ورود به ویجیاتو

بازیابی رمز عبور

کاربر جدید هستی؟ ثبت نام کن

ثبت‌نام در ویجیاتو

قبلا در ویجیاتو ثبت نام کردی؟ وارد شو.

بازیابی رمز عبور

میتونی وارد ویجیاتو بشی یا ثبت نام کنی

بررسی بازی The Last of Us Part 2 – سرانجام هیچکس باقی نماند

«اگر به سمت انتقام می‌روی، دو قبر حفر کن»

۴ تیر ۱۳۹۹ ذخیره‌سازی نوشته
ایرانسل
کوین نیک

The Last of Us Part 2 یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌هایی است که شما در قالب یک بازی ویدیویی تجربه خواهید کرد؛ تجربه‌ای که از ندادن چیزی که کاربر می‌خواهد نمی‌ترسد و همین باعث شده بازی کردنش حتی برای کسانی که با ایده داستان مخالف هستند، ضروری باشد. در ادامه بررسی این بازی با ویجیاتو همراه باشید.
The Last of Us Part 2 از همان تریلر ابتدایی معرفی خود به یکی از مورد انتظارترین بازی‌های این نسل تبدیل شد. همه هیجان‌زده بودند تا ببینند داستان نویس و برنامه‌نویس متفاوت ناتی داگ یعنی نیل دراکمن چه برنامه‌ای برای ادامه دادن ماجرای جوئل و الی دارد. پایان پارت اول به‌گونه‌ای بود که بسیاری فکر می‌کردند که داستان به پایان رسیدن و The Last of Us در همین یک قسمت خلاصه خواهد شد.

البته نیل دراکمن و دوستانش در ناتی داگ به این نتیجه رسیدند که هنوز هم حرف‌هایی برای گفتن در این بازی دارند و همین قضیه باعث شکل گیری پارت دوم شد. از همان زمان معرفی بازی شایعات مختلی در مورد نحوه چگونگی ادامه پیدا کردن داستان بازی و تئوری‌های مربوط به قسمت دوم شنیده شد و زمانی هم که فهمیدیم محوریت بازی «انتقام» بزرگ الی خواهد بود، حدس‌هایی در مورد این که داستان به کدام سمت هدایت شد زدیم.

البته داستان The Last of Us Part 2 بیشتر از آن که در راستای انتقام باشد، کاملا در ضد آن حرکت می‌کند. ماجراجویی الی همزمان او را متحول می‌کند و حتی زودتر از الی، این ما به عنوان مخاطب هستیم که درگیر پارامترهای اخلاقی جدیدی می‌شویم که پیش از این شاید کمتر به آن‌ها توجه کرده بودیم.

تم اصلی بازی هم کاملا با جهتی که نیل دراکمن تصمیم گرفته داستان را به آن سمت هدایت کند هم‌خوانی دارد. الی به عنوان شخصیت اصلی قسمت پیشین هنوز هم همان دختر بددهن و عصبانی‌ای است که پیش از این دوستش داشتیم و حالا که ۵ سال از اتفاقات قسمت اول گذشته، با حفظ همان ویژگی‌ها و فهمیدن حقایقی تازه در مورد زندگی خود، دقیقا اخلاق‌های یک بازمانده سرسخت در دنیایی آخرالزمانی را پیدا کرده است.

الی در داستان ماجراجویی‌ای را دنبال می‌کند که اصلا از نظر روحی برای آن آماده نیست و دقیقا این همان هدف اصلی نیل دراکمن است و کاری می‌کند که The Last of Us Part 2 یک تجربه غیرمنتظره و سخت از نظر روانی باشد. دراکمن که می‌دادند خشم یکی از کنترل نشده‌ترین احساسات یک انسان عصر فعلی است، آن‌چنان مانند الی ما را اسیر قدرت این حس نشان می‌دهد که حتی ممکن است از خود ناتی داگ و دراکمن هم به خاطر روایت این داستان عصبی شویم؛ اتفاقی که دقیقا در بخش نمرات کاربران به بازی هم رخ داده است.

The Last of Us Part 2
  • امتیاز کاربران
    254 ratings7.6/10
  • امتیاز متاکریتیک 96
  • ژانر اکشن-ماجرایی
  • تاریخ انتشار ۳۰ خرداد ۱۳۹۹
  • پلتفرم‌ها پلی‌استیشن 4
  • ناشر بازی سونی
  • سازنده ناتی داگ
  • حالت بازی تک نفره
  • درجه سنی بازی مناسب برای ۱۷ سال به بالا
The Last of Us Part 2 با این پیش‌فرض حرکت می‌کند که ما در حال تجربه داستانی در یک دنیای آخرالزمانی بی‌رحم هستیم که قطعا قرار نیست همه کارهایی که در آن انجام می‌دهیم را دوست داشته باشیم. در این جهت که نتیجه خشم چیست و چگونه در شرایطی که خشم پررنگ شده، احساس و عشق کنار می‌رود.

به همین دلیل در بازی مجبور به انجام کارهایی می‌شویم و اتفاقاتی را تجربه می‌کنیم که دوستشان نداریم و حتی در بعضی از موارد آزار دهنده هستند. خشونت بسیار بالای بازی و واقع‌گرایانه شدن درگیری‌ها هم در همین راستا انجام شده و در هر لحظه‌ای که در سیاتل به عنوان محلی اصلی رخ دادن اتفاقات داستان حرکت می‌کنیم، متوجه می‌شویم که داستان حول‌محور چه چیز زجر آور و دردناکی در حال گردش است.

همین قضیه هم باعث شده تا مسیری که داستان دنبال می‌کند کاملا متفاوت نسبت به گذشته باشد. The Last of Us یک داستانی با تم فیلم‌ها ژانر جاده‌ بود که در آن ماجراجویی یک مرد میان سال و دختری نوجوان در یک دنیای آخرالزمانی را تجربه می‌کردیم اما پارت دوم می‌خواهد درس مهم‌ و جدی‌تری به ما دهد و به همین دلیل اتفاقات آن در یک بازه زمانی مشخص و لوکشین محدودتری رخ می‌دهد.

همین مسیر و نحوه روایت داستان متفاوت باعث می‌شود بسیاری که از قسمت دوم انتظار تجربه‌ای مثل ‌The Last of Us دارند، از بازی ناامید می‌شوند. اما به نظر من این طرز فکر کاملا اشتباه است زیرا The Last of Us Part 2 هنوز همان استانداردهایی که قسمت پیش تعریف کرده بود را حفظ کرده و در عوض حتی سعی می‌کند قصه جدی‌تری را نسبت به گذشته روایت کند که به خوبی با فضای دنیای بازی هم‌خوانی دارد.

در واقع هدف نیل دراکمن از تغییراتی که نسبت به نسخه اول ایجاد کرده، نه تجاری ‌سازی بازی و حرکت دادن به سمت یک تجربه طرفدار پسند بوده بلکه کاملا با یک حس تازه طرف هستیم. البته این چرخش ناگهانی باعث شده تا تعداد زیادی کاراکتر جدید در داستان ملاقات کنیم که در قسمت پیشین حضور نداشتند.

از آن‌جا که طی این بازی برخلاف قسمت قبل که الی همراه همیشگی شما بود، در هر بخش یاری متفاوت دارید و طی داستان افراد زیاد و گوناگونی را ملاقات می‌کنید، کمتر وقت دارید که با یک کاراکتر ارتباط بگیرید و همین باعث می‌شود که اتفاقاتی که برای این اشخاص رخ می‌دهد، آن اندازه که کارگردان انتظار دارد، تاثیرگذار نباشند.

البته شخصیت دینا و کاراکتر دیگری که اسپویلش نمی‌کنم از این قضیه جداست و ارتباط زیادی که با این دو فرد طی داستان دارید و دوست‌داشتنی بودن بازی آن‌ها باعث می‌شود که از حضورشان لذت ببرید. جدا از این‌ها مهم‌ترین نکته در مورد قصه The Last of Us Part 2 به اتفاقی برمی‌گردد که در نیمه داستان رخ می‌دهد و بازی را به طور کامل به تجربه دیگری تبدیل می‌کند.

این اتفاق البته ضروری و کاملا در جهت هدفی است که دراکمن دارد. نیمه دوم داستان به خوبی کمک می‌کند آن‌سوی دیگر خشم را ببینید و اتفاقات را جوری بررسی کنید که پیش از این امکان پذیر نبودند. این اتفاق به‌قدری ناگهانی است که بازهم مانند چیزهایی که پیش از این در موردشان صحبت کرده بودیم بازیکن را شوکه می‌کند و کاملا در خلاف جهت تصوری است که از بازی داریم.

البته اتفاقاتی که در این نیمه می‌افتند دارای منطق کامل روایی هستند و همین باعث می‌شود که اگر کمی صبر داشته باشید، از آن خشم ابتدایی‌تان کاسته خواهد شد و کم کم با روندی که داستان پیش گرفته ارتباط برقرار خواهید کرد؛ اتفاقی که در نهایت باعث درک بهتر کاربر از هدف اصلی داستان می‌شود.

برخلاف داستان که نسبت به قبل کاملا دچار تحول شده، تحولاتی که در گیم‌پلی ‌The Last of Us Part 2 رخ داده، کاملا همسو با قسمت قبلی است. البته این موضوع به آن معنا نیست که گیم‌پلی مانند گذشته ثابت مانده بلکه بازی با پیشرفت انیمیشن‌های کاراکترها، طبیعی‌تر شدن مکانیک کار با اسلحه‌ها و تنوع بیشتر آپگرید‌ها و شکلی که می‌توانید گیم‌پلی را ادامه دهید، به یک اکشن ماجراجویی تقریبا بدون اشکال تبدیل شود.

Samsung Galaxy Note20 Ultra
GiftCard98

فیزیک برجسته بازی باعث شده تا گیم دیزاین بازی نسبت به گذشته کمی متفاوت شود. عبور از محل‌هایی که در آن‌ها حضور دارید اکثرا ملزم به حل کردن یک چالش محیطی با استفاده از ابزارهای مختلف مثل طناب و بالا رفتن از سکوها است که خودش کمک می‌کند همیشه سرگرم بمانید. اتفاقی که نوع برجسته‌تر آن را پیش از این در Half-Life 2 هم دیده بودیم.

در کنار چالش‌های محیطی، طراحی دشمنان بازی هم خارق‌العاده است. موجودات مبتلا شده شامل کلاس‌های جدیدی می‌شوند که چه از نظر سرعت عمل و چه از نظر قدرت شما را حسابی به چالش خواهد کشید؛ به طوری که تجربه بازی روی درجه سختی متوسط هم می‌تواند چالش‌برانگیز و استرس‌زا باشد.

به لطف پیشرفت چشم‌گیر هوش مصنوعی نسبت به نسخه قبلی مبارزات با انسان‌ها هم جذاب‌تر شده است. شما دو گروه متفاوت را طی داستان ملاقات می‌کنید که هر کدام از آن‌ها نحوه مبارزه مخصوص به خودشان را دارند با همکاری با یکدیگر سعی می‌کنند که شما را تحت فشار قرار بدهند. تحت فشار به این معنا که در صورت مبارزه مستقیم با گروهی از دشمنان انسان باید دائما مکانی که در آن حضور دارید را تغییر دهید و استراتژی‌های مشخص و از پیش برنامه‌ ریزی شده‌ای برای پیروزی داشته باشید.

در همین مبارزات هم استفاده از محیط نقش به‌سزایی دارد. پنهان شدن در چمن‌ها و زیر ماشین‌ها یا تعویض کردن کاورها به سرعت همگی کارهایی هستند که برای پیشروی در داستان The Last of Us Part 2 باید در آن‌ها خبره شوید.

محیط‌ها هم نسبت به گذشته بسیار بازتر هستند و می‌توانید مسیرهای متفاوتی را برای پیشروی انتخاب کنید. محل‌های زیادی برای گشتن و پیدا کردن منابع وجود دارند که می‌توانید هیچ‌وقت به آن‌ها سر نزنید زیرا اصلا در مسیر اصلی خط داستانی قرار ندارند. البته با توجه به کمبود منابع و فشنگ در The Last of Us Part 2، بازی به طور خودکار شما را به سمت تجربه این مکان‌ها و حتی قبول کردن ریسک‌هایی که گهگاهی اصلا ارزشش را ندارد سوق می‌دهد.

و من همین نکته را در مورد The Last of Us Part 2 دوست دارم که حتی در گیم‌پلی هم غافل‌گیر کننده ظاهر می‌شود. مراحلی که در نیمه ابتدایی بازی تجربه می‌کنید حس متفاوتی نسبت به نیمه دوم دارند و غافل‌گیری‌هایی در گیم‌پلی بازی وجود دارند که هیجان تجربه پشت سر گذاشتن مراحل را تا انتها حفظ می‌کند.

مانند انتظاری که هر بازی درجه یک داریم، The Last of Us Part 2 ارزش تکرار بالایی هم دارد و آیتم‌ها و به‌روزرسانی‌های متعددی در بازی وجود دارند که برای گرفتن تمام آن‌ها قطعا به تجربه دوباره بازی نیاز دارید. این غافل‌گیری در همه المان‌ها دیده می‌شود و به همین خاطر همان‌طور که در ابتدا گفتم، با عنوانی طرف هستیم که حتما باید آن را تجربه کرد.

ناتی داگ برای هر لحظه و هر راهی که طی می‌کنید برنامه‌ریزی کرده و تمام دشمنان و موانعی که سر راه شما قرار می‌گیرند، در راستای سوق دادن شما به سمت حس و تجربه‌ای مشخص هستند؛ آن‌هم در حالی که می‌توانید شکل‌های مختلفی را برای پیشروی در گیم‌پلی پیش بگیرید.

The Last of Us Part 2 از نظر داستانی تجربه‌ای منحصربه‌فرد است که سعی می‌کند یک درس اخلاقی مهم به گیمر بدهد و در این راه نه ادعا می‌کند و نه بزرگ‌نمایی. بازی با جلوه دادن واقعیت محض و پیچش‌های متعدد داستانی و اتفاقات غافل‌گیرکننده که شرط می‌بندم بسیاری از آن‌ها را اصلا حدسش را نخواهید زد، تا انتها روی ریتم خوبی که از ابتدا داشت می‌ماند و حتی در شش هفت ساعت پایانی غافل‌گیر کننده‌تر و هیجان‌انگیزتر هم می‌شود. بازی آن حس دوست داشتنی قسمت پیش و آن شوخ‌طبعی همیشگی ناتی داگ را ندارد اما آن‌قدر در دقت به جزییات و بیان یک قصه منسجم همراه با گیم‌پلی سرگرم‌کننده موفق است که به راحتی می‌توان آن را یکی از بهترین بازی‌های این نسل و حتی تاریخ ویدیو گیم دانست.

The Last of Us Part 2 یک اثر کاملا انسانی‌ست که سعی می‌کند جنبه‌های غیرانسانی آدم‌ها را در شرایط خاص به تصویر بکشد و به ما نشان بدهد که هر کداممان سلاح قدرتمندی به نام خشم در وجود همه ما است که وقتی فعال می‌شود، می‌توانیم کارهای وحشتناک اما کاملا باورپذیری که در این بازی انجام می‌دهیم را با آن انجام دهیم؛ سلاحی که البته مانند هر قدرت ویژه‌ای بدون مشکل نیست و می‌تواند ما را چاه سیاهی بیاندازد که تنها راه خروج از آن زنده نگه داشتن عشق است.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۲۱ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۲۵ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۳۳ ساعت

خلاصه بگم که...

The Last of Us Part 2 یکی از کامل‌‌ترین بازی‌های تاریخ است که چه در زمینه داستان و چه گیم‌پلی شما را غافل‌گیر می‌کند. بازی شبیه به نسخه اول نیست اما این بدان معنا نخواهد بود که به دنیایی که در The Last of Us دیدیم وفادار نمانده بلکه حتی توانسته آن را به سطح جدیدی از معنا برساند.

می‎خرمش

The Last of Us Part 2 چه از نظر محتوا، چه گیم‌پلی و چه گرافیک و کارگردانی صوتی اثری کم‌رقیب است که استانداردهای تازه‌ای برای یک بازی کنسولی تعریف می‌کند. گرافیک بازی مانند آنچارتد 4 کنسول نسل هشتمی سونی را به چالش می‌کشد و صداگذاری فوق العاده شما را در شهر سیاتل بحران زده حل می‌کند.

نمی‎خرمش

اگر توقع داشته باشید که The Last of Us Part 2 شبیه نسخه قبلی باشد، از آن ناامید خواهید شد. همچنین برای افرادی که به دنبال تجربه بازی با سطح بالای خشونت و استرس زیاد نیستند، این بازی انتخاب چندان خوبی نیست.

بازی The Last of Us Part 2
  • امتیاز ویجیاتو95
  • امتیاز کاربران
    254 ratings7.6/10
  • امتیاز متاکریتیک96

تِک سیرو
Green.ir
کپی شد https://vgto.ir/5px
نظرات (۱۲۱)
مشترک شدن
اطلاع رسانی کن
guest
121 دیدگاه
جدید ترین
قدیمی ترین بیشترین امتیاز
دیدگاه درون خطی
نمایش تمام نظرات