تیم ویجیاتو: ۱۳ سال بعد از GTA 5 چقدر لولآپ شدیم؟
نباید وایسیم!
منتخب سردبیر
۱۰ بازی برتر که در آنها میتوانید بین شخصیتها جابهجا شوید
نوشته شده توسط احسان حسین خواه | ۶ تیر ۱۴۰۵
حدود سیزده چهارده سال از روزی که برای اولین بار قدم تو خیابونهای لوس سانتوسِ جیتیای ۵ گذاشتیم میگذره. اون روزها خیلیامون تو یه مقطع کاملا متفاوت از زندگی بودیم؛ شاید مدرسه میرفتیم، شاید تازه دانشجو شده بودیم، یا تو قدمهای اول یه مسیر جدید بودیم. تو تمام این سالهای طولانی که چشمانتظار بودیم تا راکستار بالاخره ما رو با نسخه ششم ببره سمت وایس سیتی، زندگی واقعیِ خودمون هم مثل یه بازی نقشآفرینی پر از مراحل سخت، باسفایتهای نفسگیر و البته «لولآپ»های بزرگ بود.
از مهارتهای جدیدی که یاد گرفتیم و ترسهایی که کنار گذاشتیم، تا تغییر مسیرها، موفقیتها و پختهتر شدنمون؛ همهمون تو این یک دهه و خردهای، کاراکتر خودمون رو تو دنیای واقعی ارتقا دادیم. امروز تو ویجیاتو تصمیم گرفتیم یه فلشبک جذاب بزنیم به گذشته و یه کمی از دنیای پیکسلها فاصله بگیریم. من به همراه رایان، علیرضا دور هم جمع شدیم تا به یه سوال متفاوت و جالب جواب بدیم: تو این سیزده چهارده سالی که از انتشار GTA 5 گذشت، بزرگترین لولآپی که تو زندگی واقعیمون کردیم چی بوده؟
باورش سخته که وقتی آخرین جیتیای منتشر شد، یه دانشآموز توی دوران راهنمایی بودم و حالا بعد از ۱۳ سال چه اتفاقهایی چه نیفتاده. نهتنها دوره کارشناسی دانشگاهم رو تموم کردم، بلکه دارم توی مقطع ارشد به تحصیل ادامه میدم و به لحاظ کاری هم که همونطور که میبینید، هر روز درباره گیم و بازی مینویسم. زندگی واقعا عجیب است!
علیرضا طالقانی
پوف! اون موقع یه آدم بودم الان یه آدم دیگه هستم.
اون موقع من تازه قرار بود برم دبیرستان و هنوز زندگی اونقدرا جدی به نظر نمیرسید. الان که ۲۷ سالمه همه چی عوض شده و اصلا نمیدونم که بزرگترین پیشرفتم چی بوده. ولی در این حد میتونم بگم که علیرغم هر مشکلی که وجود داره، ورژن فعلی رایان رو از ورژن ۱۳ سال پیش خیلی بیشتر دوست دارم.
رایان زجاجی
وقتی تب و تاب جیتیای ۵ دنیا رو گرفته بود، من یه دختربچه ۱۲-۱۳ ساله بودم که بزرگترین دغدغهاش این بود که آیا سیستم زغالی و خستهاش میتونه بازی رو حداقل رو پایینترین تنظیمات ممکن و با کلی لگ اجرا کنه یا نه! اون روزا با همون افت فریمها تو خیابونهای لوس سانتوس چرخ میزدم و تو دنیای خودم رویاپردازی میکردم.
اگه امروز ازم بپرسید بزرگترین لولآپ زندگیم تو این سیزده-چهارده سال چی بوده، بدون شک میگم زندگی کردنِ همون رویاها. الان دیگه نهتنها اون سیستم قدیمی جاش رو به یه ستاپ دوستداشتنی داده تا خیالم از بابت گیم زدن راحت باشه، بلکه به یکی از بزرگترین آرزوهام رسیدم. لولآپ اصلی من اینه که الان دقیقا همونجایی ایستادم که باید باشم؛ دارم تو بهترین رسانه ویدیوگیمی ایران، یعنی ویجیاتو، فعالیت میکنم و درباره همون دنیایی مینویسم که یه روزی فقط یه مخاطب کوچیک و ذوقزدهاش بودم.
آتنا حسینی
برای گفتگو با کاربران ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.