راجر دیکینز می‌گوید هنوز نمی‌تواند سینماتوگرافی را تعریف کند

راجر دیکینز، فیلم‌بردار سرشناس آثاری مانند Blade Runner 2049، 1917 و No Country for Old Men، در گفت‌وگویی تازه درباره شیوه کارش توضیح داده است که هنوز تعریف دقیقی از سینماتوگرافی ندارد. او در مصاحبه با ورایتی گفت تصمیم‌هایی که به شکل‌گیری یک تصویر سینمایی منجر می‌شوند، به شرایط داستان و افرادی که آن را روایت می‌کنند وابسته‌اند و نمی‌توان آن‌ها را به یک روش ثابت تقلیل داد.

دیکینز تاکید کرد که واکنش احساسی به یک موقعیت اهمیت زیادی دارد و تصمیم‌های بصری همیشه از محاسبات فنی یا قواعد از پیش تعیین‌شده سرچشمه نمی‌گیرند. او در دوران جوانی متوجه شد دوربین به او اعتمادبه‌نفس می‌دهد و کمک می‌کند با دنیای اطرافش ارتباط برقرار کند. به گفته او، تجربه‌های شخصی و چیزهایی که در طول زندگی دیده، به‌تدریج نگاهش به تصویر را شکل داده‌اند؛ حتی اگر نتواند همیشه توضیح دهد که چرا یک قاب یا ترکیب‌بندی برایش جذاب است.

همسر و همکار حرفه‌ای او، جیمز الیس دیکینز، هم بر نقش تجربه در فیلم‌سازی تاکید کرد. از نگاه او، تجربه‌های متنوع زندگی به فیلم‌ساز امکان می‌دهند شخصیت‌ها و موقعیت‌های داستانی را از زاویه‌های بیشتری درک کند. این دو همچنین نگران‌اند که سینما بیش از اندازه از آثار قبلی خودش الهام بگیرد، در حالی که تجربه‌های واقعی زندگی می‌توانند منابع الهام گسترده‌تری فراهم کنند.

این زوج درباره تغییرات فناوری در سینما هم صحبت کردند. آن‌ها استفاده از فناوری دیجیتال را رد نمی‌کنند و معتقدند باید از هر ابزاری که به روایت بهتر داستان کمک می‌کند بهره برد. با این حال، دیکینز یادآوری کرد که در تولیدات کم‌هزینه، محدودیت زمان و نگاتیو فیلم‌برداری باعث می‌شد گروه پیش از روشن کردن دوربین، جوهره هر صحنه و مهم‌ترین قاب آن را دقیق‌تر مشخص کند.

دیکینز همچنین از همکاری نزدیک با کارگردانان در محل فیلم‌برداری یاد کرد و گفت ارتباط مستقیم و اعتماد میان اعضای گروه، بخش مهمی از فرایند خلاقانه است. او در نهایت کار فیلم‌برداری را بیشتر متکی بر مشاهده، تجربه و غریزه می‌داند تا پیروی از فرمولی که بتوان آن را برای تمام فیلم‌ها به کار برد.