یادداشت: آینده Fallout جذاب است، اما ای کاش به دو نسخه اول بیشتر توجه شود

چند روز پیش بتسدا بیانیه‌ای منتشر کرد که به‌شکلی غیرمنتظره و متفاوت از روند معمولشان، به‌شکلی شفاف درباره آینده استودیو و برنامه‌هایشان برای سه فرنچایز خود یعنی الدر اسکرولز، فال اوت و استارفیلد صحبت می‌کرد. از روند ساخت The Elder Scrolls 6 و Fallout 5 گرفته تا تایید رسمی ساخت یک Fallout جدید توسط آبسیدین انترتینمنت و البته، تایید ساخت ریمستر Fallout 3 و Fallout New Vegas.

آن‌هایی که بتسدا را دنبال کرده باشند، می‌دانند که این استودیو معمولا تا زمان آمادگی کامل پروژه‌هایش علاقه چندانی به صحبت درباره آن‌ها ندارد و در نتیجه، تا مدت‌ها راجع به آن‌ها سکوت می‌کند؛ سکوتی که بعضا می‌تواند برای طرفداران کلافه‌کننده باشد. اما به هر دلیلی، این سیاست عوض شده است. به همان شکلی که زمانی بتسدا علاقه چندانی به ریمستر کردن بازی‌های قدیمی خود نداشت، اما از بعد از Oblivion Remastered به‌وضوح می‌توان دید که دیگر این سیاست هم وجود ندارد.

حالا که بتسدا دید بازتری نسبت به ریمستر کردن بازی‌های پیشین دارد، وقتش رسیده است که Fallout 1 و Fallout 2 هم مورد لطف بیشتری واقع شوند. این دو بازی از زمان انتشارشان در دهه نود میلادی دست نخورده باقی مانده‌اند و بتسدا هیچ اقدامی برای دسترسی‌پذیرتر کردن آن‌ها برای مخاطبان مدرن نکرده است.

طبیعتا این دو بازی نسبت به نسخه‌های بعدی تفاوت‌های بسیار واضحی دارند؛ آن‌ها تجربه‌های نقش‌آفرینی ایزومتریکی هستند که ریشه مکانیک‌هایشان به بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی کلاسیک برمی‌گردد. شاید زمانی می‌توانستید بگویید که چنین بازی‌هایی مخاطب محدودی دارند و سود چندانی در آن‌ها وجود ندارد. اما امروزه، چنین چیزی مطلقا صادق نیست. اتفاقا برعکس، RPGهای ایزومتریک یا نوبتی امروزه بیش از همیشه مخاطب دارند. Baldur's Gate 3 که طبیعتا واضح‌ترین مثال ممکن برای این گزاره است، اما امثال Disco Elysium و فرنچایز Pillars of Eternity هم نمونه‌های دیگری هستند که با استقبال مواجه شدند. اصلا چرا راه دور برویم؛ Wasteland 3 که عملا می‌تواند یک نسخه مدرن ایزومتریک از Fallout باشد (و بله، می‌دانم که Fallout خود از دل Wasteland متولد شد) توانست توجه مخاطبان را جلب کند.

بله، تمام بازی‌هایی که نام بردم با تمام پیچیدگی‌هایشان، نسبت به Falloutهای کلاسیک تجربه‌های دسترسی‌پذیرتر و مدرن‌تری هستند. شکی در این نیست که این دو بازی عمرشان را نشان می‌دهند، اما معتقدم که آن‌ها همچنان می‌توانند تعداد قابل توجهی از مخاطبان را به خود جذب کنند. جدا از اینکه نقش‌آفرینی‌های ایزومتریک و/یا نوبتی امروزه طرفداران زیادی دارند، Fallout هم امروزه آنقدر فرنچایز بزرگی است که تنها با نام خود بتواند توجهات را جلب کند. ضمنا، وقتی استودیویی مانند Nightdive می‌تواند شوترهای کلاسیک و بعضا ناشناخته را با بهبودهای کاربردی دوباره به بازار عرضه کند و به اندازه کافی سوددهی داشته باشد که به انجام این کار ادامه دهد، چه چیزی جلوی بتسدا را می‌گیرد که چنین کاری را با Falloutهای کلاسیک انجام ندهد؟

من انتظار بازسازی این دو بازی را ندارم، چرا که چنین کاری پروژه بسیار بزرگی خواهد بود و من هم ترجیح می‌دهم به جایش شاهد ساخت بازی‌های جدید باشیم (حتی می‌توانم راجع به این صحبت کنم که چرا یک Fallout ایزومتریک جدید ایده فوق‌العاده‌ای است، اما آن سوژه‌ای برای مطلبی دیگر است). حتی انتظار یک ریمستر با گرافیک جدید را هم ندارم، اگرچه که بدم نمی‌آید چنین چیزی ببینم. اما خواسته ایده‌آل من این است به سبک ریمسترهای Nightdive، شاهد بازگشت Fallout 1 و 2 به شکلی باشیم که هم روح و طراحی فنی و هنری بازی‌های اصلی را حفظ کند و همزمان، بازی را برای اجرا روی پلتفرم‌های مدرن بهبود دهد. گرافیک اندکی بهتر و پشتیبانی از رزولوشن‌های بالا و کنترلر  که طبیعتا باید بخشی از این ریمستر باشند، اما بهبودهای دیگری هم می‌توانند در این بازی‌ها اعمال شوند. مثلا آپشن‌های گیم پلی که به بازیکنان اجازه دهند در صورت دلخواه تجربه خود را به‌شکلی وفادار یا کمی متفاوت نسبت به بازی اصلی شخصی‌سازی کنند، درست مانند کاری که ریمسترهای Nightdive یا حتی ریمسترهای نسخه‌های کلاسیک Final Fantasy انجام می‌دهند. اتفاقا حرف از Final Fantasy شد؛ تقریبا تمام نسخه‌های کلاسیک فاینال فانتزی اکنون روی پلتفرم‌های مدرن در دسترس قرار دارند. چرا Fallout هم نباید مسیر مشابهی طی کند؟

البته شکی نیست که Fallout 1 و 2 به هیچ شکل بازی‌هایی نیستند که دیگر در دسترس قرار نداشته باشند. آن‌ها همچنان روی فروشگاه‌های پی‌سی در دسترس قرار دارند و هیچ کامپیوتری وجود ندارد که نتواند آن‌ها را اجرا کند. با این حال، یک پورت یا ریمستر جدید از این دو بازی می‌تواند آن‌ها را مجددا وارد نگاه عموم کند و جان دوباره‌ای به آن‌ها ببخشد. تازه، با این کار بتسدا بالاخره می‌تواند به طرفداران بدبین فال اوت ثابت کند که نه، واقعا مشکلی با نسخه‌هایی که ساخت خودشان نیست ندارد!

سری Fallout تاکنون به شدت نیاز به محتوای جدید و فراتر از Fallout 76 داشت و بتسدا هرچند دیر اما بالاخره فهمیده است که باید بیشتر هوای فرنچایز پسا آخرالزمانی خود را داشته باشد. شکی نیست که برنامه‌های کنونی این فرنچایز بسیار هیجان‌انگیز به‌نظر می‌رسند، اما اگر هم شاهد بازگشت دو نسخه اول سری به هر شکلی باشیم، می‌توان گفت که بهترین سال‌ها در انتظار طرفداران فال اوت است.