چطور در ایران بازی کنیم و پول بگیریم؟

بازی کردن حالا در ایران هم یک شغل است

9

شاید شما هم این جمله را در گوگل جستجو کرده باشید. خب حق هم دارید. خیلی‌ها از طریق بازی کردن پول‌دار شده‌اند. از بازیکن‌های حرفه‌ای گرفته تا استریمرهای معروفی که همه ما می‌شناسیم. اما آیا در ایران هم می‌شود تمام روز بازی کرد و پول درآورد؟ امید علی‌پور متولد ۱۳۷۶ است و مثل خیلی از گیمرهای ایرانی آرزوی حرفه‌ای‌تر شدن گیمینگ در ایران را داشته، بنابراین آن را عملی کرده.

قبل از اینکه بخواهید برای کسب درآمد از بازی کردن داوطلب شوید و ثبت نام کنید بگذارید برایتان یک داستان تعریف کنم.

«خان وارز را ۲۴ ساعته بازی می‌کردیم»

امید برایم تعریف می‌کند که بازی کردن را از ۷ سالگی با بازی‌هایی نظیر ژنرال شروع کرده و کم‌کم به سمت بازی‌های گروهی رفته و روی هیچ گیمی به اندازه خان وارز برایش تا آن زمان جدی نبوده: «در سه شیفت، ۲۴ ساعته بازی می‌کردیم. ساعت‌های ۶ صبح، ۲ ظهر و ۱۰ شب ساعت کوک می‌کردیم و نوبتی در شیفت ۸ ساعته بازی می‌کردیم. در دنیای شماره ۵ همیشه اول بودیم.»

کمی بعد پای امید و رفقایش به گیم‌نت‌ها باز می‌شود: «اول با گیم‌نت استار ایکس شروع شد. گیم‌نت خیلی بزرگی بود، پر از کنسول و سیستم. فکر کنم آن زمان بزرگ‌ترین گیم‌نت تهران هم بود. با بچه‌ها جمع می‌شدیم ژنرال و کانتر بازی می‌کردیم. آنجا با گیمرهایی آشنا شدم که دوتا ۲ بازی می‌کردند. کاملا مشخص بود که مدل آن‌ها با ما فرق دارد. نه شوخی بود و نه خنده. برخلاف ما کاملا جدی بازی می‌کردند.»

داستانِ شکل‌گیری مجموعه واج که به گیمرها خدمات‌رسانی می‌کند از همین نقطه شروع می‌شود: «جذب این شدم که اصلا دوتا چه هست و پای صحبت‌هایشان نشستم. کمی بُر خوردیم و با هم گشتیم. گلایه‌هایشان زیاد بود. مهم‌ترینش پینگ. دومین گله این بود که وقتی من می‌خواهم بازی کنم هیچ حمایتی از من صورت نمی‌گیرد و آرزوی همه‌شان بلااستثنا شرکت کردن در TI بود. پیش خودم گفتم شاید مشکل از خودشان است. بنابراین گفتم بگذار شروع کنم به حرفه‌ای بازی کردن.»

اما شرایط همیشه مطابق میل پیش نمی‌رود و همه امکانات برای شروع یک مسیر نو فراهم نیست: «گیم در خانواده من جایی نداشت، سیستمی هم برای بازی کردن نداشتم و اگر بود برای بازی کردنم ساعت مشخص می‌شد. پس به بازی موبایلی Vainglory روی آوردم.»

وقتی از امید می‌پرسم که آیا موبایل گیمینگ برایش راه فرار از نوع نگاه خانواده‌اش به بازی بوده پاسخش مثبت است: «دقیقا همینطور بود و حتی قبل از آن Vainglory هم کلش آف کلنز را شروع کردم. با یکی از دوستانم که آن زمان لول ۹۰ کلش آف کلنز داشت شروع کردم. توی کلن همه لول ۹۰ به بالا بودند. من هم شروع کردم و یک هفته‌ای به لول ۹۶ رسیدم.»

«با کلش آف کلنز کاملا Pay to Win برخورد کردم»

از سرعت پیشرفتش تعجب کردم و پرسیدم قطعا پول زیادی این وسط پای بازی ریخته‌ای. امید تکذیب نمی‌کند: «کلش آف کلنز بسیار Pay to Win بود و با بازی کاملا Pay to Win برخورد کردم. فکر کنم سال ۹۲-۹۳ بود، ۳ میلیون تومان در یک هفته هزینه کردم.»

امیدی که آن سال‌ها ۱۷-۱۸ سال بیشتر نداشته اما می‌گوید مستقل بوده و هر پولی که بابت بازی کردن خرج کرده را خودش با کار کردن به دست آورده: «۱۳ سالم که بود از لندن مدرک رسمی انیمیشن و سه‌بعدی سازی گرفتم و از ۱۶ سالگی وارد بازار کار طراحی شدم. ۱۷ سالگی یک تروجان نوشتم و یک سال بعد هم وارد دانشگاه شدم ولی بین درس و کار، کار را انتخاب کردم.»

تجربه شکست در اوایل دوران دانشگاه راه امید را برای ادامه روشن‌تر کرد: «وارد بیمه ملت شدم و چند ماه کارآموزی کردم. برنامه‌نویسی اندروید یاد گرفتم و درست لحظه‌ای که باید استخدام می‌شدم، همه نیروها تعدیل شدند و با من هم خداحافظی کردند. چند ماه گذشت و من درگیر دانشگاه شدم. به این فکر می‌کردم که چه زندگی تباهی دارم. اوایل ۹۶ بود که دوباره پایم به گیم‌نت‌ها باز شد. توی گیم‌نت مایا زندگی می‌کردم. آنجا خیلی کارها کردم. گفتم باید یک کار جدید کنم و یک اتاق این گیم‌نت را مخصوص موبایل کردم. شدیم اولین گیم‌نتی که اتاق موبایل داشت. چرا؟ چون من Vainglory بازی می‌کردم.»

«بازی یک شغل است، ارزش آن را بدانید»

به قدری بازی امید در Vainglory خوب شده بود که تصمیم گرفت ورکشاپی برگزار کند و این اتفاق باعث ارتباطات جدیدی شد: «مدیرعامل موباجیم با من تماس گرفت و به من گفت بیا مسابقات Vainglory را با هم برگزار کنیم. بعدها در این استارتاپ مشغول به‌کار شدم. مدتی گذشت و همه KPIها را زدیم و همانجا جرقه واج در ذهنم خورد.»

امید تلاش کرد تا ایده‌هایش را در موباجیم عملی کند اما گویا سیاست‌های مجموعه با اهداف امید همسو نبود: «در نهایت خوشی از موباجیم جدا شدم و کار روی واج را شروع کردم. ۸ ماه برایش تلاش کردم و ۱۲۰ صفحه پروپوزال نوشتم که به بیش از ۱۵ سرمایه‌گذار ارائه شد. در نهایت دی‌ماه سال گذشته کار به نتیجه رسید و واج با سه هدف شکل گرفت: بازی یک شغل است، واج حامی گیمرهای ایرانی است و هر آن‌چیزی که گیمرها به آن نیاز دارند را می‌توانید در واج پیدا کنید.»

از امید علی‌پور دو سوال کلیدی در مورد واج که چند ماهی است راه افتاده پرسیدم تا ابهاماتی که در مورد طرح حمایتی او وجود دارد برطرف شود.

برای ورود به واج باید پولی پرداخت شود؟

خیر. هیچ بازیکنی برای ثبت‌نام در برنامه حمایتی واج مبلغی پرداخت نمی‌کند اما پس از ورود می‌تواند از گزینه‌هایی مثل حضور در رویدادها استفاده کند و مبلغی بپردازد که این مبلغ هم باز به عنوان جایزه به خود بازیکن‌ها باز می‌گردد.

آیا همه گیمرهایی که به واج ملحق می‌شوند کسب درآمد خواهند کرد؟

کاربران می‌توانند با فعالیت در واج ارز دیجیتال یا واج پوینت به دست آورند و آن ارز را در دنیای حقیقی هزینه کنند. بسته به فعالیت‌هایی که هر فرد می‌کند این درآمدزایی می‌تواند متغیر باشد. اما به طور کلی گیمرهایی که مورد حمایت قرار بگیرند تجهیزات گیمینگ، پوشش رسانه‌ای و حقوق ثابت ماهیانه از واج دریافت خواهند کرد.


امیرحسین محبوبی که در دنیای دوتابازها او را با نام AmirPhanThom می‌شناسند و عباس وهاب‌زاده که با نام Xathritess در توییچ بازی‌های ایپکس لجندز و فورتنایت را استریم می‌کند جزو اولین مهره‌های واج هستند و برای این مجموعه استریم می‌کنند.

ماجرای تیم‌داری در واج اما هنوز جای کار بسیاری دارد. امید علی‌پور می‌گوید به دلیل مشکلات زیادی که بر سر راه آن‌ها وجود داشته فعلا تیم‌داری را در سطوح پایین‌تری پیگیری می‌کنند اما به حمایتشان از گیمرها ادامه خواهند داد که یکی از اولین گام‌ها در این راستا ایجاد شبکه‌ای اجتماعی برای گیمرها است که در آن فضا با یکدیگر تعامل داشته باشند. مورد دوم اما پیش‌بینی مسابقات بین‌المللی است. برای پیش‌بینی مسابقات Epicenter واج مجموعا ۴ میلیون تومان جایزه اهدا کرد. از ایکس باکس وان اس برای نفر اول گرفته تا هدست گیمینگ و جوایز نقدی برای نفرات دوم تا دهم. این رویه برای مسابقات بعدی هم ادامه پیدا خواهد کرد و احتمالا با مسابقات The International 2019 به اوج خواهد رسید.

امیر فانتوم
امیرحسین محبوبی یا امیر فانتوم
عباس وهاب‌زاده
عباس وهاب‌زاده یا Xathritess

و به عنوان سوال آخر پرسیدم که خلاصه «با ثبت‌نام در طرح حمایتی واج چه چیزی عاید گیمرها می‌شود»؟

علی‌پور پاسخ می‌دهد: «وارد شدن به خانواده واج چند قابلیت در اختیار گیمر قرار می‌دهد. اول از همه مطمئن خواهی بود که اینجا گیم یک ارزش و شغل خواهد بود. در مرحله بعد، خیلی سریع به درآمدزایی خواهی رسید و اگر حرفه‌ای بازی و تلاش کنی به شهرت می‌رسی. و سوم اینکه اگر تیمی داری، مطمئن هستی که تیم تو با حمایت‌های واج روزی به مقام بالایی خواهد رسید. و اگر گیمر حرفه‌ای نیستی از آموزش‌های حرفه‌ای استفاده خواهی کرد و دوره‌های آکادمیک برایت برگزار خواهد شد که می‌توانی برای حرفه‌ای شدن در بازی‌های مورد علاقه‌ات استفاده کنی.»

خدماتی که مجموعه واج قرار است در اختیار مخاطبین گیمر خود قرار دهد اگر راه حلی برای همه مشکلات ساختاری گیمینگ در ایران نباشد اما می‌تواند برخی موانع بزرگ بر سر راه گیمرهای ایرانی را بردارد. برای شما شروع مسیری نو شاید از مقصد واج بگذرد. از طریق این لینک می‌توانید به رایگان ثبت‌نام کنید.

9
نظر تو چیه ؟

avatar
1000
4 نظرات
5 پاسخ ها
0 دنبال کنندگان
 
بیشترین واکنش
پرطرفدار ترین
5 نویسندگان دیدگاه
pouryamehrdad254محمد علیشایان ضیاییErfan آخرین نویسندگان دیدگاه
  مشترک شدن  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع رسانی کن
pourya
مهمان
pourya

سلام مسابقات کشتی کج مورتال تیکن شما برگدار میکنید

محمد علی
مهمان
محمد علی

در پاسخ به آقا مهرداد و آقا شایان از نظر من صنعت گیم که الان درموردش حرف میزنین مثل بازی هایی مثل اکثر بتل رویال ها یا FPS Shooter ها و استراتژی های همزمان فقط تا یه حدی به خود فرد از نظر توانایی های ذهنی کمک می کنه که شامل تمام پلیر ها میشه که در این بین بعضی با جدی گرفتن بیش از حد شاید دچار مشکلات روحی و اعتیاد بشن در مرحله بعد یک گیمر حرفه ای یا استریمر معروف فقط میتونه درآمد خودش یا تیمشو زیاد کنه که شامل دونیت یا اسپانسر شرکت های دیگه شدن… ادامه مطلب »

Erfan
مهمان
Erfan

جالبه که تک تک این گروه ها دوست دارن خودشون رو گیمر بخونن، فرضا ما همه این انجمن ها رو این کلمه در نظر بگیریم که خیلی از معنی افتاده ولی نسل های گذشته هدف سرگرم کردن یه عده خاص بود که از گیم پلی بیشترین لذت رو می برد در کنار این بازی داستان متوسط رو به خوبی هم داشت. الان چی شده؟ اکثرا به فکر این افتادن که از بازی و کاربراشون پول بکنن. هدف اصلی بیشتر شرکت های بزرگ این شده که تا می تونن بازی ها رو با جناح های مختلف جامعه قاطی کنن که افراد… ادامه مطلب »

mehrdad254
کاربر
mehrdad254

اقا من تو ذات این کار مشکل دارم چه مزیتی داره؟ حالا یه نفر ورزشکاره خب میره بازی میکنه مدال میاره برا کشورش مردم رو تشویق به ورزش میکنه خیلی هم عالی اما بازی های کامپیوتری چی داره؟ بجز این که یه ادم منزوی پرخاشگر با کلی مشکلات گردن و کمر تحویل جامعه میده بعد یه مدت؟ جز ترویج اتلاف وقت به جوون ها میشه؟ جز این میشه که راه آسون پول در اوردن و ترویج تنبلی میکنه ؟ من خودم ۲۵ سالمه بازی هم میکنم نمیگم بده یا برا بچه هاس اما اولا به اندازه من نهایت از سر… ادامه مطلب »

شایان ضیایی
ویراستار

سلام مهرداد جان، یه مقدار با نظر شخصی داری به موضوع نگاه می‌کنی که خب اشکالی هم نداره. اما دوست دارم یه مقدار بحث کنیم در این مورد و خوشحال میشم اگه مکالمه رو ادامه بدی. در مورد پرخاشگری که گفتی حقیقتاً هیچوقت به اثبات نرسیده که بازی‌های ویدیویی باعث بروز این خصیصه تو افراد میشه، قطعاً شاید یک سری افراد تحت تاثیر بازی‌های ویدیویی «و فاکتورهای محیطی دیگه» به پرخاشگری برسن اما هیچ شواهدی وجود نداره مبنی بر اینکه بازی‌ها به صورت مستقیم و بدون هیچ فاکتور میانی این رفتار رو در همه گیمرها رقم بزنن. از طرف دیگه… ادامه مطلب »

mehrdad254
کاربر
mehrdad254

حرف شما در مورد پرخاشگری صحیحه من حرفم رو پس میگیرم. اما ببینید هرکاری با چه معیاری ارزش گذاری میشه؟ بریم چند تاش رو برسی کنیم ۱)ارزشمند بودن برا خود شخص چه ارزش و دستاوردی برای شخص در نهایت داره که توی فلان بازی بهترین باشه ؟استاد کار بودن بهتره یا کانتر باز بودن ؟ اون وقتی که میتونه بزاره برای ورزش تحصیل کار چی میشه؟ ۲)خدمت به مردم: چه خدمتی توی بازی کامپیوتری کردن برای بقیه مردم هست ؟ حالا شما قهرمان کانتر بشو کلی پول بزن به جیب چه عایدی برای مردم میتونه داشته باشه؟ همونطور که گفتم… ادامه مطلب »

شایان ضیایی
ویراستار

ممنونم از پاسخت مهرداد جان، سعی می‌کنم مثل خودت به تفکیک به موضوع بپردازم که زنجیره‌های فکری از بین نره. ۱. در مورد سوال اولت، واضح‌ترین جواب میشه درآمد هنگفتی که خب رویای اکثر مردم جهانه. شاید تلخ باشه ولی حقیقت داره. استادکار بودن بهتره یا کانترباز بودن در غایی‌ترین حالت احتمالاً چیزی بیشتر از تمایل شخصی و نگاه جامعه نباشه. اگر یک نفر از ساخت یک اثر هنری لذت می‌بره، نفر بغلی از این لذت می‌بره که روی استیج یه استادیوم چند ده هزار نفری و مقابل چشم میلیون‌ها نفر قهرمان جهان بشه؛ این همون رویاییه که فوتبالیست‌ها هم… ادامه مطلب »

mehrdad254
کاربر
mehrdad254

حقیقت از این دیدگاه شما به موضوع نگاه نکرده بودم به قول شما تو صنعت گیم یه سری شغل های جدید هم به وجود میاد و چون برای ما جا نیوفتاده عجیب بنظر میرسه خب حرف درستی هست این حرف هم که بعد از یه مدت وارد یه کار دیگه میشن هم میتونه صحیح باشه از این جنبه که یه سرمایه شخص تو دوران اوجش حمع کرده و میتونه حالا کسب و کار خودش رو راه اندازی کنه اما خب راستش هنوز یسری مشکلات هست مثلا یه گیمر که از ۱۵ سالگی شروع کرده به تمرین حرفه ای قاعدتا زیاد… ادامه مطلب »

mehrdad254
کاربر
mehrdad254

اهان یه مورد دیگه بحث تجهیزات که گفتید من خودم یه دورانی حرفه ای کانتر گلوبال بازی میکردم سیستم معمولی بود پینگ هم خوب بود روزی ۱۰ ساعت هم شاید بازی میکردم تا حد خودم هم پیشرفت داشتم اما خلا تجهیزات رو کاملا حس میکردم وقتی یه نفر یه موس حرفه ای داره قطعا هدف گیری بهتری داره تا من واکنش سریع تر میتونه داشته باشه یه کیبرد مکانیکی میتونه راحتی رو خیلی بیشتر کنه من تجهیزات پرو پلیر ها رو میدیدم تو نت کمترین کانفیگشون رو هم من توانایی خرید نداشتم مثل این که بگیم راننده با ۲۰۶ هم… ادامه مطلب »

ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...