ثبت بازخورد

لطفا میزان رضایت خود را از ویجیاتو انتخاب کنید.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
اصلا راضی نیستم
واقعا راضی‌ام
چطور میتوانیم تجربه بهتری برای شما بسازیم؟

نظر شما با موفقیت ثبت شد.

از اینکه ما را در توسعه بهتر و هدفمند‌تر ویجیاتو همراهی می‌کنید
از شما سپاسگزاریم.

بازی‌های شوتری که بهترین سیستم شخصی‌سازی سلاح را دارند

از شوتر‌های نظامی تا عناوین شبیه‌ساز!

احسان حسین خواه
نوشته شده توسط احسان حسین خواه تاریخ انتشار: ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ | ۱۴:۰۰

در سال‌های اخیر، بازی‌های شوتر فقط به تیراندازی سریع و انفجارهای پرزرق‌وبرق خلاصه نشده‌اند؛ بلکه یکی از مهم‌ترین معیارهای جذابیت آن‌ها، عمق سیستم شخصی‌سازی سلاح‌هاست. از تغییر لوله و دوربین گرفته تا تنظیم لگد، سرعت نشانه‌گیری و حتی نوع مهمات، این جزئیات باعث می‌شوند هر بازیکن بتواند سبک بازی خودش را دقیق‌تر بسازد و تجربه‌ای کاملاً شخصی داشته باشد. از همین‌رو ما در این مقاله از ویجیاتو، به سراغ بهترین بازی‌های شوتری می‌رویم که سیستم شخصی‌سازی سلاح در آن‌ها صرفاً یک ویژگی فرعی نیست و به زیباترین و بهترین شکل ممکن روایت می‌شود.

Operator


  • سال انتشار: -
  • استودیوی سازنده: Vector Interactive

برای یک بازی در حالت دسترسی زودهنگام، Operator ساخته استودیوی Vector Interactive توانست به لطف ایده متفاوتش طرفداران قابل توجهی پیدا کند؛ تجربه‌ای که به دنبال شبیه‌سازی یک دید اول‌شخص واقعی است. در این بازی، همه چیز درباره شخصیت در نمای اول‌شخص نمایش داده می‌شود؛ یعنی هر حرکت و هر عمل، هم توسط بازیکن و هم توسط دیگران در محیط بازی دیده می‌شود. این موضوع حتی به حالت‌های قابل تنظیم بدن مثل تغییر زاویه ایستادن، خم شدن به طرفین و نشستن برای گرفتن زاویه‌های دقیق‌تر هم گسترش پیدا می‌کند و مهم‌تر از همه، میدان دید شخصیت دقیقاً همان چیزی است که بازیکن می‌بیند. اشاره به این ویژگی‌ها ضروری است، چون عمق سیستم شخصی‌سازی سلاح در Operator مستقیماً روی نحوه عملکرد تفنگ در جریان بازی اثر می‌گذارد.

در بازی Operator بازیکنان می‌توانند سلاح خود را از لوله تا قنداق به طور کامل باز کنند و هرطور که دوست دارند آن را بسازند. برخلاف بسیاری از شوترها که یک سلاح پایه به شما می‌دهند و فقط چند قطعه محدود برای ارتقا در اختیارتان می‌گذارند، اینجا شما عملاً می‌توانید تقریباً هر نوع تفنگی را با هر نوع اتچمنت ممکن طراحی کنید. همین آزادی، تأثیر مستقیم روی گیم‌پلی دارد؛ چون حتی بازیکنان کم‌تجربه هم می‌توانند وزن بیشتر یا کمتر سلاح را حس کنند، جایی که سنگینی تفنگ روی لرزش دست و کنترل نشانه‌گیری اثر می‌گذارد. همچنین نوع دوربین و سایت، یا حتی نبودن آن، می‌تواند تجربه نشانه‌گیری را کاملاً تغییر دهد. از طرفی، برخی اتچمنت‌ها که مکانیک‌های جدید اضافه می‌کنند باید حتماً روی کلیدهای جداگانه تنظیم شوند تا کار کنند؛ یعنی قابلیت‌های اضافی مثل لیزر، چراغ قوه و موارد مشابه، نیازمند کنترل دستی و مدیریت دقیق در جریان نبرد هستند.

Ground Branch


  • سال انتشار: ۲۰۱۸
  • استودیوی سازنده: BlackFoot Studios

با وجود اینکه Ground Branch هنوز در حالت دسترسی زودهنگام قرار دارد، به خاطر تعهد جدی‌اش به واقع‌گرایی، میان طرفداران شوترهای تاکتیکی جایگاه بسیار محبوبی پیدا کرده است. رویکرد اول‌شخص واقعی در این بازی به این معناست که مدل شخصیت هم برای بازیکن در نمای اول‌شخص و هم برای دشمنان به یک شکل نمایش داده می‌شود؛ دوربین دقیقاً روی خط دید شخصیت قرار دارد و به طور کامل تحت تأثیر استقامت درون بازی، وزن تجهیزات و همچنین میزان پیچیدگی ساختار سلاح قرار می‌گیرد. Ground Branch که خودش را به نوعی بازگشت دوباره شوترهای تاکتیکی کلاسیکی مثل Rainbow Six می‌داند، همان بازی‌هایی که در دهه ۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ به اوج رسیدند، به شکلی طراحی شده که نوع چینش تجهیزات و بیلد بازیکن مستقیماً روی توانایی او در میدان نبرد اثر می‌گذارد.

در مقایسه با بسیاری از بازی‌های مشابه، بازی Ground Branch به شدت به سیستم شخصی‌سازی مبتنی بر ریل وابسته است. یعنی اتچمنت‌ها فقط روی نقاط ثابت نصب نمی‌شوند، بلکه هرجا که روی ریل جا بگیرند قابل قرار دادن هستند و حتی می‌توان آن‌ها را بسته به سلیقه بازیکن تنظیم کرد. این تنظیمات مستقیماً روی فاصله چشم تا سایت و میدان دید اثر می‌گذارند و همین موضوع می‌تواند یک دوربین را از یک ابزار کاربردی، به چیزی تقریباً بی‌فایده تبدیل کند. از طرف دیگر، تجهیزات سنگین در این بازی فقط یک انتخاب ظاهری نیستند، چون مستقیماً به سیستم استقامت دست‌ها و مفهوم سنگینی بار متصل‌اند و همین باعث می‌شود بعضی از چینش‌ها در عمل کنترل سخت‌تری داشته باشند و در نبردهای طولانی بازیکن را سریع‌تر خسته کنند.

Delta Force


  • سال انتشار: ۲۰۲۴
  • استودیوی سازنده: Team Jade 

Delta Force یک تجربه شوتر اول‌شخص رایگان است که با چندین حالت مختلف، یادآور ترکیبی از Call of Duty و Battlefield به نظر می‌رسد؛ از نبرد تیمی ۶۴ نفره گرفته تا بازسازی Black Hawk Down و حتی یک حالت اکسترکشن شوتر مستقل با نام Operations شناخته می‌شد. هرچند در Operations تنها یک نوار استقامت برای مدیریت وجود دارد، اما درگیری‌های شدید و نفس‌گیر این حالت همچنان به شکل مستقیم به این وابسته‌اند که بازیکن تا چه اندازه بتواند کیت خود را متناسب با سبک بازی‌اش شخصی‌سازی کند.

با اینکه Delta Force در نگاه اول یک رابط Gunsmith استاندارد با بخش‌های مشخص برای نصب اتچمنت‌ها ارائه می‌دهد، اما با اضافه کردن یک بخش جزئیات عمیق و سیستم جداگانه کالیبراسیون، ساخت بیلد را به کاری حساب‌شده‌تر و هدفمندتر تبدیل می‌کند. علاوه بر نمایش آمار معمول هر اتچمنت، سلاح‌ها همچنین تأثیرات مثبت و منفی فوری هر قطعه را نیز به شکل واضح نشان می‌دهند. نکته مهم‌تر این است که برای هر اتچمنت گزینه‌های کالیبراسیون جداگانه‌ای مثل وزن و طول وجود دارد که می‌تواند عملکرد نهایی سلاح را به شکل چشمگیری تغییر دهد. در نهایت هم صفحه Details تغییرات دقیق مربوط به افت دمیج در فاصله و آمار لگد را نمایش می‌دهد تا بازیکن دقیقاً بداند بعد از شخصی‌سازی، در میدان نبرد باید انتظار چه رفتاری را از سلاحش داشته باشد.

Arena Breakout: Infinite


  • سال انتشار: ۲۰۲۴
  • استودیوی سازنده: MoreFun Studios

چیزی که بازی Arena Breakout: Infinite را به یکی از ورودی‌های غافلگیرکننده در ژانر اکسترکشن شوتر تبدیل می‌کند، این است که پیش از عرضه روی PC، ابتدا به شکل یک بازی موبایلی منتشر شد. برخلاف ستون‌های اصلی این سبک مثل Escape From Tarkov، گیم‌پلی Arena Breakout بیشتر در محیط‌هایی کوچک‌تر و شهری‌تر جریان دارد. همین تمرکز روی فضاهای تنگ‌تر باعث می‌شود درگیری‌ها سریع‌تر و نفس‌گیرتر باشند و در نتیجه، کیت‌هایی که برای نبردهای نزدیک یا همان CQB ساخته شده‌اند ارزش بالاتری پیدا کنند؛ چیزی که بعضی‌ها حتی آن را واقع‌گرایانه‌تر هم می‌دانند.

منتهی در بخش گان‌اسمیت، Arena Breakout مسیر متفاوتی را می‌رود. برخلاف بسیاری از بازی‌ها که نصب اتچمنت‌ها را آزادانه‌تر طراحی می‌کنند، اینجا ساخت لودآوت به شدت به سازگاری قطعات وابسته است. گاهی حذف یک قطعه از سلاح می‌تواند باعث شود چند قطعه دیگر را هم از دست بدهید، چون همان قطعه پیش‌نیاز نصب اتچمنت‌های دیگر بوده است. این سیستم یک لایه پیچیدگی واقعی به شخصی‌سازی سلاح اضافه می‌کند؛ چون بازیکن در عین اینکه می‌تواند بیلدهای عجیب و خلاقانه بسازد، همچنان محدود به این است که ترکیب‌ها تا چه حد از نظر منطقی و واقع‌گرایانه قابل اجرا باشند. این موضوع در گیم‌پلی هم خودش را نشان می‌دهد. بازیکن باید هنگام لوت کردن و ترکیب کردن سلاح‌های پیدا شده در محیط بسیار دقیق عمل کند، چون همه سلاح‌ها الزاماً اتچمنت‌هایی که شما دوست دارید یا برای سبک بازی‌تان مناسب است را پشتیبانی نمی‌کنند.

Escape from Tarkov


  • سال انتشار: ۲۰۲۵
  • استودیوی سازنده: Battlestate Games

بسیاری بازی Escape From Tarkov را به عنوان نمونه اولیه و پایه‌گذار ژانر اکسترکشن شوتر می‌شناسند؛ عنوانی که درگیری‌های پرریسک را با عناصر بقای هاردکور ترکیب می‌کند. وقتی این فرمول با رابط کاربری مینیمال همراه می‌شود، نتیجه‌اش جهانی است که بازیکن باید مکانیک‌ها و به‌خصوص ریزه‌کاری‌هایش را از صفر یاد بگیرد. در تارکوف خبری از نقشه آماده و راهنمای مستقیم نیست و بازیکن فقط به غریزه خودش تکیه می‌کند. یک صدای پا، یک برق دهانه اسلحه در تاریکی، یا حتی انعکاس نور چراغ‌قوه می‌تواند کافی باشد تا یک ران در چند ثانیه به پایان برسد. همین میزان از تنش و حساسیت، باعث می‌شود سیستم شخصی‌سازی سلاح‌ها در این بازی اهمیت حیاتی پیدا کند.

همچنین درست مثل بسیاری از بازی‌های بقا، سلاح‌ها در تارکوف دوام مشخصی دارند و پس از مدتی نیازمند تعمیر می‌شوند. با این حال، دوام صرفاً یک عدد ساده نیست و به شکل مستقیم روی عملکرد سلاح اثر می‌گذارد؛ چه از طریق سرعت کاهش آن که با مفهومی مثل Durability Burn شناخته می‌شود، و چه از طریق فرسایش ناشی از استفاده بیش از حد، مانند Heat و Cooling. اگر یک سلاح بیش از اندازه آسیب ببیند و به حال خودش رها شود، ممکن است درست در لحظه‌ای حیاتی گیر کند و شلیک نکند. از طرفی اتچمنت‌ها به محض پیدا شدن قابل نصب هستند، اما هر قطعه وارد یک معادله بالانس می‌شود؛ چون می‌تواند روی دقت، لگد، و دیگر آمارهای کلیدی اثر مثبت یا منفی بگذارد. در کنار این‌ها، یک ویژگی مهم دیگر هم وجود دارد. Ergonomics که تعیین می‌کند سلاح چطور حمل می‌شود و هنگام نشانه‌گیری یا کنترل اسلحه در درگیری‌های شدید، چه میزان فشار و کندی به بازیکن تحمیل خواهد شد.

Incursion Red River


  • سال انتشار:
  • استودیوی سازنده:

استودیوی Games of Tomorrow با بازی دوست داشتنی Incursion: Red River جان تازه‌ای به ژانر اکسترکشن شوتر داده؛ یک تجربه تمام‌عیار کوآپ که بازیکن را همراه با حداکثر سه هم‌تیمی، به دل جنگل‌های ویتنامِ بی‌ثبات‌شده می‌برد. در این بازی می‌توان از میان سه جناح مختلف، مأموریت انتخاب کرد، با لوداوت دلخواه وارد عملیات شد و در برابر دشمنان هوش مصنوعی در سطوح سختی گوناگون جنگید. با این حال، درست مثل بازی‌های وابسته به پیشرفت مثل Escape From Tarkov، تیراندازی و شخصی‌سازی سلاح‌ها در Incursion: Red River هم به شدت به عملکرد بازیکن در طول تجربه وابسته است.

همچنین با وجود اینکه رابط کاربری اینونتوری بازی ساده و سرراست طراحی شده، سلاح‌ها از نظر اتچمنت‌ها تنوع قابل توجهی دارند؛ قطعاتی که اغلب از طریق لوت، پاداش مأموریت‌ها یا خرید از مارکت داخلی بازی به دست می‌آیند. نکته مهم اینجاست که اتچمنت‌ها فقط روی آمارهای خام اثر نمی‌گذارند، بلکه به شکل واقعی و محسوس روی گیم‌پلی تأثیر می‌گذارند؛ از سرعت نشانه‌گیری گرفته تا نرخ شلیک و میزان لگد، همه‌چیز با توجه به ترکیب قطعات تغییر می‌کند. وقتی این سیستم با محدودیت‌هایی مثل استقامت و قدرت دست‌ها همراه می‌شود، حتی تغییرات کوچک در اتچمنت‌ها هم می‌تواند مستقیماً روی عملکرد بازیکن در یک مأموریت اثر بگذارد.

احسان حسین خواه
احسان حسین خواه

صنعت بازی‌های ویدئویی همیشه برای من، یه دنیای کشف‌نشدنی بوده و هست. دنیایی که می‌شد انتظارات بالایی ازش داشت و توی اون، غیرممکن‌ها رو تجربه کرد. خوشبختانه من بقدری خوش شانس بودم که بخوام به عنوان یه نویسنده و ژورنالیست، عضو کوچیکی از دنیای بازی‌های ویدئویی باشم. راستی تا یادم نرفته، اینو هم بگم که رانندگی، فیلم‌ دیدن و گوش کردن به موسیقی‌ راک هم جزو سرگرمی‌های من هستن.

دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید

مطالب پیشنهادی