بررسی بازی موبایلی Among the Sleep – کابوسی کودکانه که از دل یک خانه شروع شد

اگر علاقه‌مند به تجربه بازی‌های ترسناک موبایلی هستید، در این مطلب با بررسی بازی iOS و اندروید Among the Sleep همراه ویجیاتو باشید.

نام استودیوی سازنده:	Snapbreak
تعداد دانلودها در گوگل پلی‌استور:	۱۰۰ هزار نفر
امتیاز کاربران گوگل پلی‌استور:	۳.۴ از ۵
سال انتشار:

Among the Sleep ایده ساده اما بسیار مؤثری دارد: شما در نقش کودکی دو ساله قرار می‌گیرید که نیمه‌شب از خواب بیدار شده و مادرش را در خانه پیدا نمی‌کند. همین موقعیت کافی است تا یک خانه معمولی به محیطی غریبه و تهدیدآمیز تبدیل شود. خبری از اسلحه، قدرت‌های ویژه یا راهی برای مقابله مستقیم با خطر نیست و بازیکن تنها می‌تواند به محیط اطرافش تکیه کند. این بازی که نخستین بار در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، تلاش می‌کند ترس را از زاویه نگاه یک کودک روایت کند؛ کودکی که بسیاری از اتفاقات اطرافش را به درستی درک نمی‌کند و همین ناآگاهی، بخش مهمی از جذابیت بازی را شکل می‌دهد. نسخه موبایلی نیز این تجربه را با کنترل‌های لمسی به گوشی‌ها و تبلت‌ها آورده است.

داستان با یک اتفاق کاملاً معمولی آغاز می‌شود. مادر کودک در روز تولدش یک خرس عروسکی به او هدیه می‌دهد و Teddy خیلی زود تبدیل به نزدیک‌ترین همراه او می‌شود. اما وقتی شب فرا می‌رسد، شرایط تغییر می‌کند. کودک از خواب بیدار می‌شود و متوجه می‌شود مادرش دیگر در اتاق نیست. جست‌وجوی او برای پیدا کردن مادر، به مرور از فضای آشنای خانه خارج می‌شود و او را به مکان‌هایی عجیب و ناشناخته می‌رساند. بازی در طول مسیر اطلاعات داستانی را به شکل مستقیم در اختیار شما نمی‌گذارد و بسیاری از اتفاقات را باید از محیط و چیزهایی که می‌بینید برداشت کنید. به همین دلیل، هرچه جلوتر می‌روید، بیشتر متوجه می‌شوید که ماجرا فقط درباره گم شدن یک مادر نیست.

مهم‌ترین تفاوت Among the Sleep با بسیاری از بازی‌های ترسناک، شخصیت اصلی آن است. یک کودک دو ساله نه می‌تواند با دشمنان مبارزه کند و نه حتی درک کاملی از اتفاقات اطرافش دارد. بنابراین، بازی به جای اینکه قدرت بیشتری در اختیار شما قرار دهد، عمداً شخصیت اصلی را آسیب‌پذیر نگه می‌دارد. همین موضوع باعث می‌شود هر صدای مشکوک یا حرکت غیرمنتظره اهمیت پیدا کند. وقتی چیزی را در تاریکی می‌بینید، نمی‌دانید واقعاً با یک تهدید روبه‌رو هستید یا ذهن کودک آن را به شکل دیگری تصور کرده است.

Teddy نیز فقط یک وسیله تزئینی نیست. خرس عروسکی در طول ماجرا همراه کودک باقی می‌ماند و نقش مهمی در روایت دارد. وجود او تا حدی حس امنیت ایجاد می‌کند و در برخی موقعیت‌ها نیز به پیشروی شما کمک می‌کند. رابطه میان کودک و Teddy یکی از بخش‌های احساسی بازی است و باعث می‌شود ماجرا فقط درباره فرار از چیزی ترسناک نباشد. در دنیایی که همه‌چیز برای شخصیت اصلی بزرگ، تاریک و نامفهوم است، این خرس کوچک تنها چیزی است که می‌توان به آن اعتماد کرد.

گیم‌پلی بازی بیشتر بر اکتشاف و تعامل با محیط تمرکز دارد. باید در اتاق‌ها جست‌وجو کنید، اشیای مختلف را بررسی کنید و مسیر خود را پیدا کنید. معماها معمولاً پیچیده نیستند و قرار نیست بخش عمده زمان بازی را صرف حل کردن پازل‌های دشوار کنید. هدف اصلی این معماها بیشتر پیش بردن داستان و وادار کردن شما به توجه به محیط است. بازی در واقع می‌خواهد ببینید چه چیزی در اطراف شما تغییر کرده، چه چیزی سر جای خودش نیست و کدام وسیله می‌تواند به ادامه مسیر کمک کند. در ابتدا محیط‌ها آشنا هستند و بیشتر اتفاقات در خانه رخ می‌دهند، اما با پیشرفت بازی، فضاها شکل متفاوتی پیدا می‌کنند. خانه کم‌کم از یک محیط معمولی به مکانی ناشناخته تبدیل می‌شود و بازی مرز میان واقعیت و تخیل را عمداً مبهم نگه می‌دارد. این تغییر محیط فقط برای ایجاد تنوع نیست؛ بلکه بخشی از روایت محسوب می‌شود. هرچه دنیای بازی عجیب‌تر می‌شود، بیشتر احساس می‌کنید در حال دیدن جهان از زاویه دید یک کودک هستید، نه یک انسان بالغ که می‌تواند همه اتفاقات را به شکل منطقی تحلیل کند.

با این حال، نقطه قوت اصلی Among the Sleep را باید در فضاسازی و صداگذاری آن جست‌وجو کرد. بازی همیشه تلاش نمی‌کند شما را با یک اتفاق ناگهانی بترساند. گاهی یک صدای مبهم از اتاق کناری یا سکوت طولانی، تأثیر بیشتری از یک جامپ‌اسکر دارد. موسیقی نیز در زمان‌های مناسب وارد می‌شود و بدون اینکه بیش از حد خودنمایی کند، فضای صحنه را تغییر می‌دهد. حتی زمانی که هیچ دشمنی در تصویر وجود ندارد، احساس می‌کنید ممکن است چیزی در تاریکی منتظر شما باشد.

طراحی بصری بازی نیز دقیقاً در خدمت همین فضا قرار گرفته است. محیط‌ها از جزئیات قابل توجهی برخوردارند، اما چیزی که بیشتر جلب توجه می‌کند، نحوه استفاده از اندازه و مقیاس است. وسایلی که برای یک بزرگسال معمولی هستند، از نگاه یک کودک بسیار بزرگ‌تر به نظر می‌رسند. همین تغییر مقیاس باعث می‌شود محیط‌های آشنا حس متفاوتی پیدا کنند. راهروها طولانی‌تر، اتاق‌ها بزرگ‌تر و گوشه‌های تاریک ترسناک‌تر به نظر می‌رسند. بازی بدون نیاز به طراحی هیولاهای عجیب، از همین ویژگی برای ایجاد اضطراب استفاده می‌کند.

نسخه موبایلی نیز به طور کلی برای این سبک بازی انتخاب مناسبی است. کنترل‌های لمسی ساده هستند و بیشتر تعاملات با لمس صفحه انجام می‌شوند. با این حال، کنترل دوربین در بعضی شرایط می‌تواند کمی سخت باشد، به‌خصوص زمانی که نیاز دارید هم‌زمان حرکت کنید و اطراف خود را بررسی کنید. خوشبختانه امکان استفاده از کنترلر نیز وجود دارد و برای بازیکنانی که تجربه راحت‌تری می‌خواهند، این گزینه می‌تواند انتخاب بهتری باشد.

در نهایت، Among the Sleep بیشتر از آنکه یک بازی ترسناک معمولی باشد، تجربه‌ای درباره ترس از ناشناخته‌هاست. بازی از دید یک کودک به موضوعاتی نگاه می‌کند که در دنیای بزرگسالان معنای متفاوتی دارند و همین زاویه دید، داستان آن را از بسیاری از آثار مشابه جدا می‌کند. معماهای ساده، اکتشاف محیط، فضاسازی سنگین و رابطه میان کودک و Teddy، اجزای اصلی تجربه را تشکیل می‌دهند. اگر انتظار یک بازی پر از مبارزه و هیجان داشته باشید، احتمالاً Among the Sleep انتخاب مناسبی نخواهد بود؛ اما اگر بازی‌های ترسناک آرام و داستان‌محوری را ترجیح می‌دهید که به جای جامپ‌اسکر روی حس اضطراب و روایت حساب می‌کنند، این ماجراجویی هنوز هم ارزش تجربه دارد. گاهی ترسناک‌ترین چیز، هیولایی نیست که در تاریکی منتظر شماست؛ بلکه چیزی است که یک کودک از تاریکی تصور می‌کند.