ورود به ویجیاتو

بازیابی رمز عبور

کاربر جدید هستی؟ ثبت نام کن

ثبت‌نام در ویجیاتو

قبلا در ویجیاتو ثبت نام کردی؟ وارد شو.

بازیابی رمز عبور

میتونی وارد ویجیاتو بشی یا ثبت نام کنی

بررسی بازی Disaster Report 4: Summer Memories – به‌خاطر چند ریشتر بیشتر

شبیه‌سازی مردمان زلزله‌زده

۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹
ایرانسل
انارگیفت

معمولا در بازی‌های ویدیویی قرار است با یک سری دشمن بجنگیم و با از میان برداشتن آن‌ها از سر راه خودمان،‌ بازی را پیش ببریم. در برخی مواقع این کار را با سلاح می‌کنیم و گاهی هم مثل ماریو روی سرشان می‌پریم تا نابود شوند. بعضی بازی‌ها نیز لزوما به شکست دادن دشمنان منتهی نمی‌شوند و در آن باید کارهای دیگری کرد، بازی‌های ورزشی و شبیه‌سازی که به کنار ولی گاهی باید از دست دشمنان فرار کرد و یا یک سری معما حل کرد تا بازی به اتمام برسد. خلاصه که روتین اکثر بازی‌ها در چند حالت مختلف جریان دارد و خارج شدن از آنها کمی دور از ذهن به نظر می‌رسد. اما اگر یک بازی حول یک بلای طبیعی ناگوار مثل زلزله و بازماندگان آن بچرخد چطور؟ ممکن است چنین عنوانی بتواند چند ریشتر زلزله به جان سبک تکراری بازی‌ها بیندازد؟
سری Disaster Report با نام ژاپنی Zettai Zetsumei Toshi از آن دسته بازی‌هایی است که با یک حس و حال کاملا متفاوت پا به دنیای بازی‌های ویدویی گذاشت و تصمیم گرفت که قوانین بازی‌ها را تغییر دهد. در این سری بازی‌ها ما در برابر بلایای طبیعی قرار می‌گیریم و قرار است در برابر زلزله و سیل مقاومت کنیم. فی‌الواقع می‌توان گفت بازی‌های Zettai Zetsumei Toshi «شبیه‌ساز بازماندگان یک زلزله سهمگین» هستند.

این سری بازی‌ها در بازار غرب به سختی به عنوان یک فرنچایز دنباله‌دار شناخته می‌شوند چرا که اولا از بین چهار نسخه ساخته شده از آنها، سه مورد در بازار جهانی عرضه شده (قسمت سوم که برای کنسول PSP منتشر شد هیچ‌گاه رنگ بازار جهانی را به چشم ندید) و در ثانی نسخه‌های قبلی با اسامی مختلفی منتشر شدند. قسمت اول نام SOS: The Final Escape را یدک می‌کشید و قسمت دوم نیز با نام Raw Danger! وارد بازار جهانی شد. ماجرای هر دو بازی در یکی از شهرهای آمریکا می‌گذشت و گیمر باید با هدایت یک بازمانده از زلزله‌ای مهیب، او را به همراه دیگرانی که نجات می‌دهد صحیح و سلامت به منطقه امن خارج از شهر می‌رساند. این سری بازی‌ها داستان جالبی در خودشان داشتند و اصلا شبیه به بازی‌های دیگر نبودند، همین مساله هم بود که باعث شد نسبتا در بازار جهانی با اقبال خوبی مواجه شوند.

قسمت سوم اما فقط در ژاپن عرضه شد و فضای بازی نیز کاملا آسیایی شد. بازی در یک شهر ژاپنی جریان داشت و گیمر این بار هدایت دو نفر را بر عهده داشت که این موضوع بار درام داستان بازی را دوچندان کرده بود. بعد از عرضه قسمت سوم، ناشر این بازی یعنی استودیو imer اعلام کرد که قصد عرضه نسخه چهارم را روی پلی‌استیشن ۳ دارد و خبر از توسعه بازی داد ولی زلزله و سونامی سال ۲۰۱۱ هوتوکو، باعث شد که توسعه بازی متوقف شود چرا که هیچکس دوست نداشت این خاطرات تلخ و کشته شدن هزاران شهروندان ژاپنی را دوباره در یک بازی ویدیویی به یاد بیاورد.

Disaster Report 4: Summer Memories
  • امتیاز کاربران
    10 ratings3.1/10
  • امتیاز متاکریتیک 59
  • ژانر اکشن-ماجرایی
  • تاریخ انتشار ۲۰ فروردین ۱۳۹۹
  • پلتفرم‌ها پلی‌استیشن 4پی‌سینینتندو سوییچ
  • ناشر بازی Granzella
  • سازنده Granzella
  • حالت بازی تک نفره
  • درجه سنی بازی مناسب برای نوجوانان
بعد از وقفه‌ای یکی دو ساله اعلام شد که بازی با ویژگی‌های PlayStation VR دوباره در دست ساخت قرار گرفته و قرار است برای کنسول نسل جدید سونی به بازار بیاید. اما بازهم اختلافاتی در تیم سازنده بازی صورت گرفت و در نهایت خالق اصلی این سری به همراه بخش عمده‌ای از گروه فنی از تیم جدا شدند. این افراد شرکتی به نام Granzella را تاسیس کردند و حق و حقوق سری Zettai Zetsumei Toshi را از چنگ imer در آوردند. تیم سابق دوباره روی توسعه نسخه چهارم بازی تمرکز کرد و پیش از آن یک بازی جدید را با کمک Bandai Namco به بازار ژاپن عرضه کرد که تا به امروز در عرصه جهانی دیده نشده است. این عنوان City Shrouded in Shadow نام داشت و گیمر در آن باید از یک شهر که به آن گودزیلا و دیگر هیولاهای معروف ژاپنی حمله کرده بودند، فرار می‌کرد! یک ایده ناب که البته در قالب بازی نه‌چندان قدرتمندی عرضه شد و با فروشی کمتر از ۵۰ هزار نسخه در بازار ژاپن باعث شد که عرضه جهانی آن هیچ‌گاه عملی نشود.

فروش ناموفق بازی City Shrouded in Shadow با وجود ایده جذاب و جاه‌طلبانه‌اش باعث شد تا کمپانی Granzella باز دست تنها بشود اما از هدف خود دور نشد و در نهایت قسمت چهارم سری Disaster Report را در سال ۲۰۱۸ در بازار ژاپن عرضه کرد و حالا پس از دو سال نسخه جهانی آن را در استیم و پلی‌استیشن ۴ و نینتندو سوییچ منتشر ساخته است؛ عنوانی که بازهم گیمر را در جریان زلزله مهیب در منطقه‌ای از ژاپن قرار می‌دهد.

در ابتدای بازی شما می‌توانید جنسیت و ظاهر شخصیت خودتان را تعیین کنید و باید بدانید که موارد موجود در گزینه دوم بسیار محدود است. در نهایت چند سوال نسبتا عجیب و غریب از شما پرسیده می‌شود که به نظر می‌رسد قرار است در خلق رفتار شخصیت شما تاثیر داشته باشند. مثلا از شما سوال پرسیده می‌شود که حین یک زلزله چه کاری انجام می‌دهید و به چه چیزی فکر می‌کنید؟ جالب اینکه گزینه‌های «مطمئن نیستم و نمی‌دانم» هم در این جا یافت می‌شود. سوالات دیگری نظیر اینکه «کمک به دیگران مهم‌تر است یا خودتان و…» نیز از شما پرسیده می‌شود و در نهایت وارد فضای بازی می‌شوید؛ یک اتوبوس شهری که کاراکتر بازی با آن در حال سفر است. این کاراکتر مسافری است تازه‌وارد که قرار نیست سرنوشت جالبی داشته باشد!

با وقوع زلزله و چپ شدن اتوبوس، بازی را شروع می‌کنید. فضای بازی یک شهر زلزله‌زده است و تمامی اقشار مردم اعم از زن و بچه و پیر و جوان در آن سرگردان هستند. شما در حین پیشروی در بازی با پس‌لرزه‌های متعددی روبرو می‌شوید که باید خودتان را در برابر آنها مصون نگه دارید. این کار با نشستن روی زمین و پناه گرفتن در مکان‌ درست شدنی است و اگر کاری غیر از این موارد انجام دهید، احتمال برخورد اجسام با شما و حتی مرگتان وجود دارد. ضمن اینکه در هر حالت، هر کاری هم که انجام دهید، نهایتا نوار استرس شما پر خواهد شد و تنها با استراحت کردن می‌توانید آن را دوباره به حالت عادی برگردانید.

پس‌لرزه‌ها ممکن است باعث فرو ریختن یک ساختمان و یا یک پل هوایی بشوند و در بیشتر مواقع راهی هستند برای ادامه بازی. شما به هر نقطه‌ای که می‌رسید، باید کارهایی انجام دهید تا بتوانید به نقطه بعدی بروید و در واقع گاهی تا ماموریت‌ها را تمام نکنید خبری از پس لرزه نیست تا یک راه برایتان باز شود! مشکل (یا شاید هم حالت طبیعی!) اینجاست که بازی هیچ سرنخی به شما نمی‌دهد که باید چکار کنید و این خودتان هستید که باید با گشت و گذار در هر منطقه و صحبت با مردم زلزله‌زده بفهمید که باید چه‌کار کنید. برخی از این کارها به غایت مسخره هستند و برخی از آن‌ها نیز بسیار جالب از آب در آمده‌اند.

ناگفته نماند در کنار این خرده ماجراها بازی دارای یک داستان کلی است که انصافا خوب از آب در آمده ولی روند آن به شدت کند است و گاهی در بین ماموریت‌های جانبی مسخره و زمان‌بر گم می‌شود. این داستان حول محور آشنایی شما با مردی می‌چرخد که از دست یک گروه تبهکار در حال فرار است و شما باید به او کمک کنید… . در واقع شما در طول بازی بیشتر از آنکه با خود بلایای طبیعی نظیر زلزله و سیل درگیر باشید، با مشکلات انسانی و جامعه آشوب زده آن روبرو هستید و باید با آن سر و کله بزنید.

یکی از نکات بارزی که در Disaster Report 4 دیده می‌شود اینست که شما را درگیر هر اتفاقی که ممکن است پس از یک زمین لرزه بزرگ در یک کلان‌شهر رخ بدهد آشنا می‌کند و شما را در آن موقعیت‌ها گیر می‌اندازد. بازی از این حیث هیچ شوخی با کسی ندارد و از تلخ‌ترین اتفاقات تا مسخره‌ترین اتفاقات را وارد جریان خود کرده و شما نیز بالاجبار با آنها روبرو می‌شوید (در اینجا ماموریت جانبی معنی ندارد چرا که تمامی ماموریت‌های جانبی باید انجام شوند تا بازی پیش برود). برخی از این وقایع نیز خیلی تخصصی هستند و اصلا شاید برای کسی مهم نباشد اما بازی از آنها هم غافل نمی‌شود؛ در ادامه برای درک بیشتر عرایضم! توجه‌تان را به چند مثال کوتاه جلب می‌کنم تا بفهمیم با چه چیزی سر و کار داریم:

هتلی که آتش گرفته و در حال فرو ریختن است، رستورانی که به خاطر زلزله تعطیل شده و کسبه‌ آن بیکار شده‌اند، شرکت بزرگ فناورانه‌ای که با وقوع زلزله کارش اختلال پیدا کرده و ارزش آن در بازار سقوط کرده، یک گالری طلا و جواهر که صاحب آن توسط زنی کشته شده تا صندوقش را به سرقت ببرد، افرادی که زیر آوار گیر کرده‌اند، بازماندگانی که عزیزان خود را از دست داده‌اند و افسرده شده‌اند، سالخوردگانی که نمی‌توانند حرکت کنند، غارت فروشگاه‌ها و یا فروشندگانی که قیمت اجناس خود را بالا می‌برند و حتی اوباشی که قصد تجاوز به زنان زلزله‌زده را دارند و صدها مورد دیگر از جمله مواردی است که شما مستقیم و غیر مستقیم با آنها برخورد خواهید کرد.

huawai
سامسونگ

در تمامی این برخوردها شما با حق انتخاب‌هایی که پیش رویتان گذاشته خواهد شد می‌توانید عکس‌العمل نشان دهید و تعداد این گزینه‌ها معمولا ۴ یا بیشتر است. این گزینه‌ها هم مانند سوالات اول بازی به نظر می‌رسد که قرار است روی روند بازی تاثیر بگذارند اما بزرگ‌ترین مشکل بازی دقیقا در همینجا شکل می‌گیرد که می‌فهمیم انتخاب گزینه‌ها از ابتدای بازی تا آخر بازی هیچ تاثیری در روند بازی نخواهد داشت! اگر زنی از شما کمک بخواهد و شما به او بگویید «برو بمیر.» (چنین گزینه‌ای در بازی وجود دارد) بازهم در نهایت باید به او کمک کنید.

یا در مثالی دیگر اگر متجاوزینی شما و یک دختر دیگر را دستگیر کردند و شما به آنها گفتید «این دختر را بردارید و من را ولم کنید.» (چنین گزینه عجیبی در بازی وجود دارد!» باز هم در نهایت باید از دست آن‌ها فرار کنید. در واقع تیم سازنده این گزینه‌ها را گذاشته تا شما دق دلی‌تان خالی شود و هرچه دوست دارید بگویید و تمام این گزینه‌ها نیز صداگذاری شده و کات‌سین مخصوص به خود را دارد ولی قرار نیست تاثیری در روند و داستان بازی بگذارد و شما را با چند مسیر و یا پایان‌بندی در بازی همراه کند، Disaster Report 4 یک بازی خطی است که گزینه‌های موجود در آن حکم گول زنکی دارند و این مساله بسیار بسیار بسیار توی ذوق می‌زند.

از این دست مسائلی که انگار برای تزیین در بازی گنجانده شده‌اند در بازی کم نیست، مثلا کاراکتر شما قابلیتی به عنوان داد زدن (فریاد کمک) در اختیار دارد که تا آخر بازی به کارتان نمی‌آید به جز اینکه گاهی با آن داد و بیداد کنید. در کاراکترهای NPC (که تعدادشان بسیار زیاد است و دائم در حال حرف زدن) به داد و فریاد شما در هیچ شرایطی محل سگ نمی‌دهند و حتی در برخی موارد که باید بازی را در حالت مخفی‌کاری پیش ببرید، داد زدن شما باعث لو رفتن‌تان نخواهد شد!

گرافیک بازی نیز اصلا به حد و اندازه یک بازی نسل هشتمی نیست و فریم ریت در آن به خصوص در صحنه‌هایی که قرار است زلزله رخ دهد به شدت پایین می‌آید. از آن‌سو افکت‌هایی مانند نور و یا آب و هوا خوب کار شده‌اند و کاملا حال و هوای بازی‌های امروزی را دارند اما طراحی کاراکترها و انیمیشن‌ها نیز به شدت قدیمی است و حضور تکراری بدن‌های یک شکل در NPCها و اجساد مردم زیر آوار اصلا جالب نیست. محیط بازی محیط بزرگی است اما هیچ‌گاه به طور کامل و همزمان در دسترس نیست و با پیشروی پله‌ای در مناطق مختلف، امکان بازگشت به مناطق قبلی وجود ندارد.

تمامی NPCها در بازی صداگذاری شدند و تقریبا بیش از ۶۰ شخصیت مهم در طول داستان نسبتا طولانی بازی وجود دارد که تمامی دیالوگ‌های آنها نیز صداگذاری (ژاپنی) شدند. بازی از این حیث سنگ تمام گذاشته هرچند صداگذاری‌ها اصلا در حد و اندازه عنوانی چون یاکوزا نیست ولی بازهم وجود آن خالی از لطف نیست.

باید اعتراف کرد که سوژه بازی‌های Disaster Report سوژه جاه‌طلبانه‌ای است و انجام شدن بی‌نقص آن توسط یک کمپانی کوچک و با بودجه محدود شدنی نیست. مقابله با بلایای طبیعی نظیر زلزله و سونامی و حوادث اجتماعی ناشی از آن، سوژه بسیار ناب و بزرگی است که می‌تواند با داشتن تیمی قدر تبدیل به یک بازی جذاب بشود. سازندگان تیم کوچک پشت قسمت چهارم Disaster Report دلشان می‌خواسته که بازی‌شان خیلی بزرگ و باشکوه باشد ولی در این راه دستشان بسته بوده و توانستند یک داستان خوب در بازی‌شان تزریق کنند اما با یک گیم‌پلی پر از فریب! و مشکل و گرافیکی قدیمی و کنترلی بد؛ در نتیجه زحمات کار آنها در خیلی از موارد به فنا رفته است.

مدت زمان بازی

داستان اصلی: ۱۵ ساعت
داستان و ماموریت فرعی: ۱۵ ساعت
صد در صد کردن بازی: ۲۰ ساعت

خلاصه بگم که...

بازی Disaster Report 4 یک عنوان جاه‌طلبانه از استودیویی تازه‌تاسیس و کوچک است که به دلایل متعددی از جمله کمبود منابع انسانی و بودجه و... آن چیزی که باید از آب در می‌آمده نشده و در بهترین حالت یک بازی معمولی است که سوژه جذابی همچون زنده ماندن و کمک کردن به دیگران در حین وقوع یک زلزله دارد.

می‎خرمش

بازی روایت جذابی دارد و قصه خوبی را در دل گیم‌پلی پر مشکل و فریبنده‌اش پنهان کرده؛ همچنین سبک و سیاق جدیدی دارد که لااقل برای چند ساعت اولیه می‌تواند به شدت جذاب و نوآورانه باشد. مواجه شدن با یک جامعه زلزله زده چیزی نیست تجربه آن همیشه در یک بازی ویدیویی پیش بیاید.

نمی‎خرمش

بازی بعد از چند ساعت تکراری می‌شود و ماموریت‌های مسخره‌ای را پیش رویتان می‌گذارد که شما را از هدف اصلی بسیار دور می‌کند. همچنین گرافیک بد و کنترل به شدت سخت و زمخت آن روی اعصاب است.

  • امتیاز ویجیاتو55
  • امتیاز کاربران
    10 ratings3.1/10
  • امتیاز متاکریتیک59

Green.ir
کپی شد https://vgto.ir/5qb
نظرات
مشترک شدن
اطلاع رسانی کن
guest
0 نظر
نمایش تمام نظرات