فیلم انیمیشنی جدید بتمن، بین ترسناک‌تری از نسخه تام هاردی دارد

شخصیت بین یکی از شناخته‌شده‌ترین شخصیت‌های شرور دنیای بتمن است؛ شخصیتی که شاید بسیاری از طرفداران فراموش کرده باشند یکی از تاثیرگذارترین شخصیت‌ها در زندگی بتمن است. با این حال، حضور کوتاه او برای تبدیل شدن به یکی از مهم‌ترین دشمنان بروس وین کافی بود. بین در کمیک مشهور Knightfall نه‌تنها هویت مخفی بتمن را کشف کرد، بلکه با آزاد کردن تعداد زیادی از زندانیان آرکهام، بروس وین را از نظر جسمی و روانی فرسوده کرد و در نهایت ستون فقرات او را روی زانوی خود شکست و بتمن را فلج کرد.

از آن زمان تاکنون، بین بارها به دنیای سینما و تلویزیون راه پیدا کرده، اما تقریبا هیچ‌کدام از اقتباس‌ها نتوانستند تمام ویژگی‌هایی را که این شخصیت را در کمیک‌ها ترسناک و متفاوت می‌کند، به تصویر بکشند. حتی نسخه تام هاردی در فیلم شوالیه تاریکی برمی‌خیزد با وجود قدرت و ابهت فراوان، در نهایت به واسطه پیچش داستانی مربوط به تالیا الغول، تا حدی تضعیف شد. حالا انیمیشن Batman: Knightfall Part 1 تلاش کرده تصویری بسیار نزدیک‌تر به ریشه‌های کمیکی این شخصیت ارائه دهد؛ تصویری که بین را دوباره به یک تهدید واقعی برای بتمن تبدیل می‌کند. با ویجیاتو همراه باشید.

انیمیشن Batman: Knightfall، چهره واقعی بین را نشان می‌دهد

برای درک اینکه چرا بین در این انیمیشن متفاوت‌تر از نسخه‌های قبلی به نظر می‌رسد، باید به داستان اصلی Knightfall برگردیم. این رویداد کمیکی یک کراس‌اور یک‌ساله بود که تقریبا تمام عناوین مرتبط با بتمن را درگیر کرد. اگرچه چنین کراس‌اورهایی امروز بخش عادی دنیای کمیک‌های ابرقهرمانی هستند، اما در دهه 90 میلادی اتفاقی تازه محسوب می‌شدند. موفقیت این داستان هم باعث شد بین خیلی سریع وارد اقتباس‌های مختلف شود و جایگاه خود را در میان دشمنان مشهور بتمن تثبیت کند.

• نقد انیمیشن Batman: Knightfall Part 1؛ سقوط شوالیه تاریکی

با این حال، اقتباس‌های قبلی همیشه با نسخه کمیکی بین فاصله داشتند. سازندگان Batman: The Animated Series ظاهرا علاقه چندانی به این شخصیت نداشتند و حضور او در این مجموعه بیشتر از سر اجبار بود. انیمیشن The Batman محصول 2004 نیز بین را به یک شرور قدرتمند اما نسبتا معمولی تبدیل کرد. حتی فیلم Batman & Robin نیز تقریبا تمام هوش و ذکاوت شخصیت را کنار گذاشت و از او تنها یک غول عضلانی ساخت. به همین دلیل، وقتی صحبت از مشهورترین نسخه بین در سینما می‌شود، طبیعتا نام تام هاردی اولین چیزی است که به ذهن بسیاری از مخاطبان می‌رسد.

نسخه تام هاردی بدون شک یکی از قدرتمندترین دشمنانی بود که بتمن کریستین بیل با آنها روبه‌رو شد. او موفق شد هم خود بتمن و هم شهر گاتهام را تا مرز فروپاشی پیش ببرد. اما مشکل اینجاست که این نسخه از بین همان شخصیت پیچیده و بی‌رحمی نبود که در کمیک‌ها می‌شناسیم. صدای خاص و تقریبا غیرمعمول او به یکی از اصلی‌ترین چیزهایی تبدیل شد که مخاطبان از این شخصیت به خاطر می‌آورند. از طرف دیگر، مشخص شدن ارتباط او با تالیا الغول باعث شد بخشی از استقلال و انگیزه شخصی بین زیر سایه این پیچش داستانی قرار بگیرد.

اما انیمیشن Batman: Knightfall Part 1 رویکرد متفاوتی دارد. این انیمیشن به کارگردانی جف وامستر، اقتباسی از داستان مشهور نایت‌فال و نخستین قسمت از یک سه‌گانه است و برخلاف بسیاری از نسخه‌های قبلی، تصمیم گرفته بین را نه صرفا به عنوان یک دشمن فیزیکی، بلکه به عنوان شخصیتی با هوش، صبر و انگیزه‌های مشخص نشان دهد. حتی رده‌بندی سنی بزرگسال فیلم نیز به سازندگان اجازه داده تصویری خشن‌تر و ترسناک‌تر از این دشمن بتمن ارائه کنند.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های فیلم نیز از داستان Vengeance of Bane اقتباس شده است؛ داستانی که توسط چاک دیکسون و گراهام نولان نوشته شد و گذشته بین را روایت می‌کند. انیمیشن پس از یک افتتاحیه که در آن بتمن با آزرایل بیمار ملاقات می‌کند، وارد بخش گسترده‌ای از زندگی گذشته بین می‌شود. اینجا است که مخاطب متوجه می‌شود این شخصیت چگونه از کودکی در زندان پینا دور در سانتا پریسکا رشد کرده و مجبور شده برای زنده ماندن، هم ذهن و هم بدن خود را به بالاترین سطح ممکن برساند.

بین در نهایت به عنوان یکی از موردهای آزمایشی ماده‌ای جهش‌زا انتخاب می‌شود؛ ماده‌ای که قدرت او را چندین برابر افزایش می‌دهد. البته فیلم برای روایت دوران کودکی او مجبور شده از پرش‌های زمانی استفاده کند، اما همین بخش‌های کوتاه نیز اهمیت زیادی دارند. مخاطب می‌تواند برای لحظاتی با کودکی بین همدلی کند، مخصوصا وقتی می‌بیند کارکنان خشن زندان پینا دورو از هیولایی که بین بعدها به آن تبدیل می‌شود، بی‌رحم‌تر هستند. با این حال، نکته مهم این است که خود بین هرگز قبول نمی‌کند محیط اطرافش او را ساخته باشد؛ از نگاه او، این خودش بوده که زندان را شکست داده و حالا قصد دارد گاتهام را به قلمرو بعدی خود تبدیل کند.

• لوگوی رسمی فیلم The Batman Part 2 رونمایی شد

همین نگاه به شخصیت است که نسخه مایکل ماندو را از بین تام هاردی جدا می‌کند. ماندو به جای اینکه صرفا صدای یک غول خشمگین را ارائه دهد، بین را با خشمی سرد و کنترل‌شده صداپیشگی می‌کند. نتیجه، شخصیتی است که لازم نیست برای ترساندن مخاطب فریاد بزند. او آرام است، صبور است و می‌داند که در نهایت می‌تواند هر چیزی را که مقابلش قرار گرفته، نابود کند. حتی جمله معروف بین پس از شکست دادن بتمن نیز با صدایی آرام و تهدیدآمیز اجرا می‌شود؛ گویی شوالیه تاریکی دیگر حتی ارزش فریاد زدن را هم ندارد.

چرا بین انیمیشن از نسخه تام هاردی ترسناک‌تر است؟

تفاوت بزرگ دیگر میان این دو نسخه، در میزان وفاداری آنها به ظاهر و ماهیت فانتزی بین دیده می‌شود. کریستوفر نولان در سه‌گانه شوالیه تاریکی تلاش زیادی کرد عناصر فانتزی دنیای بتمن را تا حد ممکن واقع‌گرایانه کند. به همین دلیل، بین تام هاردی بیشتر به یک انسان فوق‌العاده قدرتمند شباهت داشت که از داروهای مسکن استفاده می‌کرد و ماسک مخصوصی به صورت می‌زد؛ نه موجودی که ماده ونوم قدرتی فراتر از توانایی‌های انسانی به او داده باشد.

در مقابل، بین در انیمیشن جدید بتمن هیچ تلاشی برای کوچک کردن ابعاد شخصیت ندارد. طراحی او به نسخه‌ای نزدیک شده که کلی جونز، هنرمند مشهور کاورهای Knightfall، از این شخصیت ارائه کرده بود؛ یک کوه عضله که حتی دست‌هایش در مقایسه با بدن بتمن نیز به شکلی غیرعادی بزرگ به نظر می‌رسند. این انتخاب باعث می‌شود بین بیشتر شبیه همان کابوسی باشد که در کمیک‌ها با آن مواجه بودیم، نه یک انسان بسیار قوی که صرفا از یک ماسک استفاده می‌کند.

یکی از بهترین نمونه‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که بین بتمن زخمی و ناتوان را تا غار او دنبال می‌کند. ابعاد بدن او آن‌قدر بزرگ است که حتی نمی‌تواند به شکل عادی از در عبور کند و در نتیجه آن را خراب می‌کند. ماسک مخصوص بین نیز کاملا صورت او را می‌پوشاند و چشمان قرمز و خیره‌کننده‌اش را برجسته می‌کند. وقتی این طراحی با صدای مایکل ماندو ترکیب می‌شود، نتیجه چیزی است که اقتباس‌های قبلی کمتر موفق به ساختنش شده بودند: یک بین واقعا ترسناک.

اما شاید مهم‌تر از ظاهر، انگیزه بین برای مقابله با بتمن باشد. در Vengeance of Bane، دشمنی او با شوالیه تاریکی تا حد زیادی مفهومی و انتزاعی بود. بین در خواب‌هایش خفاشی ترسناک می‌دید و تصور می‌کرد با شکست دادن بتمن می‌تواند برای همیشه از شر آن کابوس خلاص شود. انیمیشن اما انگیزه او را شخصی‌تر کرده و ارتباط جالبی میان بین، بروس وین و پدر بتمن ایجاد می‌کند.

بین در دوران کودکی مقاله‌ای درباره توماس وین و تلاش‌های او برای احیای گاتهام می‌خواند و او را به عنوان مردی قدرتمند می‌شناسد. از دید بین، بروس وین وارث شایسته‌ای برای پدرش نیست. این نگاه زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم هر دو شخصیت، یعنی بتمن و بین، به نوعی انسان‌هایی هستند که خودشان را به بالاترین سطح توانایی رسانده‌اند. اما مسیر رسیدن آنها به این نقطه کاملا متفاوت بوده است. بروس در رفاه بزرگ شد، در حالی که بین از کودکی مجبور بود برای زنده ماندن در جهنم واقعی بجنگد.

انیمیشن حتی در جریان مبارزه این دو شخصیت، دیالوگ‌های تازه‌ای اضافه می‌کند که این تضاد را پررنگ‌تر می‌سازند. بین به بروس بابت مرگ پدر و مادرش طعنه می‌زند و به او می‌گوید اگر والدینش زنده بودند، از وضعیت فعلی گاتهام و عملکرد پسرشان احساس شرمندگی می‌کردند. بنابراین برای بین، شکست دادن بتمن فقط یک پیروزی فیزیکی نیست؛ او باور دارد خودش وارث واقعی میراث توماس وین است و بروس نتوانسته از آن میراث محافظت کند.

در نهایت...

به همین دلیل می‌توان گفت مشکل نسخه تام هاردی این نبود که بین ضعیف یا بی‌اثر بود؛ اتفاقا او یکی از مهم‌ترین تهدیدهای سه‌گانه شوالیه تاریکی محسوب می‌شد. مسئله این است که فیلم نولان برای هماهنگ شدن با فضای واقع‌گرایانه خودش، بخش‌هایی از چیزی را که بین را در کمیک‌ها خاص می‌کند کنار گذاشت. در نتیجه، مخاطب با یک شخصیت قدرتمند و کاریزماتیک روبه‌رو شد، اما نه لزوما همان بین بی‌رحم، باهوش و ترسناکی که در Knightfall می‌شناسیم.

Batman: Knightfall Part 1 مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. اینجا بین هم یک هیولای فیزیکی است، هم ذهنی قدرتمند دارد و هم انگیزه‌ای شخصی برای شکست دادن بتمن. ترکیب طراحی اغراق‌شده، گذشته تلخ، قدرت ونوم و صداپیشگی مایکل ماندو باعث شده این نسخه بیش از آنکه صرفا یک شرور ابرقهرمانی باشد، شبیه کابوسی واقعی برای بروس وین به نظر برسد. قسمت اول این سه‌گانه اکنون برای دانلود در دسترس است و قسمت‌های دوم و سوم نیز در دست ساخت هستند.