بررسی بازی EA Sports FC 27

بررسی کردن یک بازی جدید از فیفا، حالا هر سال سخت‌تر از قبل می‌شود. مخصوصا وقتی یک سال دیگر از چرخه «تکامل» یا بهتر بگوییم شماره عوض کردن EA Sports FC را می‌بینیم و ماجرا همان داستان همیشگی است؛ اگر دنبال بازی کردن آلتیمیت تیم و تجربه بازی با ترکیب‌ها و کیت‌های جدید هستید، این بازی را هم باید مثل هر سال بخرید. در غیر این صورت، این فقط یک پوست‌اندازی دیگر است که به اسم نسخه نهایی از فوتبال الکترونیک آرتز عرضه می‌شود. با ویجیاتو و بررسی بازی FC 27 همراه باشید.

اف سی 27 آن حس انقلابی بودن را دنبال نمی‌کند و حتی تبلیغش هم نمی‌کند؛ با این حال بازی تغییرات اساسی را در گیم‌پلی خود داشته است. این شاید اولین فیفایی است که وقتی کنترلر را در دست می‌گیرید، فوتبال بازی کردن را جور دیگری باید دنبال کنید تا نتیجه بگیرید. البته که این بازی نه انجین جدا دارد، نه بی‌نقص است و نه حتی ظاهرش خیلی فرق می‌کند. پس چرا تغییرات اساسی را به همراه دارد؟ چون بزرگترین تغییر FC 27 لزوما بخش Grounds یا آلتیمیت تیم یا حتی کریر مود نیست، بلکه خود فوتبال بازی کردن است.

بگذارید موضوع را با خود فوتبال بازی کردن شروع کنیم. الکترونیک آرتز در نمایش‌ها و پرس ریلیزها ادعا می‌کرد که هدف آن‌ها امسال کاهش اتوماسیون بازی‌ها و ارائه کنترل بیشتر به بازیکن‌ها بوده است. این ماجرا از طریق دفاع دستی یا Manual defending ممکن است. همچنین اضافه شدن امکاناتی به ارسال‌های عرضی توپ و ضربات کرنر، تغییرات دیگری هستند که در اف سی 27 رخ داده‌اند و شما می‌توانید آن‌ها را حس کنید. دفاع حالا بیشتر به شما وابسته است تا بازیکن شما. حالا دفاع کردن به این راحتی نیست که با بهترین مدافع وسط زمین، حریف را تحت فشار بگذارید و انتظار داشته باشید تا دفاع‌های کناری، با اتکا به هوش مصنوعی توپ را از چنگ حریف در بیاورند. پوزیشنینگ در اف سی 27 اهمیت بیشتری دارید، جاکی کردن با L2 مهم‌تر شده و قطع کردن توپ هم سهم زیادی از دفاع دستی دارد. به طور کلی، بازی از شما می‌خواهد تا بازی حریفتان را بخوانید و مهم‌تر از آن، واکنش درستی نسبت به آن داشته باشید.

یکی از مهمترین مشکلات بازی‌های مدرن‌تر فوتبال از جمله اف سی، این است که وقتی شما یک بازیکن را کنترل می‌کنید، انگار که بازی در حال کنترل کردن 11 بازیکن دیگر است. اف سی 27 با تغییرات خودش سعی کرده تا این حس را از بازیکن بگیرد و موقعیت‌های بیشتری بسازد که در آن‌ها انتظار گل زدن یا گل خوردن را نداشته باشید و در این زمینه، با بازی کردن بیش از صدها ساعت، حس یک بازی اسکریپت‌شده را پیدا نکنید. حالا دفاع‌ها بیشتر سوتی می‌دهند، هوش مصنوعی در تمام سناریوها بی‌نقص عمل نمی‌کند و اگر آدم صبوری نباشید، اف سی 27 از همان ابتدا سیلی محکمی به صورتتان می‌زند.

همین فلسفه در بازی تهاجمی هم رعایت شده است. البته که پاس دادن در بازی مثل دفاع کردن دستی نشده اما بازی به بازی‌خوانی شما در برابر حرکات حریف پاداش می‌دهد. حالا خواندن زوایای مختلف اهمیت بسیاری بیشتری دارد و توپ از هر جایی رد نمی‌شود تا بازی به شما تفهیم کند که قطع کردن توپ، اتفاق مهم و حیاتی‌ای در اف سی جدید است. حرکات تهاجمی هم پیشرفت کرده تا الکترونیک آرتز ثابت کند که اشکال مختلفی از حمله وجود دارد که واقعا از آن‌ها می‌توان به حریف ضربه زد. یکی از آن‌ها همین ضربات کرنر است. ضرباتی که در اف سی 26 عملا از طریق آن‌ها گل زدن غیرممکن بود، اما حالا طوری تعریف شده که حسابی حریف را به لرزه بیاندازد. البته که عادت کردن به تغییرات این بخش کمی زمان خواهد برد.

مشکل اصلی من با گیم‌پلی اف سی 27 همچنان حل نشده است. این بازی همچنان یک بازی ورزشی آرکید است. آرکید به این معنی که همچنان خیلی از توپ‌ها بی‌دلیل یا از چارچوب خارج می‌شوند یا به شکل مسخره‌ای به تیرک برخورد می‌کنند تا در سناریوهای عجیب، از گل شدن فرار کنند. بازی ریباندهای مسخره برای دروازه‌بان‌ها تعریف کرده که هنوز در بازی هستند، هوش مصنوعی حالا حتی عملکرد متزلزل‌کننده‌تری را دارد و هنوز لحظات زیادی وجود دارد که از خودتان بپرسید چرا دفاع من این کار را کرد؟ مشکل بزرگتر اما حتی نگران‌کننده‌تر است. الکترونیک آرتز همه این تغییرات را در حالی روی بازی پیاده کرده که به شکل محکمی هم از آن‌ها دفاع می‌کند و ادعا دارد که تغییر گسترده‌ای در نحوه بازی ایجاد نمی‌کند. مشکل اینجاست که ما نمی‌دانیم گیم‌پلی اف سی بعدی چه تغییری می‌کند و آیا باید به این بازی عادت کنیم یا همین چیزی که حالا به نظر نرمال جدید بازی است هم شاید در نوامبر یا دسامبر دستخوش تغییر شود؟

و اما نوبتی هم که باشد، نوبت بخش جدید «گراندز» است. بخشی که به اسم جهان باز تعریف می‌شود، اما در حقیقت یک محله کوچک با چندین بلوار و خیابان محدود است و بیشتر یک هاب اجتماعی است تا چیز دیگر. خبر خوب این که این هاب اجتماعی، واقعا کم نقص طراحی شده تا بیشترین تعامل ممکن را بین بازیکن‌ها ایجاد کند و از پیچیدگی بیش از حد بپرهیزد. برخلاف هاب بازی‌های فایتینگ مثل استریت فایتر یا تکن، هاب اف سی 27 یک تجربه اجتماعی جذاب با مودهای مختلفی برای تجربه و امکان دسترسی به فوتبال‌های 2 به 2، 3 به 3 و البته بخش Clubs و Rush است. اگر از من بپرسید، گراندز با ستاره‌هایی مثل امباپه، دیبالا و البته الکس هانتر، با یک طراحی جذاب و امروزی، بهترین کاری بوده که EA در سال اخیر راجع به فیفا انجام داده. البته که این یک تغییر انقلابی نیست و استمرار محتوا رساندن به آن از هر چیزی واجب‌تر خواهد بود.

تغییرات بخش کریر مود جذاب و به موقع از راه رسیده‌اند. یکی از بخش‌های محبوب بازی‌های اف سی، همین منیجر کریر مود بوده است و اف سی 27 این کار را بالاخره بدون حرف پس و پیش انجام می‌دهد. باشگاه‌ها حالا به صورت فعالانه می‌توانند روی بازیکن‌های هم قیمت بگذارند، تعاملات مخصوصا از نظر مالی دینامیک بهتری دارند و می‌توانید بندهای قرارداد بیشتر و عمیق‌تری را در این بخش لحاظ کنید. با اضافه شدن اوورال داینامیک بازیکن‌ها حالا از نظر فرم بازی، فرم جسمی و اخلاقی زیر ذره‌بین می‌روند تا نمره آن‌ها ترکیبی از همه چیز با هم باشد. تغییرات کریر مود به کلی آن‌قدر جالب و متفاوت هستند که توضیح دادن آن به تنهایی تمام منظور را نمی‌رساند و حتما باید آن را خودتان تجربه کنید.

آلتیمیت تیم بازی در این هفته‌های اول، تغییر شگرفی را به خود ندیده است. بازی عملا با اضافه کردن یک سری آبجکتیو کلاب، شما را تشویق می‌کند تا علاوه بر انجام دادن SBCها، ست‌های مختلف را از بازیکن‌های یک کشور یا یک باشگاه خاص جمع کنید، بابت هر کدام از آن‌ها امتیاز بگیرید و با داشتن یک ست کامل، آن را در ازای مقدار مشخصی پوینت با یک بازیکن یا پک خاص تعویض کنید. الکترونیک آرتز سعی خود را کرده تا Power curve کارت‌های گلد را حفظ کند و تا اینجا تغییر خیلی عجیبی نسبت به سال‌های گذشته احساس نمی‌شود. البته که برای قضاوت این بخش همچنان زود است اما گمان می‌کنم که طرفدارهای آلتیمیت تیم، منتظر بررسی بازی برای خرید آن نمی‌نشینند!

بررسی بازی بر اساس نسخه آلتیمیت ادیشن و روی پلی‌استیشن 5 انجام شده است.

70

امتیاز ویجیاتو

اف سی 27 یک بازی بهتر نسبت به نسخه قبلی خود نیست. این بازی تغییرات گسترده‌ای را تجربه کرده که هر کدام از آن‌ها به تنهایی می‌توانستند یک آپدیت جذاب رایگان برای بهبود تجربه بازی باشند. اما پکیج بازی آن هم چیزی که به صورت سالانه به بازار عرضه می‌شود، نه تنها چنگی به دل نمی‌زند بلکه یک تقاضای 70 دلاری از سوی یک ناشر چند میلیارد دلاری است. ناشری که عملا تجربه بهتر برای بازیکن‌ها را پشت قیمت 100 و 150 دلاری برای چند کارت و پوینت بیشتر قفل می‌کند.