بررسی بازی موبایلی Wall of Insanity 2 – یک کابوس جنون‌آمیز

اگر علاقه‌مند به تجربه بازی‌های شوتر موبایلی هستید، در این مطلب با بررسی بازی iOS و اندروید Wall of Insanity 2 همراه ویجیاتو باشید.

بازی Wall of Insanity 2 ساخته استودیوی Undead Bullet، دنباله‌ای بر اثر نسبتاً موفق قبلی است و این بار شما را عمیق‌تر از همیشه در دل یک کابوس تمام‌عیار فرو می‌برد. این بازی که برای سیستم‌عامل‌های اندروید و iOS منتشر شده، به صورت پریمیوم عرضه می‌گردد. اگر با آثار قبلی این توسعه‌دهنده یعنی مجموعه Slaughter آشنا باشید، می‌دانید که قرار نیست با یک تجربه ساده و آرام روبرو شوید. Wall of Insanity 2 یک شوتر سوم شخص ترسناک است با فضایی تاریک، گیم‌پلی خشن و داستانی که از طریق فلش‌بک‌های روح‌وار و دفترچه‌های خاطرات اسرارآمیز روایت می‌شود. اثری که نه برای همه است، اما کسانی که از چالش و فضای گوتیک استقبال می‌کنند، ساعت‌ها در آن غرق خواهند شد. در ادامه این اثر را از ابعاد گوناگون واکاوی می‌کنیم.

داستان Wall of Insanity 2 مستقیماً از جایی شروع می‌شود که نسخه اول تمام شد. بازیکن در نقش همان افسر پلیس قرار می‌گیرد که این بار نیز در دنیایی کابوس‌وار و تحت سلطه یک جادوگر شریر گرفتار شده است. او باید با انبوهی از هیولاهای هولناک مبارزه کند و راز نقشه شوم را کشف نماید تا شاید روزنه‌ای برای بازگشت به واقعیت پیدا کند. اتمسفر بازی نقطه قوت اصلی آن است. نورپردازی کم، لکه‌های خون روی دیوارها، صداهای مرموز پس‌زمینه و طراحی عجیب دشمنان، همگی دست به دست هم می‌دهند تا احساس تنهایی و وحشت را به خوبی منتقل کنند. روایت بازی از طریق صحنه‌های کات‌سین، فلش‌بک‌های روح‌وار، دیالوگ‌های کوتاه شخصیت‌ها و دفترچه‌های خاطراتی که در جهان بازی پخش شده‌اند، پیش می‌رود. این شیوه روایت کلاسیک اگرچه در برخی بازی‌ها قدیمی و تکراری به نظر می‌رسد، اما در فضای تاریک بازی موبایلی Wall of Insanity 2 به خوبی جواب داده و حس کنجکاوی مخاطب را برمی‌انگیزد. با این حال، داستان اصلی چنان عمق شگفت‌انگیزی ندارد و ممکن است برای کسانی که به دنبال یک روایت فلسفی یا پیچیده هستند، کمی سطحی به نظر برسد.

گیم‌پلی Wall of Insanity 2 در سه بخش اصلی قابل تحلیل است. نخستین بخش، کاوش در جهان تاریک و مدیریت مهمات است. بازی به صورت یک کمپین داستانی بلند با آزادی عمل نسبتاً خوب طراحی شده است. شما در محیط‌های مختلف قدم می‌زنید، اتاق‌های کمنور پر از لکه‌های خون را بررسی می‌کنید، سلاح‌های جدید پیدا می‌کنید، کلیدهایی که درهای بسته را باز می‌کنند جمع‌آوری می‌نمایید و مهمات و جعبه‌های سلامت را برای زنده ماندن برمی‌دارید. نکته کلیدی این بخش، ماهیت هاردکور و بی‌امان بازی است. مهمات محدود است و هر گلوله ارزش دارد. استفاده هوشمندانه از محیط، مانند شلیک به یک بشکه منفجره برای از بین بردن گروهی از دشمنان، نه فقط یک تاکتیک، که یک ضرورت است.

دومین بخش گیم‌پلی، سیستم نقاط ذخیره و میزان دشواری است. نقاط ذخیره در بازی کم و با فاصله زیاد از یکدیگر قرار دارند. پیشرفت در بازی، به ویژه در دقایق اولیه که هنوز با مکانیک‌ها آشنا نیستید، می‌تواند چالش‌برانگیز و گاهی خسته‌کننده باشد. پیغام Game Saved به سرعت به بهترین دوست شما تبدیل می‌شود. اما خبر خوب اینکه بازی به شما اجازه می‌دهد سطح دشواری را در تنظیمات تغییر دهید. این ویژگی هوشمندانه، به بازیکنان کژوال نیز اجازه می‌دهد تا از فضای داستانی و اتمسفر بازی بدون ساعتها تلاش طاقت‌فرسا لذت ببرند. با این حال، مشکل اصلی در همین بخش رخ می‌دهد: گاهی دشمنان به طور تصادفی پشت سر شما ظاهر می‌شوند. در بازی‌های ترسناک، غافلگیری جزئی از تجربه است، اما وقتی این اتفاق به دلیل ضعف طراحی روی می‌دهد نه برنامه‌ریزی هوشمندانه توسعه‌دهنده، حس تقلب و بی‌عدالتی به بازیکن دست می‌دهد و از لذت تجربه می‌کاهد.

سومین بخش گیم‌پلی، کنترل‌ها و مشکلات فنی آن است. بازی از کنترلرهای خارجی پشتیبانی می‌کند، اما کنترل‌های لمسی نقطه ضعف بزرگی دارند. بزرگترین مشکل، نبود یک دکمه شلیک در سمت چپ صفحه است. این طراحی که در بسیاری از شوترهای موبایل به استاندارد تبدیل شده، به بازیکن اجازه می‌دهد همزمان با حرکت با جوی استیک چپ، با انگشت اشاره راست شلیک کند و با انگشت شست راست هدف بگیرد. نبود این گزینه، به خصوص در نبردهای شلوغ که نیاز به حرکت و تیراندازی همزمان دارید، می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد. همچنین هیت‌باکس یا جعبه برخورد دشمنان کمی کوچک‌تر از چیزی است که باید باشد. این یعنی گاهی شلیک‌هایی که به نظر می‌رسد باید به هدف بخورند، خطا می‌روند و این در لحظات حساس نبرد می‌تواند به قیمت جان شما تمام شود. با این حال، طرفداران سبک که تجربه بازی‌های مشابه روی موبایل را دارند، احتمالاً پس از مدتی به این کنترل‌ها عادت می‌کنند.

از نظر بصری، Wall of Insanity 2 نسبت به نسخه اول پیشرفت قابل توجهی داشته است. نورپردازی، سایه‌ها و افکت‌های ویژه در بسیاری از صحنه‌ها چنان خوب کار شده‌اند که بازی لحظاتی واقعاً زیبا و سینمایی خلق می‌کند. طراحی دشمنان، هرچند تنوع بالایی ندارد، اما هر کدام به اندازه کافی هولناک و به یادماندنی هستند. با این حال، همچنان حس و حال یک بازی مستقل یا ایندی از آن می‌آید. انیمیشن‌ها گاهی خشک و غیرطبیعی به نظر می‌رسند و بافت محیط‌ها در برخی نقاط واضح نیست. در بخش صوتی، موسیقی متن بازی به خوبی فضای ترسناک را القا می‌کند. آهنگ‌های ملایم و غم‌انگیز با نت‌های پراکنده پیانو و سازهای زهی، حس تنهایی و ناامیدی را منتقل می‌کنند. افکت‌های صوتی مانند قدم زدن در راهروهای خالی، صدای دور هیولاها و ناله‌های وحشتناک دشمنان، همگی با دقت طراحی شده‌اند. نقطه ضعف اما در صداگذاری شخصیت‌هاست که وجود ندارد و دیالوگ‌ها به صورت متن روی صفحه نمایش داده می‌شوند.

Wall of Insanity 2 یک بازی صادق، خشن و بی‌امان برای طرفداران واقعی سبک تیراندازی ترسناک است. اتمسفر تاریک و غرق‌کننده، داستان مرموز که از طریق فلش‌بک‌ها و دفترچه‌ها روایت می‌شود، گیم‌پلی هاردکور با مدیریت مهمات و استفاده هوشمندانه از محیط، امکان تغییر سطح دشواری و پیشرفت بصری نسبت به نسخه اول از مهم‌ترین نقاط قوت آن به شمار می‌روند. از سوی دیگر، نبود دکمه شلیک چپ برای کنترل‌های لمسی، هیت‌باکس نه چندان دقیق دشمنان، ظاهر شدن تصادفی دشمنان پشت سر بازیکن و نبود صداگذاری برای دیالوگ‌ها، نقاط ضعف قابل توجهی هستند. Wall of Insanity 2 برای طرفداران سبک شوتر ترسناک، علاقه‌مندان به فضاهای گوتیک و کابوس‌وار و هر کسی که از چالش و مدیریت منابع لذت می‌برد، یک انتخاب عالی و به شدت توصیه‌شده محسوب می‌شود. اما اگر به دنبال تجربه‌ای آرام، کنترل‌های ایده‌آل و طراحی بی‌نقص هستید، شاید بهتر باشد به سراغ گزینه‌های دیگر بروید.