ثبت بازخورد

لطفا میزان رضایت خود را از ویجیاتو انتخاب کنید.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
اصلا راضی نیستم
واقعا راضی‌ام
چطور میتوانیم تجربه بهتری برای شما بسازیم؟

نظر شما با موفقیت ثبت شد.

از اینکه ما را در توسعه بهتر و هدفمند‌تر ویجیاتو همراهی می‌کنید
از شما سپاسگزاریم.

۷ بازی جهان‌باز که پول در آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است

علم یا ثروت؛ مسئله این است!

احسان حسین خواه
نوشته شده توسط احسان حسین خواه تاریخ انتشار: ۳ اسفند ۱۴۰۴ | ۱۴:۰۰

در بسیاری از بازی‌های جهان‌باز، آزادی عمل و گشت‌وگذار در یک دنیای وسیع مهم‌ترین ویژگی به حساب می‌آید، اما در برخی از این عناوین پول فقط یک عدد ساده روی صفحه نیست و به بخش جدایی‌ناپذیر پیشرفت و حتی بقا تبدیل می‌شود. از خرید تجهیزات حیاتی و ارتقای مهارت‌ها گرفته تا مدیریت کسب‌وکار، پرداخت بدهی یا ساختن یک امپراتوری اقتصادی، سیستم مالی در این بازی‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل دادن به تجربه بازیکن دارد. حالا در ویجیاتو قصد داریم به سراغ ۷ بازی جهان‌باز برویم که در آن‌ها پول اهمیت بالایی دارد و هر تصمیم اقتصادی می‌تواند مسیر ماجراجویی شما را به شکل قابل توجهی تغییر دهد.

Red Dead Redemption 2


  • سال انتشار: ۲۰۱۸
  • استودیوی سازنده: Rockstar Games

در بازی Red Dead Redemption 2 تقریباً تمام روایت حول یک هدف ساده اما حیاتی می‌چرخد؛ به دست آوردن پول بیشتر. جمله معروف داچ که مدام تکرار می‌کند به پول نیاز داریم، حالا به یک میم شناخته‌شده میان طرفداران تبدیل شده است. واقعیت هم این است که در مرزهای خشن غرب وحشی، پول درآوردن کار ساده‌ای نیست و همین مسئله در داستان گروه تبهکارانی بازتاب پیدا می‌کند که رویای یک سرقت بزرگ و شروع زندگی تازه‌ای مرفه را در سر دارند. حتی اگر بازیکن به مرور زمان بتواند ثروت قابل توجهی جمع کند، راه‌های زیادی برای خرج کردن این پول در بازی وجود دارد؛ از کمک به اردوگاه و ارتقای آن گرفته تا باز کردن امکانات و پاداش‌های جدید.

خرید و نگهداری اسب‌های تازه، زین‌های بهتر و مجموعه‌ای رو به رشد از سلاح‌ها هزینه‌بر است، اما اگر هدفتان جمع‌آوری تمام لباس‌ها و آیتم‌های تزئینی باشد، باید خود را برای شکار، ماهیگیری، جست‌وجوی گنج‌های کمیاب و غارت تک‌تک دشمنان شکست‌خورده آماده کنید. درست مثل دنیای واقعی، در بازی Red Dead Redemption 2 تقریباً هر چیزی قیمتی دارد؛ از یک حمام داغ و اصلاح صورت گرفته تا خرید غذا، نوشیدنی، مهمات یا حتی بلیت قطار و کالسکه برای جابه‌جایی سریع. از طرف دیگر، بالا رفتن میزان تعقیب قانونی هم دردسر بزرگی است، چون سطح تحت تعقیب بودن به‌سادگی از بین نمی‌رود و جریمه‌ها برای پاک کردن سابقه می‌تواند به رقم‌های بسیار سنگینی برسد.

S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl


  • سال انتشار: ۲۰۲۴
  • استودیوی سازنده: GSC Game World

در بازی دوست داشتنی S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl بازیکن از همان ساعات ابتدایی با یک واقعیت تلخ روبه‌رو می‌شود؛ در منطقه زون تقریباً همیشه حس بی‌پولی خواهید داشت. اسکیف با امید کسب درآمد برای شروع یک زندگی تازه قدم به این سرزمین آلوده می‌گذارد، اما خیلی زود وارد چرخه‌ای از اقتصاد خشن و بی‌رحم می‌شود؛ جایی که حتی فروش کمیاب‌ترین آرتیفکت‌ها یا انجام مأموریت‌های سطح بالا هم به‌سختی می‌تواند هزینه ارتقای تجهیزات و نگهداری روزانه آن‌ها را پوشش دهد. از طرفی ظرفیت محدود کوله‌پشتی باعث می‌شود نتوانید هر چیزی را لوت کنید و مجبور باشید فقط ضروری‌ترین آیتم‌ها را با خود ببرید.

همچنین از سوی دیگر نیز، سلاح‌ها و زره‌ها به‌طور مداوم فرسوده می‌شوند و اگر بی‌دقت باشید، هزینه تعمیرشان می‌تواند سرسام‌آور شود. جان سالم به در بردن از یک آنومالی یا انفجار نارنجک با زره باکیفیت شاید زندگی‌تان را نجات دهد، اما قطعاً خرج روی دستتان می‌گذارد. خرید یک سلاح پیشرفته، قطعات الحاقی، ماسک حرفه‌ای یا دوربین دید در شب معمولاً به چندین ساعت پیشروی نیاز دارد و مهمات باکیفیت هم کمیاب و گران است. برای ده‌ها ساعت، بازیکن درگیر تصمیم‌های دشوار خواهد بود؛ این‌که از یک مخفیگاه تازه کشف‌شده چه چیزی را بگذارد، یا آیا ارزش دارد با کوله‌ای بیش از حد سنگین مسیر طولانی تا نزدیک‌ترین پایگاه را طی کند یا نه.

Assassin's Creed Valhalla


  • سال انتشار: ۲۰۲۰
  • استودیوی سازنده: Ubisoft Montreal 

در نسخه‌های قبلی سری اساسینز کرید معمولاً بازیکنان فشار اقتصادی خاصی را تجربه نمی‌کردند و پول بیشتر صرف خرید آیتم‌های مصرفی ارزان یا چند ارتقای محدود می‌شد. در Assassin's Creed Odyssey اهمیت دراخما به عنوان واحد پول رایج بازی بیشتر شد، به‌ویژه در سطوح بالاتر که ارتقای تجهیزات هزینه قابل توجهی داشت و کشتی آدرستیا نیز نیازمند سرمایه‌گذاری مداوم بود. با این حال، هیچ‌کدام به اندازه Assassin's Creed Valhalla حس کمبود منابع مالی را منتقل نمی‌کنند؛ جایی که بازیکن تقریباً در تمام طول ماجراجویی با تنگنای اقتصادی روبه‌رو است.

با وجود اینکه ایوور یک رهبر وایکینگ است و با پادشاهان محلی پیمان می‌بندد و سرزمین‌ها را فتح می‌کند، زندگی اشرافی چندان در دسترس او نیست. بخش عمده درآمد صرف توسعه سکونتگاه ریونستورپ، برگزاری ضیافت‌ها و باز کردن ارتقاهای جدید می‌شود. از سوی دیگر، پاداش مأموریت‌ها و قراردادها چندان چشمگیر نیست و با افزایش هزینه ارتقای سلاح‌ها و زره‌ها به سطوح بالاتر یا خرید بهترین رون‌ها هم‌خوانی ندارد. حتی در بسته الحاقی بازی Assassin's Creed Valhalla: Wrath of the Druids که امکان به دست آوردن کالا و فروش آن‌ها در خارج از کشور از طریق مکانیک‌های غیرفعال فراهم می‌شود، مشکل مالی به‌طور کامل حل نمی‌شود. در نهایت، اگر قصد داشته باشید تمام تجهیزات را به بالاترین سطح ارتقا دهید، احتمالاً با این واقعیت روبه‌رو می‌شوید که منابع مالی بازی اجازه چنین کاری را نمی‌دهد.

Elden Ring


  • سال انتشار: ۲۰۲۲
  • استودیوی سازنده: FromSoftware Inc

در بیشتر آثار استودیوی نام‌آشنا و دوست داشتنی فرام‌سافتور مفهومی به نام پول به شکل سنتی وجود ندارد. در عوض، در الدن رینگ رون‌ها نقش هم‌زمان واحد پول و امتیاز تجربه را ایفا می‌کنند و همین موضوع آن‌ها را به منبعی انعطاف‌پذیر و در عین حال بسیار ارزشمند تبدیل می‌کند. هر رون به‌دست‌آمده شما را یک قدم به ارتقای سطح و قدرتمندتر شدن نزدیک‌تر می‌کند، بنابراین تقریباً غیرممکن است که رون‌ها بی‌استفاده باقی بمانند، مگر در مراحل بسیار پایانی که بازیکن از سطح صد عبور کرده و به نقاط فارمینگ آسان دسترسی پیدا کرده باشد.

وقتی پای تاجران، مربیان و دانشمندان به میان می‌آید، کالاهای آن‌ها اغلب گران منتهی منحصربه‌فرد هستند و به همین دلیل بسیاری از بازیکنان توصیه می‌کنند پس از کشف هر فروشنده، تمام موجودی او را خریداری کنید تا بعدها حسرتش را نخورید. آیتم‌های گنج مصرفی که مقدار مشخصی رون در اختیار بازیکن می‌گذارند و می‌توان آن‌ها را استفاده یا حتی فروخت، تا حدی فرآیند مدیریت منابع را ساده‌تر می‌کنند. با این حال، مانند هر سولزلایک دیگری، در صورت مرگ تمام رون‌های حمل‌شده روی زمین باقی می‌ماند و تنها یک فرصت برای بازپس‌گیری آن‌ها وجود دارد. از دست دادن دائمی ده‌ها هزار رون اتفاقی رایج در Elden Ring است و حتی محتاط‌ترین بازیکنان هم دیر یا زود آن را تجربه می‌کنند، بنابراین بهتر است بیش از حد به آن استرس وارد نکنید.

Mad Max


  • سال انتشار: ۲۰۱۵
  • استودیوی سازنده: Avalanche Studios

در بازی دوست داشتنی Mad Max جهان به پایان رسیده و سرزمین‌های بایر جای آن را گرفته‌اند؛ دنیایی که اقتصادش بر پایه اسکرپ یا همان قطعات فلزی قراضه می‌چرخد. اسکرپ واحد اصلی پیشرفت در بازی است. با توجه به نامش شاید تصور شود به دست آوردنش کار ساده‌ای است، چون همه‌جا پر از فلزات زنگ‌زده و بقایای تمدن نابودشده است. اما واقعیت دقیقاً برعکس است؛ به شکلی عجیب، هیچ‌وقت اسکرپ کافی در اختیار ندارید.

اسکرپ برای تقریباً تمام ارتقاهای حیاتی استفاده می‌شود؛ از بهبود تجهیزات مکس مثل زره و سلاح‌های سرد و گرم گرفته تا تعمیر و ارتقای خودروی افسانه‌ای مگنوم اوپس و دیگر ماشین‌هایی که می‌توان آن‌ها را پیدا و بازسازی کرد. تقریباً هر ارتقا کاربردی است و توانایی‌های تازه‌ای برای مبارزه یا بقا فراهم می‌کند، بنابراین طبیعی است که بازیکن دائماً به دنبال جمع‌آوری مقادیر زیادی اسکرپ باشد. با این حال، حتی با گشت‌وگذار گسترده، غارت جنازه‌ها و پاکسازی پایگاه‌های دشمن هم همیشه احساس کمبود خواهید داشت. به همین دلیل زیر نظر گرفتن کامیون‌هایی که بین سکونتگاه‌ها اسکرپ جابه‌جا می‌کنند و حمله به آن‌ها برای مصادره محموله‌شان، به یکی از روش‌های مهم تأمین منابع در Mad Max تبدیل می‌شود.

Elex


  • سال انتشار: ۲۰۱۷
  • استودیوی سازنده:

وفادار به سبک نقش‌آفرینی قدیمی استودیوی Piranha Bytes، اقتصاد درون بازی Elex یادآور ساختار مجموعه گوتیک است؛ جایی که تقریباً همه آیتم‌ها به‌صورت دستی در جهان قرار گرفته‌اند و منابع محدود و پایان‌پذیر هستند. خبری از ری‌اسپاون بی‌نهایت، پاداش‌های سخاوتمندانه یا جریان دائمی پول نیست. در بخش عمده‌ای از کمپین، بازیکنان با کمبود شدید خرده‌های الکسیت روبه‌رو خواهند بود که واحد پول رایج در سرزمین ماگالان محسوب می‌شود. این کریستال‌ها گاهی از رگه‌های معدنی قابل استخراج هستند، اما حتی برای همین کار هم به تجهیزات مناسب نیاز دارید. این همان فلسفه کلی Elex است؛ تقریباً هیچ‌چیز بدون تلاش مضاعف به دست نمی‌آید.

از همان ابتدای بازی دوست داشتنی، Elex شرایطی سخت و حتی تنبیه‌کننده ایجاد می‌کند؛ جایی که شما فردی بی‌نام‌ونشان هستید، همه‌چیز قیمت بالایی دارد و بهترین تجهیزات و مهارت‌ها پشت محدودیت‌های جدی قفل شده‌اند. اکتشاف معمولاً پاداش‌های محدودی به همراه دارد، ارتقاها و آیتم‌های مصرفی به‌سرعت منابع مالی را تخلیه می‌کنند و فروشندگان وابسته به جناح‌ها هم چندان تمایلی به قدرتمندتر کردن شما ندارند. در نهایت، بازیکن چاره‌ای جز جست‌وجو، غارت و ساختن تدریجی اعتبار خود برای پیوستن به یکی از جناح‌های بازی ندارد تا مسیر کمی هموارتر شود. با این حال، در دل این سیستم پیشرفت کلاسیک که در آن هر دستاوردی با تلاش و سختی به دست می‌آید، جذابیتی خاص نهفته است که طرفداران نقش‌آفرینی‌های قدیمی به‌خوبی آن را درک می‌کنند.

Kingdom Come: Deliverance II


  • سال انتشار: ۲۰۲۵
  • استودیوی سازنده: Warhorse Studios

در بسیاری از جنبه‌ها، Kingdom Come: Deliverance II حتی واقع‌گرایانه‌تر و زمین‌گیرتر از Red Dead Redemption 2 به نظر می‌رسد، با اقتصادی قرون‌وسطایی سخت و واقع‌گرایانه و نیازهای روزانه فراوان که باید برآورده شوند. بازیکنان نمی‌توانند صرفاً در حین گشت‌وگذار به صندوقی پر از سکه برخورد کنند یا سلاح قدرتمندی را در بوته‌ها بیابند و دشمنان معمولی هم پول زیادی به همراه ندارند. دزدی هم قابل اعتماد نیست و به‌ندرت ارزشش را دارد، چرا که مجازات قانون در پی دارد. بنابراین، خارج از چند مأموریت اصلی و جوایز قابل‌توجه که تعدادشان هم کم است، همه چیز به تلاش شخصی و کار سخت بازیکن وابسته است.

هر روز در بازی Kingdom Come: Deliverance II همراه با نیازهای طبیعی شخصیت اصلی، هنری، است. او نیاز به غذای گرم، نوشیدنی و جای استراحت شبانه دارد و تجهیزات و اسبش هم نیازمند تمیزکاری و نگهداری منظم هستند. مأموریت‌های فرعی ساده، تنها تعداد محدودی گروشن به همراه دارند و به‌سختی می‌توان روی آن‌ها حساب باز کرد. خرید هر چیز مهمی در بازی یک رویداد بزرگ است، زیرا قیمت اکثر آیتم‌های ارزشمند بالا است و فروشندگان هم چندان تمایلی به ارائه معامله منصفانه ندارند. در نتیجه، بازیکنان مجبورند به فعالیت‌های جانبی و مشاغلی مثل آهنگری یا کیمیاگری روی بیاورند تا کالاهای باکیفیت برای فروش تولید کنند، اما حتی این هم تضمینی برای درآمد قابل اعتماد ایجاد نمی‌کند، چرا که میزان پول فروشندگان در هر روز محدود است.

احسان حسین خواه
احسان حسین خواه

صنعت بازی‌های ویدئویی همیشه برای من، یه دنیای کشف‌نشدنی بوده و هست. دنیایی که می‌شد انتظارات بالایی ازش داشت و توی اون، غیرممکن‌ها رو تجربه کرد. خوشبختانه من بقدری خوش شانس بودم که بخوام به عنوان یه نویسنده و ژورنالیست، عضو کوچیکی از دنیای بازی‌های ویدئویی باشم. راستی تا یادم نرفته، اینو هم بگم که رانندگی، فیلم‌ دیدن و گوش کردن به موسیقی‌ راک هم جزو سرگرمی‌های من هستن.

دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید

مطالب پیشنهادی