گیمرها و کنترل رویا: آیا ویدیوگیم باعث تجربه خواب شفاف میشود؟
تبدیل کابوس به باسفایت؛ پایان انفعال در برابر ترسها
تصور کنید در راهرویی تاریک در حال دویدن هستید. سایهای هولناک در تعقیب شماست، پاهایتان یاری نمیکنند، جاذبه زمین به شکلی بیرحمانه سنگین شده است و هر لحظه به پایان خود نزدیکتر میشوید. برای یک انسان عادی، این سناریو به یک کابوس فلجکننده ختم میشود که با بیداری ناگهانی، تپش قلب و پیشانی عرقکرده به پایان میرسد. اما تصور کنید در همان لحظه که سایه به شما میرسد، ناگهان متوجه میشوید که این تنها یک خواب است؛ و مهمتر از آن، به جای فرار کردن، برمیگردید، یک شمشیر نامرئی را احضار میکنید و با هیولای درون خوابتان وارد مبارزه میشوید. این توانایی شگفتانگیز برای تسلط بر جهان خواب، خواب شفاف یا لوسید دریمینگ (Lucid Dreaming) نام دارد.
شاید در نگاه اول، توانایی کنترل رویاها شبیه به فیلمهای علمیتخیلی نظیر Inception به نظر برسد، اما علم روانشناسی سالهاست که این پدیده را به عنوان یک واقعیت اثباتشده بررسی میکند. در این میان، یک کشف شگفتانگیز و دور از انتظار توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است: گیمرها، همان کسانی که ساعتهای متمادی از زندگی خود را به خیره شدن به صفحات نمایشگر و کنترل آواتارها در جهانهای مجازی اختصاص میدهند، بسیار بیشتر از افراد عادی قادر به تجربه خواب شفاف و کنترل رویاهای خود هستند. اما ویدیوگیم چگونه مغز ما را برای هک کردن دنیای خواب آموزش میدهد؟
بیداری در میانه رویا؛ لوسید دریمینگ دقیقا چیست؟

پیش از آنکه به ارتباط میان گیمینگ و مکانیزمهای خواب بپردازیم، باید تعریف دقیقی از خواب شفاف داشته باشیم. رویاپردازی شفاف یا لوسید دریمینگ، وضعیتی است که در آن فرد خوابیده، به طور کامل آگاه میشود که در حال دیدن یک رویا است. در این حالت استثنایی از خودآگاهی، بخشهایی از قشر پیشپیشانی مغز (Prefrontal Cortex) که مربوط به منطق و تصمیمگیری هستند و معمولا در طول خواب خاموش میمانند، فعال میشوند.
هنگامی که این اتفاق رخ میدهد، رویا از یک فیلم سینمایی که شما تنها تماشاگر منفعل آن هستید، به یک بازی جهانباز تبدیل میشود که کنترلر آن در دستان شماست. در یک خواب شفاف، شما میتوانید قوانین فیزیک را زیر پا بگذارید، پرواز کنید، محیط اطراف خود را تغییر دهید و حتی با شخصیتهای درون خوابتان گفتگو کنید. رسیدن به این سطح از تسلط بر ناخودآگاه، برای بسیاری از افراد نیازمند سالها تمرینات مراقبه و تکنیکهای پیچیده روانشناختی است؛ اما به نظر میرسد گیمرها یک مسیر میانبر و ناخواسته را برای رسیدن به این مهارت پیدا کردهاند.
جهانهای مجازی به مثابه زمین تمرین ضمیر ناخودآگاه

برای درک اینکه چرا ویدیوگیم روی ساختار خواب تاثیر میگذارد، باید به ماهیت مشترک این دو پدیده نگاه کنیم. وقتی شما یک بازی ویدیویی را تجربه میکنید، در واقع در حال حرکت، کاوش و تعامل در یک محیط شبیهسازیشده و مصنوعی هستید. مغز شما یاد میگیرد که چگونه قوانین یک جهان غیرواقعی را بپذیرد، یک آواتار (نماینده فیزیکی شما در بازی) را هدایت کند و بر چالشهای محیطی مسلط شود.
جالب است بدانید که رویاها هم دقیقا یک محیط شبیهسازیشده هستند که توسط ذهن شما رندر میشوند. هنگامی که یک گیمر ساعتها وقت خود را صرف هدایت گرالت در دنیای ویچر یا گشتوگذار در خیابانهای لوسسانتوس در GTA میکند، مغز او در حال تمرین مداوم برای جهتیابی فضایی و اعمال کنترل در یک واقعیت جایگزین است. این تمرین شناختی مداوم، باعث میشود تا وقتی فرد به خواب میرود، ذهن او آمادگی بیشتری برای درک این موضوع داشته باشد که:
من در حال تجربه یک محیط شبیهسازیشده هستم، پس میتوانم آن را کنترل کنم.
تقاطع علم روانشناسی و ویدیوگیم؛ پژوهشهای جین گاکنباخ

ادعای ارتباط میان ویدیوگیم و کنترل رویاها تنها یک نظریه جسورانه نیست، بلکه ریشه در تحقیقات مستند و آکادمیک دارد. یکی از برجستهترین محققان در این زمینه، دکتر جین گاکنباخ (Jayne Gackenbach)، روانشناس دانشگاه مکوان کانادا است که سالهای زیادی از عمر خود را صرف مطالعه تاثیر مدیا بر ساختار خواب کرده است.
در یکی از مهمترین مقالات او با عنوان “Video game play and lucid dreams: Implications for the development of consciousness” (گاکنباخ، ۲۰۰۶)، که در نشریه معتبر Dreaming به چاپ رسیده است، نتایج شگفتانگیزی از آزمایش روی گیمرها منتشر شد. پژوهشهای گاکنباخ نشان داد افرادی که به صورت مکرر و حرفهای ویدیوگیم بازی میکنند، نه تنها دفعات بیشتری خواب شفاف میبینند، بلکه در رویاهای خود به شکل عجیبی توانایی اعمال اراده و کنترل محیط را دارند.
طبق یافتههای این پژوهش، گیمرها به دلیل اینکه در بیداری به طور مداوم در حال دستکاری کردن جهانهای مجازی هستند، در خواب هم به طور ناخودآگاه محیط رویا را به چشم یک برنامه نرمافزاری یا یک فضای تعاملی میبینند. گاکنباخ در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که بازی کردن، مرزهای آگاهی را توسعه میدهد و به مغز اجازه میدهد تا حتی در تاریکترین و عمیقترین مراحل خواب REM (مرحلهای که بیشترین رویاها در آن رخ میدهد)، انسجام هویتی و قدرت تصمیمگیری خود را حفظ کند.
تبدیل کابوس به باسفایت؛ پایان انفعال در برابر ترسها

شاید جذابترین و کاربردیترین بخش تحقیقات دکتر گاکنباخ، مربوط به نحوه مواجهه گیمرها با کابوسها باشد. از منظر تکاملی، روانشناسان معتقدند که خواب و به خصوص کابوسها، در واقع یک سیستم شبیهسازی تهدید (Threat Simulation) هستند. نیاکان ما در خواب سناریوهای ترسناک (مانند حمله حیوانات درنده) را میدیدند تا مغزشان برای واکنش در دنیای واقعی تمرین کند.
در افراد عادی، واکنش طبیعی به یک کابوس هولناک عموما فلج شدن، ترس بینهایت و فرار کردن است. ذهن فرد غیرگیمر در برابر هیولای درون خواب احساس ضعف مطلق میکند. اما دادههای تحقیقاتی نشان میدهند که واکنش گیمرهای هاردکور به کابوسها کاملا متفاوت است. گیمرها در مواجهه با یک تهدید در خواب، به جای فرار و انفعال، واکنش مبارزه و تسلط را انتخاب میکنند.
وقتی یک گیمر در رویا مورد حمله قرار میگیرد، ذهن او که سالها برای مبارزه با باسفایتها آموزش دیده است، به طور خودکار موقعیت را تحلیل میکند. آنها کابوس را نه به عنوان یک بنبست وحشتناک، بلکه به عنوان یک مرحله سخت از بازی میبینند که باید بر آن غلبه کنند. همین تغییر زاویه دید باعث میشود تا هیولاها و موقعیتهای دلهرهآور در خواب، قدرت فلجکننده خود را از دست بدهند و به جای آنکه فرد با وحشت از خواب بپرد، درون همان خواب بر ترس خود غلبه کند و کابوس را به یک رویای حماسی و اکشن تغییر دهد.
گیمینگ به عنوان ابزاری برای تراپی

این کشفیات علمی، پیامدهای بسیار مهمی برای دنیای رواندرمانی به همراه دارد. مدتهاست که از تکنیکهای درمانی مختلفی برای کمک به سربازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) که از کابوسهای مکرر رنج میبرند، استفاده میشود. تحقیقات گاکنباخ و دیگر پژوهشگران به این ایده دامن زده است که شاید بتوان از ویدیوگیم (به خصوص بازیهای واقعیت مجازی یا VR) به عنوان یک ابزار درمانی برای آموزش کنترل خواب به بیماران استفاده کرد.
با قرار دادن این افراد در محیطهای مجازی و آموزش دادن مکانیزمهای کنترل و مبارزه با تهدیدات سایبری، ذهن آنها یاد میگیرد که در مواجهه با تروماها و کابوسهای شبانه، دکمه فرار را رها کرده و کنترل اوضاع را در دست بگیرد. این موضوع بار دیگر ثابت میکند که ویدیوگیمها چیزی فراتر از یک سرگرمی ساده و اتلاف وقت هستند؛ آنها در حال بازنویسی نورونهای مغزی ما و ارتقای سطح شناختِ ما از واقعیتهای پیرامونمان هستند.
دنیای ویدیوگیم همواره به عنوان پناهگاهی برای فرار از مشکلات دنیای واقعی شناخته شده است؛ مکانی که در آن میتوانیم قهرمان باشیم، جهانها را نجات دهیم و به دور از دغدغههای روزمره، داستانهای حماسی را زندگی کنیم. اما تحقیقات علمی حول محور ارتباط گیمینگ و خواب شفاف نشان میدهد که این مدیوم قدرتمند، در حال تجهیز کردن ذهن ما با سلاحهایی است که حتی پس از خاموش شدن کنسولها و کامپیوترها نیز با ما باقی میمانند.
تجربه کنترل کردن رویاها، جنگیدن با کابوسها و تبدیل شدن به معمارِ جهان ناخودآگاه، دستاورد روانی شگفتانگیزی است که بسیاری از بازیکنان بدون آنکه بدانند، در حال تمرین و تقویت آن هستند. دفعه بعد که در دنیای یک بازی غرق شدید و با تمرکز بالا در حال پشت سر گذاشتن موانع بودید، به خاطر داشته باشید که شما تنها در حال تسخیر یک جهان پیکسلی نیستید؛ شما در حال آموزش دادن به ذهن خود هستید تا در تاریکترین ساعات شب نیز، کنترلر واقعیت را محکم در دست نگه دارد.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
مرسی از شما اتنا خانوم واقعا مطلب مفیدی بود امید وارم از این دسته مطلب بیشتر بزارید
من اهل بازی کامپیوتری نیستم.ولی این تجربه چندبار داشتم.اسم لوسید دریم شنیده بودم ولی معنیشو الان متوجه شدم.
یه بار خاب دیدم توی اسمون پر از ابر پرواز میکنم.بعد فهمیدم خابه.سعی میکردم تندتر پرواز کنم و بالاتر.
یه بار خودمو دیدم روی تخت خابیدم.فهمیدم خابم.یه لحظه فکرکردم مردم.رفتم خابیدم توی جسمم بازم بیدار نشدم سنگین بودم میخاستم داد بزنم بگم من نمیخام بمیرم.تا بیدار شدم.
یه بار یه موجود ترسناک روبرو شدم.فهمیدم خابم
ایکاش بشه مقالات بسیار بیشتری درباره فواید گیم نوشته بشه تو خیلی از رسانه ها تا اینقدر ما گیمر های این مملکت رو تحقیر نکنن هرکس از راه میرسه به منه گیمر کلی بد و بی راه میگه و این دسته از افراد بی شعور و خودخواه معتقدند که چون من دارم این همه سختی میکشم پس تو هم نباید بخوری نباید بخوابی و نباید زندگی کنی واقعا نمیدونم چرا توی این مملکت گیم زدن جرمه انگار آدم کشتیم که میخوایم از وقتمون اونجور که دلمون میخواد استفاده کنیم و نمیدون چرا منه گیمر به کدوم دلیل باید بابت گیم زدن به بقیه جواب پس بدم ؟ آقا مگه من نون کسی رو آجر میکنم ؟ و متاسفانه این فرهنگ داغونی که تو این مملکت داریم از بالا تا پایین مدام توهین میکنن واقعا نمیفهمم این مردم کی میخوان این طرز تفکر اشتباه رو کنار بزارن و گیمر رو آدم حساب کنن فقط عمق فاجعه اونجاست که حتی از پدر و مادرت هم فحش میخوری
امیدوارم کامنتم تأیید بشه..........
ایکاش بشه مقالات بسیار بیشتری درباره فواید گیم نوشته بشه تو خیلی از رسانه ها تا اینقدر ما گیمر های این مملکت رو تحقیر نکنن هرکس از راه میرسه به منه گیمر کلی بد و بی راه میگه و این دسته از افراد بی شعور و خودخواه معتقدند که چون من دارم این همه سختی میکشم پس تو هم نباید بخوری نباید بخوابی و نباید زندگی کنی واقعا نمیدونم چرا توی این مملکت گیم زدن جرمه انگار آدم کشتیم که میخوایم از وقتمون اونجور که دلمون میخواد استفاده کنیم و نمیدون چرا منه گیمر به کدوم دلیل باید بابت گیم زدن به بقیه جواب پس بدم ؟ آقا مگه من نون کسی رو آجر میکنم ؟ و متاسفانه این فرهنگ داغونی که تو این مملکت داریم از بالا تا پایین مدام توهین میکنن واقعا نمیفهمم این مردم کی میخوان این طرز تفکر اشتباه رو کنار بزارن و گیمر رو آدم حساب کنن فقط عمق فاجعه اونجاست که حتی از پدر و مادرت هم فحش میخوری................
عالی، گیم بیش از گذران وقت محضه
خیلی قشنگ بود
ممنونم آتنا
همه مون تجربه های مشابه داریم و تاثیرات ویدئو گیم رو غیر مستقیم روی زندگیمون دیدم ( البته اگه به این اشغال بگن زندگی)
من خیلی بازی میکنم اکثرا فضایی و تخیلی بعد از دیدن فیلم اینسپشن همچین حالتی تونستم تجربه کنم
از موارد تو فیلم سعی کردم کنترل خواب بدست بگیرم
اکثرا زمان بیدار شدن این حالت برام رخ میده
متوجه میشم خواب هستم محیط نمیتونم تغییر بدم ولی تو همون محیط حرکت یا تصمیم در اختیار خودم هست
قبلا دویدن تو خواب خیلی سخت بود برام ولی الان خیلی سریع تر میدوم
برای بیدار شدن همیشه خودم میندازم یا میپرم و واقعا از خواب بیدار میشم
بختک هم متوجه میشم و قبل اینکه حس خفگی بهم دست بده سریع خودم رو بیدار میکنم
از نظر یسریا گیم شیطانی و لهو و لعب است همانند ارزهای دیجیتال و کل اینترنت... فرهنگ مارو انگار خدا با پا لگد زده!
اصالتاً هر جامعهایی با ارادهی خود در یک سری نقاطی قدرت دارد وقتیکه بر آن نقاط یعنی نقاط خود تمرکز کند میتواند از همان میانه شگفتی را برای مخاطبین خود به ارمغان بیاورد و حتی برای اطرافیان چشمگیر کند.
در مورد خودمون گفتم فرهنگ خفنمونو خدا زده جوری که هزار پله عقبیم
وقتکه ارزهای دیجیتال آمدن و همان طور که میدانید اول آنها بیتکوین است، تازگیا داشتیم با آن آشنا میشدیم و قبل از آشنایی کامل با آن سریعاً آن را حرام کردن جوری که آرزو بر دل خیلیها ماندگار شد!
لامصب بزار لاقل ببینیم این لنتی چطوری ساخته شده اینا، همه ولش کردن جز افراد معدودی که کاری از دست آنها برنمیآمد
و بدینشکل یک رشته علمی، صنعتی، اقتصادی، نظامی، انسانی، بزرگی را از دست دادیم...
چطور؟
برنامه نویسی ارزهای دیجیتالی و کل بلاکچین که بر ما حرام شده بود سالیدیتی (Solidity) نام داشت که در آخر هوشهای مختلف مصنوعی را شکل داد.
وقتیکه فهمیدن اومدن گفتن بیایید هوش مصنوعی بسازید که فردا نیان مثل انرژی اتمی بگن این فناوری ماست
وقتی که هزار پله عقبیم اونا سالیان سال وقتیکه بیتکوین و ماشابه حرام کرده بودید داشتن هوش مصنوعی میساختن.
حالا گیم بماند بیا بگو میخوام داستان بنویسم ۱۸۰ میلیون ضربه میاد تو سرت یعنی از هر ایرانی دوبار چونکه فرهنگ ما واقعا اسیب دیده و کسی نمیزاره جایی پیشرفت کنیم...
با کلی سرزنش و انتقاد مواجه میشی جوری که دیگه منصرف میشی و نمیتونی ادامه بدی و هیچ کسی هم نمیتونه از خلاقیتهای خودش بیاد بگه و تعریف کنه تا همرسانی فکری ایجاد بشه برای پیشرفت
یعنی میخوام بگم خداوندا کجا افتادیم فشار چیه... مهد تمدن و فرهنگیم اما تاش کردیم گذاشتیم کنار امریکا ازش استفاده کنه! و الانم اینترنت قطعه با یک تیریلیون دلیل و مدرک و شواهد عینی این قطعی اینترنتی که تحمیل ما کردن کاملاً اشتباه و خلاف عرف سازمان بشر دوستانه بین ملله اما همچنان مرغشون یپا داره.
با سلام و خسته نباشید، کیف کردم هیچ نویسنده ای رو توی هیچ رسانه ای ندیدم اینقدر در مورد فواید بازی کردن بنویسه
من خیلی این نکته هایی که نوشتین رو تجربه نکردم و راستش توی همین شرایط بخاطر فکر و خیال و غصه خوردن بیشتر پیش اومده که خواب های خیلی بدی ببینم و به اصطلاح خوابم برام زهر مار بشه
ولی خب خوشبختانه اخیرا کمتر شده
من همین چند روز پیش Heavy Rain رو تجربه کردم خیلی خوشم اومد بازی Firewatch هم دو روز مشغول تجربه اش شدم ولی خب حوصله ام سر رفت دراپش کردم حقیقتا جذابیتی برام نداشت الان هم دارم دوباره اویل ۴ ریمیک رو بازی میکنم
قبل از Heavy Rain هم اساسین بلک فلگ رو بازی کردم بازم خیلی خوشم اومد
امیدوارم این کامنت من ثبت بشه چون بیشتر وقتا دیدم که ارور بده
من از طرفدار های دو آتیشه تون هستم منتظر ویجی کست جدیدم آرزوی سلامتی دارم براتون
خیلی ممنون از کامنت پرمهرتون، خوشحالم که مطلب براتون جالب بوده. راستش یکی از دلایلی که درباره فواید بازی کردن مینویسم همین تجربههای متفاوتیه که هرکدوم از ما با بازیها داریم. بعضی وقتها بازی واقعاً کمک میکنه ذهن از فکر و خیال فاصله بگیره، ولی بعضی وقتها هم شرایط روحی آدم طوریه که حتی خواب و استراحت هم اونطور که باید لذتبخش نیست. امیدوارم همونطور که گفتید این روزها حالتون بهتر باشه و کمتر اذیت بشید.
انتخاب بازیهاتون هم خیلی جالبه. Heavy Rain تجربه خاصی داره و خیلیها با روایتش درگیر میشن. Firewatch هم معمولاً یا خیلی میگیره آدم رو یا دقیقاً مثل چیزی که گفتید ممکنه برای بعضیها کشش کافی نداشته باشه. RE4 Remake که واقعاً یکی از بهترین ریمیکهای چند سال اخیره و دوباره بازی کردنش کاملاً قابل درکه. Black Flag هم هنوز یکی از دوستداشتنیترین اساسینهاست، مخصوصاً اگر فضای دزدان دریایی رو دوست داشته باشی.
خیلی خوشحال شدم که تجربههاتون رو نوشتید و ممنون از لطفی که نسبت به ما دارید. ویجیکست جدید هم در راهه و امیدوارم وقتی منتشر شد ازش لذت ببرید. ممنون از همراهیتون و براتون آرزوی سلامتی و حال خوب دارم.
خیییییلی ممنون لطف دارین