمدتا در قالب دریافت یک آیتم متفاوت به‌عنوان جایزه) روبرو شوید. اما عمق چندانی در این انتخاب‌ها وجود ندارد و اگر با این دید بخواهید Shards of Order را بازی کنید، کمی ناامید خواهید شد.

مسئله دیگری هم که وجود دارد این است که حتی از بعد نویسندگی و داستان‌گویی هم نباید انتظاراتتان را چندان بالا ببرید. بازی در این زمینه بد نیست، اما در بسیاری از دیالوگ‌ها می‌توانید حس کنید که نحوه تعامل شخصیت‌ها با یکدیگر کمی… معمولی و بی‌روح است. قرار نیست ظرافت چندانی در نویسندگی و شخصیت‌پردازی هر شخصیت مشاهده کنید و این موضوع کمی ناامیدکننده است، چون فضای بازی و تعدد دیالوگ‌هایش می‌توانستند از نویسندگی بهتری بهره ببرند. البته احساس می‌کنم بخشی از مشکلی که درباره نویسندگی بی‌روح بازی گفتم، مربوط به ترجمه اسکریپت از لهستانی به انگلیسی باشد. با این حال اینجا نمی‌توان به بازی چندان سخت گرفت؛ چرا که اصل تمرکز بازی روی بخش دیگری است.

همانطور که گفتم، Shards of Order یک بازی نقش‌آفرینی کارتی است و همانطور که سازندگان مشخصا تاکید کرده‌اند، یک روگ لایک نیست. شما در این بازی در نقش همان سرباز بی‌نام و نشان قرار می‌گیرید و دو یار در پارتی خود دارید؛ کمانداری به‌نام «تبعید شده» و جادوگری به‌نام «دانشمند». این سه نفر همان ترکیب معروف مبارز - یاغی - جادوگر را تشکیل می‌دهند و با هر نبردی که پشت سر می‌گذارید، لول آپ می‌شوند و اسکیل پوینت‌های جدید به‌دست می‌آورند. اسکیل پوینت‌های هر شخصیت در درخت مهارت مخصوصشان قابل خرج هستند و این درخت‌ها شامل کارت‌های جدید یا ارتقا برای کارت‌های فعلی می‌شوند.

درخت‌های مهارت بازی بسیار بزرگ‌تر از انتظارتان هستند و اجازه می‌دهند بیلدهای متنوع و جالبی برای خود بسازید. امکان تغییر بیلد یا همان Respec کردن هم کاملا آزادانه فراهم شده است تا دستتان برای آزمون و خطا کاملا باز باشد. همچنین هر شخصیت می‌تواند به تنوع بالایی از سلاح، زره و آیتم‌های خاصی با نام Memory دسترسی داشته باشد که هر کدام می‌توانند سبک بازی هر شخصیت را تغییر دهند. در واقع بازی در زمینه بیلدسازی بسیار قدرتمند ظاهر می‌شود.

اما می‌رسیم به اصل مطلب، یعنی سیستم مبارزات. در هر مبارزه، تمام کارت‌های هر سه شخصیت در یک دسته قرار می‌گیرند و با یکدیگر بر می‌خورند. طبیعتا هم می‌توانید کارت‌هایتان را وارد دسته کنید یا از آن بیرون بکشید تا بزرگی یا کوچکی دسته کارت‌هایتان را خودتان تعیین کنید. طبیعتا خودتان باید تصمیم بگیرید که دسته خود را برای داشتن بیلد متمرکزتر کوچک نگه دارید، یا ترجیح دهید تنوع کارت‌ها و قابلیت‌هایتان بیشتر باشد.

نکته اصلی Shards of Order اینجاست که مبارزات بازی روی واحدی به‌نام زمان سوار است. شما می‌توانید ببینید که هر دشمن دقیقا در چه زمانی حمله یا حرکت بعدی خود را انجام خواهد داد و هر کارت شما هم به میزان مشخصی زمان مصرف می‌کند. مثلا فرض کنید شما می‌خواهید از کارتی استفاده کنید که یک زمان مصرف می‌کند و در عین حال، یکی از دشمنان مقابلتان بعد از دو زمان به شما حمله خواهد کرد. با مصرف کارتتان، دشمن یک زمان بعد حرکت خود را انجام خواهد داد. حال دیگر خودتان باید با توجه به زمان و دسته‌ای که در اختیار دارید، استراتژی خود را بچینید.

خوشبختانه بازی تنوع زیادی در ساختار هر مبارزه‌اش دارد، چرا که هر دشمن به شیوه متفاوتی عمل می‌کند. برای مثال دشمنانی هستند که می‌توانند کارت‌های بی‌مصرف به دسته شما اضافه کنند تا در استراتژی شما اختلال ایجاد کنند، یا انواعی دیگر وارد حالت Build-Up‌ می‌شوند تا بعد از زمان مشخصی، ضربه سهمگینی به شما وارد کنند. حتی سناریوهای مبارزات هم جالب است؛ مثلا در یک نقطه شما برای نجات یک شخص وارد نبرد با یک باس قدرتمند می‌شوید. آن باس در آن مقطع بازی برای سطح شخصیت‌هایتان بسیار قدرتمند است، اما در عوض می‌توانید اقدام به بریدن سر آن بنده خدایی که می‌خواهید نجاتش دهید بکنید (نه به معنای کشتن او، بلکه سناریویی مشابه شخصیت Mimir در بازی‌های God of War). مشکل اینجاست که باس بعد از مدت زمان مشخصی، سلامتی آن شخص را احیا می‌کند. در نتیجه شما باید استراتژی خود را به‌گونه‌ای بچینید که بتوانید در مدت کوتاهی، ضربات سنگینی به آن شخص بزنید تا بتوانید این چالش را پشت سر بگذارید.

یا در سناریویی دیگر، با دو دشمن و یک کالسکه مواجه می‌شوید که پر از زندانی است. یکی از دشمنان این قابلیت را دارد که کارت‌های بی‌مصرف در دسته شما قرار دهد. اما از طرف دیگر، هر چند زمان یک بار زندانیان کالسکه تبدیل به زامبی شده و در گروه‌های پرتعداد به شما حمله می‌کنند. حال شما باید به نحوی بتوانید همزمان با آن دو دشمن و زامبی‌ها مقابله کنید و در عین حال آن کالسکه را نابود کنید.

البته وجود این سناریوها به این معنی است که سختی بازی در مقاطع خاصی می‌تواند یک افزایش شدید داشته باشد. این موضوع می‌تواند تجربه شما را تحت تاثیر قرار دهد، در نتیجه بسیار مهم است که در این لحظات بیلد، آیتم‌ها و کارت‌های حاضر در دسته خود را بازنگری کنید و تغییرات لازم را اعمال کنید. با این حال، بازیکنان کم‌تجربه در بازی‌های کارتی یا نقش‌آفرینی احتمالا کمی با مشکل مواجه خواهند شد و یادگیری قلق بازی می‌تواند زمان‌بر باشد.

بازی Shards of Order بر اساس نسخه ارسالی ناشر بازی، Awaken Realms، برای ویجیاتو روی پی‌سی بررسی شده است.

می‌خرمش...

اگر به بازی‌های کارتی علاقه دارید اما می‌خواهید از ساختار مرسوم روگ لایک و تصادفی فاصله بگیرید، Shards of Order دقیقا همان تجربه‌ای است که نیاز دارید.

نمی‌خرمش...

داستان‌گویی بازی کمی به Disco Elysium شباهت دارد، اما اگر انتظار نویسندگی آن بازی را از Shards of Order دارید، احتمالا ناامید خواهید شد.

80

امتیاز ویجیاتو

در مجموع، Shards of Order تجربه‌ای است که شاید از نظر داستانی انتظاراتتان را کاملا برآورده نکند، اما برای علاقه‌مندان به بازی‌های کارتی قطعا تجربه‌ای خاص در دریایی از بازی‌های Roguelike Deckbuilder است. اما برای تازه‌واردان به این سبک، علی‌رغم چالش‌هایی که بالاتر اشاره کردم، Shards of Order همچنان می‌تواند یک نقطه ورود خوب باشد. این بازی فعلا فقط روی پی‌سی و از طریق استیم در دسترس قرار دارد و قیمت ۱۰ دلاری آن باعث می‌شود به‌راحتی تجربه آن را پیشنهاد کنم.