بررسی بازی موبایلی Lovecraft’s Untold Stories – تجربه ترس لاوکرافتی در کالبد یک عنوان شوتر

اگر علاقه‌مند به تجربه بازی‌های شوتر موبایلی هستید، در این مطلب با بررسی بازی iOS و اندروید Lovecraft's Untold Stories همراه ویجیاتو باشید.

تصور کنید هاوارد فیلیپس لاوکرفت تصمیم می‌گرفت به جای نوشتن داستان، یک بازی ویدئویی بسازد. نتیجه چیزی شبیه Lovecraft's Untold Stories می‌شد؛ یک شوتر دو‌بعدی دونالیچکی که در رگ‌هایش خون سرد و هراس‌آور کیهان‌هراسی جریان دارد. این بازی ساخته استودیوی LLC Blini Games، برای سیستم‌عامل‌های اندروید و iOS منتشر شده و بازیکن را در نقش کارآگاهی مسلح به تفنگ ساچمه‌ای قرار می‌دهد که باید از لانه فرقه‌ای عبور کند و راز ناپدید شدن همکارش را بیابد. اما آنچه در ابتدا یک ماجراجویی جنایی ساده به نظر می‌رسد، به سرعت تبدیل به رویارویی با اختاپوس‌های میان‌بعدی، طلسم‌های مرگبار و خدایان باستانی می‌شود. اثری که با هنر پیکسلی تیز و جوی وحشت‌آلود، یکی از موفق‌ترین اقتباس‌های سبک لاوکرفت در دنیای بازی‌های موبایل به شمار می‌رود.

داستان Lovecraft's Untold Stories با روایتی نسبتاً سرراست آغاز می‌شود، اما هر چه جلوتر می‌روید، جنون بر منطق غلبه می‌کند. شما کارآگاهی هستید که رد یک فرقه خطرناک را دنبال می‌کند، اما به زودی با کتاب‌های باستانی، نمادهای نفرین‌شده و موجوداتی روبرو می‌شوید که شبیه هیچ چیز در جهان شناخته شده نیستند. روایت بازی از طریق یادداشت‌های پراکنده، صحنه‌های قابل کشف و تغییرات تدریجی محیط پیش می‌رود؛ گویی دارید پرونده یک دیوانه را ورق می‌زنید. اتمسفر بازی به شدت تاریک، کثیف و آزارنده است. موسیقی متن با نغمه‌های آتونال و صداهای دور، و افکت‌هایی مانند زمزمه‌های نامفهوم و ناگهان انفجارهای هولناک، فضایی خلق کرده‌اند که مدام حس می‌کنید چیزی پشت سرتان در کمین است. با این حال، بازی هرگز عمق روایی داستان‌های اصلی لاوکرفت را ندارد و داستان بیش از هر چیز بهانه‌ای است برای پرتاب دینامیت به سمت سرآنتن‌های بین‌بعدی. برای طرفداران جهان‌شماری لاوکرفت، ارجاعات و نمادها لذت‌بخش است، اما اگر به دنبال یک روایت فلسفی و عمیق هستید، احتمالاً ناامید خواهید شد.

گیم‌پلی Lovecraft's Untold Stories از سه لایه اصلی شکل گرفته است. لایه نخست، هسته شوتر دونالیچکی با المان‌های روگلایت است. اتاق‌ها به صورت رویه‌ای تولید می‌شوند و شما در هر بار بازی، آیتم‌ها، قدرت‌افزاها و چیدمان دشمنان متفاوتی را تجربه می‌کنید. سلاح‌ها از تفنگ ساچمه‌ای ابتدایی تا نارنجک، کمان و طلسم‌های جادویی تنوع دارند و هر دشمن الگوی حرکتی و حمله خاص خود را دارد. برخلاف بازی‌های روگلایک خالص، مرگ در اینجا به معنی از دست دادن تمام پیشرفت نیست؛ تنها چند اتاق به عقب بازمی‌گردید و می‌توانید دوباره تلاش کنید. این طراحی از ناامیدی بیش از حد جلوگیری می‌کند، اما چالش را به طور کامل حذف نمی‌کند و هر بار یاد می‌گیرید که چطور از اشتباهات قبلی عبور کنید.

لایه دوم گیم‌پلی این بازی دوست داشتنی، انعطاف‌پذیری در کنترل و راحتی کاربر است. جایگاه تمام دکمه‌های روی صفحه کاملاً قابل تنظیم است. می‌توانید هر کلید را به هر نقطه از صفحه که برای انگشتان شما راحت‌تر است ببرید؛ این ویژگی برای دستگاه‌هایی با اندازه‌های مختلف، از گوشی‌های کوچک گرفته تا تبلت‌های بزرگ، بسیار ارزشمند است. بازی همچنین از کنترلرهای خارجی پشتیبانی می‌کند و کنترلر ایکس‌باکس عملکردی عالی دارد. پس از تنظیم اولیه، کنترل‌های لمسی نیز روان و پاسخگو هستند، هرچند در شلوغی نبردهای پر از تیر و دینامیت، گاهی لمس اشتباه اتفاق می‌افتد. برای تجربه ایده‌آل، استفاده از کنترلر توصیه می‌شود، اما تجربه لمسی نیز پس از چند ساعت کاملاً دستتان می‌آید.

از سوی دیگر، سومین لایه گیم‌پلی، تنوع محتوا و ارزش تکرارپذیری بسیار بالای آن است. با وجود ظاهر ساده، بازی موبایلی Lovecraft's Untold Stories حجم قابل توجهی محتوا را در خود جای داده است. صدها اتاق رویه‌ای، آیتم‌های متعدد، شخصیت‌های قابل قفل کردن با توانایی‌های منحصربه‌فرد، و چالش‌های متنوع، بازی را به اثری تبدیل کرده‌اند که می‌توانید ده‌ها ساعت بدون احساس تکرار در آن غرق شوید. هر اجرا یا ران تجربه‌ای متفاوت است، زیرا آیتم‌هایی که دریافت می‌کنید، ترتیب اتاق‌ها و نوع دشمنان همیشه عوض می‌شود. با این حال، گاهی سختی بازی می‌تواند ناگهانی و غیرمنصفانه به نظر برسد؛ یک اشتباه کوچک می‌تواند شما را چند اتاق به عقب پرتاب کند، به خصوص در باس‌فایت‌هایی که نیاز به دقت و صبر بالایی دارند. با کمی تمرین و پافشاری، غلبه بر این چالش‌ها حس موفقیت عمیقی به جا می‌گذارد.

از نظر بصری، Lovecraft's Untold Stories یک نمونه درخشان از هنر پیکسلی مدرن است. گرافیک دو بعدی با جزئیات بالا، رنگ‌بندی تیره و مات و انیمیشن‌های روان، به خوبی فضای دلهره‌آور و کثیف داستان‌های لاوکرفت را به تصویر می‌کشد. طراحی موجودات به طرز هوشمندانه‌ای بین واقعیت و خیال در نوسان است؛ اختاپوس‌های عظیم الجثه با چشم‌های متعدد، سگ‌های جهنمی با پوست کنده و خدایان مه‌آلود که دیدنشان عقل را می‌رباید. نورپردازی دینامیک و سایه‌ها نیز نقش مهمی در ایجاد ترس دارند. چراغ‌های چشمک‌زن، مشعل‌های کمنور و انعکاس خون روی زمین، همگی با دقت طراحی شده‌اند. در بخش صوتی، موسیقی متن به همان اندازه که آرامش‌بخش است، آزارنده نیز هست. نغمه‌های آتونال و گاه نویز سفید، همراه با ضرب‌های ناگهانی در لحظات ظهور باس‌ها، ضربان قلب شما را تند می‌کنند. افکت‌های صوتی سلاح‌ها، فریاد دشمنان و صدای باز شدن درهای سنگی، همگی از کیفیت بالایی برخوردارند و در کنار سکوت مرموز محیط، لایه‌ای از تنش را حفظ می‌کنند. تنها نکته منفی، نبود صداگذاری برای شخصیت اصلی است که در بازی‌های این سبک چندان ضروری هم نیست.

این بازی موبایلی یک تجربه سخت، تاریک و عمیقاً رضایت‌بخش برای طرفداران سبک شوترهای دونالیچکی و روگلایت است. المان‌های روگلایت با تنبیه ملایم (بازگشت چند اتاق نه کل بازی)، تنوع بالای شخصیت‌ها و سلاح‌ها، ارزش تکرارپذیری بسیار بالا، کنترل‌های کاملاً قابل شخصی‌سازی و پشتیبانی از کنترلر، و نیز گرافیک پیکسلی چشمگیر و موسیقی مرموز، از مهم‌ترین نقاط قوت آن به شمار می‌روند. از سوی دیگر، منحنی سختی تند در مراحل پایانی که ممکن است برخی را ناامید کند، و فقدان یک داستان خطی و عمیق (که در بازی‌های لاوکرفتی گاهی به عنوان یک انتخاب سبکی پذیرفته می‌شود)، نقاط ضعف قابل ذکر هستند. این بازی برای طرفداران آثار هاوارد فیلیپس لاوکرفت، علاقه‌مندان به چالش‌های سخت و پادش‌های کوتاه‌مدت، و هر کسی که از شوترهای سریع با تنوع بالا لذت می‌برد، یک انتخاب ایده‌آل و به شدت توصیه‌شده محسوب می‌شود.