ویدیوگیم؛ آخرین سنگر من پیش از فروپاشی روانی
این نیز بگذرد
آنچه زمانی سرگرمی، تفریح یا زنگ تفریحتان بوده، روزی تبدیل به ناجی شما برابر فروپاشی روانی میشود. جالب است، نه؟ ویدیوگیم طی سالهای گذشته چیزی فراتر از یک سرگرمی برای من بوده. آنچه در کودکی با عشق و علاقه تجربه میکردم در نوجوانی تبدیل به روزنهای برای پیدا کردن دوستان جدیدم شد. مرا وارد مسیری جدید کرد تا از نوشتن داستانهای کوتاه به مطالبی در مورد ویدیوگیم و تکنولوژی تغییر مسیر دهم. درنهایت ویجیاتو ویدیوگیم را برای من تبدیل به یک «شغل ثابت» کرد. اتفاقی که امروز باعث شده تا امروز بتوانم این یادداشت را برایتان بنویسم و با شما از این طریق در ارتباط باشم.
فکر کردن به این مسیر پر پیچ و خم برایم دشوار است. به گذشته نگاه میکنم و شرایط فعلی را میسنجم؛ کجای این مسیر تصور میکردم نتیجه سالها رویاپردازی و صحبت از آنچه بدیهیترین حقمان بوده، امروز تبدیل به یک سیاهی مطلق شود؟ وقتی توان تلاش برای دستیابی به سادهترین حق و حقوق خودم، یک راه ارتباطی برای پرسیدن حال دوستان و خانواده، یک اینترنت پایدار برای دسترسی به فیلم و سریال یا بخش آنلاین بازیها، یک تصویر امیدوارکننده از آینده و... را ندارم، به ویدیوگیم پناه میبرم. زمانم را در جهانهایی میگذرانم که دوستشان دارم، کنار شخصیتهایی که برایم مانند یک دوست هستند.
میروم تا به گرالت در پیدا کردن دخترخواندهاش، به «دیو دیوانه» به جنگ با زامبیها در حیاط پشتیاش، به لیان برای پیدا کردن اشلی، به استیو برای ساختن یک زندگی جدید، به آرتور برای شنیدن نقشههای داچ، به ماریو برای پیدا کردن پرنسس پیچ، به لارا برای پیدا کردن گنجینههای جدید و... کمک کنم.
کوتاه مینویسم تا بگویم حال این روزها را همه ما درک میکنیم. خوشحالم که در این روزهای سخت ویدیوگیم را کنار خودم دارم، هر چند نمیدانم تا چند سال آینده جیبم توان نگه داشتن این نزدیکی را دارد! تکنولوژی مانند آرزوهایمان سوار بر ماشینی اسپرت و پرسرعت از ما دور میشود و ما نه با یک ماشین لول ۱، بلکه با کفشهایی پاره و پای پیاده دنبالش میدویم. میرسیم؟ شاید آره، شاید نه. حداقل با امید رسیدن بهتر است از نفس نیفتیم.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
مجموع نظرات ثبت شده (28 مورد)
مطالب پیشنهادی
مطالب مرتبط از نگاه دیجیاتو
حداقل psn رو وصل کنید سر این قیمت ها وقت می تونستم ظرفیت ۳ کرایه ایی بزنم اونم اینترنت قطع شد
چه متنی , چه نویسنده ای , حال دلمو کمی بهبود بخشید
تو این مدت دارم سعی میکنم گیمایی که خیلی وقته رهاشون کردم رو بازی کنم دوباره، اساسینز کرید رولیشنز، نییر اتوماتا، استاردو ولی، دیسانرد، بایوشاک، استرانگ هولد کروسیدر، و...
البته که بخش زیادی از وقت گیمینگم رو اختصاص میدم به jojo all star battle R همراه برادرم، واقعا یه تجربهی طلاییهドドド
تو این مدت سه تا بازی تموم کردم کلی فیلم دیدم خودمو زدم به بیخیالی که فکر نکنم به این که تنها دلخوشیمونم ازمون گرفتن دائم خودمو مشغول نگه میدارم وگرنه با فروپاشی روانی فاصله ای ندارم،مشکل من این اینه که به خدا و کارما هم اعتقاد ندارم و فک نمیکنم اونا که این بلا رو سر ما آوردن سر خودشون میاد،متاسفانه دنیا بی رحم تر از این حرفاس و ماهم تو بدترین نقطه این دنیای بی رحیم مثل مونو تو little nightmares
عجب متنی جدی. تخت تاثیر قرارم داد و حالمو کمی بهتر کرد
چه سر پناه امنیست این ویدیو گیم... عمویم را که از دست دادم فقط ذهنم را خالی کردم و pes بازی کردم. در War ۱۲ روزه ۱۵ ساعت در یک روز هالو نایت بازی کردم. دوران کرونا مشغول کالاف دیوتی موبایل بودم و ماینکرفت و... هروقت عصبی بودم به گیم پناه بردم. هروقت حریف دنیای واقعی نشدم، حداقل یک فانتزیش رو داشتم.اگر دوستی در دنیای واقعی نداشتم، هرچند هرگز اینجا فعالیت چندان نداشتم، حداقل از خوندن کامنت قدیمی تر ها لذت بردم، حداقل لنی ردد بود.این بار هم بالدرزگیت ۳ بود. مثل یک دیوانه نشستم و بازی کردم چون نمیزاشتن کار دیگه ای بکنم. بعد شش ماه برگشتم کلاس زبان، نه برای صحبت با بقیه ، تا بازی های بیشتری رو بتونم پلی بدم و کتاب های زبان اصلی بخونم. وقتی از آدم ها بریدم، متنفر شدم جکی ولز ارزش دوستی رو بهم یادآوری کرد.اما این دنیا تا آخر همینجوری نمیمونه. بزرگانی مانند روم،یونان، هخامنشیان، ساسانیان، اشکانیان، مغول ها، مصر باستان، همه اومدن و رفتن. آدولف هیتلر اومد و رفت. تسه یانگ اومد و رفت. اینبار هم میگذره، مطمئنم تاریخ اینبار برای زورگو سنگین تر خواهد نوشت. اما سوال من اینه قلم تاریخ کی خشک خواهد شد؟ بسیار خب، فرض کنیم این بار هم تموم شد. چقدر طول میکشه تا دوباره همه بخاطر یک موضوع دست به خشونت بزنن؟ چرخه خشونت انسان ها بلاخره کی تموم میشه؟ فک کنم بهترین جواب برای این سوال انیمه اتک آن تایتان به طور کلی ، و این دیالوگ خاص از فرمانده ( دقیقا یادم نیست اروین بود یا اون کوله): انسان ها به جنگیدن با یکدیگر ادامه میدهند تا وقتی فقط یک نفر توی کره زمین باقی بمونه....
بگذریم، حرف زیاده، دل پره، اعصاب خورده و... مراقبت خودتون ، و بعد همدیگه باشید(:
آقا این zoomusers که بسته شد
کسی فوروم دیگه ای نمیشناسه؟
https://freedomunits.blogsky.com/
برای ویجیاتو که سال به سال کامنت نمیگرفت که خوب شد، الان یه قومی از غار هاشون درومدن. باشد تا این ظاهر کاربر ناپسند سایت رو درست کنید و عین زومجی یه پروفایل خوب با قابلیت جواب دادن به کامنت ها اضافه کنید.
من متوجه شدم چیزی به اسم بی دغدغگی و زندگی راحتی که تو خیالمون ساختیم وجود نداره، هیچ کجای جهان کسی از وضعیتش راضی نیست و همه در تکاپوی یافتن چیزی هستن که حالشونو بهتر کنه. تو این نظام زندگی دویدن های بیهوده شده هدف زیستن ما بنظرم بهتره از ساختن و ساخته شدن با این چالش ها و سختی ها رشد کنیم و چیز نیکی به جهان ارائه بدیم. حتی از بازی کردن
این مصرف گرای منفعل بودن چیز بیخودیه. حس میکنم داریم سبک زندگی اشتباهی رو تقلید میکنیم.
ظاهر قبلی سایت خیلی بهتر از الان بود کامنتا همیشه شلوغ بود خیلی حس جالبی داشت
فقط یه چندتا ایراد کوچیک بود که اونا رو درست میکردن بهتر بود تا اینکه اینجوریش کنن
واقعا من جز گیم زدن کار دیگه ای ندارم که باهاش وقتم رو خوب بگذرونم.
درسته کلی کار دانشگاه دارم و همینجوری داره انبار میشه، ولی وقتی انجام میدمشون زمان خیلی کند میگذره و حالم از پشت هم درس خوندن و رسم کردن شکلی که استادمون به ما گفته بود انجام بدید و... بهم میخوره. فکر میکردم فقط منم که اینجوری ام ولی انگار همه اینجورین.
با دیدن اخبار روز ویجیاتو و دیجیاتو هم حالم بهتر نمیشه، چون میدونم وقتی حتی معاونت فلان قسمت وزارت ارتباطات میگه اینترنت تا هفته دیگه برسی میشه و... اون یک هفته تبدیل به دو هفته، سه هفته، (1 ماه؟) میشه و همون آش و همون کاسه.
فکر کنم باید برم برای چندمین بار هالو نایت رو تموم کنم شاید اتفاق جدیدی بیوفته...
خاموشی مطلقی که این روزها تجربه کردیم قطعا تا سالها حتی اگر به صورت خودآگاه اذیتمون نکنه، در ناخودآگاه آزارمون خواهد داد.
هیچ چیز قرار نیست به حالت قبل برگرده…
آقا این zoomusers که بسته شد
کسی فوروم دیگه ای نمیشناسه؟
این عزیزان نسبتا محترم که توی فارس هستن خبر جدید رو زدن مبتنی بر ازاد سازی اینترنت مرحله به مرحله در طی چند وقت انجام میشه؟
خیلی دوست دارم بگم که میگذره.
ولی خب، نمیگذره.
روزها میان و میرن. ذهن ها تیرهتر و خستهتر میشن. کارهایی که عقب میفتن و هی روی هم جمع میشن. میخواد دانشگاهی باشه که امتحاناتش و پروژهها و برنامههاش هی تعویق میفته یا کاری که انجام نمیشه.
هیچکدوم از ما دل و دماغ انجام دادن هیچ کاری رو نداریم. طبیعیه.چرا؟ چون انسانیم. یه چیزی درونمون هست که اجازه نمیده برگردیم به روال قبلمون. منطقی هم هست با این وضعیت اخیر.
میدونی بهتوئی، واقعا امیدوارم یه روز حال هممون خوب بشه و لااقل یه دغدغه کمتر داشته باشیم.
همه فقط سعی داریم سرمون رو گرم کنیم که از این وضعیت دور بشیم، یکی با آرتور میچرخه و دنبال اسب عرب میره. یکی با سیجی میره تتو بزنه. یکی میره طعم گیلاس میبینه که شاید یه درخت توت بتونه نجاتش بده. یکی میره دوباره قلعه حیوانات جورج اورول رو برای بار 7 ام میخونه تا بلکه تفاوتی بین دنیاها پیدا کنه.
میدونی، همه یه کاری انجام میدن تا فقط سرشون گرم بشه. و فقط باشن(زنده باشن.) وجود داشته باشن.
طبیعیه اگه حالمون گرفته باشه. به هر حال، لااقل بهنظرم تو این شرایط و اتفاقات با وجود این حال بدیا و ... نشون میده که ما انسانیم.
ما انسانیم و خسته ایم...
توی این سالها ما همگی بودیم و کامنت گذاشتیم و حرف زدیم. دنبال بهونه بودیم برای بودن.
کرونا شد، تو سایت راجبش حرف میزدیم. درباره حرکات دست پدرام، زندگی سلحشورانه و ... حرف میزدیم. تنت اومد نقد کردیم. با شروع گپ تایم(سایت) میدونستیم وضعیت قراره تغییر کنه و خب تغییر کرد. از 98 تا 1404 هی گذشت و گذشت. ما بودیم. شما بودید. ویجیاتو بود.(اتفاقات بیشتری هم بود.)
پینوشت: ارور ۴۰۵ داد. نتونستم بقیه نوشتهم رو بفرستم.
..
ما خاموشی مطلق رو تجربه کردیم، اکثر اطرافیانم حتی حس قابل بیانی به شرایط ندارن، داریم به NPC تبدیل میشیم و این بده.
شور زندگی هر سال و هر روز داره بین مردم کمتر میشه، امیدوارم روزهای پیش رو شرایط کمی بهتر بشه.
سلام اشکانم 19..ساعت 2 شبه دارم مینویسم.....من معمولا چیزی نمیونیسم و یا چیزی نمیونشتم توی هیچ جا بیشتر تماشا گر بودم....خوشم نمی اومد بنویسم ولی اینبار یذره.....حس تنهایی.....یذره مجبورم میکنه و فرق داره ایندفعه میدونی.....یکی از علایق هام مطمعنم شاید مثل بقیه نگاه کردن گپ تایم بود که توی یوتیوب میزاشتید و یا کلی 24 ساعته بوتیوب گشتن بود و content های دیگه بود یا سه ساعت دنگ و فنگ با chatgpt سر امتحان ها... و مطمعنم امین اینترنت برگرده یه پادکست 4 ساعته با سینا و ساحل و....با بقیه میزاری....امیدوارم یروز از این تاریکی که از دید من مثل یک....dark ambient میمونه انگار مثل سایلنت هیل توی یه مه غلیظی گیر کردی و دنبال خروج میکردی در دنیای اینترنت.....البته خبر خوب اینه پیدا میشه مثل سایلنت هیل نیست پیدا نشه😄....گزاف گویی نمیکنم....خواستم بگم مراقب خودت باش....این هم اولین باره چیزی مینویسم تو کامنت ها و حس عجیبی داره برام نوشتن....نمیدونم چرا اصلا دارم مینویسم ولی میخواستم بگم تنها نیستی.....حتما در این شرایط قطعی با سینا و اقا رضا همه در ارتباط باش جویای حالشون باش حالشون رو بپرس.... (راستی....استاد کوروش چایچی تو دیجیاتو این دفعه خیلی حرص خورد یه حالی هم از اون بپرس اخرین ویدیو تک تاکش مشخص بود عصبیه 😄) ...من اهل گیم زدن نیستم. سیستم واقعا خوب هم ندارم چیزی بزنم...فقط یه سر چون علاقه ی خاصی داشتم ازش بازی there is no game رو بازی کردم...اینم یه پیشنهاد برای مابقی اگه دوست داشتن بازی کننش.......خلاصه....خیلی ممنون از مقاله نویسی های زیبات...امیدوارم مراقب خودت باشی و هچنین بقیه....و who knows ؟
maybe there well be a light
اقا امین 💖
AshkanX
sms فعال شد
سلام امیدوارم حالتون خوب باشه
چند روزی میشه به فکر بچه های ویجیلند و ویجیاتو هستم ، مثل سری ویدیو های تاپ که آتنا میساخت یا ویجی کست هایی که دور هم با محسن و مجتبی درباره ویدیو گیم صحبت میکردیم یا ایتم هایی که رایان برای آگاهی بیشتر از حال و هوای ویدیو گیم ها میساخت یا ویدیو های ویجیلند از گپ تایم ها تا ایتم های مختلف که با همراهی امین و محسن و ساحل و رضا و سینا و وحید و یاسمین و مسعود و بقیه بچه ها ساخته میشد ، جای خالی ویدیو های شما که مطمئنا تاثیر مثبتی بیشتر از یه ویدیو یا یه ایتم ساده داشتن رو تو روزم حس میکنم . اینکه دیگه دسترسی به دوستای خوبی مثل شما ندارم اذیت کنندست و اینکه میتونم دوباره در کنارتون باشم اذیت کننده تره ...!
الان اسم امین جان رو بین مقالات جدید ویجیاتو دیدم خیلی خوشحال شدم و دوست داشتم از زاویه دید امین به این شرایط نگاه کنم. میدونم که دستتون برای ساخت برنامه حول محور این موضوعات بستس و چقدر فشار مختلف رو رسانه های تکنولوژی و ویدیو گیم دارن تحمل میکنن. ولی دمتون گرم ، همجوره خسته نباشین ❤ ازتون میخوام که قدرتمند کنار هم بمونین چون وجود شما و رسانه و قلم شما ، آگاهی بخش ، الهام بخش و کور سوی امید خیلی از ماهاست . از دید خودم اگه بخوام بگم ، منم یه طراح سایت /برنامه نویس و یوتیوبرم که محدودیت های اخیر خیلییییی به کارم ضربه زده ، تقریبا همچی صفر شده و تفریح خاصی بجز اکسپدیشن 33 نیست !
خلاصه که مراقب خودتون باشین و همیشه تپنده و استوار باشین
از طرف امین استیگمر
هعععععی
نویسنده عزیز آقای بهتوئی
حتی یه ذره دل و دماغ برای همون گیم هم نمونده
با کدوم حس و حال ، با کدوم انگیزه ، با کدوم دل خوش آخه
تازه ۳ ماهه کنسول خریدم ، قسطاش مونده و عقب افتاده
شغل و حقوقم کاملا تق و لقه و جیبم خالیه
قیمت بازیا سر به فلک که هیچی ، رسیده به فضا
ما فقط یه زندگی عادی میخواستیم
آقا امین دوست داریم ❤️
واقعا حالم خراب تمام هدفی که برای پیدا کردن شغل داشتم از بین رفته .
تمام مهارت هایی که یاد گرفتم دیگه بدرد نمیخوره ، حتی رشته دانشگاهی که خوندم بدون اینترنت آزاد تقریبا بدردی نمیخوره .
بعد با این وضعیت نشستم دارم شهر لندن از سرما نجات میدم (frostpunk 2)
این اولین کامنت و نظر من هستش
توی این شرایط پیش اومده که آینده هممون داره کم کم از بین میره ، نه به دست خودمون ، میتونیم از بین رفتن ایندمون رو ببینیم تنها راه فرار باقی مونده ویدیو گیم هست ، تنها جایی که میتونیم خودمون باشیم ، جایی که واقعا تلاش هامون نتیجه میده ، جایی که میتونیم واقعا به هدف هامون برسیم
امیدوارم اینطور نباشه ولی فکر کنم در آینده نه چندان دور دیگه میتونیم همین حس خوب رو بین این همه مشکلات تجربه کنیم
امیدوارم روزای خوب بیاد ، روزایی که ما هم بتونیم زندگی کنیم ، امیدوارم هممون همونطور که توی بازی به هدفامون میرسیم ، توی واقعیت هم همینطور پیش بره
من که فعلا دارم با چاقو و شمشیر توی ساحل زامبی میکشم ( Dead island )
عکسو دیدم هوس سولزلایک کردم حیف که الان دسترسیم ندارم کنسولام انقدر گرون شدن فکر کنم تو همین نسل هشت بمونم
به امید روزهای روشنتر برای تمام گیمرهای ایرانی؛ فارغ از هرگونه پلتفرمی!
فولدر اسکرین شاتای اکسپدیشن 33 کجاس ؟