ورود به ویجیاتو

بازیابی رمز عبور

ورود با شبکه‌های اجتماعی

کاربر جدید هستی؟ ثبت نام کن

ثبت‌نام در ویجیاتو

ثبت نام با شبکه‌های اجتماعی

قبلا تو ویجیاتو ثبت نام کردی؟ وارد شو.

بازیابی رمز عبور

میتونی وارد ویجیاتو بشی یا ثبت نام کنی

هرچه به عرضه Cyberpunk 2077 نزدیک‌تر می‌شویم، تردید هم بیشتر می‌شود

هایپ‌شده‌ترین بازی امسال آیا اصلا لیاقت این هایپ را دارد؟

۱۲
انارگیفت

وارد سال پایانی کنسول‌های نسل هشتم شده‌ایم و در این سال آخری، آنقدر عنوان خوب داریم که می‌توانیم با قطعیت نسبی بگوییم بازی‌‌های ویدیویی امسال به مراتب هیجان‌انگیزتر از کنسول‌های نسل بعد هستند. در لیست بلند بالایی که می‌توان از بازی‌های امسال جمع‌آوری کرد، از The Last of Us Part II و Elden Ring گرفته تا Zelda: Breath of the Wild 2 و Final Fantasy 7، اکثر آن‌ها با پیشینه‌ای که از سازندگان‌شان داریم فوق‌العاده نویدبخش به نظر می‌رسند.

اما بعد نوبت به یک بازی دیگر می‌رسد که علی‌رغم پیشینه خوب سازندگانش، هنوز احساس مشخصی نسبت به آن ندارم: Cyberpunk 2077 که توسط استودیوی سی‌دی پراجکت رد توسعه می‌یابد. وقتی به نمایش‌های بازی، پس‌زمینه داستانی‌اش، ابعاد جهانش و سابقه سازندگانش نگاه می‌کنم، به نظر نمی‌آید دلیلی برای تردید وجود داشته باشد، اما این تردید هرطور که شده راهش را به دلمان باز کرده و دلایلی منطقی هم پشتش است.

سایبرپانک 2077 با وعده‌هایی بزرگ معرفی شده. این قرار است بزرگ‌ترین بازی نقش‌آفرینی تاریخ بشریت باشد؛ با سیستم دیالوگی عمیق که در هر لحظه شخصیت اصلی را در مسیری متفاوت نسبت به دقایقی قبل قرار می‌دهد؛ با جهانی پویا و خیابان‌هایی آینده‌نگرانه که پر شده‌اند از کاراکترهای جالب؛ و با سیستم مبارزه‌ای که ظاهراً به شما اجازه می‌دهد آن‌طور که خودتان می‌خواهید پیشروی کنید.

اما فکر می‌کنم با من موافق باشید وقتی می‌گویم سی‌دی پراجکت هیچوقت در نمایش‌های بازی قادر به اثبات این مسائل به مخاطب خود نبوده. تا امروز چندین نمایش نیمه‌مفصل از بازی دیده‌ایم و تردیدی نیست که آنچه اول از همه خودنمایی می‌کند، اتمسفرسازی حیرت‌انگیز بازی و تصویریست که از یک جهان پست‌مدرن و سایبرپانک ارائه شده. هرچیز دیگری که دیده‌ایم اما، لزوماً چیزی فراتر از یک بازی «خوب» نیست.

اولین نمایش بازی (که کاملاً از پیش رندر شده بود) را فاکتور می‌گیریم و دومین و سومین نمایش را مقایسه می‌کنیم. در فاصله‌ای نه‌چندان کوتاه، بازی با دانگرید گرافیکی قابل توجه روبرو شد و کات‌سین‌هایی که قرار بود به صورت سوم‌شخص نمایش داده شوند، همسو با گیم‌پلی به شکل اول‌شخص درآمدند… و حالا که صحبت از ژانر اول‌شخص بازی شد، به موضوعی مهم‌تر می‌رسیم.

بسیاری از کمپانی‌های بازی‌سازی مطرح، یک ژانر خاص را انتخاب می‌کنند، به آن می‌چسبند و در مجموع ژانر مد نظرشان را به امضای خود تبدیل می‌کنند. تصور کنید چه می‌شد اگر راکستار گیمز اعلام می‌کرد بازی بعدی‌اش قرار است اول‌شخص باشد، یا چه می‌شد اگر دایس به سراغ یک اکشن-ماجرایی سوم‌شخص می‌رفت؟ مشخصاً با ناراحتی و انتقاد طرفداران مواجه می‌شدند.

سی‌دی پراجکت رد سابقه‌ای درخشان در ساخت بازی‌های نقش‌آفرینی سوم‌شخص دارد و به فرمولی دست پیدا کرده که مشخصاً به مذاق طرفداران خوش می‌آید. تغییر رویکرد ناگهانی با Cyberpunk 2077 اما نه‌تنها ساخت بازی جدید را دشوارتر می‌کند، بلکه با ماهیت کار و جاه‌طلبی سی‌دی پراجکت در تضاد است.

بگذارید مثالی ملموس بزنم. راکستار جی‌تی‌ای ۴ را می‌سازد،‌ به سراغ Red Dead Redemption می‌رود،‌ بعد جی‌تی‌ای ۵ و در آخر Red Dead Redemption 2. تمام این‌ بازی‌ها علی‌رغم تمام تفاوت‌هایشان در پس‌زمینه و ابعاد،‌ مسیری مشابه را طی کرده‌اند. هر بازی به معیار و استانداردی برای بازی بعدی تبدیل شده و پیشرفت حقیقی را می‌توانید با گذشت زمان مشاهده کنید.

همین را مقایسه کنید با Cyberpunk 2077. سازندگان سه بازی محشر از سری ویچر ساخته‌اند و حالا تمام دستاوردها را برای یک ژانر جدید که اتفاقاً سنخیتی با ذهنیت‌شان هم ندارد دور ریخته‌اند. سی‌دی پراجکت، سایبرپانک را عنوانی توصیف می‌کند که در وهله نخست قرار است نقش‌آفرینی باشد و سپس شوتر. این یک بازی شوتر اول‌شخص نیست، یک نقش‌آفرینی اول‌شخص با المان‌های شوتر است.

مهم نیست چقدر برای طراحی و شخصی‌سازی کاراکترتان وقت بگذارید، در نهایت قرار نیست او را جایی بیرون از منوهای تو در توی بازی ببینید.

اما چند بازی می‌شناسیم که در ارائه نقش‌آفرینی اول‌شخص موفق بوده باشد؟ نه فقط به خاطر اینکه زاویه دید اول‌شخص برقراری ارتباط عمیق با کاراکتر یا جزییات لذت‌بخشی مانند شخصی‌سازی او را تا حدی بی‌معنی می‌کند، بلکه بر طراحی مراحل و گیم‌پلی بازی هم تاثیرگذار است.

وقتی دوربین به حالت اول‌شخص درمی‌آید، تقریباً می‌توان با قطعیت گفت که مبارزات تن‌به‌تن شکلی دست و پا چلفتانه خواهند داشت. وقتی این اتفاق می‌افتد، بازی برای سرگرم‌کننده بودن نیازمند تمرکزی مضاعف بر مکانیک‌های تیراندازی است و همین مسئله نگرانم می‌کند که در نهایت بازی به همان شوتر-نقش‌آفرینی‌ای تبدیل شود که سازندگان می‌خواستند از آن پرهیز کنند.

گشت‌وگذار در مراحل هم دستخوش تغییرات فراوان نسبت به گیم‌پلی سوم‌شخص می‌شود. وقتی میدان دید گیمر محدود باشد و نگرانی از موشن سیکنس (یا اصطلاحاً دریازدگی که در واقع به خاطر حرکات سریع دوربین اول‌شخص یا دوربین بازی‌های واقعیت مجازی به وجود می‌آید) شکل بگیرد، دست توسعه‌دهنده در طراحی مکانیک‌های گشت‌وگذار لذت‌بخش بسته می‌شود.

و باز در نتیجه همین مسئله، طراحی محیط باید به گونه‌ای باشد که در میدان دید بازیکن بگنجد و در عین حال مکانیک‌های جابه‌جایی آنقدر سریع نباشند که چشم و ذهن مخاطب را آزار دهد.

سی‌دی پراجکت روی آزادی عمل در گیم‌پلی هم تاکید زیادی کرده. این یعنی به دلخواه بازیکن، مخفی‌کاری می‌تواند بخش مهمی از بازی باشد اما احتمالاً در نهایت تمام سکانس‌های بازی به اکشنی پر زد و خورد منتهی شوند، صرفاً به این خاطر که میدان دید اجازه هشیاری کامل نسبت به محیط را نمی‌دهد و حتی نمایش‌ها هم در نمایش این آزادی عمل موفق نبوده‌اند.

دو نسخه آخر سری Deus Ex، نزدیک‌ترین مثال‌ها به ذهنیتی هستند که سی‌دی پراجکت با سایبرپانک 2077 دارد. کریستال داینامیکس این مشکل عمده با زاویه دید اول‌شخص را با سوییچ داینامیک بین دوربین اول‌شخص و سوم‌شخص حل کرده است. در حالت معمول بازی به صورت اول‌شخص دنبال می‌شود، اما به محض کاورگیری می‌توانید شخصیت را به صورت سوم‌شخص ببینید و ضمناً با هشیاری بیشتری به محیط پیرامون و مسیرهای احتمالی برای پیشروی نگاه کنید.

با آنچه در این تصویر می‌بینیم،‌ کیانو ریوز احتمالا بزرگ‌ترین اشتباه حرفه شغلی‌اش را بعد از بازی در فیلم The Day the Earth Stood Still مرتکب شده باشد!

اما این تنها یکی از ایراداتی بود که از نمایش‌ها و اطلاعات اولیه بازی برمی‌آید و مسائل نگران‌کننده به هیچ وجه کم نیستند.

چه موضوع درباره چگونگی تصاویرسازی شخصیت جانی سیلورهند (با نقش‌آفرینی کیانو ریوز) باشد، چه سیستم کنترل اتومبیل که به نظر مثل نخستین واچ داگز یا ورژن‌های اولیه Final Fantasy XV خشک می‌ماند و چه وعده ارائه جهانی با انشعابات داستانی بی‌شمار و تصمیم‌هایی که به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر سرنوشت شما به عنوان هسته مرکزی این جهان تاثیر می‌گذارد. حتی سیستم پیشرفت بازی که قرار بود گسترده‌تر از هر سیستم مشابهی در میان بازی‌های ویدیویی باشد، آنقدرها متنوع نیست و تقریباً ۱۰ درخت با چندین آپگرید وجود دارد. Dragon Age: Origin در سال ۲۰۰۹ گزینه‌های بیشتری نسبت به این درخت مهارت داشت.

سایبرپانک بیشتر از آنکه یک بازی واقعی به نظر برسد، یک ایده رویایی به نظر می‌رسد. همه ما منتظر روزی هستیم که بازی‌ها به اندازه‌ای که سایبرپانک 2077 می‌خواهد، بزرگ و عمیق باشند. اما سی‌دی پراجکت با نمایش‌های درهم‌ریخته و گاه ساختگی بازی، با نمایش گیم‌پلی «آزادانه‌ای» که آنقدرها آزادانه به نظر نمی‌رسد و کنار گذاشتن بسیاری از ایده‌هایی که زمان و دانش و منابع فراوان می‌طلبند، دارد اثبات می‌کند که هنوز چندسالی با این رویا فاصله داریم.

مشخصاً برای نتیجه‌گیری زود است. اما در این لحظه از زمان، ترجیح می‌دهم انتظاراتم را پایین نگه دارم و بیشتر مشتاق فضای سایبرپانک بازی باشم تا مکانیک‌های گیم‌پلی و انشعابات داستانی.

.کپی شد https://vgto.ir/2ce

12
نظر تو چیه ؟

avatar
1000
11 نظرات
1 پاسخ ها
0 دنبال کنندگان
 
بیشترین واکنش
پرطرفدار ترین
10 نویسندگان دیدگاه
حمیدسایبرپانکSohkingzzzReza Dark آخرین نویسندگان دیدگاه
  مشترک شدن  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع رسانی کن
حمید
مهمان
حمید

مقاله خوبی بود با همش موافقم

سایبرپانک
مهمان
سایبرپانک

این روز ها با تمام وجود امیدوارم این بازی نمرات پایینی بگیره، رابط کاربری سخت و خشکی داشته باشه و روایت بازی هم بعضن به سردرگمی برسه تا این حجم از هایپ ها فرو بشینه و خیلی ها از تجربه کردنش منصرف بشن. جهان سایبرپانکی و فلسفش جهانی نیست که ترجیح بدم تو پروفایل و بایو ی هر کسی به عنوان بیلبرد تبلیغاتی “من هم هستم” ببینم، و لا به لای اصطلاحات “ناموسا” و “نابه” اسمش رو بشنوم. بنابر این ترجیح میدم، همونجور که تا الان شاخص ترین آثار این تِم کالت بوده، کالت بمونه و دلیل تجربه کردنش چیزی… ادامه مطلب »

zzz
مهمان
zzz

به نظرم تو تالیف مقاله نظر شخصیتون رو اعمال نکنید خیلی بهتر باشه.
به هر حال بازی هنوز منتشر نشده و شما دارین نقدتون رو بدون دیدن خیلی از اسپکت های مختلف بازی در قالب یه مقاله ارائه میدین.
انتظار من وقتی رو این لینک کلیک کردم، یک مقاله حرفه ای تر بود.

Reza Dark
مهمان
Reza Dark

انشالا که عالیه🔥

shayan
مهمان
shayan

اخه چرا باید همچین بازی عالیه اول شخص باشه اه

MHM
مهمان
MHM

من با یه بخشی از نقدتون مشکل دارم نمیشه گفت که چون CDPR همش ویچر ساخته پس قراره اینو خراب کنه براتون یه مثال میزنم استدیوی بلیزارد که اصلا هیچ تجربه ای تو اکشن اول شخص نداشتند تونستند با Overwatch بهترین بازی سال ۲۰۱۶ رو کسب کنن یا همین تازگی ها ریسپان تونست با استار وارز موفقیت خوبی کسب کنه ولی قبلا تایتانفال میساختند

Jakc
مهمان
Jakc

هشتم ،”سی‌دی پراجکت روی آزادی عمل در گیم‌پلی هم تاکید زیادی کرده. این یعنی به دلخواه بازیکن، مخفی‌کاری می‌تواند بخش مهمی از بازی باشد اما احتمالاً در نهایت تمام سکانس‌های بازی به اکشنی پر زد و خورد منتهی شوند، صرفاً به این خاطر که میدان دید اجازه هشیاری کامل نسبت به محیط را نمی‌دهد و حتی نمایش‌ها هم در نمایش این آزادی عمل موفق نبوده‌اند.” باز هم بی هیچ دلیل نتیجه گیری کردین تا بازی نیومده معلوم نمیشه درست میگین یا نه اما خیلی بعدیه با سبک نت رانر به اکشن پر زد و خرد منجر بشه. نهم، دانگرید بازی… ادامه مطلب »

Jakc
مهمان
Jakc

ششم، در نهایت بازی به همان شوتر-نقش‌آفرینی‌ای تبدیل شود که سازندگان می‌خواستند از آن پرهیز کنند. با چه منطقی به این حرف رسیدی واقعا! شما یا گیم پلی بازی رو درست نگاه نکردی یا کلا ایده بازی رو نگرفتی، بازی سایبرپانکه یعنی امکان تغییر زیاد توی بدن کاراکتر رو میده و ماد های مختلفی هم داره و همین ماد ها میتونن مبارزات رو تغییر بدن و به قول شما دست و پا چلفتی نباشن مثل امکان اسلو موشنی که نشون دادن یا تیراندازی از زاویه با این حال باز هم سیستم کاورگیری بازی جای بحث هست جدا از سیستم RPG… ادامه مطلب »

sajjadbsh
مهمان
sajjadbsh

بیشتر به نظر میاد با دوربین اول شخص بازی خیلی مشکل دارین و سعی کردین با دلایل دیگه یه مقاله درست کنین. ولی این مسئله شخصیه و من خیلی باهاش مشکلی ندارم. ولی داون گرید شدنش منو یکم نگران کرد که البته حتی ویچر سه هم این اتفاق براش افتاد ولی نتیجه نهایی بازم فوق‌العاده بود. امیدوارم که نتیجه نهایی بازی باشه که همه ازش لذت ببرن.

Jakc
مهمان
Jakc

کاملا مخالفم بیشتر کات سین های بازی قراره اول شخص باشن ولی کات سین های سوم شخص هم داره مثال دومتون Dice و Rockstar آیپی های تعریف شده خودشون رو دارن و حداقل ۱۰ ساله که هیچکدوم ip جدیدی نساختن جدا از این بتزدا و یوبیسافت هم بازی اول شخص داره هم سوم شخص و این دلیل نمیشه که یکدومش بد باشه در حقیقت این عادت بد سازنده هاس که به یه فرمول پولساز می چسبن و دنبال چیزای جدید نمیرن سوم، CDP به نوآوریش شناخته میشه و به این نتیجه رسیده دنیای سایبرپانک از دید اول شخص بهتره(بخش زیادی… ادامه مطلب »

Sohking
مهمان
Sohking

میدونین چیه مثل فالوت همه گفتن چرا سوم شخص نداره فلان و بیصال اومد هیکس ازش استفاده نکرد

randy
مهمان
randy

اقا امید داشته باشید خدا بزرگه

ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...