بهترین بازیهای آفلاین پیسی که شما را عاشق کتاب خوانی میکنند
از بقا در دل متروهای مسکو تا ترس لاوکرفتی!
منتخب سردبیر
معرفی سریال Mr Robot
نوشته شده توسط شکیبا سادات وکیلی | ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
راستش را بخواهید، خیلیها فکر میکنند بازیهای ویدیویی و کتاب دو دنیای جدایند؛ یکی تصویری و سریع، دیگری کلمهمحور و آرام. اما حقیقت چیز دیگری است. بعضی بازیها آنقدر عمق روایی، دیالوگهای هوشمندانه و شخصیتپردازی غنی دارند که حس خواندن یک رمان بزرگ را به شما منتقل میکنند. در ویجیاتو، این بار سراغ ۱۵ بازی آفلاین و دوست داشتنی پیسی رفتهایم که نه تنها سرگرمتان میکنند، بلکه به تدریج عشق به کلمه، روایت و کتاب خوانی را در وجودتان زنده میکنند. اگر فکر میکنید بازی و کتاب راهی به هم ندارند، با ما همراه باشید تا نظرتان عوض شود.
Disco Elysium
بازی Disco Elysium شاید مهمترین نمونه از بازیهایی باشد که مرز میان رمان و بازی را محو کردهاند. شما در نقش یک کارآگاه الکلی و فراموشکار در شهری فقیر و زخمی بیدار میشوید و نه فقط یک قتل، که خودِ خودتان را باید کشف کنید. تمام بازی بر پایه دیالوگ و نقشآفرینی کلامی بنا شده و خبری از نبردهای اکشن نیست. بیست و چهار بخش از شخصیت شما، مثل باهوشی یا حساسیت، به عنوان صداهای درونی مدام با شما حرف میزنند و هر انتخاب گفتگویی مسیر جدیدی در روایت باز میکند.
این بازی شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون ساختاری کاملاً ادبی دارد. متنهای بازی Disco Elysium آنقدر قوی و چندلایه هستند که یادآور رمانهای بزرگ قرن بیستم مثل صد سال تنهایی یا جنایت و مکافات است. هر شخصیت فرعی یک ایدئولوژی، یک تاریخچه و یک درد دارد و شما برای درک آنها باید مثل یک خواننده حرفهای، بین سطرها را بخوانید. بعد از تجربه Disco Elysium، ناگهان حس میکنید دلتان میخواهد سراغ کتابهای سنگین و فلسفی بروید.
The Witcher 3: Wild Hunt
بازی The Witcher 3: Wild Hunt یک بازی نقشآفرینی عظیم است، اما چیزی که آن را از همتایانش جدا میکند، کیفیت ادبی روایت فرعی و اصلی آن است. شما در نقش گرالت، یک ویچر یا هیولا شکارچی حرفهای، در جهان باز و خونسردی پادشاهیهای شمالی به ماجراجویی میپردازید. اما عمق این بازی در کوئستهای فرعی آن پنهان است؛ داستانهایی درباره عشق، خیانت، نژادپرستی و فقدان که هرکدام میتوانستند یک رمان مستقل باشند. دیالوگهای The Witcher 3 نه پیش پا افتاده، بلکه ادبی و گاهی شاعرانه نوشته شدهاند.
The Witcher 3 شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون نشان میدهد یک داستان خوب، حتی در قالب یک بازی چند ده ساعته، میتواند همان تأثیر عمیق یک رمان کلاسیک را داشته باشد. بسیاری از کوئستهای این بازی بر اساس داستانهای کوتاه آندری ساپکوفسکی، نویسنده مجموعه کتابهای ویچر، نوشته شدهاند. بعد از بازی، احتمالاً وسوسه میشوید سراغ کتابهای اصلی بروید و ببینید چطور یک نویسنده لهستانی توانسته چنین جهان ماندگاری خلق کند. The Witcher 3 در حالت آفلاین کامل است و تا هفتهها شما را در خود غرق میکند.
What Remains of Edith Finch
What Remains of Edith Finch یک بازی کوتاه اما بمبافکت در زمینه روایت اول شخص است. شما در نقش ادیت، آخرین بازمانده خانواده فینچ، به خانه قدیمی و عجیب آنها بازمیگردید تا سرنوشت هر یک از اعضای خانواده را کشف کنید. هر اتاق، یک سبک بازی متفاوت دارد و هر مرگ، یک روایت تازه. خبری از اکشن و نبرد نیست؛ فقط راه رفتن در یک خانه پر از راز و تماشای قصههایی که گاه غمگین، گاه جادویی و گاه عجیباند.
بازی What Remains of Edith Finch شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون فرم روایت آن به شدت به داستانهای کوتاه ادبی شباهت دارد. هر بخش از بازی مثل یک داستان چند صفحهای است که میتواند شما را تا هفتهها درگیر معنی پنهانش کند. بازی به شما یادآوری میکند که یک کتاب خوب لزوماً به دویست صفحه نیاز ندارد؛ یک داستان بیست دقیقهای هم میتواند به اندازه یک رمان، عمق داشته باشد. What Remains of Edith Finch اثبات میکند گاهی کوتاهترین روایتها، ماندگارتریناند.
Metro Exodus
بازی دوست داشتنی Metro Exodus یک شوتر اول شخص در فضای آخرالزمانی روسیه است، اما قلب آن یک رمان فلسفی و غمگین میتپد. این بازی اقتباسی از کتابهای دیمیتری گلوخوفسکی، شما را سوار بر قطاری میکند که از تونلهای مترو مسکو خارج میشود و به سطح زمین زهرآلود و ناشناخته قدم میگذارد. شخصیت اصلی، آرتیوم، مدام با خودش درگیر است و دیالوگهای درونی او پر از تردید، ترس و امید است. فضای Metro Exodus نه فقط ترسناک، بلکه عمیقاً ادبی و نمادین است.
چیزی که Metro Exodus را به کتابی بازی کردنی تبدیل میکند، توجه بیچون و چرای آن به جزئیات و فضاسازی لایهلایه است. هر یادداشت، هر مکالمه تصادفی با مسافران قطار و هر ایستگاه مترو، بخشی از یک حماسه انسانی را روایت میکند. گلوخوفسکی خودش در ساخت بازی مشارکت داشته و خیلی از دیالوگها مستقیماً از کتابهای او گرفته شدهاند. بعد از Metro Exodus، نه تنها عاشق دنیای مترو میشوید، بلکه سراغ کتابهای ۲۰۳۳ و ۲۰۳۴ و ۲۰۳۵ میروید تا ببینید چطور یک ایده ساده میتواند تبدیل به یک حماسه شود.
Planescape: Torment
بازی Planescape: Torment یک شاهکار مطلق در سبک نقشآفرینی متنی است که هنوز بعد از یک ربع قرن، حرف تازهای دارد. شما در نقش یک بیجان در سردخانهای عجیب بیدار میشوید که نه نام خود را به یاد دارد و نه میتواند بمیرد. بازی تماماً بر پایه متن، دیالوگ و انتخابهای اخلاقی بنا شده و خبری از نبردهای بیهدف نیست. سوال اصلی Planescape: Torment این است: اگر نمیتوانی بمیری، ارزش زندگی چیست؟
این بازی شاید مهمترین دلیل برای اثبات این ادعا باشد که بازیها میتوانند به اندازه کتابهای فلسفی عمیق باشند. متنهای Planescape: Torment از چنان کیفیتی برخوردارند که خواندن یک گفتگوی ساده با یک خیابانگرد، میتواند شما را ساعتها به فکر فرو ببرد. این بازی بر اساس کمپین نقشآفرینی ادبی پلیناسکیپ ساخته شده که خودش وامدار کتابهای فلسفه کلاسیک است. بعد از Planescape: Torment، یکباره حس میکنید نیاز دارید سراغ آرتور شوپنهاور یا فریدریش نیچه بروید.
Firewatch
بازی Firewatch یک ماجراجویی اول شخص در دل جنگلهای وایومینگ است. شما نقش هنری، یک آتشنشان داوطلب که از زندگی شهری و غم گمشدن همسرش فرار کرده، را بر عهده دارید. تنها وسیله ارتباط شما با دنیا یک رادیوی دستی است که از طریق آن با سرپرستتان، دلیله، حرف میزنید. تمام روایت Firewatch از طریق دیالوگهای طبیعی و دروننگرانه این دو نفر پیش میرود و خبری از اکشن و پایان خوش قطعی نیست. بازی به شدت به ادبیات داستانی مدرن نزدیک است.
بازی Firewatch شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون روایت آن کاملاً شخصی، مینیمال و متمرکز بر احساسات انسانی است. هیچ موجود فراطبیعی و تهدید بزرگی در کار نیست؛ فقط دو انسان تنها که سعی میکنند با حرف زدن، زخمهایشان را التیام ببخشند. این بازی مثل یک رمان کوتاه جمع و جور است که میشود یک بعدازظهر پاییزی آن را تمام کرد و برای روزها به شخصیتهایش فکر کرد. بعد از Firewatch، احتمالاً تمایل بیشتری به خواندن رمانهای روانشناختی و کوتاه پیدا میکنید.
Life is Strange
بازی Life is Strange یک شاهکار در سبک ماجراجویی حماسی با تمرکز بر تصمیمات اخلاقی و دیالوگهای نوجوانانه اما عمیق است. شما نقش ماکس، یک دختر نوجوان عکاس که قدرت سفر در زمان را ناگهان به دست میآورد، بر عهده دارید. او میتواند به گذشته برگردد و انتخابهایش را تغییر دهد، اما هر تغییری هزینه انسانی دارد. Life is Strange پر است از ارجاعات به کتاب، شعر و فرهنگ پاپ و فضای آن ترکیبی از نوستالژی و ترس است.
این بازی شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون ساختاری اپیزودیک و روایتمحور دارد که مثل خواندن یک رمان چند جلدی عمل میکند. هر انتخاب شما منجر به پیامدهای متفاوتی در آینده میشود و بازی Life is Strange شما را وادار میکند مثل یک رمانخوان حرفهای، به انگیزههای پنهان کاراکترها فکر کنید. این بازی به خصوص برای نوجوانان و جوانانی که به دنبال ادبیات داستانی معاصر با مضامین بلوغ، دوستی و گناه هستند، میتواند نقطه شروعی قوی برای عشق به کتاب باشد.
The Invincible
بازی The Invincible یک اقتباس مستقیم و وفادار از رمان کلاسیک فاتح ناپذیر نوشته استانیسلاو لم است. شما در نقش یاسنا، افسر علمی یک سفینه فضایی، به سیارهای بیآب و علف به نام رِگیس ۳ قدم میگذارید. سفینه اصلی گم شده و شما باید با وسایل ابتدایی و قدرت مشاهده، راز موجودات ریز مکانیکی و هوش بیگانهای را کشف کنید که هیچ شباهتی به انسان ندارد. فضای The Invincible سنگین، فلسفی و عمیقاً الهام گرفته از ادبیات علمی‑تخیلی کلاسیک است.
چیزی که بازی The Invincible را به یک تجربه کتابگونه تبدیل میکند، احترام آن به متن و جزئیات است. بازی شما را مجبور میکند کند پیش بروید، به صداها گوش دهید و یادداشتهای به جا مانده از خدمه را مانند صفحههای یک رمان بخوانید. لم در کتابش این ایده را مطرح کرد که تقابل با هوش فرازمینی لزوماً انسانوار نیست و The Invincible این فلسفه را بدون هیچ مصالحهای به تصویر میکشد. بعد از این بازی، حتماً وسوسه میشوید سراغ آثار دیگر استانیسلاو لم مثل خاطرات ستارهای یا سولاریس بروید.
Kentucky Route Zero
بازی دوست داشتنی Kentucky Route Zero شاید عجیبترین بازی این لیست باشد، اما از نظر ادبی، بیشک یکی از غنیترینهاست. شما نقش کنوی، راننده یک کامیون را بر عهده دارید که در جادههای فرعی مرموز کنتاکی گم میشود و به سفری زیرزمینی و سورئال میرود. Kentucky Route Zero در پنج پرده روایت میشود و دیالوگهای آن حس و حال یک نمایشنامه ابزورد دارد. هیچ مبارزه یا معمای فیزیکی در کار نیست؛ فقط پیادهروی و حرف زدن با ارواح یک معدن قدیمی، درباره بدهی، امید و فروپاشی رؤیای آمریکایی.
این بازی شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون سازندگانش صراحتاً از صد سال تنهایی گابریل گارسیا مارکز به عنوان منبع الهام نام بردهاند. اگر از آن دسته مخاطبانی هستید که هنگام خواندن کتاب، لذت اصلیتان غرق شدن در کلمات و فضاسازی است نه پیگیری خط داستانی، Kentucky Route Zero مطابق میل شماست. لحن بازی شاعرانه، افسرده و سیاسی است و مرز بین ادبیات، تئاتر و بازی را محو میکند. بعد از تجربه Kentucky Route Zero، احتمالاً سراغ رمانهای جادویی واقعگرا و نمایشنامههای ابزورد خواهید رفت.
80 Days
بازی دوست داشتنی و جذاب 80 Days یک داستان تعاملی بر پایه متن است که رمان کلاسیک دور دنیا در هشتاد روز اثر ژول ورن را از زاویهای تازه روایت میکند. این بار شما نقش فیلئاس فوگ، نجیبزاده انگلیسی را ندارید، بلکه نقش ژان پاسپارتو، خدمتکار باهوش و مدبر او را بازی میکنید. وظیفه شما این است که مسیر سفر را جوری بچینید که طی هشتاد روز دوباره به لندن برسید. بازی 80 Days پر است از شخصیتهای عجیب، بازرگانان هوشمند، شارلاتانهای خطرناک و جاسوسانی که هر لحظه میتوانند برنامه شما را به هم بریزند.
بازی دوست داشتنی 80 Days شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون مثل کتابهای انتخاب خودت عمل میکند، اما با هوشمندی بالاتر و داستانهایی که بر اساس تصمیمات شما ساخته میشوند. این بازی اصلاً اکشن ندارد، فقط متن، متن و باز هم متن. پس از مدتی متوجه میشوید مهارت شما در کتاب خواندن یعنی توجه به جزئیات و درک سریع موقعیتها، کلید موفقیتتان است. اگر به داستانهای جین آستن یا چارلز دیکنز با تمثیلهای مدرن علاقه دارید، بازی 80 Days شما را ساعتها به یک صفحه LCD خیره میکند تا فقط کلمات را بخوانید.
Call of Cthulhu
بازی Call of Cthulhu شما را به جزیره دارک واتر در دهه ۱۹۲۰ میبرد. شما در نقش ادوارد پیرس، کارآگاه خصوصی، مأمور میشوید تا قتل یک خانواده هنرمند را بررسی کنید. اما به سرعت متوجه میشوید که تاریکی عمیقتری در کار است؛ فرقههای مخفی، خدایان باستانی و ترسی که عقل را از سر میپراند. Call of Cthulhu اقتباسی آزاد اما وفادار به فضای داستانهای اچ پی لاوکرافت است. بازی به دو بخش تقسیم میشود: تحقیق و گفتگو که بخش بزرگی از آن است و دقایقی از تعقیب و گریز و وحشت.
این بازی شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون متن آن از روی وسواس لاوکرافت در توصیف جزئیات رؤیایی الهام گرفته. در حین بازی کردن Call of Cthulhu حس میکنید یک داستان کوتاه ترسناک آمریکایی را در نیمهشب میخوانید. اگر کتابهای ندای کتولو یا سایههای اینسماوث را خوانده باشید، لذت بردن از این اثر دوچندان میشود؛ چرا که ارجاعات مستقیم و غیرمستقیم به داستانهای اصلی، بار معنایی جدیدی به ماجرا میبخشد. Call of Cthulhu به شما ثابت میکند ژانر وحشت روانشناختی در ادبیات، بدون شک از هر فیلم ترسناکی تأثیرگذارتر است.
S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl
بازی دوست داشتنی و جذاب S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl شاید در نگاه اول یک شوتر آخرالزمانی به نظر برسد، اما ریشههای ادبی عمیقی دارد. الهام گرفته از کتاب پیک نیک کنار جاده نوشته برادران استروگاتسکی، این بازی شما را به منطقه محروم اطراف نیروگاه چرنوبیل میبرد، جایی که ناهنجاریهای مرموز، مصنوعات ارزشمند و موجودات جهشیافته در کمیناند. شما یک استاکر هستید؛ یک شکارچی غیرقانونی که برای به دست آوردن گنج، جان خود را به خطر میاندازد. اما به تدریج درگیر معمایی بزرگتر درباره سرچشمه منطقه و موجودی به نام مونولیت میشوید.
از سوی دیگر، بازی S.T.A.L.K.E.R. شما را عاشق کتاب خوانی میکند زیرا فضای آن عمیقاً ادبی است. سکوت منطقه، یادداشتهای به جا مانده از استاکرهای مرده و دیالوگهای کوتاه اما پرمعنی با شخصیتهای عجیب، همگی شما را به یاد رمان بعد از بمب خواهند انداخت. کتاب پیک نیک کنار جاده یکی از شاهکارهای علمی‑تخیلی شوروی است و S.T.A.L.K.E.R. موفق میشود همان حس پارانویا، تنهایی و کنجکاوی فلسفی را منتقل کند. بعد از بازی، حتماً سراغ این کتاب خواهید رفت تا ببینید چگونه ایدهای که در دهه هفتاد نوشته شده، هنوز هم تازه و ترسناک است.
Oxenfree
بازی Oxenfree یک ماجراجویی فراطبیعی و دیالوگمحور است که در جزیرهای متروک و ساکت میگذرد. شما نقش الکس، یک نوجوان که به همراه دوستانش به یک مهمانی شبانه در جزیره ادواردز رفته، را بر عهده دارید. با تنظیم یک رادیوی عجیب، دریچهای به سوی ارواح سرگردان باز میکنید. دیالوگهای طبیعی و روان، قلب تپنده Oxenfree است. مکالمهها در زمان واقعی جریان دارند و شما میتوانید حرف دیگران را قطع کنید یا سکوت کنید. این سیستم شبیه به خواندن یک نمایشنامه تعاملی مدرن است.
Oxenfree شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون داستان آن در لایههایش درباره جنگ جهانی دوم، یک فاجعه هستهای و ارواحی که سالها در جزیره گرفتار شدهاند، روایت میشود. هیچ چیز در Oxenfree مستقیم گفته نمیشود؛ شما باید مثل یک خواننده دقیق، سرنخها را از میان دیالوگها و نشانههای محیطی پیدا کنید. انتخابهای شما نه تنها سرنوشت نوجوانان، بلکه امکان رهایی ارواح را تعیین میکند. بعد از این بازی، احتمالاً به دنبال کتابهایی با فضای مرموز و دیالوگهای سنگین خواهید گشت.
Night in the Woods
بازی Night in the Woods داستان می، یک گربه جوان است که پس از ترک دانشگاه به زادگاهش بازمیگردد. شهر پوسیدگی، دوستان قدیمیاش همگی با مشکلات بزرگسالی دست و پنجه نرم میکنند و در همین حین، رازهای تاریکی در دل معادن متروکه شهر کشف میشود. Night in the Woods ترکیبی از داستانی روزمره و احساسی با عناصر معمایی و ترسناک است. خبری از نجات دنیا نیست؛ فقط زندگی، گفتگو، نواختن گیتار با دوستان و تلاش برای فهمیدن اینکه چرا همه چیز اینقدر سخت شده است.
این بازی شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون نثر آن شاعرانه، ساده و در عین حال عمیقاً انسانی است. دیالوگهای Night in the Woods شبیه به صفحات یک رمان نوجوانانه مدرن نوشته جان گرین یا استیون چبوسکی است؛ پر از طنز تلخ، ناامیدی و لحظات کوتاه امید. بازی به شما یادآوری میکند که کتابهای خوب لزوماً نیازی به جادو و اژدها ندارند؛ گاهی روایت یک زندگی ساده در یک شهر کوچک میتواند به اندازه هر حماسهای تأثیرگذار باشد. بعد از Night in the Woods، احتمالاً دلتان میخواهد کتابهایی با شخصیتهای واقعی و دردهای ملموس را ورق بزنید.
The Stanley Parable
بازی The Stanley Parable یک روایت فراداستانی و فلسفی است که قراردادهای جهان بازی را به سخره میگیرد. شما نقش استنلی، یک کارمند معمولی که ناگهان متوجه میشود تمام همکارانش ناپدید شدهاند، را بر عهده دارید. یک راوی با صدای بامزه و جدی شما را راهنمایی میکند، اما شما میتوانید از دستورات او سرپیچی کنید. The Stanley Parable پر از انتخابهای عجیب، پایانهای متعدد و شوخیهای هوشمندانه با خود بازی و خود بازیکن است. این اثر بیش از هر چیز درباره اختیار، معنا و ماهیت داستانگویی حرف میزند.
این بازی شما را عاشق کتاب خوانی میکند چون ساختاری کاملاً ادبی و الهام گرفته از آثار خورخه لوئیس بورخس، ایتالو کالوینو و ساموئل بکت دارد. راوی بازی The Stanley Parable مثل یک نویسنده تمامعیار عمل میکند و شما به عنوان خواننده، مدام با او درگیر میشوید. بازی سؤال میپرسد: آیا یک داستان به راوی اش نیاز دارد؟ آیا شما آزادید یا فقط در حال دنبال کردن خطی هستید که نویسنده کشیده؟ بعد از تجربه The Stanley Parable، نگاهتان به هر رمان و داستانی تغییر میکند. قطعاً سراغ کتابهایی میروید که مرز بین نویسنده، راوی و خواننده را به چالش میکشند.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.
مجموع نظرات ثبت شده (1 مورد)
مطالب پیشنهادی
مطالب مرتبط از نگاه دیجیاتو
پست زیبایی بود همش رو مطالعه کردم