۱۰ بازی فوقالعاده ایکس باکس ۳۶۰ که هرگز آنطوری که باید دیده نشدند
بازیهایی که لایق یک شانس دوبارهاند
منتخب سردبیر
آشا شارما به سوالات و گمانههای مرتبط با پروفایل ایکسباکس خود پاسخ داد
نوشته شده توسط رایکا شریفی | ۶ اسفند ۱۴۰۴
ایکس باکس ۳۶۰ یکی از مهمترین کنسولهای نسل هفتم بود که میزبان آثار درخشان و خاطرهانگیزی شد، اما در میان سیل عناوین بزرگ و پرفروش، برخی بازیهای باکیفیت هرگز آنطور که شایستهشان بود دیده نشدند و زیر سایه نامهای پرزرقوبرق گم شدند. در این مطلب از ویجیاتو سراغ ۱۰ بازی فوقالعاده ایکس باکس ۳۶۰ میرویم که با وجود ایدههای خلاقانه، گیمپلی جذاب و ارزش تکرار بالا، کمتر از حد انتظار مورد توجه قرار گرفتند و حالا بهترین فرصت است تا دوباره به آنها نگاهی بیندازیم.
Wrecked: Revenge Revisited
- سال انتشار: ۲۰۱۲
- استودیوی سازنده: Supersonic Software
یکی از عناوین بهشدت مهجور سرویس ایکس باکس لایو آرکید، بازی دوست داشتنی و جذاب Wrecked: Revenge Revisited است؛ اثری در سبک نبردهای خودرویی ایزومتریک که تمرکز اصلی آن روی رقابتهای چندنفره نفسگیر قرار دارد. در هر مسابقه، چهار بازیکن وارد میدان میشوند و باید ضمن جمعآوری سلاحها و آیتمهای تقویتی، با موشک، مین و انواع سلاحهای سنگین رقبا را از دور خارج کنند. از سوی دیگر، طراحی مراحل پر از پیچوخم، سکوهای باریک و پرتگاههای مرگبار است و همین موضوع باعث میشود هر اشتباه کوچکی به حذف ناگهانی شما منجر شود. ترکیب سرعت بالا، کنترل روان و هرجومرج کنترلشده، بازی را به تجربهای آرکید و اعتیادآور تبدیل کرده که کاملاً با ماهیت دانلودی XBLA همخوانی دارد.
هرچند ساختار بازی برای تجربههای کوتاه و چند دست رقابت دوستانه طراحی شده و شاید نتوان ساعتها بیوقفه آن را بازی کرد، منتهی دقیقاً در همین قالب میدرخشد. بازی دوست داشتنی و جذاب Wrecked: Revenge Revisited گزینهای عالی برای دورهمیهای چندنفره محلی است و با وجود سادگی ظاهری، مهارت و استراتژی نقش مهمی در پیروزی دارند. با توجه به نبود نسخه رایانههای شخصی و احتمال تعطیلی فروشگاههای دیجیتال ایکس باکس ۳۶۰ و پلیاستیشن ۳ در آینده، این عنوان یکی از آن گنجهای پنهانی است که اگر به بازیهای چندنفره آرکید علاقه دارید، بهتر است پیش از دسترسناپذیر شدن کامل، آن را به مجموعه خود اضافه کنید.
Dead or Alive Xtreme 2
- سال انتشار: ۲۰۰۶
- استودیوی سازنده: Team Ninja
بازی Dead or Alive Xtreme 2 نهتنها بهمعنای واقعی کلمه یک گنج پنهان محسوب میشود، بلکه از نظر فیزیکی هم پیدا کردنش کار سادهای نیست. این عنوان یکی از کمیابترین بازیهای ایکس باکس ۳۶۰ است و حتی اگر در یک نمایشگاه بزرگ بازیهای ویدیویی قدم بزنید، شاید فقط چند نسخه از آن پیدا کنید. با این حال، پشت این کمیابی، تجربهای سرگرمکننده و غیرمنتظره پنهان شده که برای طرفدارانش جذابیت خاصی دارد.
بازی Dead or Alive Xtreme 2 نسبت به نسخه اول تنوع بسیار بیشتری در مینیگیمها ارائه میدهد و همین موضوع باعث شده ریتم بازی تازه و متنوع باقی بماند. رقابتهایی مثل مسابقات جتاسکی از نقاط قوت بازی هستند و فضای شاد و تابستانی آن را پررنگتر میکنند. یکی از ویژگیهایی که بازی را به تجربهای بامزه و متفاوت تبدیل میکند، صداپیشگی انگلیسی آن است؛ دوبلهای اغراقآمیز و عامدانه کلیشهای که حالوهوایی طنزآمیز به کل تجربه میدهد. در کنار توضیحات خاص و بعضاً خلاقانه آیتمهای مربوط به هر شخصیت، لحظات خندهداری رقم میخورد که باعث میشود بازی بیشتر از آنچه انتظار دارید سرگرمتان کند. بازی Dead or Alive Xtreme 2 از آن دست عناوینی است که برای ریلکس کردن و گذراندن زمانی بیدغدغه عالی عمل میکند و همین نوع بازیها معمولاً راحت از دید بسیاری از گیمرها پنهان میمانند.
Splatterhouse
- سال انتشار: ۲۰۱۰
- استودیوی سازنده: Namco Bandai Games
یکی از گنجهای پنهان نسبتاً شناختهشده، دستکم در میان کلکسیونرها، نسخه ۲۰۱۰ بازی جذاب و دوست داشتنی Splatterhouse است؛ عنوانی که بهدلیل استقبال سرد منتقدان و فروش نهچندان موفق، در زمان عرضه چندان دیده نشد، منتهی به مرور به یک اثر کالت با طرفداران دوآتشه تبدیل شد. همین محبوبیت خاص باعث شده نسخههای فیزیکی آن برای پلیاستیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰ امروز قیمت بالایی داشته باشند. از نظر گیمپلی، با یک بیتامآپ سهبعدی خشن و خونآلود طرف هستیم که تنوع مراحل قابل قبول و صداپیشگی قدرتمندی ارائه میدهد و در مجموع تجربهای سرگرمکنندهتر از چیزی است که نمرات اولیه القا میکردند.
این بازی عملاً نامهای عاشقانه به طرفداران قدیمی مجموعه است؛ ارجاعات متعدد به نسخههای کلاسیک در جایجای آن دیده میشود و حتی سه بازی اصلی سری نیز بهعنوان محتوای قابل آزادسازی در دسترس قرار گرفتهاند. البته باید آماده شروعی نهچندان دلچسب باشید، چرا که همانند Dead Space 3، دقایق ابتدایی و دو مرحله نخست چندان نماینده کیفیت واقعی بازی نیستند. از مرحله سوم به بعد، ریتم، طراحی مراحل و هیجان مبارزات بهمراتب بهتر میشود و تازه آنجاست که Splatterhouse چهره واقعی خود را نشان میدهد.
Stranglehold
- سال انتشار: ۲۰۰۷
- استودیوی سازنده: Midway Studios Chicago
بعد از موفقیت چشمگیر بازی Max Payne موجی از بازیهای اکشن اسلوموشن با حالوهوای آثار جان وو راه افتاد، اما در میان آنها بدون تردید بازی Stranglehold بهترین نمونه است. این بازی با همکاری مستقیم جان وو و استودیوی Midway ساخته شد و در واقع دنبالهای بر فیلم اکشن تحسینشده Hard Boiled محسوب میشود. نتیجه کار یک اکشن سومشخص پرزرقوبرق و پرانرژی است که از همان دقایق ابتدایی، بیوقفه شما را در دل تیراندازیهای سینمایی و اغراقآمیز پرتاب میکند.
امضای معروف شیرجههای اسلوموشن همچنان حضور دارد، اما چیزی که بازی دوست داشتنی Stranglehold را از آثاری مثل بازی Max Payne متمایز میکند، میزان تخریبپذیری محیط و پیوند طبیعی آن با جریان مبارزات است. میزها خرد میشوند، دیوارها فرو میریزند و صحنهها در حین درگیری تغییر شکل میدهند، طوری که هر نبرد حس یک سکانس اکشن پرهزینه هالیوودی را دارد. قابلیتهایی مثل حالت Rampage و حرکت نهایی چرخشی که در آن همزمان شلیک میکنید و در هوا میچرخید، هیجان را چند برابر میکنند. بازی در هفت مرحله فشرده روایت میشود و درست در زمانی که باید به پایان میرسد، بدون آنکه بیش از حد کش پیدا کند؛ تجربهای کوتاه اما بهیادماندنی که هنوز هم ارزش بازگشت دارد.
Remember Me
- سال انتشار: ۲۰۱۳
- استودیوی سازنده: Dontnod Entertainment
شاید هیچ عنوانی به اندازه بازی ویدئویی Remember Me چنین تناقض طعنهآمیزی در نام خود نداشته باشد؛ بازیای که بسیاری آن را فراموش کردند. این اثر توسط استودیوی Dontnod Entertainment ساخته شد؛ تیمی که بعدها با مجموعه موفق Life Is Strange به شهرت زیادی رسید. بازی دوست داشتنی Remember Me از نظر هنری هنوز هم چشمنواز است و طراحی محیط آیندهگرایانه نئوپاریس حالوهوایی منحصربهفرد دارد. داستان شاید کاملاً اورجینال نباشد، اما اجرای آن دقیق و درگیرکننده است، بهویژه با تمرکز روی مفهوم خاطره و دستکاری آن که هسته اصلی روایت را شکل میدهد. بخشهای Memory Remix که در آنها خاطرات افراد را بازنویسی میکنید، از خلاقانهترین ایدههای بازی هستند و بهتنهایی میتوانند دلیل تجربه این عنوان باشند.
سیستم مبارزات کار خود را انجام میدهد، اما طرفداران جدی بازیهای اکشن احتمالاً آن را نسبتاً سطحی بدانند. با این حال، چیزی که تجربه را چند پله بالاتر میبرد، موسیقی فوقالعاده بازی است. در میان آرشیو عناوین استودیوی کپکام Remember Me یکی از بهیادماندنیترین موسیقیها را دارد؛ ترکیبی از تمهای ارکسترال و الکترونیک که فضای سایبرپانکی بازی را تقویت میکند. همین موسیقی قدرتمند باعث میشود مبارزات هیجانانگیزتر از آنچه واقعاً هستند به نظر برسند و در نهایت، تجربهای شکل بگیرد که بیش از آنچه در زمان عرضه دیده شد، شایسته توجه بود.
007: Quantum of Solace
- سال انتشار: ۲۰۰۸
- استودیوی سازنده: Treyarch
بازیهای جیمز باند منتشرشده توسط اکتیویژن در سالهای پایانی حضور این شرکت روی این مجموعه، از نظر کیفی نوسان زیادی داشتند، اما بدون شک بهترین آنها بازی دوست داشتنی 007: Quantum of Solace بود. این عنوان را یک استودیوی معمولی نساخت؛ بلکه Treyarch با استفاده از همان موتور سری Call of Duty توسعهاش داد. همین موضوع باعث شد تیراندازیها، حس اسلحهها و طراحی مراحل کیفیتی بسیار بالاتر از دیگر عناوین باند در آن دوره داشته باشند. اینکه سازندگان بعدی مجموعه بلک آپس پشت پروژه بودند، احتمالاً دلیل اصلی برتری آن نسبت به سایر بازیهای باند با حالوهوای کپیبرداریشده از Call of Duty است؛ آثاری که بدون حضور استودیوهایی مثل Infinity Ward یا Sledgehammer Games ساخته شدند و هرگز به همان استاندارد نرسیدند.
با وجود نام Quantum of Solace، بخش عمده داستان این بازی وقایع فیلم نامآشنای Casino Royale را دنبال میکند و در بازسازی لحظات کلیدی آن عملکرد بسیار خوبی دارد، در حالی که همزمان یک شوتر اولشخص خوشساخت ارائه میدهد. بخش چندنفره نیز surprisingly سرگرمکننده بود و بازگشت نقشه محبوب Facility از GoldenEye 007 برای طرفداران قدیمی حکم یک سورپرایز شیرین را داشت. نتیجه کار عنوانی شد که شاید امروز کمتر دربارهاش صحبت شود، اما در زمان خود یکی از بهترین اقتباسهای ویدیویی جیمز باند به شمار میرفت.
No More Heroes: Heroes' Paradise
- سال انتشار: ۲۰۱۰
- استودیوی سازنده: Feelplus
یکی از عناوینی که در جامعه طرفداران Suda51 چندان محبوب نیست، بازی No More Heroes: Heroes' Paradise است. این نسخه ارتقا یافته از بازی اصلی Wii است و از نظر عینی کیفیت پایینتری دارد، اما با این حال هنوز هم میتواند یک تجربه سرگرمکننده باشد. محتوا و اضافات زیادی در آن وجود دارد، از جمله حضور رئیسهای بازی No More Heroes 2 و مینیگیمهای جدید که لحظات خندهداری برای بازیکن فراهم میکنند. انتقاد اصلی به این نسخه به دلیل عملکرد ضعیف آن است، حداقل روی پلیاستیشن ۳.
نسخه ایکس باکس ۳۶۰ این بازی از مشکلات فنی نسخه پلس استیشن ۳ به دور است و تجربهای بسیار روانتر و قابل قبولتر ارائه میدهد. بسیاری از بازیکنان از این موضوع بیاطلاعاند، زیرا پورت ۳۶۰ هرگز از ژاپن فراتر نرفت، در حالی که نسخه پلی استیشن ۳ توسط کونامی محلیسازی شد. متأسفانه نسخه Heroes' Paradise روی ایکس باکس ۳۶۰ منطقهبندی شده است، بنابراین برای تجربه آن به کنسول ژاپنی یا هکشده نیاز خواهید داشت. این محدودیت باعث شده که بسیاری از بازیکنان خارج از ژاپن حتی از کیفیت بهتر این نسخه اطلاعی نداشته باشند.
Nier
- سال انتشار: ۲۰۱۰
- استودیوی سازنده: Cavia Inc
راستش را بخواهید، فرنچایز Nier تا زمان عرضه دومین بازی خود، Nier: Automata، محبوبیت زیادی کسب نکرده بود. بازی اصلی در زمان انتشار نقدهای ضعیفی دریافت کرد و تجربهای بود که اگر لحظهای غفلت میکردید، به راحتی از دست میرفت. این واقعاً حیف است، زیرا Nier یک شاهکار مطلق است و بسیاری از جامعه گیمرها آن را بهترین نسخه فرنچایز میدانند.
داستان بازی فوقالعاده و هنوز هم توانایی تأثیرگذاری روی بازیکن را دارد. نسخه بازسازی شدهای روی پلتفرمهای مدرن عرضه شده است، اما آن نسخه تغییرات متعددی داشته است. تجربه اصلی هنوز هم ارزش بازی کردن دارد و روی کنسولهای ایکس باکس سری اس و ایکس باکس سری ایکس با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه اجرا میشود که آن را به بهترین و کاملترین راه برای تجربه بازی تبدیل میکند.
Eat Lead: The Return of Matt Hazard
- سال انتشار: ۲۰۰۹
- استودیوی سازنده: Vicious Cycle Software
یکی دیگر از بازیهایی که نقدهای ضعیفی دریافت کرد، بازی Eat Lead: The Return of Matt Hazard است. گیمپلی آن برای یک شوتر سوم شخص با سیستم کاور قابل قبول است، اما چیزی که این بازی را ارزشمند میکند، نوشتار و داستان آن است. این بازی ایدهای جالب دارد و در واقع شما نقش Duke Nukem امروزی را بازی میکنید.
مت هازارد یک قهرمان قدیمی دنیای ویدیوگیم است که سالهاست موفقیت بزرگی نداشته، اما حالا تلاش میکند با یک بازگشت بزرگ دوباره به صحنه بیاید. باقی داستان، سفری دیوانهوار و پرهیجان است که هیچ وقت آرام نمیگیرد. همراه با صداگذاری عالی، این عناصر باعث میشوند Eat Lead: The Return of Matt Hazard ارزش یک تجربه کامل را داشته باشد. متأسفانه ارزش تکرار بازی زیاد نیست، بنابراین بهتر است این عنوان را با قیمتی مناسب تهیه کنید.
Rocket Knight
- سال انتشار: ۲۰۱۰
- استودیوی سازنده: Climax Studios
پس از گذشت نزدیک به دو دهه، چهارمین نسخه از سری دوست داشتنی Sparkster بالاخره عرضه شد. بازی Rocket Knight و کل این مجموعه پلتفرمرهایی واقعاً ویژه هستند که حس فوقالعادهای در بازی کردن دارند. عنصر اصلی گیمپلی، توانایی پرتاب شدن به هشت جهت مختلف است که نه تنها برای حرکت در محیط، بلکه برای از بین بردن دشمنان نیز کاربرد دارد.
همچنین میتوانید از دیوارها جهش کنید که عمق و جذابیت بیشتری به گیمپلی میبخشد. حرکات شخصیت بازی تجربهای بسیار لذتبخش ایجاد میکند. بازی کوتاه است و تنها چند ساعت طول میکشد، اما با چند سطح دشواری مختلف ارزش تکرار دارد و اغلب با قیمت بسیار مناسب به فروش میرسد. قطعاً ارزش پولی که میپردازید را خواهید داشت.
دیدگاهها و نظرات خود را بنویسید
مطالب پیشنهادی
مطالب مرتبط از نگاه دیجیاتو
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.