بررسی بازی موبایلی Bloomtown: A Different Story – یک بهشت پیکسلی

اگر علاقه‌مند به تجربه بازی‌های نقش آفرینی موبایلی هستید، در این مطلب با بررسی بازی iOS و اندروید Bloomtown: A Different Story همراه ویجیاتو باشید.

بازی Bloomtown: A Different Story ساخته استودیوی مستقل، یک ماجراجویی نقش‌آفرینی دلنشین با هنر پیکسلی خیره‌کننده و روایتی صمیمانه در سبک جی‌آرپی‌جی است که در فضای دهه شصت میلادی جریان دارد. این اثر که برای سیستم‌عامل‌های اندروید و iOS منتشر شده، پس از یک شروع نسبتاً پرنوسان در نسخه موبایل، با دریافت آپدیت‌های مداوم به تجربه‌ای روان و لذت‌بخش تبدیل گردیده است. نسخه موبایل بازی به صورت پریمیوم و با قیمتی در حدود ۸ تا ۱۰ دلار عرضه شده است. Bloomtown با الهام از آثار کلاسیک ژاپنی، ترکیبی عجیب از زندگی آرام شهری کوچک، ناپدید شدن کودکان، موجودات اهریمنی و حتی اتحادی غیرمنتظره با خود شیطان را روایت می‌کند. در ادامه این اثر را از ابعاد گوناگون مورد واکاوی قرار خواهیم داد.

داستان بازی موبایلی Bloomtown: A Different Story یکی از نقاط قوت اصلی آن به شمار می‌رود. بازیکن در نقش امیلی، یک دختر نوجوان ظاهر می‌شود که همراه برادر کوچکش برای گذراندن تعطیلات تابستانی به شهر بلومتاون سفر می‌کند. اما آرامش زودهنگام این شهر کوچک و به ظاهر معمولی، با وقوع یک سری ناپدید شدن مرموز کودکان به هم می‌ریزد. امیلی و برادرش ناخواسته درگیر معمایی عمیق می‌شوند که پای شیاطین، ساکنان عجیب و غریب شهر و حتی خود لوسیفر را به میان می‌کشد. اتمسفر بازی تلفیقی جذاب از نوستالژی دهه شصتی، حس و حال دلهره‌آمیز معمایی و دیالوگ‌های عجیب و غیرمتعارف است. شهر بلومتاون با خانه‌های رنگارنگ، مغازه‌های قدیمی و شخصیت‌های بامزه و مرموز خود، چنان فضایی خلق کرده که گویی قدم در یک فیلم مستقل و هنری دهه هفتادی گذاشته‌اید. روایت بازی با وجود تم سنگین ناپدید شدن کودکان، لحنی نسبتاً سبک و گاه طنزآمیز دارد و همین تناقض، جذابیت اصلی آن محسوب می‌شود.

گیم‌پلی Bloomtown در سه بخش اصلی قابل تحلیل است. نخستین بخش، کاوش در شهر بلومتاون و تعامل با ساکنان آن است. بازیکن می‌تواند آزادانه در شهر قدم بزند، با مردم عجیب و غریب آن صحبت کند، مشاغل پاره‌وقت مختلف را برای کسب درآمد انجام دهد و رازهای پنهان در پس‌پرده این جامعه کوچک را کشف کند. این بخش از بازی به شدت شبیه به سری بازی‌های Persona یا Earthbound است؛ جایی که زندگی روزمره و روابط اجتماعی، به اندازه مبارزات با هیولاها اهمیت دارد. تنوع شخصیت‌ها و دیالوگ‌های غیرمتعارف و خنده‌دار، کاوش در شهر را به تجربه‌ای لذت‌بخش و اعتیادآور تبدیل کرده است.

دومین بخش گیم‌پلی، ورود به جهان اهریمنی و مبارزات نوبتی است. بخش اعظم مبارزات بازی در ابعادی موازی و تحت تسلط شیاطین جریان دارد. سیستم نبرد نوبتی بازی بر پایه کومبوهای عنصری و افکت‌های وضعیتی طراحی شده است. هر شیطان و هر شخصیت دارای ضعف‌ها و مصونیت‌های عنصری خاص خود هستند و بازیکن باید با ترکیب هوشمندانه حملات، حریفان را زمینگیر کند. با این حال، بزرگترین نقطه ضعف بازی در همین بخش خودنمایی می‌کند. با وجود تنوع نسبتاً خوب تجهیزات و انواع مختلف شیاطین قابل تجهیز، عمق مکانیکی مبارزات چندان رضایت‌بخش نیست. نبردها پس از مدتی تکراری می‌شوند و حس پیشرفت و تنوع استراتژیک آنچنان که باید در یک جی‌آرپی‌جی خوب انتظار می‌رود، احساس نمی‌شود.

سومین بخش گیم‌پلی، شاید مهم‌ترین و در عین حال ضعیف‌ترین مکانیک بازی یعنی سیستم تسخیر و تجهیز شیاطین است. بازیکن می‌تواند در حین مبارزات، شیاطین را تسخیر کند و سپس آنها را به شخصیت‌های خود تجهیز نماید تا آمار و توانمندی‌هایشان افزایش یابد و مهارت‌های جدیدی فرا بگیرند. این ایده به خودی خود بسیار جذاب و هوشمندانه است و شباهت زیادی به مکانیک پرسونا در بازی‌های معروف این سبک دارد. مشکل اما جایی است که بازی عملاً نحوه کار این سیستم را به درستی توضیح نمی‌دهد. بسیاری از بازیکنان، از جمله این نویسنده، اولین قدم یعنی چگونگی تسخیر یک شیطان را کاملاً تصادفی و آن هم زمانی کشف کردند که از لحاظ پیشرفت داستانی، مدتها بود قابلیت ترکیب یا فیوژن شیاطین نیز برایشان باز شده بود. این نقص در آموزش و راهنمایی بازیکن، یکی از بزرگترین ایرادات طراحی بازی است.

از نظر بصری، بازی موبایلی Bloomtown: A Different Story یک شاهکار پیکسلی است. هنر پیکسلی دو بعدی با جزئیات خیره‌کننده و رنگ‌بندی گرم و پرانرژی، چنان زیباست که هر فریم از بازی شایسته ذخیره شدن به عنوان تصویر زمینه است. طراحی شخصیت‌ها، محیط شهر بلومتاون، اهریمن‌ها و افکت‌های ویژه نبردها، همگی با ظرافت و عشق فراوان خلق شده‌اند. نورپردازی و سایه‌ها نیز به خصوص در صحنه‌های شبانه و جهان اهریمنی، فضایی جادویی و مرموز به بازی بخشیده است. در بخش صوتی، موسیقی متن اگرچه چندان به یادماندنی و ماندگار نیست، اما به طرز بی‌نظیری با لحن عجیب و غیرمتعارف بازی و دیالوگ‌های خنده‌دار و اغراق‌آمیز آن هماهنگ شده است. آهنگ‌های آرام و فولک برای گشت‌وگذار در شهر و نغمه‌های پرتنش تر و الکترونیک برای نبردهای اهریمنی، هر کدام در جای خود وظیفه خود را به خوبی انجام می‌دهند. نسخه موبایل بازی در ابتدا با باگ‌ها و مشکلات فنی متعددی مواجه بود، اما خوشبختانه آپدیت‌های مداوم توسعه‌دهندگان، بیشتر این مشکلات را برطرف کرده و اکنون تجربه‌ای روان و بدون دردسر را ارائه می‌دهد.