بردرلندز 3 و عملکرد ضعیفی که روی قدرتمندترین کنسول‌های این نسل دارد

اکس باکس وان اکس و پلی استیشن 4 پرو قرار بود بهترین تجربیات کنسولی را رقم بزنند

0

بردرلندز 3 چه عملکردی روی کنسول‌های نسل فعلی دارد؟ این سوالی است که به خاطر کمکاری شرکت Gearbox در ارسال ریویو کدهای نسخه سوم از این فرنچایز محبوب جوابی درست برایش نداریم، اما حالا می‌دانیم که توسعه‌دهندگان چه اهدافی داشته‌اند و روی کنسول‌های قدرتمندتر این نسل، یعنی اکس باکس وان اکس و پلی استیشن 4 پرو چه عملکردی ارائه کرده‌اند. نتیجه‌گیری ابتدایی؟ اینکه چندین تصمیم فنی گیج‌کننده گرفته شده و مشکلاتی واضح در زمینه پرفورمنس وجود دارد که باید برطرف شوند، اما گیم‌پلی هنوز محشر است.

آنچه درباره نسخه پلی استیشن 4 پرو و اکس باکس وان اکس بازی جالب ظاهر می‌شود، نقاطی است که برابری میان دو کنسول وجود دارد و نقاطی که خبری از برابری نیست. گیرباکس مقاصدی خوب داشته و به کاربران هر دو دستگاه این شانس را داده تا در منوی تنظیمات، میان رزولوشن و پرفورمنس یکی را انتخاب کنند. حداقل از منظر تعدد پیکسلی، پلی استیشن 4 پرو و اکس باکس وان اکس با یکدیگر برابری می‌کنند: حالت رزولوشن بیشترین کارایی را از نمایشگرهای 4K دریافت می‌کند و رزولوشن ۳۲۰۰x۱۸۰۰ را به نمایش در می‌آورد که به لطف تکنولوژی آنتی آلیاسینگ موتور آنریل ۴ و همینطور استایل هنری بازی، بسیار خوش‌منظر ظاهر می‌شود. در این حالت، نرخ فریم روی ۳۰ قفل شده؛ برخلاف حالت پرفورمنس که با کاهش رزولوشن داخلی به 1080p روی هر دو دستگاه، به دنبال دستیابی به نرخ فریم ۶۰ است.

اما جالب اینکه در مشخصه‌های دیداری، تفاوت‌هایی کمابیش وجود دارد و پلی استیشن 4 پرو در کمال تعجب تجربه‌ای اندک غنی‌تر به ارمغان می‌آورد. به صورت بغل به بغل با اکس باکس وان اکس، کاملاً مشهود است که پلی استیشن 4 پرو Anisotropic Filtering (فیلتر نایکنواخت) بهتری روی بافت‌های سطح زمین ارائه می‌کند و در کنار این، تراکم گیاهی هم روی پلی استیشن 4 پرو یک سر و گردن بهتر است. این اتفاقی غافلگیرکننده است اما تئوری فعلی ما (با در نظرگیری بازی‌های مولتی‌پلتفرم دیگری که قبلاً دیده‌ایم) اینست که مشخصه‌های نسخه اکس باکس وان در نسخه اکس باکس وان اکس دست‌نخورده باقی مانده‌اند. ولی این موضوع را باید بیشتر و با بررسی نسخه کنسول‌های قدیمی‌تر سونی و مایکروسافت باز کرد.

بیشتر بخوانید:

بردرلندز 3

با تمام این اوصاف، مشکل واقعی بردرلندز 3 مربوط به پرفورمنس است. در حالی که هر دو کنسول دو راه مختلف برای تجربه بازی پیش روی شما می‌گذارند، در مجموع چهار نسخه مختلف از بردرلندز 3 داریم. اگر روراست باشیم، تنها یکی از این چهار حالت است که برای تجربه طولانی‌مدت بازی مناسب به نظر می‌رسد: حالت رزولوشن در ایکس باکس وان ایکس. این حالت پرفورمنسی با ثبات و ۳۰ فریم بر ثانیه ارائه می‌کند و با وضوح تصویر بسیار خوب 1800p همراه شده.

به صورت معمول ترجیح می‌دهیم که از خیر رزولوشن بگذریم و در عوض به ۶۰ فریم بر ثانیه دست پیدا کنیم، اما حالت پرفورمنس بردرلندز 3 مشکلاتی بسیار جدی دارد. روی اکس باکس وان اکس، تنها هنگام جابه‌جایی در محیط است که فریم روی مقدار تعیین شده باقی می‌ماند. به هنگام مبارزه، نرخ فریم به ۵۰ می‌رسد و لکنت‌های طولانی‌تر فریم، به بی‌ثباتی هرچه بیشتر تجربه شما از بازی دامن خواهد زد. اگر بخواهیم حدس بزنیم، بردرلندز 3 احتمالاً پردازنده را بیشتر از آن چیزی که اکس باکس وان اکس قابل به تحملش باشد تحت فشار قرار می‌دهد. شرایط وقتی هنگام مبارزه درون اتومبیل باشید بدتر می‌شود و فریم به ۴۰ می‌رسد.

به همین ترتیب حالت پرفورمنس روی پلی استیشن 4 پرو بدتر است و احتمالاً دلیلش پردازنده ضعیف‌تر دستگاه باشد. یک‌بار دیگر هدف‌گذاری سازندگان رزولوشن 1080p و نرخ ۶۰ فریم بوده، اما دستگاه قادر به ارائه آن در هیچ زمانی به جز هنگام جابه‌جایی در محیط نیست. نرخ فریم در نقاط مشابهی با اکس باکس وان اکس کاهش می‌یابد و تنها تفاوت اینست که به خاطر مشخصات‌ سخت‌افزاری ضعیف‌تر پلی استیشن 4 پرو، کاهش فریم به شکل محسوس‌تری اتفاق می‌افتد. مشاهده اینکه یک بازی به گیمرها این انتخاب را داده تا میان تعداد پیکسل و نرخ فریم یکی را انتخاب کنند تحسین‌برانگیز است، اما یک شوتر اکشن نیازمند ثبات است و بردلندز 3 در این حالت قادر به ارائه آن نیست.

بردرلندز 3

در این صورت یک حالت دیگر باقی می‌ماند. اکس باکس وان اکس در حالت رزولوشن عملکرد خوبی دارد، اما متاسفانه نسخه پلی استیشن 4 پرو همین مسیر را در پیش نگرفته. اجرای بازی با رزولوشن 1800p و مشخصات دیداری اندک بالاتر نسبت به وان اکس نتایج خوبی برای این دستگاه به همراه نداشته و بازی بسته به فشار پردازشی، با فریم ۲۰ الی ۳۰ اجرا می‌شود. مبارزات معمولاً با ۲۰ و خرده‌ای فریم اجرا می‌شود که در اکثر بازی‌ها تجربه خوبی رقم نمی‌زند، دیگر تجربه بردرلندز که جای خود دارد.

برخی گزارش‌های آنلاین می‌گویند که با دستکاری میدان دید (Field of View) می‌توان به بهبود پرفورمنس کمک کرد. این حقیقت که ما گزینه‌ای برای تعیین میدان دید داریم خود تحسین‌برانگیز است و در حالی که تنظیمات به صورت پیش‌فرض روی ۹۰ درجه قرار گرفته‌اند، کاربر می‌تواند میدان دید را رقمی میان ۷۰ الی ۱۱۰ درجه تنظیم کند. در تئوری، کاهش میدان دید می‌تواند هندسه نیازمند پردازش را تغییر داده و در برخی سناریوها یاری‌رسان ظاهر شود. با این همه، تست بازی روی دو سر این طیف (یعنی ۷۰ درجه در برابر ۱۱۰ درجه)، در حالت رزولوشن پلی استیشن 4 پرو تفاوتی ایجاد نکرد.

هنوز باید بررسی‌های بیشتری روی نسخه‌ کنسول‌های قدیمی‌تر و پی‌سی بردرلندز 3 انجام داد، اما با آنچه تا به این لحظه دیده‌ایم، بازی با نبود پولیش روی کنسول‌های قدرتمندتر این نسل و مشکلات گیج‌کننده در زمینه نرخ فریم مواجه است. اگر منصف باشیم، گیرباکس سابقه خوبی در بهبود پرفورمنس بازی‌هایش دارد؛ به عنوان مثال بازی بتل‌بورن از یک تجربه ۳۰ فریم بر ثانیه به یک بازی ۶۰ فریم بر ثانیه تبدیل شد. بنابراین می‌توان امیدوار بود که این شرایط به مرور زمان تغییر کند.

 

منبع: یوروگیمر - دیجیتال فاندری

.کپی شد https://vgto.ir/zn

نظر تو چیه ؟

avatar
1000
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی کن
ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...