ثبت بازخورد

لطفا میزان رضایت خود را از ویجیاتو انتخاب کنید.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
اصلا راضی نیستم
واقعا راضی‌ام
چطور میتوانیم تجربه بهتری برای شما بسازیم؟

نظر شما با موفقیت ثبت شد.

از اینکه ما را در توسعه بهتر و هدفمند‌تر ویجیاتو همراهی می‌کنید
از شما سپاسگزاریم.

۱۲ بازی ترسناک جذابی که هیچ عنصر فراطبیعی ندارند

از حمله زامبی‌ها تا ترس‌های روانشناختی!

احسان حسین خواه
نوشته شده توسط احسان حسین خواه تاریخ انتشار: ۶ اسفند ۱۴۰۴ | ۱۴:۰۰

ترس همیشه به ارواح، هیولاها و نیروهای ماورایی وابسته نیست؛ گاهی واقعیت، ترسناک‌تر از هر موجود فراطبیعی است. بازی‌هایی وجود دارند که بدون استفاده از عناصر ماورایی، تنها با تکیه بر روان انسان، خشونت، تنش‌های اجتماعی یا موقعیت‌های به‌شدت واقع‌گرایانه، تجربه‌ای دلهره‌آور و نفس‌گیر خلق می‌کنند. در این فهرست از ویجیاتو، به سراغ ۱۲ بازی ترسناک برتری می‌رویم که بدون حضور هیچ نیروی فراطبیعی، موفق شده‌اند وحشتی عمیق و ماندگار را به جان بازیکنان بیندازند؛ آثاری که ثابت می‌کنند گاهی هیولای اصلی، خودِ انسان است.

The Town of Light


  • سال انتشار: ۲۰۲۰
  • استودیوی سازنده: LKA 

در دنیای این بازی شما در دهه ۱۹۴۰ میلادی هستید و به دلیل برچسب‌هایی مانند بی‌بندوباری، افسردگی و رابطه‌ای ناپایدار با مادرتان، در یک آسایشگاه روانی بستری شده‌اید. نام شما رنه است و تنها دلخوشی کوچک زندگی‌تان عروسکی به نام شارلوت است. همین نقطه شروع کافی است تا با اثری روبه‌رو شویم که وحشت را نه از موجودات ماورایی، بلکه از دل واقعیت‌های تلخ تاریخی بیرون می‌کشد.

بازی The Town of Light با تکیه بر روایت دردناک و تکان‌دهنده زندگی رنه، نوعی وحشت روان‌شناختی خلق می‌کند که عمیقاً تأثیرگذار و آزاردهنده است. بازی تصویری بی‌پرده از شیوه‌های منسوخ و گاه غیرانسانی درمان‌های روان‌پزشکی در گذشته ارائه می‌دهد و به موضوعاتی مانند سوءاستفاده از افراد آسیب‌پذیر، به‌ویژه زنان، سانسور، دروغ، تروما و گسلایتینگ می‌پردازد. نتیجه کار تجربه‌ای است که بیش از آنکه شما را بترساند، آزارتان می‌دهد و وادارتان می‌کند با تاریک‌ترین بخش‌های تاریخ و روان انسان روبه‌رو شوید؛ وحشتی که ریشه در واقعیت دارد و به همین دلیل، ماندگارتر است.

Limbo


  • سال انتشار: ۲۰۱۰
  • استودیوی سازنده: Playdead

اگرچه روایت Limbo ساختاری باز و تفسیرپذیر دارد و هر بازیکن می‌تواند برداشت متفاوتی از معنای نهایی آن داشته باشد، اما سبک هنری مینیمال، تاریک و دوبعدی بازی موفق می‌شود ترسی را به تصویر بکشد که تقریباً همه انسان‌ها آن را تجربه کرده‌اند؛ ترس از تاریکی. همین سادگی بصری و فقدان رنگ، فضایی سنگین و خفه‌کننده می‌سازد که هر قدم در آن با اضطراب همراه است.

در دنیای بازی Limbo شما در نقش پسربچه‌ای بی‌نام قدم به جهانی سایه‌زده می‌گذارید و با حل معماهای مختلف به دنبال خواهر گمشده‌اش می‌گردید. اما این مسیر به هیچ وجه امن نیست. از تله‌های خرسی که ناگهان زیر پا ظاهر می‌شوند گرفته تا موجودات مبهمی که در سایه‌ها کمین کرده‌اند، هر لحظه احتمال غافلگیری وجود دارد. حتی کرم‌های درخشانی که به سرتان می‌چسبند و رفتارتان را تغییر می‌دهند، حس کنترل را از شما می‌گیرند و تجربه‌ای ناآرام و دلهره‌آور رقم می‌زنند. بازی Limbo ثابت می‌کند برای خلق وحشت، گاهی تنها سایه و سکوت کافی است.

Days Gone


  • سال انتشار: ۲۰۱۹
  • استودیوی سازنده: Bend Studio

رویکرد بازی Days Gone به وحشت، مستقیم و بی‌پرده است؛ بازی شما را در نسخه‌ای پسا‌آخرالزمانی از ایالت اورگن رها می‌کند و انبوهی از مبتلایان را که گاهی به صدها و حتی هزاران نفر می‌رسند، به سمتتان سرازیر می‌کند. در این میان، شما در نقش دیکن سنت جان، یاغی سابقی که در جست‌وجوی همسرش سارا است و زمانی تصور می‌کرده او مرده، قدم به جاده‌های ویران و خطرناک این دنیا می‌گذارید.

در بازی Days Gone تهدید تنها به زامبی‌های جهش‌یافته محدود نمی‌شود. در طول مسیر با انواع مختلفی از مبتلایان روبه‌رو می‌شوید، اما انسان‌های خصمانه، حیوانات آلوده و تله‌هایی که در گوشه‌وکنار جهان بازی کار گذاشته شده‌اند نیز به همان اندازه مرگبار هستند. شاید این نوع وحشت چندان نوآورانه به نظر نرسد، اما مقیاس درگیری‌ها، تعقیب و گریزهای نفس‌گیر با موتور و مواجهه با هوردهای عظیم، به‌خوبی آدرنالین را در خونتان به جریان می‌اندازد و تجربه‌ای پرتنش و هیجان‌انگیز خلق می‌کند.

Manhunt


  • سال انتشار: ۲۰۰۳
  • استودیوی سازنده: Rockstar Games

اگر قرار باشد از میان تمام موجوداتی که ممکن است جان انسان را بگیرند یکی را انتخاب کنیم، احتمالاً خودِ انسان در صدر فهرست قرار می‌گیرد. وحشتی که هیولاهایش آدم‌های عادی هستند، بیش از هر چیز به واقعیت نزدیک است و دقیقاً به همین دلیل آزاردهنده‌تر به نظر می‌رسد. بازی بدنام Manhunt شما را در برابر تاریک‌ترین لایه‌های طبیعت انسانی قرار می‌دهد.

در نقش جیمز ارل کش، زندانی محکوم به اعدام، وارد کابوسی می‌شوید که چیزی جز یک فیلم اسناف زنده و بی‌رحمانه نیست؛ پروژه‌ای که توسط کارگردانی مرموز هدایت می‌شود. برای زنده ماندن باید از میان گروه‌هایی از قاتلان و مجرمان سازمان‌یافته عبور کنید که تنها مأموریتشان حذف شما به هر روشی است. بدیهی است بسیاری از این روش‌ها به‌شدت خشن و بی‌رحمانه هستند. Manhunt بدون توسل به عناصر فراطبیعی، تنها با نمایش سقوط اخلاقی انسان و تبدیل خشونت به سرگرمی، تجربه‌ای می‌سازد که هنوز هم پس از سال‌ها بحث‌برانگیز و تکان‌دهنده باقی مانده است.

The Long Dark


  • سال انتشار: ۲۰۱۴
  • استودیوی سازنده: Hinterland Studios

ما انسان‌ها در طول زمان یاد گرفته‌ایم چگونه محیط اطرافمان را کنترل کنیم تا بقا و رفاه خود را تضمین کنیم. فناوری ما را در حبابی از امنیت و آسایش نگه داشته است. اما در The Long Dark همه این‌ها در یک لحظه از بین می‌رود. یک شراره عظیم خورشیدی تمام شبکه‌های برق زمین را نابود کرده و الگوهای آب‌وهوایی را به هم ریخته است؛ طوفان‌هایی ناگهانی و مرگبار حالا بخشی از واقعیت روزمره هستند.

اگر این هرج‌ومرج جوی کافی نبود، هنگام وقوع فاجعه شما بر فراز شمال کانادا در حال پرواز بوده‌اید و حالا خود را در طبیعتی یخ‌زده، خالی از سکنه و بی‌رحم می‌یابید. گرگ‌های گرسنه و خرس‌هایی که چرخه خواب زمستانی‌شان مختل شده، در این سرزمین بی‌انتها پرسه می‌زنند. اما ترس اصلی نه از حیوانات، بلکه از درک تدریجی شکنندگی خودتان ناشی می‌شود؛ این‌که بدون کمک و بدون فناوری، سرما، گرسنگی، خستگی و حتی یک اشتباه کوچک می‌تواند به قیمت جانتان تمام شود. بازی دوست داشتنی The Long Dark با حذف هرگونه عنصر فراطبیعی، وحشتی عمیق و واقع‌گرایانه خلق می‌کند که از ناتوانی انسان در برابر طبیعت سرچشمه می‌گیرد.

Sara is Missing


  • سال انتشار: -
  • استودیوی سازنده: Kaigan Games

اینترنت پر است از داستان‌هایی درباره محتوای نفرین‌شده؛ ویدیوها و تصاویری که گفته می‌شود تماشای آن‌ها پیامدهای وحشتناکی برای بیننده به همراه دارد. شاید بسیاری از این روایت‌ها چیزی جز افسانه‌های شهری نباشند، اما اگر افرادی با دانش فنی بالا تصمیم بگیرند چنین ایده‌ای را به واقعیت تبدیل کنند، چه اتفاقی می‌افتد؟ همین پرسش هسته اصلی ترس در Sara Is Missing را شکل می‌دهد.

در این بازی، شما با تلفنی ظاهراً گمشده روبه‌رو می‌شوید و از سر کنجکاوی آن را بررسی می‌کنید تا صاحبش را پیدا کنید. اما خیلی زود مشخص می‌شود که سارا به این سادگی‌ها پیدا نخواهد شد و تعامل شما با دستگاهی که به نظر می‌رسد هک یا آلوده شده، توجه افرادی بسیار خطرناک را به خود جلب کرده است. فضای بازی با استفاده از پیام‌ها، ویدیوها و تماس‌های ناگهانی، حس ناامنی دیجیتال را به شکلی ملموس منتقل می‌کند. در نهایت، ترس از اینجا می‌آید که متوجه می‌شوید در دنیای متصل امروز، یک تصمیم ساده و به‌ظاهر خیرخواهانه می‌تواند شما را وارد کابوسی غیرقابل پیش‌بینی کند؛ همان‌طور که می‌گویند، هیچ کار خوبی بی‌پاسخ نمی‌ماند.

Pumpkin Eater


  • سال انتشار: -
  • استودیوی سازنده: ThugzillaDev Games

گاهی واقعیت مرگ به‌مراتب ترسناک‌تر از هر تصورِ زندگی پس از آن است. بازی Pumpkin Eater یک رمان بصری تلخ و تأثیرگذار است که داستان دختربچه‌ای را روایت می‌کند که برادرش در حادثه‌ای جان خود را از دست می‌دهد؛ نقطه شروعی ساده که به کابوسی روان‌شناختی بدل می‌شود.

مادر خانواده که توان پذیرش این فقدان را ندارد، تصمیمی هولناک می‌گیرد و تلاش می‌کند پسرش را بازسازی کند، با کدویی به‌جای سر. روایت بازی با الهام از پژوهش‌های علوم پزشکی قانونی، به‌تدریج روند پوسیدگی جسم و فروپاشی روانی خانواده را در گذر روزها به تصویر می‌کشد. اینجا خبری از هیولاهای ماورایی نیست؛ هیولای اصلی، سوگ است و ویرانی‌ای که اندوه درمان‌نشده می‌تواند بر جان انسان‌ها تحمیل کند. بازی دوست داشتنی Pumpkin Eater با تمرکز بر واقعیت تلخ فقدان، تجربه‌ای می‌سازد که بیش از آنکه شوکه‌کننده باشد، عمیقاً آزاردهنده و ماندگار است.

Observer


  • سال انتشار: ۲۰۱۷
  • استودیوی سازنده: Bloober Team

در دنیای امروز، تصورِ دسترسی به افکار و احساسات مردگان معمولاً یادآور میانجی‌ها و روان‌کاوان است، اما چه می‌شود اگر فناوری این امکان را فراهم کند؟ Observer با پیشرفت‌های سایبرپانکی جهان این بازی، شما دقیقاً چنین قدرتی در اختیار دارید.

شما در نقش یک کارآگاه قرار می‌گیرید که قادر است به ایمپلنت‌های مغزی افراد زنده یا مرده نفوذ کند و نگاهی اجمالی به افکار آن‌ها بیندازد. نتیجه این تجربه اغلب به کابوسی روانی و پر از خطا و اختلال شبیه است، جایی که تصاویر و صداها با یکدیگر در هم می‌آمیزند و دنیایی وهم‌آلود خلق می‌کنند. با این حال، اگر بتوانید میان این هرج و مرج رمزگشایی کنید، ممکن است موفق شوید پرونده‌ای بسیار شخصی و پیچیده را حل کنید.

Korsakovia 


  • سال انتشار: ۲۰۰۹
  • استودیوی سازنده: The Chinese Room

راستش را بخواهید، ذهن انسان موجودی پیچیده و ظریف است و به‌راحتی می‌تواند دچار اختلال شود. خیلی زود خود را در کابوسی می‌یابید که هیچ راه فراری از آن وجود ندارد. ین دقیقاً حالتی است که در بازی دوست داشتنی و جذاب Korsakovia تجربه می‌کنید.

در دنیای این بازی شما در نقش مردی به نام کریستوفر قرار می‌گیرید که به سندرم کورساکوف مبتلا است و همین باعث شده تا توهمات شدید و زنده‌ای را تجربه کند. صدای پزشک تلاش می‌کند واقعیت را به شما یادآور شود، این‌که نابینا هستید و پس از یک اقدام شدید به خودآزاری در بیمارستان بستری شده‌اید، اما آنچه شما می‌بینید کاملاً متفاوت است. جهانی پوسیده و اسفناک، پر از هیولا و انزوا، در انتظار شماست.

Soma


  • سال انتشار: ۲۰۱۵
  • استودیوی سازنده: Frictional Games

مرگ همیشه یکی از عناصر اصلی ایجاد ترس در بازی‌های وحشت بوده و مواجهه با آن، حس اضطراب شدیدی به بازیکن منتقل می‌کند. در بازی Soma، ترس فراتر از مرگ معمولی است، زیرا زنده ماندن از طریق فناوری ممکن شده اما بخش‌های اساسی هویت انسانی به خطر افتاده‌اند. بازیکن وارد پایگاه زیرآبی PATHOS-II می‌شود، جایی که هوش مصنوعی WAU مسئول حفظ بقای انسان‌هاست. با این حال، تعریف مرز بین انسان و ماشین به درستی انجام نشده و نتیجه، موجوداتی نیمه‌انسان و نیمه‌رباتیک است که در تلاش بیهوده WAU برای حفظ انسانیت شکل گرفته‌اند.

محیط تاریک و مرطوب پایگاه، صداهای مرموز زیر آب و سیستم‌های هشدار خراب، حس تنهایی و بیگانگی را تشدید می‌کند. مواجهه با موجودات تغییر یافته و نیمه‌ماشینی، هر لحظه یادآور شکنندگی هویت انسانی است و ترس از فناپذیری و جایگزینی توسط تکنولوژی را به بازیکن منتقل می‌کند. ترکیب داستانی فلسفه انسانیت و ترس روانشناختی باعث شده Soma تجربه‌ای منحصر به فرد در ژانر وحشت علمی‌تخیلی باشد که ذهن بازیکن را برای مدت طولانی درگیر می‌کند.

Alien: Isolation


  • سال انتشار: ۲۰۱۴
  • استودیوی سازنده: Creative Assembly

یکی از عمیق‌ترین ترس‌ها، مواجهه با این پرسش است که آیا در جهان تنها هستیم یا نه؟ این سوال درست همان چیزی است که در مسیر کاوش ایستگاه سواستوپول در شاهکار ترس بقا بازی Alien: Isolation با آن مواجه می‌شوید. در این دنیای علمی‌تخیلی، بشر سفرهای فضایی را فرا گرفته اما هنگام رویارویی با موجود فرازمینی که به یک شکارچی بی‌رحم و شکست‌ناپذیر تکامل یافته، تقریباً هیچ دفاعی ندارد.

بازیکن در جایگاه موجودی پایین در زنجیره غذایی قرار می‌گیرد و باید با دقت و سکوت در ایستگاه حرکت کند، از موجود فضایی فرار کند و در عین حال از برخورد با خدمه خصمانه‌ای که شرایط را وخیم‌تر می‌کنند، اجتناب نماید. تنش همیشگی، محیط تاریک و موسیقی دلهره‌آور، تجربه‌ای عمیق و نفس‌گیر از وحشت علمی‌تخیلی ارائه می‌دهد که اضطراب و دلهره واقعی را به بازیکن منتقل می‌کند.

Fears to Fathom: Home Alone


  • سال انتشار: ۲۰۲۱
  • استودیوی سازنده: Rayll

چه چیزی از ترس‌هایی که ریشه در واقعیت دارند واقعی‌تر است؟ بازی دوست داشتنی Fears to Fathom: Home Alone مجموعه‌ای از داستان‌های ترسناک است که بر اساس روایت‌های واقعی کاربران ردیت ساخته شده‌اند و تجربه‌های بازماندگان مواجهه با افرادی که قصد آسیب رساندن داشته‌اند را بازگو می‌کند.

ترس‌ها در بازی دوست داشتنی Fears to Fathom: Home Alone چیزی هستند که احتمالاً برای شما هم آشنا خواهند بود. از تنها بودن در خانه و دیدن کسی که بیرون رفتار مشکوکی دارد، تا بیرون بودن در تاریکی و متوجه شدن مشکلی در خودرویتان. بازیکن از طریق بدترین سناریوهای ممکن در داستان‌های بازی پیش می‌رود و بعد از آن دو برابر بیشتر مطمئن می‌شود که درها را قفل کرده و مراقب محیط اطراف خود است.

احسان حسین خواه
احسان حسین خواه

صنعت بازی‌های ویدئویی همیشه برای من، یه دنیای کشف‌نشدنی بوده و هست. دنیایی که می‌شد انتظارات بالایی ازش داشت و توی اون، غیرممکن‌ها رو تجربه کرد. خوشبختانه من بقدری خوش شانس بودم که بخوام به عنوان یه نویسنده و ژورنالیست، عضو کوچیکی از دنیای بازی‌های ویدئویی باشم. راستی تا یادم نرفته، اینو هم بگم که رانندگی، فیلم‌ دیدن و گوش کردن به موسیقی‌ راک هم جزو سرگرمی‌های من هستن.

دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید

مطالب پیشنهادی