۸ بازی عالی که مرحله پایانی بدشان باعث شکست‌شان شد

یک بازی عالی می‌تواند با یک مرحله‌ی پایانی فاجعه‌بار، تمام زحماتش را بر باد بدهد. سال‌ها صبر می‌کنید، ساعت‌ها وقت می‌گذارید، عاشق شخصیت‌ها و جهان بازی می‌شوید، و بعد درست در لحظه‌ای که باید پاداش بگیرید، با دیواری از طراحی بد، سختی غیرمنصفانه یا پیچشی بی‌معنی روبرو می‌شوید. این مراحل پایانی، مثل درِ بسته‌ای در انتهای یک راهروی طولانی هستند؛ شما را به مقصد نمی‌رسانند، فقط خسته و ناامیدتان می‌کنند. در ویجیاتو، این بار سراغ هشت بازی رفته‌ایم که مرحله پایانی بدشان، باعث شکست‌شان شد. همراه ما باشید.

مرحله Corona - بازی Super Mario Sunshine

---

Super Mario Sunshine یکی از پرجزئیات‌ترین و خلاقانه‌ترین بازی‌های ماریو است که با مکانیک آب‌پاش، تجربه‌ای تازه را ارائه می‌داد. اما مرحله‌ی Corona Mountain، جایی که باید به آتشفشان بروید و با باوزر مبارزه کنید، تبدیل به یکی از بدترین مراحل تاریخ این سری شد. در این مرحله، شما باید با یک قایق در گدازه حرکت کنید، اما کنترل‌های بازی در این بخش به شدت ضعیف و غیرقابل پیش‌بینی است. هر اشتباه کوچک، به معنای مرگ و شروع دوباره‌ی مرحله است.

مبارزه‌ی نهایی با باوزر نیز ناامیدکننده است. به جای یک نبرد حماسی، شما با یک سری پلتفرم‌های متحرک و گدازه روبرو می‌شوید که بیشتر شبیه به یک آزمون صبر هستند تا یک نبرد. بازی دوست داشتنی Super Mario Sunshine تا قبل از این مرحله، یکی از بهترین بازی‌های ماریو بود. اما Corona Mountain، با طراحی ضعیف و کنترل‌های ناامیدکننده، تبدیل به نقطه‌ضعف اصلی بازی شد و بسیاری از بازیکنان را وادار به رها کردن آن کرد و ثابت کرد که حتی ماریو هم می‌تواند در پایان‌بندی شکست بخورد.

مرحله The President's Run - بازی Driver

---

بازی Driver یکی از اولین بازی‌های مسابقه‌ای و ماجراجویی بود که آزادی عمل بی‌نظیری را در اختیار بازیکنان قرار می‌داد. شما در نقش یک راننده‌ی مخفی، در شهرهای مختلف ماموریت انجام می‌دادید و از دست پلیس فرار می‌کردید. اما مرحله‌ی The President's Run، این تجربه‌ی لذت‌بخش را به یک کابوس تبدیل کرد. در این مرحله، شما باید رئیس‌جمهور را در یک مسیر سخت و پر از مانع همراهی کنید. اما خبری از چالش عادلانه نیست. ماشین شما شکننده است، پلیس با هوش مصنوعی بی‌رحمانه‌ای تعقیبتان می‌کند و یک اشتباه کوچک، به معنای شروع دوباره‌ی کل مرحله است.

بسیاری از بازیکنان، ساعت‌ها در این مرحله گیر کردند و در نهایت، بازی را رها کردند. Driver تا قبل از این مرحله، یکی از خلاقانه‌ترین بازی‌های زمان خود بود. اما The President's Run، با طراحی غیرمنصفانه و نبود چک‌پوینت، تبدیل به دیواری شد که بسیاری از بازیکنان نتوانستند از آن عبور کنند و این مرحله، نمونه‌ی کاملی از این است که چگونه یک بخش بد، می‌تواند یک بازی خوب را به یک خاطره‌ی تلخ تبدیل کند.

مرحله Crystal Tower & World of Darkness - بازی Final Fantasy III

---

Final Fantasy III یکی از کلاسیک‌های سری فاینال فانتزی است که هنوز هم طرفداران وفاداری دارد. داستان بازی، با آن چهار قهرمان و کریستال‌های نور، حس یک ماجراجویی حماسی را به شما می‌دهد. اما درست وقتی فکر می‌کنید همه چیز به پایان خوش نزدیک می‌شود، بازی شما را به برج کریستال و دنیای تاریکی می‌فرستد. اینجاست که همه چیز از هم می‌پاشد. هیچ نقطه ذخیره‌سازی در برج وجود ندارد، دشمنان به طرز غیرمنصفانه‌ای قوی هستند و اگر بمیرید، باید کل برج را از اول طی کنید. این طراحی، به جای چالش، فقط شکنجه است.

دنیای تاریکی هم وضعیت بهتری ندارد. دشمنان آنقدر قوی هستند که حتی با بهترین تجهیزات هم باید برای هر نبرد سخت بجنگید. اگر در این مرحله بمیرید، باید تمام مسیر را دوباره از ابتدا شروع کنید و این چرخه‌ی بی‌پایان مرگ و تکرار، بسیاری از بازیکنان را وادار به رها کردن بازی کرد. Final Fantasy III با وجود داستان جذاب و گیم‌پلی کلاسیک، در نهایت قربانی مرحله‌ای شد که به جای لذت، فقط ناامیدی به ارمغان می‌آورد و نشان داد که حتی یک شاهکار کلاسیک هم می‌تواند با یک طراحی بد، به یک خاطره‌ی تلخ تبدیل شود.

مرحله Rena - بازی Tales of Arise

---

بازی دوست داشتنی و جذاب Tales of Arise با داستانی پر از سیاست، مبارزات سریع و شخصیت‌های جذاب، یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی سال‌های اخیر بود. اما در نیمه‌ی دوم بازی، همه چیز شروع به فروپاشی کرد. مرحله‌ی Rena، جایی که قرار بود داستان به اوج خود برسد، تبدیل به یک تجربه‌ی خسته‌کننده و بی‌روح شد. دشمنان آنقدر قوی هستند که باید ساعت‌ها در همان منطقه بمانید و سطح خود را بالا ببرید. این افزایش سطح اجباری، بازی را از یک ماجراجویی هیجان‌انگیز به یک کار طاقت‌فرسا تبدیل می‌کند که هیچ لذتی در آن نیست.

داستان بازی نیز در این مرحله به طرز ناامیدکننده‌ای بی‌معنی می‌شود. شخصیت‌های فرعی ناپدید می‌شوند و تمرکز از داستان اصلی به سمت مبارزات تکراری می‌رود. Tales of Arise تا قبل از این مرحله، یکی از بهترین تجربه‌های این سری بود. اما Rena آنقدر خسته‌کننده و بی‌روح است که بسیاری از بازیکنان، با وجود علاقه به داستان، بازی را نیمه‌کاره رها کردند و این پرسش را مطرح کردند که چرا یک بازی تا این حد خوب، باید در پایان تا این حد ضعیف عمل کند.

مرحله Priority: Earth - بازی Mass Effect 3

---

Mass Effect 3 یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی تاریخ است که با داستانی حماسی و شخصیت‌های به‌یادماندنی، میلیون‌ها بازیکن را درگیر خود کرد. اما مرحله‌ی پایانی، Priority: Earth، تبدیل به یکی از جنجالی‌ترین پایان‌های تاریخ بازی‌ها شد. در این مرحله، شما باید برای نبردی نهایی به زمین بازگردید و با نیروهای ریپر مبارزه کنید. اما به جای یک نبرد حماسی، با یک سری مبارزات تکراری و بی‌روح روبرو می‌شوید که هیچ ارتباطی با انتخاب‌های شما در طول سه بازی ندارند.

پایان بازی نیز آنقدر مبهم و ناامیدکننده است که بسیاری از طرفداران، خواستار تغییر آن شدند. بازی Mass Effect 3 تا قبل از این مرحله، یکی از بهترین تجربه‌های تاریخ بازی‌های ویدیویی بود. اما Priority: Earth، با طراحی ضعیف و پایان‌بندی ناامیدکننده، تبدیل به نقطه‌ضعف اصلی بازی شد و بسیاری از بازیکنان را از تجربه‌ی کامل آن محروم کرد و به یکی از بحث‌برانگیزترین پایان‌های تاریخ صنعت بازی تبدیل شد.

مرحله The Shard - بازی Mirror's Edge

---

Mirror's Edge یکی از خلاقانه‌ترین بازی‌های اکشن و پلتفرمر تاریخ است که با مکانیک پارکور و طراحی بصری خیره‌کننده، تجربه‌ای تازه را ارائه می‌داد. اما مرحله‌ی پایانی، The Shard، تبدیل به یکی از بدترین مراحل تاریخ این بازی شد. در این مرحله، شما باید از یک آسمان‌خراش بلند بالا بروید و با دشمنان مسلح مبارزه کنید. اما برخلاف بخش‌های قبلی بازی که بر سرعت و پارکور تمرکز داشتند، The Shard شما را مجبور به مبارزات اجباری و کند می‌کند.

دشمنان آنقدر قوی هستند که باید با دقت و صبر مبارزه کنید، اما این با روح سریع و پویای بازی کاملاً در تضاد است. طراحی مراحل نیز تکراری و خسته‌کننده است. Mirror's Edge تا قبل از این مرحله، یکی از بهترین بازی‌های اکشن بود. اما The Shard، با طراحی ضعیف و مبارزات اجباری، تبدیل به نقطه‌ضعف اصلی بازی شد و بسیاری از بازیکنان را ناامید کرد و ثابت کرد که گاهی یک مرحله‌ی پایانی ضعیف، می‌تواند تمام چیزی که یک بازی را خاص کرده بود، نابود کند.

مرحله Meat Circus - بازی Psychonauts

---

Psychonauts یکی از خلاقانه‌ترین و بامزه‌ترین بازی‌های تاریخ است که با ایده‌ی ورود به ذهن افراد، تجربه‌ای منحصربه‌فرد را ارائه می‌داد. اما مرحله‌ی پایانی، Meat Circus، تبدیل به یکی از بدنام‌ترین مراحل تاریخ بازی‌ها شد. این مرحله آنقدر سخت و غیرمنصفانه است که بسیاری از بازیکنان، با وجود علاقه به داستان، بازی را نیمه‌کاره رها کردند. دشمنان بی‌رحمانه هستند، پلتفرم‌ها ناپایدارند و زمان‌بندی‌ها آنقدر دقیق هستند که یک اشتباه کوچک، به معنای مرگ است.

طراحی Meat Circus به گونه‌ای است که به جای چالش، فقط کلافگی به بازیکن منتقل می‌کند. این مرحله آنقدر بدنام شد که سازندگان در نسخه‌های بعدی، آن را آسان‌تر کردند. Psychonauts تا قبل از این مرحله، یکی از بهترین بازی‌های تاریخ بود. اما Meat Circus، با طراحی غیرمنصفانه و سختی بی‌رحمانه، تبدیل به نقطه‌ضعف اصلی بازی شد و بسیاری از بازیکنان را از تجربه‌ی کامل آن محروم کرد و نشان داد که یک مرحله‌ی بد می‌تواند یک شاهکار را از تخت پادشاهی به زیر بکشد.

مرحله Black & White - بازی Yakuza Zero

---

Yakuza Zero یکی از بهترین بازی‌های سری یاکوزا و یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی تاریخ است که با داستانی پر از پیچش، شخصیت‌های به‌یادماندنی و مبارزات نفس‌گیر، میلیون‌ها بازیکن را درگیر خود کرد. اما مرحله‌ی پایانی، Black & White، تبدیل به یکی از بدترین مراحل تاریخ این سری شد. در این مرحله، شما باید با دو باس نهایی مبارزه کنید، اما طراحی این مبارزات آنقدر غیرمنصفانه است که بسیاری از بازیکنان، با وجود علاقه به داستان، بازی را نیمه‌کاره رها کردند.

دشمنان آنقدر قوی هستند که باید ساعت‌ها در همان منطقه بمانید و سطح خود را بالا ببرید. این افزایش سطح اجباری، بازی را از یک ماجراجویی هیجان‌انگیز به یک کار طاقت‌فرسا تبدیل می‌کند. Yakuza Zero تا قبل از این مرحله، یکی از بهترین بازی‌های تاریخ بود. اما Black & White، با طراحی غیرمنصفانه و سختی بی‌رحمانه، تبدیل به نقطه‌ضعف اصلی بازی شد و بسیاری از بازیکنان را ناامید کرد و نشان داد که حتی یک شاهکار هم می‌تواند با یک مرحله‌ی پایانی ضعیف، از اوج به زیر کشیده شود.