معرفی بازی Blackwood؛ اقتباسی غیررسمی از فیلم‌های جان ویک

نمی‌دانم چرا بیشتر از دوازده سال طول کشیده است تا بالاخره یک بازی رسمی بر اساس فرنچایز سینمایی John Wick معرفی شود، چرا که این شخصیت و دنیای جالبی که دورش شکل گرفته، اقیانوسی از پتانسیل برای ساخت یک اقتباس ویدیو گیمی هستند. به‌هرحال، به‌نظر می‌رسد فعلا چند سالی تا انتشار بازی جان ویک ساخته Saber Interactive فاصله داریم، اما اگر تحمل این انتظار را ندارید، شاید بازی Blackwood بتواند عطشتان را سیراب کند. اما سوال اینجاست که آیا این بازی در حد یک «شاید» هم می‌تواند انتظارتتان را برآورده کند؟

بازی Blackwood ساخته جدیدی از استودیو بنگلادشی AttritoM7 Productions است که در گذشته سابقه توسعه و انتشار بازی شوتر تاکتیکی Zero Hour را روی استیم داشته‌ است. اما اکنون آن‌ها با ساخته جدید خود جاه‌طلبی بیشتری از خود نشان داده‌اند؛ Blackwood داستان فردی به‌نام «آنتون بلک‌وود» را روایت می‌کند که هویتی دوگانه دارد. او طی روز به‌عنوان یک فروشنده در یک DVD فروشی شاغل است و با غروب آفتاب، کت و شلوار مشکی‌رنگ خود را بر تن می‌کند تا به‌عنوان یک قاتل حرفه‌ای در نیویورک سال ۲۰۱۲ تردد کند. در لحظه انتشار این مطلب، تنها بخش ابتدایی بازی در دسترس قرار گرفته است و دو بخش بعدی داستان بازی به‌ترتیب برای مارچ و سپتامبر ۲۰۲۷ در نظر گرفته شده‌اند.

شما بازی را در حالی شروع می‌کنید که آنتون که ظاهرا در یک ماموریت به مشکل خورده و زخمی شده است، باید از فاضلاب نیویورک خارج شده و از خطر فرار کند. اولین چیزی که در این لحظه حس می‌کنید، چهره آنتون است. او شاید یک کپی از جان ویک باشد، اما مدل صورت او مشابه نسخه عجیب‌تری از توبی مگوایر، هنگامی که در فیلم Spider-Man 3 با سیمبیوت هم‌زیستی می‌کرد، طراحی شده است و راستش را بگویم، در طول بازی هیچوقت نتوانستم او را به‌عنوان یک قاتل حرفه‌ای جدی بگیرم. بخشی از این مشکل هم به صداپیشگی و نویسندگی دیالوگ‌ها برمی‌گردد، که در ادامه بیشتر درباره‌اش توضیح خواهم داد. 

بگذریم. هنگامی که بالاخره به خیابان برمی‌گردید، اولین اکشن بازی در یک میدان شکل می‌گیرد که شدیدا یادآور سکانس معروف فیلم جان ویک ۴ در میدان شارل دوگل است. این سکانس در ثانیه‌های اول مقداری امیدوارکننده ظاهر می‌شود، اما از لحظه‌ای که اولین گلوله خود را شلیک می‌کنید، می‌توانید حس کنید که این بازی هنوز نیاز به کار دارد. اما قبل از اینکه به جزئیات سیستم مبارزات بازی بپردازم، باید از ساختار بازی صحبت کنم.

بازی Blackwood یک سیستم شبانه‌روزی جالب دارد که به واسطه آن، همان‌طور که اشاره کردم، آنتون طی روز در یک DVD فروشی فروشندگی می‌کند و طی شب فعالیت‌های نه‌چندان قانونی خود را دنبال می‌کند. هر صبحی که در نقش آنتون از خواب بیدار می‌شوید، می‌توانید دوش بگیرید، موهای خود را مرتب کنید، صبحانه‌ای نوش جان کنید و سپس برای کسب درآمد و توانایی پرداخت هزینه‌های ماهانه خود، به محل کار خود رهسپار شوید که دقیقا در طبقه هم‌کف آپارتمانتان قرار دارد.

بخش فروشندگی Blackwood به‌شکل غافلگیرکننده‌ای اعتیادآور و عمیق است. طی روز مشتریان زیادی به فروشگاه سر می‌زنند تا فیلمی برای خود تهیه کنند. حال شما باید مطمئن شوید که موجودی فیلم‌هایتان در چهار دسته اکشن، ماجراجویی، عاشقانه و ترسناک همواره در حد کافی پر باشد تا بتوانید نیاز هر مشتری خود را برطرف کنید. اما صرفا پر کردن قفسه‌های فروشگاهتان کافی نیست، بلکه بهتر است مشتریان خود را بسته به سلیقه سینمایی آن‌ها برای خرید یک فیلم راهنمایی کنید. هر مشتری یک یا دو ژانر مورد علاقه دارد و همچنین ممکن است روی کیفیت فیلم بی‌تفاوت یا سخت‌گیر باشد. در نتیجه باید با چک کردن ژانر و امتیاز هر فیلمی که در اختیار دارید، اطلاعات خوبی راجع به موجودی‌هایتان داشته باشید تا بتوانید به هر مشتری، بهترین راهنمایی ممکن را داشته باشید.

شما وظایف دیگری همچون نظافت فروشگاه، تعیین قیمت فیلم‌ها، مرتب کردن قفسه‌ها و همچنین غذا دادن به گربه فروشگاه را بر عهده دارید. رسیدگی منظم به تمام این وظایف باعث افزایش محبوبیت فروشگاه و مراجعه تعداد بیشتری از مشتریان، یا به عبارت دیگر، افزایش فروش و کسب درآمد روزانه شما خواهد شد. طبیعتا بخشی از درآمد روزانه شما به خرید فیلم‌های جدید برای قفسه‌های فروشگاه اختصاص خواهد یافت و باقی‌مانده آن حکم سود روزانه شما را خواهد داشت. طبیعتا باید مقداری مدیریت مالی انجام دهید تا بتوانید هم نیازهای فروشگاه را برآورده کنید، هم مخارج ماهانه خود را تامین کنید.

اما هنگامی که شیفت شما به پایان می‌رسد، نوبت به آن روی آنتون می‌رسد و شما باید با مراجعه به زیرزمین همان ساختمانی که داخلش کار و زندگی می‌کنید، به بخش خطرناک‌تر زندگی این قاتل رسیدگی کنید. اینجا می‌توانید ماموریت‌های جدید انتخاب کنید و یا سلاح‌ها و تجهیزات جدید برای خود بخرید. حالا احتمالا با خود فکر می‌کنید که قرار است با هیجان‌انگیزترین بخش بازی مواجه شوید، اما متاسفانه خبر بدی برایتان دارم: بازی در ماموریت‌های اکشن خود کاملا فرو می‌پاشد.

اولا که مراحل بازی و مخصوصا مراحل جانبی، هیچ‌کدام هویت و ساختار جالبی ندارند و انگار که صرفا چند اتاق و خیابان به یکدیگر وصل شده‌اند تا یک مرحله از دل آن‌ها ساخته شود، نه‌تنها این، بلکه به‌نظر می‌رسد در محل ظاهر شدن دشمنان هم فکر خاصی نشده باشد و آن‌ها صرفا از دور تا دور شما، و بعضا در حالی که هیچ کاوری در اختیار ندارید، اسپاون می‌شوند.

دوما، مبارزات بازی هم واقعا حس یک بازی ناتمام می‌دهند. نه کنترل آنتون دلچسب است، نه تیراندازی با سلاح‌ها حس خوبی می‌دهد و نه حتی هیجان خاصی در مبارزه با دشمنان وجود دارد. بازی به‌ظاهر می‌خواهد شما را به نبردهای از راه نزدیک تشویق کند، چرا که آنتون با نزدیک شدن به هر دشمنی می‌تواند با یک دکمه، او را به سبک جان ویک از پای در آورد. انصافا هم انیمیشن‌های Takedown بازی واقعا خوب و متنوع ساخته شده‌اند و به محیط اطراف و سلاحی که در اختیار دارید واکنش نشان می‌دهند.

اما Takedownهای بازی هم در نهایت خوب کار نمی‌کنند. یکی از مشوق‌های شما برای کشتن دشمنان با استفاده از Takedown، بازیابی سلامتی آنتون است. مشکل اینجاست که سلامتی، تا جایی که من برداشت کردم، بیشتر از یک حد معین با استفاده از این قابلیت بازیابی نمی‌شود. در نتیجه هنگامی که در سلامت کامل هستید، استراتژی منطقی‌تر برای شما این است که محتاطانه عمل کنید و سعی کنید از پشت کاور و با هدشات‌های از راه دور، از دشمنان عبور کنید. البته سازندگان ظاهرا متوجه این مشکل شده‌اند و سعی کرده‌اند با یک راهکار، شما را به بازی تهاجمی‌تر تشویق کنند: دشمنان معمولا یا با سرعت تمام به سمت شما هجوم می‌آورند، یا کاملا در کاور خود باقی بمانند. پس شما تشویق می‌شوید که از کاور خود بلند شوید و برای نزدیک‌تر شدن به دشمن اقدام کنید. اینجاست که از ۳۶۰ درجه دورتان با SMGها و شاتگان‌های دشمنان سوراخ سوراخ می‌شوید و باید بازی را از چک پوینت آغاز کنید.

در واقع، به‌نظر می‌رسد سازندگان یک ایده کلی برای طراحی مبارزات بازی داشته‌اند، اما به هر دلیلی آن را به اندازه کافی آزمایش و عیب‌یابی نکرده‌اند. در نتیجه، کامبت بازی صرفا مجموعه‌ای از ایده‌های جالب است که در حال حاضر، اصلا نتوانسته‌اند با یکدیگر هماهنگ شوند. لازم به ذکر است که مبارزات بازی صرفا به تیراندازی خلاصه نمی‌شود و در مقاطعی باید با مشت‌ها یا سلاح‌های سرد خود با دشمنان مواجه شوید.

اینجاست که حس گیم پلی Blackwood حتی بیشتر تخریب می‌شود. صداگذاری ضربه‌ها و فیدبکی که از آن‌ها می‌گیرید، به‌قدری ضعیف هستند که کوچک‌ترین حسی از مبارزات تن به تن بازی نمی‌گیرید. حداقل جای شکرش باقی است که سازندگان طی آپدیت‌هایی که برای بازی منتشر کرده‌اند، بهبودهایی اعمال کرده‌اند. در نسخه ابتدایی بازی، حتی دکمه Parry کردن هم بسیار بی‌ثبات عمل می‌کرد و در نتیجه، هنگام مبارزات تن به تن صرفا باید مکررا دکمه‌های حمله و دفاع را فشار می‌دادید و امیدوار می‌بودید که چندی از آن‌ها کار کنند. حداقل اکنون Parry کردن با ثبات بهتری کار می‌کند و این بخش از بازی، کم‌تر از قبل اعصاب خردکن شده است.

خلاصه کلام، برای یک بازی اکشن که می‌خواهد حس بازی کردن در نقش جان ویک را به بازیکن منتقل کند، کمی ناراحت‌کننده است که بخش شبیه‌ساز DVD فروشی آن، بازی به مراتب بهتری از بخش‌های اکشنش باشد. بنابراین، سیستم کامبت و طراحی مراحل Blackwood به‌شکلی جدی نیاز به بهبود و بازطراحی دارند و بازی در وضعیت فعلی خود، اصلا شوتر دلچسبی نیست.

از طرف دیگر، بعد داستانی بازی هم خود یک معضل دیگر است. دیالوگ‌های بازی به‌قدری غیرطبیعی و خشک نوشته شده‌اند که بعضا حس می‌کنید نام چت جی‌پی‌تی باید در فهرست نویسندگان بازی ثبت شود. متاسفانه حتی صداپیشگان هم کوچک‌ترین زحمتی به خود نداده‌اند و خط‌های دیالوگ بازی را به بی‌روح‌ترین شکل ممکن بیان می‌کنند، هرچند که حس می‌کنم اگر آن‌ها بهترین تلاششان را هم می‌کردند، باز هم نمی‌توانستند دیالوگ‌های بازی را نجات دهند. در نتیجه، هر اقدامی که Blackwood برای داستان‌گویی انجام می‌دهد، با سر به زمین می‌خورد.

من در این بررسی، سخت‌گیری زیادی نسبت به Blackwood داشتم و انصافا نمی‌توانستم جور دیگری با آن برخورد کنم. حقیقت این است که در حال حاضر، Blackwood متاسفانه بازی خوبی نیست و نمی‌توان آن را به کسی پیشنهاد داد. با این حال، نباید فراموش کرد که در حال حاضر تنها بخش ابتدایی بازی در دسترس قرار گرفته است. سازندگان وعده داده‌اند که به بازخورد بازیکنان گوش می‌دهند و انصافا هم وضعیت بازی نسبت به زمان انتشار خود کمی بهتر شده است. امیدوارم AttritoM7 Productions صرفا به چسب زخم زدن روی مشکلات ساخته خود بسنده نکند، چرا که Blackwood به بازنگری‌هایی اساسی در زمینه طراحی مراحل، گان پلی و داستان‌گویی خود نیاز دارد. دوست دارم استودیو وقت بیشتری پای بازی خود بگذارد، چرا که با تمام ایراداتی که اشاره کردم، Blackwood استخوان‌بندی یک بازی خوب را دارد و می‌تواند به تجربه قابل احترام‌تری تبدیل شود. در حال حاضر اصلا تجربه Blackwood را به شما پیشنهاد نمی‌کنم، اما امیدوارم هنگامی که بخش پایانی بازی هم در دسترس قرار گرفته باشد، بتوانم نظر مثبت‌تری راجع به آن داشته باشم.

بازی Blackwood - Act 1 بر اساس نسخه ارسالی سازنده بازی، AttritoM7 Productions، برای ویجیاتو روی پی‌سی بررسی شده است.