بررسی بازی The Sinking City 2

سال‌ها از زمانی که استودیو Frogwares با The Sinking City ما را به خیابان‌های غرق‌شده و جنون‌زده Oakmont برد می‌گذرد؛ اثری کارآگاهی که بیش از هر چیز روی تحقیق، پیدا کردن سرنخ و تصمیم‌گیری در جهانی الهام‌گرفته از آثار اچ. پی. لاوکرفت تمرکز داشت. بازی نخست ایده‌های جذابی در سر داشت، اما مشکلات فنی و ضعف بخش مبارزات اجازه نمی‌دادند همه آن ایده‌ها به بهترین شکل ممکن اجرا شوند.

The Sinking City 2  اما ادامه مستقیمی برای قسمت نخست نیست و با شخصیت‌ها و ماجرایی تازه، مسیر مستقلی را دنبال می‌کند. Frogwares این بار بخش بزرگی از تمرکز خود را از تحقیقات کارآگاهی برداشته و به سمت ساخت یک Survival Horror تمام‌عیار حرکت کرده است؛ تصمیمی که باعث شده قسمت دوم، باوجود حفظ هویت لاوکرفتی مجموعه، تجربه‌ای کاملا متفاوت ارائه دهد. در ادامه با نقد و بررسی بازی The Sinking City 2 همراه ویجیاتو باشید.

بررسی بازی The Sinking City 2

امتیاز متاکریتیک: 79 امتیاز

امتیاز دهید:

• عالی
• خوب
• متوسط
• خوب نیست!
• ضعیف!

میانگین امتیاز کاربران 3.8

در دسترس برای:

4 تصویر

بیشتر

ناشر بازی: Frogwares

مدت زمان بازی:7 ساعت

سازنده بازی: Frogwares

کامل کردن بازی:8 ساعت

همه‌چیز با رویایی آشفته آغاز می‌شود. کالوین رافرتی و فِی بنت درگیر رابطه‌ای عاطفی هستند و در کنار آن با اتفاقات و پدیده‌های ماورایی نیز سروکار دارند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند آیینی عجیب را اجرا کنند؛ مراسمی که قرار است ارتباطشان را با جهانی فراتر از واقعیت برقرار کند، اما همه‌چیز خیلی زود از کنترل خارج می‌شود.

کالوین در نهایت موفق می‌شود به جهان واقعی بازگردد، اما فِی همچنان در خوابی فراطبیعی گرفتار است و به هوش نمی‌آید. همین اتفاق به انگیزه اصلی قهرمان داستان تبدیل می‌شود. کالوین تصمیم می‌گیرد هرطور شده راهی برای نجات معشوقش پیدا کند و او را از کابوسی که در آن گرفتار شده، بیرون بکشد.

مسیر او در نهایت به شهر آرکام می‌رسد؛ شهری که سیل بخش بزرگی از خیابان‌هایش را فرا گرفته و بیشتر ساکنانش آن را ترک کرده‌اند. باران، ساختمان‌های متروک، خیابان‌های آب‌گرفته و سکوت غیرطبیعی شهر از همان دقایق ابتدایی این حس را منتقل می‌کنند که آرکام دیگر جایی برای زندگی نیست. کالوین برای عبور از بعضی نقاط شهر حتی مجبور است از قایق استفاده کند و هرچه بیشتر در آرکام پیشروی می‌کنید، ابعاد فاجعه‌ای که بر سر این شهر آمده آرام‌آرام آشکار می‌شود.

مهم‌ترین تفاوت The Sinking City 2 با نسخه نخست را باید در ساختار گیم‌پلی آن جست‌وجو کرد. قسمت اول تقریبا از همان دقایق ابتدایی هویت کارآگاهی خود را آشکار می‌کرد و بخش قابل‌توجهی از تجربه حول پیدا کردن سرنخ، بررسی مدارک و رسیدن به نتیجه از طریق تحقیقات شکل می‌گرفت. این بار اما Frogwares تصمیم گرفته تمرکز اصلی را روی مبارزه، اکتشاف، مدیریت منابع و بقا قرار دهد.

تحقیقات همچنان در بازی حضور دارند، اما دیگر ستون اصلی پیشروی داستان نیستند. بسیاری از آن‌ها ماهیتی اختیاری دارند و بازیکن می‌تواند با بررسی محیط، پیدا کردن مدارک و کنار هم قرار دادن سرنخ‌ها رازهای بیشتری درباره آرکام کشف کند. انجام این تحقیقات معمولا با پاداش‌هایی مانند امتیازهای لازم برای ارتقای قابلیت‌های کالوین یا دسترسی به تجهیزات بهتر همراه می‌شود. به همین دلیل سیستم کارآگاهی هنوز بخشی از هویت بازی محسوب می‌شود، اما دیگر سرعت پیشروی را مانند گذشته کاهش نمی‌دهد.

تغییر جهت بازی از همان نیم ساعت نخست کاملا مشخص است. خیلی زود با اولین موجودات کابوس‌وار روبه‌رو می‌شوید و The Sinking City 2 به شما نشان می‌دهد که این بار قرار نیست بیشتر زمانتان را صرف خواندن اسناد و دنبال کردن سرنخ‌ها کنید. اسلحه، مهمات و تصمیم‌گیری برای زنده ماندن حالا نقش بسیار مهم‌تری دارند.

تاثیر Resident Evil و Silent Hill تقریبا در تمام اجزای بازی دیده می‌شود. مدیریت مهمات، جست‌وجوی محیط برای پیدا کردن منابع، صندوق‌های ذخیره، اتاق‌های امن و بازگشت به مناطق قبلی یادآور Resident Evil هستند؛ در حالی که طراحی محیط، معماهای عجیب، فضای سورئال و بازی با مرز میان واقعیت و کابوس، بیشتر حس‌وحال Silent Hill را تداعی می‌کنند. با این حال، هویت لاوکرفتی بازی آن‌قدر پررنگ است که The Sinking City 2 صرفا به تقلیدی از این مجموعه‌ها تبدیل نشود.

آرکام از چند منطقه بزرگ و نیمه‌باز تشکیل شده است که آزادی مناسبی برای گشت‌وگذار در اختیار بازیکن قرار می‌دهند. تقریبا همیشه مسیر اصلی مشخص است، اما اگر کمی از آن فاصله بگیرید، ساختمان‌های متروک، مسیرهای مخفی، تحقیقات فرعی، صندوقچه‌ها و منابع ارزشمندی پیدا خواهید کرد. بازی به کنجکاوی پاداش می‌دهد و معمولا انگیزه کافی برای بررسی کوچه‌ها و ساختمان‌هایی که مستقیما به مأموریت اصلی مربوط نیستند، وجود دارد.

یکی از محسوس‌ترین پیشرفت‌های قسمت دوم به مبارزات مربوط می‌شود. تنوع سلاح‌ها نسبت به نسخه نخست افزایش پیدا کرده و کالوین در طول ماجراجویی خود به مجموعه‌ای از سلاح‌های گرم مختلف دسترسی پیدا می‌کند. شاتگان، مسلسل و رایفل هرکدام کاربرد خاص خود را دارند و با توجه به نوع دشمن یا میزان مهماتی که در اختیار دارید، باید تصمیم بگیرید از کدام سلاح استفاده کنید.

بازی سلاح سرد مستقلی در اختیار کالوین قرار نمی‌دهد و مبارزات عمدتا بر استفاده از اسلحه‌های گرم بنا شده‌اند. با این حال، امکان مشت‌زدن، جاخالی‌دادن و ضربه‌زدن به دشمنانی که روی زمین افتاده‌اند نیز وجود دارد. این حرکات قرار نیست جای اسلحه را بگیرند و بیشتر به‌عنوان ابزارهای اضطراری عمل می‌کنند؛ مخصوصا زمانی که مهماتتان رو به اتمام است و باید چند ثانیه برای خودتان زمان بخرید.

سلاح‌های بازی نیز قابل ارتقا هستند. با جست‌وجوی محیط، حل تحقیقات اختیاری و پیدا کردن صندوقچه‌های ارزشمند می‌توانید قطعاتی برای ارتقای تجهیزات به دست آورید و عملکرد سلاح‌های مختلف را بهتر کنید. همین سیستم باعث می‌شود گشت‌وگذار در محیط صرفا برای جمع کردن مهمات نباشد و تقریبا همیشه احتمال پیدا کردن چیزی ارزشمند وجود داشته باشد.

مدیریت منابع یکی دیگر از عناصر مهم بازی است. در طول مسیر مواد اولیه مختلفی پیدا می‌کنید که می‌توان از آن‌ها برای ساخت مهمات یا آیتم‌های درمانی استفاده کرد. از آنجایی که بعضی منابع میان چند دستور ساخت مشترک هستند، همیشه باید میان مصرف آن‌ها برای ساخت گلوله بیشتر یا نگه داشتنشان برای درمان تصمیم بگیرید. همین محدودیت منابع کمک می‌کند مبارزات، مخصوصا در ساعات ابتدایی، تنش مناسبی داشته باشند.

طراحی دشمنان نیز یکی از نقاط قوت The Sinking City 2 محسوب می‌شود. موجوداتی که در آرکام با آن‌ها روبه‌رو می‌شوید صرفا نسخه‌های متفاوتی از یک زامبی معمولی نیستند. بعضی از آن‌ها از آب بیرون می‌آیند، برخی اجساد را به ابزاری برای ادامه حیات خود تبدیل می‌کنند و تعدادی دیگر رفتارهایی دارند که بیشتر با منطق کابوس‌های لاوکرفتی هماهنگ هستند تا قوانین دنیای واقعی.

هر تیپ دشمن رفتار متفاوتی دارد و بازی تلاش می‌کند بازیکن را وادار کند قبل از خالی کردن خشاب، نحوه مقابله با موجود مقابلش را بشناسد. بعضی دشمنان سریع هستند، برخی مقاومت بالایی دارند و گروهی دیگر اگر به‌درستی از بین نروند، می‌توانند دوباره برایتان دردسر ایجاد کنند. همین تفاوت‌ها باعث می‌شود درگیری‌ها تا بخش قابل‌توجهی از بازی تنوع خود را حفظ کنند.

با وجود تنوع مناسب دشمنان، هوش مصنوعی آن‌ها همیشه عملکرد قابل‌قبولی ندارد. در بعضی موقعیت‌ها ممکن است موجودات مقابل در، دیوار یا مانعی ساده متوقف شوند و واکنش درستی به حضور کالوین نشان ندهند. گاهی حتی می‌توانید از فاصله‌ای امن به دشمن شلیک کنید، در حالی که او راه مناسبی برای رسیدن به شما پیدا نمی‌کند. این مشکلات همیشه اتفاق نمی‌افتند، اما در اثری که بخش بزرگی از تنش آن بر فرار و پیش‌بینی رفتار دشمنان بنا شده، چنین لحظاتی می‌توانند بخشی از ترس را از بین ببرند.

خوشبختانه پیشروی در The Sinking City 2 تنها به خیابان‌های آرکام محدود نمی‌شود و بازی محیط‌های متنوعی را در مقابل بازیکن قرار می‌دهد. ساختمان‌های متروک، مناطق زیرزمینی، محیط‌های آب‌گرفته و لوکیشن‌هایی که مرز میان واقعیت و کابوس در آن‌ها تقریبا از بین می‌رود، کمک می‌کنند فضای بازی یکنواخت نشود.

بیمارستان آرکام یکی از نمونه‌های خوب این طراحی محیط است. راهروهای باریک، اتاق‌های متروک، نورپردازی سرد و صدای موجوداتی که همیشه نمی‌توانید محل دقیقشان را تشخیص دهید، باعث می‌شوند حضور در این ساختمان به یکی از پرتنش‌ترین بخش‌های بازی تبدیل شود. طراحی چنین محیط‌هایی به‌وضوح از آثاری مانند Resident Evil Requiem و Silent Hill الهام گرفته، اما همچنان حس‌وحال مخصوص دنیای The Sinking City را حفظ می‌کند.

معماها و تحقیقات بازی را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد. دسته نخست مستقیما به پیشروی داستان مربوط می‌شود. ممکن است دری قفل باشد و برای عبور از آن مجبور شوید کلید یا راه‌حل معما را در بخش دیگری از محیط پیدا کنید. این معماها معمولا پیچیدگی بیش از حدی ندارند و بیشتر برای وادار کردن بازیکن به جست‌وجوی دقیق محیط طراحی شده‌اند.

دسته دوم به تحقیقات اختیاری مربوط می‌شود؛ بخشی که بیش از سایر عناصر قسمت دوم یادآور ریشه‌های کارآگاهی نسخه نخست است. در این تحقیقات باید مدارک مختلف را پیدا کنید، اطلاعات را کنار یکدیگر قرار دهید و گاهی خودتان نتیجه‌گیری کنید. حل آن‌ها برای تمام کردن داستان الزامی نیست، اما پاداش‌هایی که ارائه می‌دهند باعث می‌شوند کنار گذاشتنشان همیشه تصمیم آسانی نباشد.

کالوین همچنین به مجموعه‌ای از قابلیت‌ها دسترسی دارد که با پیشروی و به دست آوردن امتیاز می‌توان آن‌ها را ارتقا داد. بعضی از این مهارت‌ها مستقیما روی مقاومت یا توانایی‌های مبارزه‌ای او تأثیر می‌گذارند و برخی دیگر مدیریت منابع یا اکتشاف را ساده‌تر می‌کنند. سیستم ارتقا شاید در مقایسه با بازی‌های نقش‌آفرینی پیچیدگی زیادی نداشته باشد، اما انگیزه خوبی برای انجام تحقیقات و گشت‌وگذار بیشتر ایجاد می‌کند.

از گیم‌پلی که بگذریم، یکی از مهم‌ترین نقاط قوت The Sinking City 2 به طراحی بصری و اتمسفر آن مربوط می‌شود. بازی از همان دقایق ابتدایی با باران، آسمان ابری، خیابان‌های خیس و ساختمان‌های فرسوده تکلیفش را با بازیکن روشن می‌کند؛ قرار نیست آرکام حتی برای چند دقیقه هم احساس شهری امن و آرام را منتقل کند.

شهر از نظر معماری و جزئیات محیطی طراحی چشمگیری دارد. انعکاس نور روی آب و سطوح خیس، نورپردازی تاریک ساختمان‌ها و استفاده مناسب از مه باعث شده‌اند حتی قدم زدن ساده در بعضی خیابان‌ها جذاب باشد. تغییر مداوم لوکیشن‌ها نیز کمک کرده فضای بصری یکنواخت نشود و هر منطقه برداشت متفاوتی از وحشت لاوکرفتی ارائه دهد.

طراحی صدا نقش بسیار مهمی در حفظ اتمسفر بازی دارد. موسیقی‌های مرموز معمولا به‌آرامی در پس‌زمینه جریان دارند و کمتر تلاش می‌کنند با صدای بلند حضور خود را به بازیکن تحمیل کنند. اتفاقا بعضی از بهترین لحظات ترسناک زمانی شکل می‌گیرند که موسیقی کاملا قطع می‌شود و تنها صدای قدم‌های کالوین، حرکت آب یا موجودی ناشناس از دور شنیده می‌شود.

بازی به‌خوبی از سکوت برای پایین آوردن گارد بازیکن استفاده می‌کند. گاهی چند دقیقه بدون هیچ اتفاق خاصی در راهروهای تاریک قدم می‌زنید و درست زمانی که احساس می‌کنید خطری وجود ندارد، صدایی ناگهانی یا ظاهر شدن موجودی در مقابلتان باعث می‌شود از جا بپرید. The Sinking City 2 بیش از آنکه تنها به جامپ‌اسکرین متکی باشد، تلاش می‌کند با ایجاد انتظار برای اتفاقی که نمی‌دانید چه زمانی رخ می‌دهد، شما را تحت فشار قرار دهد.

در میان تمام این تنش‌ها، اتاق‌های امن حکم پناهگاه را دارند. در این نقاط می‌توانید بازی را از طریق گرامافون ذخیره کنید، Inventory خود را مدیریت کنید و بخشی از ارتقاهای کالوین را انجام دهید. شباهت ساختاری این اتاق‌ها به سیف‌روم‌های Resident Evil کاملا مشخص است، اما مهم‌تر از خود مکانیک‌ها، حسی است که ایجاد می‌کنند؛ بعد از چند دقیقه فرار از موجودات آرکام، ورود به اتاقی که می‌دانید هیچ دشمنی وارد آن نمی‌شود واقعا حس امنیت را به بازیکن برمی‌گرداند.

The Sinking City 2 شاید تمام ویژگی‌هایی را که نسخه نخست را به اثری متفاوت تبدیل کرده بودند حفظ نکرده باشد، اما در عوض هویت مشخص‌تری برای خود ساخته است.  Frogwares این بار به‌جای تلاش برای ساخت یک بازی کارآگاهی جهان‌باز با مبارزاتی متوسط، تمرکز خود را روی Survival Horror گذاشته و نتیجه این تصمیم در بیشتر بخش‌ها مثبت بوده است.

ترکیب اکتشاف، مدیریت منابع، مبارزات بهتر، طراحی متنوع دشمنان و اتمسفر سنگین آرکام باعث شده The Sinking City 2 نسبت به نسخه قبلی تجربه‌ای منسجم‌تر باشد. هوش مصنوعی دشمنان و بعضی درگیری‌ها هنوز جای پیشرفت دارند و احتمالا کسانی که عاشق ساختار کارآگاهی قسمت نخست بودند از کاهش نقش تحقیقات ناراضی خواهند شد، اما در مجموع Frogwares توانسته مسیر تازه‌ای برای این مجموعه پیدا کند؛ مسیری که ظرفیت ادامه پیدا کردن در قسمت‌های بعدی را هم دارد.

نقد و بررسی بازی The Sinking City 2 روی پلتفرم پی‌سی و به‌وسیله کدی که ناشر بازی، Frogwares در اختیار ویجیاتو قرار داده، انجام شده است.

می‌خرمش...

اگر به Survival Horror، مدیریت منابع، گشت‌وگذار در محیط‌های پیچیده و حل معما علاقه دارید، The Sinking City 2 انتخاب جذابی است. تاثیرپذیری بازی از Resident Evil و Silent Hill در کنار هویت لاوکرفتی آن، تجربه‌ای آشنا اما در عین حال متفاوت ساخته که طرفداران ژانر وحشت احتمالا از آن لذت خواهند برد.

نمی‌خرمش...

اگر با بازی‌های ترسناک، مدیریت محدود مهمات و منابع یا حل معما ارتباط چندانی ندارید، The Sinking City 2 احتمالا انتخاب مناسبی برایتان نخواهد بود. قسمت دوم بیش از نسخه نخست روی مولفه‌های Survival Horror تمرکز دارد و بخش قابل‌توجهی از تجربه آن به جست‌وجوی محیط، بازگشت به مسیرهای قبلی و مدیریت منابع وابسته است.

80

امتیاز ویجیاتو

استودیو Frogwares از بسیاری از نقاط ضعف نسخه نخست درس گرفته و این بار به‌جای تلاش برای ترکیب چند سبک متفاوت، تمرکز بیشتری روی ساخت یک Survival Horror منسجم داشته است. نتیجه اثری است که شاید بخشی از هویت کارآگاهی قسمت اول را کنار گذاشته باشد، اما در عوض مبارزات بهتر، طراحی محیط متنوع‌تر، مدیریت منابع حساب‌شده و اتمسفری به‌مراتب ترسناک‌تر ارائه می‌دهد.

The Sinking City 2 هنوز در بخش‌هایی مانند هوش مصنوعی دشمنان و بعضی درگیری‌ها جای پیشرفت دارد، اما داستان مستقل، طراحی چشمگیر آرکام، دشمنان متنوع و ترکیب موفق اکتشاف، معما و بقا باعث شده‌اند قسمت دوم قدمی رو به جلو برای این مجموعه باشد.