بررسی بازی Elden Ring: Tarnished Edition روی نینتندو سوییچ ۲

انتشار Elden Ring روی نینتندو سوییچ ۲ از چند نظر حائز اهمیت است. اولا که تجربه یکی از بهترین بازی‌های اکشن نقش‌آفرینی و جهان باز تاریخ روی یک کنسول قابل حمل قطعا ایده فوق‌العاده جذابی است. دوما که Elden Ring صرفا با خود بازی و اکسپنشن Shadow of the Erdtree راهی سوییچ ۲ نشده است، بلکه اندکی محتوای جدید هم با خود یدک می‌کشد. سوما، پیش‌نمایش‌های سال گذشته این پورت اصلا تجربه خوبی به تصویر نمی‌کشیدند، چرا که ظاهرا مشکلات فنی فراوانی در آن وجود داشتند. اما حالا که Elden Ring تنها دو روز با انتشار روی پلتفرم تازه‌نفس نینتندو فاصله دارد، آیا تجربه نهایی بازی روی سوییچ ۲ به اندازه همان ایده اولیه جذاب است، یا با پورتی ضعیف مواجهیم؟

این مطلب بیشتر به تجربه Elden Ring روی نینتندو سوییچ ۲ می‌پردازد. برای مطالعه نقدهای جامع بازی می‌توانید به مطالب بررسی بازی اصلی و بررسی اکسپنشن Shadow of the Erdtree مراجعه کنید.

بررسی بازی Elden Ring

امتیاز متاکریتیک: 96 امتیاز

امتیاز دهید:

• عالی
• خوب
• متوسط
• خوب نیست!
• ضعیف!

میانگین امتیاز کاربران 8.2

در دسترس برای:

5 تصویر

بیشتر

ناشر بازی: BANDAI NAMCO

مدت زمان بازی:60 ساعت

سازنده بازی: FromSoftware

کامل کردن بازی:130 ساعت

من در دو هفته گذشته مشغول تجربه Elden Ring: Tarnished Edition روی نینتندو سوییچ ۲ بودم و خبر خوبی برایتان دارم: الدن رینگ روی سوییچ ۲ همان الدن رینگ همیشگی است. می‌دانم که این جمله روی کاغذ چندان هیجان‌انگیز نیست، اما همین که شاهکار فرام سافتور می‌تواند تجربه‌ای کاملا استاندارد روی کنسول هیبرید نینتندو ارائه دهد، حتی می‌تواند آن را به یکی از بهترین نسخه‌های بازی برای تجربه تبدیل کند.

قبل از هر چیزی باید راجع به محتوای جدید بازی صحبت کنیم. Tarnished Edition قرار نیست هیچ محتوای گیم پلی یا داستانی جدید به بازی اضافه کند و صرفا دو کلاس آغازین جدید چهار ست زره جدید، چند سلاح جدید و سه گزینه برای تغییر ظاهر Torrent برایتان فراهم می‌کند. بنابراین اگر دغدغه محتوای انحصاری برای نسخه سوییچ ۲ بازی دارید، چندان نگران نباشید. جدا از اینکه محتوای جدید Tarnished Edition عمدتا به آیتم‌های تزئینی خلاصه می‌شود، روی سایر پلتفرم‌های بازی هم می‌توانید آن‌ها را در قالب یک بسته الحاقی دریافت کنید.

اما چه خبر از وضعیت فنی بازی؟ خیالتان راحت باشد که این همان الدن رینگ همیشگی است و تجربه فنی بازی مطلقا چیزی از دیگر نسخه‌های آن کم ندارد. نمی‌گویم وضعیت فنی این نسخه بی‌نقص است، چون هیچ نسخه‌ای از بازی بی‌نقص نیست. هنگامی که برای اولین بار وارد بازی می‌شوید، می‌توانید استاترهای زیادی مشاهده کنید، درست مانند تمام نسخه‌های دیگر بازی. اما بعد از مدتی، اکثر این استاترها از بین می‌روند و تجربه بازی تا حد زیادی روان می‌شود، باز هم مانند تمام نسخه‌های دیگر بازی.

پس اکثر مواقعی که مشغول تجربه Elden Ring روی سوییچ ۲ هستید، می‌توانید انتظار یک تجربه ۳۰ فریمی روان داشته باشید. البته شاید اینجا اشتباه کرده باشم، چون این نسخه برای چشمان من کمی روان‌تر از یک ۳۰ فریم ثابت به‌نظر می‌رسد و ممکن است بازی در عمل یک فریم ریت متغیر بین ۳۰ تا ۴۰ داشته باشد. همچنین باید گفت که هنگام مواجهه با شلوغ‌ترین باس فایت‌های بازی ممکن است با مقداری افت فریم مواجه شوید، اما حقیقتا این افت فریم‌ها اصلا در حدی نیستند که بخواهند تجربه شما از بازی را تحت تاثیر قرار دهند. لازم به ذکر است که خبری از حضور حالت‌های بصری Quality و Performance نیست و بازی روی حالت داک و یا دستی، تنها با یک ست از تنظیمات بصری اجرا می‌شود.

کیفیت بصری بازی هم بسیار راضی‌کننده است. من سواد و امکانات رسانه‌ای مانند Digital Foundry را در اختیار ندارم و نمی‌توانم با دقت رزولوشن بازی و تکنیک آپسکیلینگ آن را تشخیص دهم، اما اگر بخواهم به چشمانم اعتماد کنم، بازی در حالت داک روی رزولوشنی میان 1080p و 1440p، و در حالت دستی روی رزولوشنی بین 900p تا 1080p اجرا می‌شود. همچنین احتمال زیادی وجود دارد که بازی از هر فرمی از آپسکیلینگ در هر دو حالت خود استفاده می‌کند. تصویری که بازی به شما تحویل می‌دهد واقعا تمیز و شفاف است، پس این احتمال وجود دارد که فرام سافتور از DLSS برای بازسازی تصویر استفاده کرده باشد. اما با شناختی که از فرام سافتور و… «سلایق» آن‌ها در مباحث فنی بازی‌هایشان داریم، اصلا تعجب نمی‌کنم اگر بازی به‌طور کل از آپسکیلینگ استفاده نکرده باشد یا اگر هم استفاده کرده باشد، به چیزی مانند FSR 1 رو آورده باشد.

فارغ از هر تکنیکی که برای کیفیت تصویر بازی به کار رفته یا نرفته باشد، تصویر دریافتی از Elden Ring روی تلویزیون شما یا صفحه نمایش سوییچ ۲ کیفیت راضی‌کننده‌ای دارد. همچنین بازی از نظر گرافیکی هم یک خروجی کاملا قابل احترام ارائه می‌دهد. گرافیک نسخه سوییچ ۲ بازی قطعا نسبت به بالاترین تنظیمات نسخه پی‌سی یا حالت Quality نسخه‌های نسل نهمی کمبودهایی دارد؛ مثلا به‌وضوح می‌توان دید که تراکم چمنزارهای The Lands Between نسبت به بالاترین تنظیمات پایین‌تر آمده است. اما هیچ شکی نداشته باشید که گرافیک Elden Ring هیچ کمبود واضح و آزاردهنده‌ای نسبت به سایر نسخه‌های بازی ندارد. مطمئنم که بازی کیفیت بصری بهتری نسبت به نسخه‌های نسل هشتمی ارائه می‌دهد و شاید حتی بتواند با نسخه سری اس نیز جایگاه برابری داشته باشد.

دو نکته دیگر راجع به این نسخه از بازی وجود دارد که قابل انکار نیستند. اول اینکه من به هیچ طریقی نمی‌توانستم به سرورهای آنلاین بازی متصل شوم. ممکن است این موضوع صرفا به‌خاطر این باشد که بازی هنوز در دسترس عموم قرار نگرفته است و شاید با لانچ بازی، امکان اتصال به سرورها فراهم شود. اما در غیر این صورت، نمی‌دانم مشکل از چه می‌تواند باشد چون تا جایی که به‌خاطر دارم، هیچوقت در ۱۷۵ ساعتی که مشغول نسخه پی‌سی بازی بودم مشکلی در اتصال به سرورها نداشتم.

مورد دوم هم قیمت ۸۰ دلاری بازی است. بله، می‌دانم که این روزها به‌لطف امثال GTA 6 و Mario Kart World دیگر جای تعجبی بابت قیمت ۸۰ دلاری یک بازی وجود ندارد. اما شخصا همچنان حس جالبی از دیدن این برچسب قیمت نمی‌گیرم و احساس می‌کنم این بازی هم می‌توانست با قیمت ۷۰ دلاری در دسترس قرار گیرد. البته که Elden Ring قطعا می‌تواند به اندازه این قیمت و حتی فراتر برایتان یک تجربه درجه یک فراهم کند، اما با توجه به نرخ روز افزون دلار در ایران، حتی خرید این بازی با چنین قیمتی پیشنهاد سختی است.

به غیر از این موارد، مطمئن نیستم که باید راجع به Elden Ring: Tarnished Edition دیگر چه بگویم. هم من می‌دانم الدن رینگ چطور تجربه‌ای است و هم شما می‌دانید. یک بازی که به عقیده اکثر گیمرها، اصطلاحا مگنوم اوپوس و شاهکاری حتی فراتر از دیگر آثار فرام سافتور است که بعد از انتشار در سال ۲۰۲۲، هر جایزه‌ای که می‌توانست ببرد را برد و همچنان یکی از محبوب‌ترین بازی‌های روز محسوب می‌شود. چه اهل چالش بازی‌های سولزلایک باشید و چه دوستدار بازی‌های جهان باز فانتزی،‌ Elden Ring یکی از تجربه‌های واجب شما به‌عنوان یک گیمر است. حتی اگر هم به هیچ کدام از المان‌های الدن رینگ علاقه نداشته باشید و صرفا به خاطر حرف مردم سراغ آن بروید، باز هم احتمال زیادی دارد که شیفته این بازی شوید.

اما می‌توانم این را بگویم: من بازی اصلی را در سال ۲۰۲۲ و اکسپنشن Shadow of the Erdtree را در سال ۲۰۲۴ روی پی‌سی تجربه کرده و به اتمام رساندم تا مجموع ساعاتی که مشغول این بازی بودم به بیش از ۱۷۵ ساعت برسد. تمام این ساعات در ران ابتدایی بازی صرف شدند و من هیچوقت سراغ ساخت یک کارکتر جدید یا نیو گیم پلاس نرفتم، چرا که احساس می‌کردم هر آنچه بازی برای ارائه دارد را دیده‌ام و احتمالا یک ران جدید را نیمه‌کاره رها می‌کنم.

ظاهرا اشتباه می‌کردم. من در این دو هفته پروژه‌های زیادی برای انجام داشتم و برنامه‌ای نداشتم که Elden Ring را بیشتر از مدت کوتاهی بازی کنم. اما در نهایت خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم در نسخه سوییچ ۲ بازی وقت گذراندم. سرزمین The Lands Between بسیار بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم توانست مرا در خود غرق کند و اگر فعالانه جلوی خودم را نمی‌گرفتم، الدن رینگ تمام پروژه‌ها و وظایف دیگرم را می‌بلعید و من شرمنده چندین نفر می‌شدم.

برای همین است که می‌گویم Elden Ring: Tarnished Edition شاید یکی از بهترین نسخه‌های بازی باشد. شما با نسخه‌ای کاملا قابل احترام و باکیفیت از الدن رینگ مواجه هستید که هم به‌عنوان یک تجربه کنسول خانگی کاملا راضی‌کننده است، و هم به‌عنوان تجربه‌ای روی یک کنسول دستی. اکنون کاملا قانع شده‌ام که دلم می‌خواهد باری دیگر الدن رینگ را از ابتدا تا انتها بازی کنم، هرچند که نمی‌دانم کی چنین فرصتی را به‌دست خواهم آورد. اما می‌دانم که هر روزی که بخواهم این کار را انجام دهم، پلتفرم مد نظرم نینتندو سوییچ ۲ خواهد بود. به همین دلیل، با خیال راحت می‌توانم این نسخه را به شما پیشنهاد کنم، هرچقدر هم که قیمت ۸۰ دلاری این نسخه از بازی سوال‌برانگیز باشد.

بررسی بازی Elden Ring Tarnished Edition بر اساس کد ارسالی ناشر بازی، Bandai Namco، برای ویجیاتو روی پلتفرم نینتندو سوییچ ۲ انجام شده است.