نقد فیلم Joker – عقاید یک دلقک قاتل

جوکر جدید سینما چه حرف‌هایی برای گفتن دارد؟

۱۹۳

فیلم جوکر بعد از سالها جنجال و هیاهو اکران شده و این حواشی در زمان اکران دو برابر هم شده است. گرچه نمی‌توان در بررسی این فیلم کاملا از حواشی آن دور شد و این دو مقوله به همدیگر گره خورده‌اند اما فارغ از این جریانات، باید دید که آیا اساسا فیلم جوکر توانسته یک اثر سینمایی موفق باشد؟ واقعیت اینست که فیلم مستقل این ابرشرور دنیای DC، یک ایراد کلی دارد و آنهم اینست که فیلم به هیچ وجه برخاسته از دنیای کمیک‌ها نیست و به معنای واقعی یک اثر مستقل است؛ یک اثر مستقل و بسیار قوی و خوب. با نقد فیلم Joker همراه ویجیاتو باشید.

نقد فیلم جوکر

بسیاری از همان ابتدای عقیده داشتند انتخاب تاد فیلیپس گزینه عجیبی برای ساختن فیلم مستقل جوکر به شمار می‌رود؛ مردی که توانسته کمدی‌های قوی همچون بورات و سری Hangover را خلق کند در پشت سکان ساخت فیلم یکی از شرورترین کاراکترهای تاریخ سینما چه می‌کند؟ این پرسش اما یک جواب صاف و ساده داشت: کمدی‌های تاد فیلیپس از نوع دیوانه‌واری بودند و جوکر هم یک دیوانه تمام عیار است. وجه اشتراک فیلم جدید فیلیپس با آثار گذشته و موفق او نیز در همین نکته نهفته است: جنون. البته اینکه فیلیپس می‌تواند با آثاری با بودجه کم هم سازش داشته باشد و آنها را عموما به سوددهی برساند هم قطعا در انتخاب او توسط استودیو برادران وارنر بی‌تاثیر نبوده است.

نقد فیلم جوکر

همانطور که پیش‌تر هم نوشتیم، ایفاگری نقش جوکر نیز قصه عجیبی در هالیوود دارد. بازیگرانی که در قالب این کاراکتر فرو می‌روند، همگی از حال و هوای عجیب روزهایی که لباس و نقاب دلقک دیوانه را برای دوران فیلمبرداری به تن داشتند می‌گویند. جنونی که جوکر در ذات خود دارد، به هر طریقی شده به بازیگر او هم می‌رسد؛ حتی اگر این نقش مانند فیلم «جوخه خودکشی» ضعیف پرداخته شده باشد.

بیشتر بخوانید:

تبدیل شدن به جوکر – کاری فراتر از بازیگری یک نقش

جوکر برخاسته از کمیک است اما دیگر فقط متعلق به کمیک‌ها نیست

نقد فیلم جوکر

فیلم Joker یک فیلم مستقل و با بودجه اندک و تم بسیار تاریک است. پروسه ساخت آن فراز و نشیب‌های زیادی داشته و حتی زمانی مارتین اسکورسیزی کارگردان (که این روزها به خاطر صحبت‌هایش درباره ارزش سینمایی دنیای مارول تیتر رسانه‌ها شده) قرار بود هدایتگر فیلم باشد. اسکورسیزی البته بعدها درگیر پروژه جدید خودش یعنی Irishman شد و با اینکه قرار بود در منصب تهیه کننده فیلم ظاهر شود اما به خاطر درگیری بیش از حد در این پروژه، نتوانست به هیچ طریقی در کارنامه هنری فیلم جوکر قرار بگیرد؛ البته لااقل به صورت علنی.

اما چرا می‌گویم به صورت علنی؟ برای اینکه تاثیر فیلم‌های اسکورسیزی در جای جای فیلم جوکر مشهود است. فیلمنامه‌ای که تاد فیلیپس و اسکات سیلور (که فیلمنامه فیلم ۸ مایل با حضور امینم را در کارنامه‌اش دارد) نوشته‌اند وامدار برخی آثار اسکورسیزی مانند راننده تاکسی، گاو خشمگین و سلطان کمدی است. این وامداری اما در کنار خلاقیت‌های این دو تن قرار گرفته و نتیجه اثری شده که به شدت قابل تحسین است و می‌توان آن را به روش‌های مختلفی واکاوی کرد. فیلمنامه پرمغز، پرکشش و نسبتا پیچیده‌ای که فیلیپس و اسکات برای جوکر نوشته‌اند، به جرات یکی از قوی‌ترین فیلمنامه‌های تاریخ سینمای اقتباسی از کمیک‌بوک‌ها است.

چیزی که باید در ابتدای کار و قبل از دیدن جوکر مورد پذیرش تماشاگران آن قرار بگیرد، اینست که جوکر جدا از یک شخصیت کمیک بوکی بسیار محبوب و معروف که بارها به شکل‌های مختلف در مدیوم‌های مختلف (فیلم، انیمیشن، بازی و…) دیده شده، خودش یکی از مشهورترین نقش منفی‌های تاریخ سینماست. جوکر در کنار دارث ویدر و هانیبال لکتر و… برای فیلم‌بازان قهار سینمایی (فارغ از اینکه عشق کمیک هستند یا نیستند) یک شخصیت منفی ترسناک و با ابهت است. او دیوانه‌ای است که خودش را شکل دلقک‌ها کرده و لباس‌های عجیب و غریبی می‌پوشد و در کمال آرامش، یک جنون ذاتی دارد. جوکر پلید است و سیاهی تمام زندگی‌اش را گرفته و از کشتن پدر و مادری جلوی فرزندش و یا له کردن یک پسر نوجوان زیر مشت و لگدش ابایی ندارد. تیم او به دختر رییس پلیس شهر تجاوز می‌کند و او را علیل می‌کند و فیلم‌های این تجاوز را برای پدر دختر جوان به نمایش می‌گذارد. او دو کشتی پر از جمعیت آدم را بمب‌گذاری می‌کند و ساکنین هر دو کشتی را به جان هم می‌اندازد تا دیگری را از بین ببرند و در طی سرقت از یک بانک، تقریبا تمام همدستانش را می‌کشد تا پول‌ها به خودش برسد. این‌ها بخشی از اقدامات شرورانه این کاراکتر است و با مرور کردن آنها به این نکته پی می‌بریم که جوکر برای تمامی دنبال کنندگانش یک شخصیت منفی است و نه لزوما یک شخصیت برخاسته از کاغذهای کتاب‌های کمیک.

واقعیت‌تر از مستند

نقد فیلم جوکر

فراکمیک بودن شخصیت جوکر بوده که دستمایه ساخت فیلم تاد فیلیپس شده و از آنجایی که جوکر در کل داستان‌ها یک شخصیت تقریبا با گذشته‌ای مجهول بوده، استودیو دستان او و همکارش (اسکات سیلور) را باز گذشته تا بتوانند پیشینه این شخصیت را هر طور که دلشان می‌خواهد بسازند. آنها با نیم‌نگاهی بسیار جزئی به کمیک‌ها این کار را انجام داده‌اند و بی‌خیال قصه‌هایی چون افتادن جوکر در یک حجم عظیمی از اسید شده‌اند و داستان او را بسیار واقع‌گرایانه‌تر نوشتند، در واقع بسیار بسیار بسیار واقع‌گرایانه‌تر به طوری که بعد از دیدن فیلم جوکر احتمالا با خودتان فکر خواهید کرد که تعدادی از اطرافیان شما قابلیت تبدیل شدن به این شخصیت را دارند و باید مراقبشان باشید.

همین نگرانی هم بوده که پلیس و ارتش آمریکا و عده‌ای از منتقدان را به استرس واداشته و کاری کرده که گروه‌های پلیسی در سالن‌های سینما حضور داشته باشند و یا برخی منتقدان برای دیده نشدن فیلم آن را بکوبند. به قول واکین فینیکس (بازیگر اصلی فیلم) جوکر ابدا به یک اثر سینمایی متعلق به یک استودیوی هالیوودی شبیه نیست و تو گویی یک کارگردان زبردست و تیمی زبده، با بودجه‌ای محدود و مستقل داستانی بی‌سانسور و بدون ترس از انتقادات حاکمیت و جامعه را ساخته‌اند. در حقیقت فیلم جوکر اثریست که اگر در کشوری مثل ایران ساخته می‌شد، از همان ابتدای امر دچار ممیزی می‌شد و اجازه اکران نمی‌گرفت ولی در هالیوود جلوی ساخته شدن این فیلم و اکران آن را نمی‌توان گرفت اما می‌توان ضرباتی به آن، چه از طریق حاکمیت و چه از طریق منتقدان قلم فروش زد.

آرتور؛ کمدینی که کمدی بلد نبود

نقد فیلم جوکر

جوکر در فیلم جدید خود اسم دارد؛ آرتور فلک (بر خلاف کمیک‌ها که اگر هم اسمی روی او گذاشته می‌شد حتما با J شروع می‌شد؛ همین نکته اولین دهن‌کجی فیلیپس به دنیای کمیک‌ها است) و به همراه مادرش زندگی می‌کند. او نزدیک به ۴۰ سال دارد و در یک موسسه‌ای کار می‌کند که دلقک به مراسمات و رستوران‌ها و… می‌فرستد. او از بچگی عاشق این بود که لبخند را به لبان مردم بیاورد و یک کمدین شود. او می‌گوید مادرش هم به او از بچگی تاکید کرده که وقتی بزرگ شد باید همین کار را بکند.

آرتور و مادرش در وضعیت اقتصادی بغرنجی هستند و درآمد چندرغاز آرتور زندگی را برای آنها سخت کرده است. مادرش ولی زمانی در کاخ توماس وین (پدر بروس وین یا همان بتمن خودمان که در اینجا کودکی بیش نیست) خدمت می‌کرده و با ارسال نامه‌هایی به این ثروتمندترین شهروند شهر گاتهام (شهر فرضی که داستان‌های بتمن در آن جریان دارد) از او طلب کمک دارد. آرتور از این کار مادرش خوشش نمی‌آید اما نمی‌تواند مانع او هم بشود و از آنجایی که نامه‌ها هم سالهاست که بی‌جواب مانده‌اند، بیخیال گیر دادن به مادرش شده است.

آرتور از خدمات درمانی دولت استفاده می‌کند و هر از گاهی پیش یک روانشناس می‌رود. او آدم چندان نرمالی نیست و مشکلاتی دارد که مهمترین آنها به خندیدن بی‌اراده با صدای بلند برمی‌گردد. خنده‌های آرتور حالتی عجیب و غریب دارند و در طول فیلم متوجه می‌شویم که صرفا در زمان‌های خنده‌دار پیش نمی‌آیند بلکه آرتور با کمک این خنده‌های مسخره و مضحک، هم گریه می‌کند و هم اعتراض و هم فریاد خشم سر می‌دهد. آرتور هیچ حسی به جز این خنده‌‌های فریکی ندارد و تقریبا تمام کنش واکنشات خود را در آن خلاصه کرده است. او اما کارتی به همراه خود دارد که در آن نوشته: خنده‌های من به خاطر بیماری‌ام است و لطفا خودتان را اذیت نکنید و مرا ببخشید.» این کارت برای زمانی است که مردم از دست او شاکی می‌شوند و او با دادن کارتش به آن‌ها، مردم را از بیماری‌اش آگاه می‌کند.

یک جامعه آشوبزده

نقد فیلم جوکر

آرتور فلک توسط همه طرد و تحقیر می‌شود؛ دوستی ندارد و معشوقه‌ای هم دور و برش نیست؛ به جز زن همسایه که او هر از گاهی دنبالش می‌رود و یک عشق یک طرفه است. آرتور از دنیا بریده و باور دارد که آن بیرون همه دیوانه شده‌اند و هیچ‌کس کسی را دوست ندارد. او می‌خواهد با بچه‌ها بازی کند و والدین بچه‌ها او را دعوا می‌کنند و او می‌خواهد لقمه نانی با لباس دلقکی‌اش در بیاورد و یک مشت جوان اذیتش می‌کنند. آرتور به دنیای کمدی خود پناه برده؛ دنیایی که هیچ تبحری در آن ندارد و کاملا یک کمدی سیاه‌تر از سیاه است.

او جوک‌هایی می‌گوید که برای هیچکس خنده دار نیست و همه آن‌ها زخم زبان‌های بسیار عمیقی درشان نهفته است. سرکوبی که آرتور در زندگی خود از اینور و آنور به سمتش حواله می‌شود او را روز به روز عصبانی‌تر می‌کند. او در این بین عاشق یک کمدین تلویزیونی به نام مورای فرانکلین است و دوست دارد یک روز در برنامه او شرکت کند و همگان را به تحسین وادارد. از آنطرف اما شوی شبانه فرانکلین از محبوبترین برنامه‌های گاتهام است و هرکسی نم‌یتواند به همین راحتی در آن شرکت کند.

داستان جوکر در اوایل دهه هشتاد میلادی می گذرد و برای همین خبری از هجمه رسانه‌ها و نفوذ اینترنت در آن نیست ولی در کمال بهت و وحشت، این جامعه غیر امروزی تداعی کننده جوامع امروزی است.

فیلم جوکر حول شخصیت آرتور و زندگی نکبت بارش می‌گذرد. او سعی و تلاش خودش را می‌کند تا با جهان و جهانیان ارتباط برقرار کند اما با جامعه‌ای فارغ از محبت روبروست. در این شهر مردان هیز، زنان را در خیابان و مترو‌ اذیت می‌کنند و شهروندان با سگرمه‌های درهم به اینور و آنور می روند. گاتهام (جهان پیرامون ما) به ظاهر شهر امنی است ولی در باطن مانند برجی می‌ماند که پایه‌های آن لرزان هستند.

نقد فیلم جوکر

جامعه گاتهام تا حدی شبیه به ایران خودمان هم است. مردمانی که اقتصاد آن‌ها از داخل در حال فروپاشی است ولی عوضش امنیت دارند. شرایط بد اقتصادی روی ملت فشار آورده و فاصله طبقات اجتماعی روز به روز بیشتر و بیشتر می‌شود. این موضوع باعث نفرت پایین دستان نسبت به زندگی لوکس و عاری از دغدغه بالا دستان شده و آنها را به ستوه آورده است. این ماجرا را کم در بین صحبت‌های کارشناسانه سیاسی مردم خودمان در تاکسی و اتوبوس نمی‌بینیم. با این تفاوت که فیلم آنچنان موضع سیاسی نمی‌گیرد و‌ تا حد امکان خودش را از بازی‌های پیچیده سیاسی دور می‌کند.‌ کارگردان حرف سیاسی‌اش را در یک جمله ساده ولی چکشی به سیاستمداران می‌زند: به دنیا گند زدید و مردم را تبدیل به مشتی انتقامجو و متنفر از هم بدل کرده‌اید. نگاه فیلیپس سیاه است ولی باید اعتراف کرد چندان از حقیقت دور نیست.

در بخشی از فیلم توماس وین معترضین به اوضاع جامعه را مشتی دلقک می‌نامد و این موضوع با لقب نهادن روی جامعه منتقدین دولت در برخی کشورها بسیار شبیه است. حرف‌های وین در کنار قدرت مالی او و سلطه‌اش روی گاتهام باعث شده که او شبیه به سیاستمداری پولدار ولی پوچ باشد. وین ثروتمندی است که صرفا بخاطر ثروتش به اینجا رسیده و حالا می‌خواهد شهردار شود و تصور می‌کند با قدرت پولش می‌تواند همه چیز را، حتی بخشی از کارنامه زندگی‌ خود را بخرد. آرتور اما این قدرت را ندارد. او معترضی است که با مصامحت پیش می‌رود و به بن‌بست میرسد و البته که همه می‌دانیم در نهایت جوکر، این ابرشرور سینما، پا به راه خلاف می‌گذارد.

خشونتی از جنس زیر پوستی

نقد فیلم جوکر

سیر تکاملی شخصیت جوکر در فیلم با طمانینه و‌ صبر درستی پیش می‌رود. فیلم کاملا می‌تواند یک پرونده مطالعاتی مناسب برای مفهوم تحلیل شخصیت در بین روانشناسان باشد. تبدیل آرتور از یک جوانک و دلقک ساده به یک دلقک دیوانه و آدمکش؛ از ترسناکترین تغییرات شخصیتی در تاریخ سینماست. شاید پیش از این فقط جرج لوکاس توانسته بود در دو سه فیلم متوالی؛ به سمت تاریکی گراییده شدن آناکین اسکای واکر را (تبدیل شدنش به دارث ویدر) با این دقت به تصویر بکشد. اینجا تفاوت اما این است که جوکر بسیار باورپذیرتر از جهان فضایی جنگ ستارگان است و بیش از حد به جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم شباهت دارد.

خشونتی که این روزها گفته می‌شود در فیلم جوکر وجود دارد و نگران کننده است، یک خشونت پنهان است. فیلم مانند یک اثر سینمایی ترسناک موفق که ترس از نوع زیرپوستی را به ارمغان می اورد، خشونتی نهان دارد و بیشتر از یک فیلم که در آن کشت و کشتار و تکه شدن بدن‌ها وجود دارد تاثیرگذار است.

اساسا به همین دلیل هم بوده که فیلم درجه سنی R (بزرگسالان) گرفته وگرنه از لحاظ بصری خشونت عجیب و غریبی که پیش از این در آثار سینمایی و‌ هالیوودی ندیده باشیم وجود ندارد. خشونتی که در پس آرامش آرتور قرار دارد، ریشه در عناصر بسیار تلخی دارد که با رو شدن آن‌ها، هضم کردن این خشونت برای مخاطبین بزرگسال کاملا قابل درک است. در واقع می‌خواهم بگویم فیلم اینطور پیش نمی‌رود که یک خشونت غرض‌ورزانه بی‌حد و حصر بدون دلیل به تصویر بکشد ولی عده‌ای معتقدند در اینکه فیلم این ابراز خشنونت را تنها راه حل آرتور (جوکر) معرفی می‌کند، کمی زیاده‌روی کرده است.

جوکر در فیلمی که خودش پرچمدار خشونت آن می‌شود، سردمدار است و به یک ضد قهرمان تبدیل می‌شود که نه می‌توان آن را دوست داشت و نه می‌توان از آن متنفر بود. حس دوگانه‌ای که در مخاطب نسبت به جوکر ایجاد می‌شود از آن دسته حس‌هایی است که هر کارگردانی با ارائه قصه‌اش به آن نمی‌رسد و فیلیپس توانسته مرز میان سیاهی و روشنایی را با هم در آمیزد. او در برخی صحنه‌ها استرس را نیز وارد شریان‌های فیلم می‌کند و جوکر را تبدیل به شخصیتی غیرقابل حدس می‌کند و به مخاطب رو دست می‌زند. خشونت‌های جوکر هنوز در جاهایی تبدیل به عطوفت می‌شود و این پارادوکس در برخی صحنه‌ها شبیه به سکانس‌های خلق شده توسط تارانتینو از آب در آمده است. خشونت جوکر با شعارهای سیاسی دموکراسی سنخیتی ندارد ولیکن جوابیه‌ای است که شاید در بسیاری از جوامع، آخرین راه حل باشد. او در واقع یک انقلابی است و رهبر انقلابی است که ناخودآگاه آن را راه می‌اندازد.

دلقک گریان

نقد فیلم جوکر

همانطور که از نام و داستان فیلم بر می‌آید و پیش از این هم گفته شد، فیلم جوکر درباره یک شخصیت خاص است و کاراکترهای فرعی در خدمت پیش بردن داستان او هستند‌. با اینکه در ابتدا قرار بود لئوناردو دی‌کاپریو نقش جوکر را ایفا کند ولی در نهایت با اصرار کارگردان این نقش به واکین فینیکس رسید. واکین بازیگر قابلی است که با وجود توانایی‌های بسیارش تاکنون مورد بی‌مهری آکادمی اسکار هم قرار گرفته و از این حیث وجه شباهتی با خود جوکر نادیده گرفته شده در جامعه دارد.

نقد فیلم جوکر

اما پیش از آنکه مبحث بازیگری را بازتر کنم باید به چالشی که برای بازیگران جوکر پس از بازی اعجاب برانگیز مرحوم هیث لجر پیش آمده اشاره کرد؛ یعنی مقایسه ناخودگاه قدرت بازیگری آنها با هیث لجر. به عنوان مثال در جوخه خودکشی سعی شد که با دگرگون ساختن ۱۸۰ درجه‌ای جوکر از هر لحاظ (از سن گرفته تا گریم) تا حد زیادی از جوکر سه گانه نولان فاصله بگیرند. این ترفند تاحدی جواب داد ولی بخاطر پرداخت نادرست (و حذف بسیاری از صحنه های جوکر) برگ برنده فیلم هارلی کویین شد که پیش از این هم در پرده سینما دیده نشده بود و مارگو رابی زیبارو و قهار در امر بازیگری نیز توانست گوی سبقت را از همتای مذکرش برباید و فیلم مستقل خودش را به زودی داشته باشد.

جوکر در فیلم جدید تاد فیلیپس نیز با جوکر سه گانه نولان تفاوت های اساسی دارد. در اینجا شاهد ریشه های جوکر هستیم و کمی بیش از یک‌سوم فیلم حکایت جوکر شدن او را می‌بینیم. اینجا فرصت‌های بیشتری وجود دارد و‌ شاهد دگردیسی یک کاراکتر و رسیدن آن به مرز جنون و گذر از این مرز جهنمی هستیم و طبیعتا واکین نقش سخت تری بر عهده داشته؛ نقشی که نمیتوانم بگویم صد در صد از اجرای آن برآمده ولی توانسته تا حد زیادی آن را واقع‌پذیر بازی کند.

نقد فیلم جوکر

مشکل اصلی واکین زور زدن بیش از حدش در برخی صحنه‌هاست. بی شک او برای خلق این کاراکتر زحمات زیادی را محتمل شده؛ از رژیم های سخت غذایی تا مطالعات گسترده روی مقوله جنون ولی گاهی کنترل از دست او خارج می‌شود و بازی غلوآمیزی ارائه می‌کند‌. این صحنه های خارج‌ از کنترل با اینکه به ندرت رخ می‌دهند ولی به خاطر اینکه کل بار فیلم روی دوش‌های واکین است به شدت به چشم می‌آیند.

نقدهای بی رحمانه‌ای همچون اینکه واکین زور می‌زند تا اسکار بگیرد چندان منطقی نیستند و بیشتر به نظر میرسد خلق و خوی کاراکتری که او در آن فرو رفته و فراز و‌ فرود این شخصیت در فیلمنامه گاهی باعث برهم زدن نوسان و نشان دادن دوز جنون او می‌شود. این موضوع شاید بیشتر از آنکه ضعف واکین باشد، ضعف کارگردان است که نتوانسته آن بالانس درست و یکدستی را از دل بازی فوق العاده واکین در بیاورد. در هر حال درآوردن نقش جوکر با نقشی مثل دارث ویدر، پشت آن نقاب گنده و سیاه، زمین تا آسمان تفاوت دارد. زبان بدن واکین و میمیک‌های صورت او خارق العاده هستن و زمانی که لب به سخن می گشاید قدرت بیانش نیز آشکار می‌شود. آرتور بچه‌ای عصبانی است و ایدئولوژی‌های پیچیده‌ای همچون بین در بتمن برمی‌خیزد ندارد. سادگی در دیالوگ ها جریان دارد و ادای آنها نیز به همین صورت است. دیالوگ‌های جوکر ساده و پرمغز هستند و آکنده از حرف‌های ناشنیده‌ای که این روزها بسیاری از مردم آن‌ها را به زبان می‌آورند.

در نهایت اما اگر جزو آن قشری باشید که اصرار بیش‌ از حدی بر مقایسه هیث لجر و واکین فینیکس داشته باشید و در این پی یافتن پاسخ این سوال که کدام یک بازی بهتری از خود نشان داده پافشاری کنید، باید بگویم که در مجموع هیث لجر بازی یکدست بهتری از این دیوانه با جنون سینوسی از خود نشان داده ولی قبل از قضاوت نهایی درباره این انتخاب، بازهم جمله‌های پیشین و تفاوت‌های این دو نقش را مرور کنید.

توهم یا واقعیت؟

نقد فیلم جوکر

شخصیت جوکر در فیلم جدید تاد فیلیپس صرفا یک آنارشیست نیست و برای کارهایش دلیل دارد. او حتی روانشناسی دارد که در نهایت به او می‌گوید هیچکس هیچ اهمیتی به آن‌ها نمی‌دهد. جوکر در فیلم تاد فیلیپس دچار انواع بلایا شده و هیولایی خودساخته نیست بلکه دیگران او را ساخته‌اند. توهماتی که او در طول فیلم دارد، بیش از پیش شخصیت او (و خود فیلم) را پیچیده می‌کند. کار ممکن است به جایی برسد که بیننده حتی شک کند که آیا واقعا در حال دیدن زندگی جوکری است که تاکنون می‌شناخته یا ماجرا چیز دیگری است؟!

تقریبا تمام لحظاتی که چرخ دنیا به کام او می‌چرخد توهماتی بیش نیستند و او حتی برخلاف تصوری که در عمق ذهنش دارد، حتی مادرش در کمدی باورش ندارد و او را واقعا دوست ندارد بلکه فقط به او نیاز دارد. این حد از شقاوت و بی رحمی در کمتر فیلمی دیده شده و آرتور در بین این حجم از سیاهی طبیعتا همان جوکری می‌شود که ما آن را می‌شناسیم. یک قاتل روانی که همانطور که دنیا و ساکنین آن به او رحمی نشان نداده‌اند، به هیچکس رحم نمی‌کند و با کسی شوخی نمیکند. لااقل شوخی‌هایش آنطور نیست که هر دلقکی باید با کسی شوخی کند.

با توجه به هفت مرحله ای که ارتور در طول فیلم سپری میک‌ند (از من نخواهید بیشتر درباره این مراحل توضیح بدهم! اسپویل شدیدی به دنبال دارد) ما با سیر تکامل شخصیتی کاملی از او روبرو هستیم که ذره ذره آرتور را به آن جانی روانی نزدیک‌تر می‌کند. مرحله هفتم که در پایان‌بندی فیلم شاهد آن هستیم مخاطب را به فکر فرو می‌برد و باعث می‌شود که بارها درباره اینکه آخر فیلم چی شد با خودش و دیگران بحث کند. پایان بندی جوکر می‌تواند از زوایای گوناگونی بررسی شود که هر یک از آن‌ها تا حد زیادی در روند فیلمنامه و چیزی که از آن درک شده تاثیر می‌گذارد. پایان نسبتا بازی که فیلیپس برای فیلمش انتخاب کرده، تئوری‌های مختلفی به همراه دارد که بیشتر پرداختن به آن‌ها را به زمان مناسبی موکول می‌کنم.

قدم‌های پیش رو

نقد فیلم جوکر

آینده جوکر جدید سینما مشخص نیست و با اینکه فینیکس ابراز علاقه کرده که در دنباله این فیلم ظاهر شود ولی باید دید که نظر کارگردان و استودیو چه خواهد بود. با توجه به بودجه اندک فیلم و فروش احتمالا خوب آن در قبال این بودجه ۵۵ میلیون دلاری، بعید نیست که وسوسه ساخت ادامه آن نیز به سر تیم سازنده بزند ولی بیایید دست به دعا برآریم تا چنین اتفاقی نیفتد. استودیو برادران وارنر قصد داشت که در کنار دنیای نسبتا شکست خورده ابرقهرمانان DC، یک سلسله فیلم‌های مستقل با بودجه اندک و تمی تاریک بسازد و اعلام کرده بود که جوکر اولین فیلم از این سری خواهد بود. خوشبختانه دنیای DC، به خصوص دنیای شوالیه گاتهام، آنقدر از این کاراکترهای باشکوه دارد که بتوان همین رویه را با دیگر کاراکترها ادامه داد. البته که هیچ‌یک از این کاراکترها به گرد پای جوکر نمی‌رسند ولی ادامه ساختن برای این فیلم باشکوه، جرات و جسارت زیادی می‌طلبد.

شخصیت جوکر یک جمله معروف در کمیک مشهور Killing Joke دارد و در آنجا می‌گوید که دقیقا گذشته خود را به یاد نمی‌آورد و هر بار با مرور زندگی‌اش، یک چیز جدید به خاطر می‌آورد. در نهایت هم می‌گوید دوست دارد اگر گذشته‌ای داشته، یک گذشته چند گزینه‌ای باشد که خودش آن را انتخاب کند. تاد فیلیپس دقیقا بر اساس همین جملات قصار جوکر پیش رفته و این اصل را رعایت می‌کند. فیلم او طوری ساخته شده که می‌تواند یکی از گذشته‌های جوکر باشد و یا نباشد.

جوکر تاد فیلیپس یک سر و گردن از آثار سینمایی اقتباسی کمیک‌بوکی بالاتر است و یک پله پرتاب برای این کارگردان به حساب می‌آید. فیلم ایراد بزرگی دارد که هیچ وفاداری به کمیک‌ها ندارد و Origin جوکر و حتی پیشینه خاندان بتمن را تا حدی مورد تغییرات جزیی داده است و از همین حیث شاید یک سری از طرفداران دو آتشه کمیک‌ها از این تغییرات به خشم بیایند. کارگردان کاملا دستش باز بوده و تا جایی که توانسته قصه خودش را در دل این شخصیت جاری ساخته و تنها به اشارات و ادای احترام‌های بسیار کوتاه (نهایتا دو سه مورد) به سری کمیک‌های DC و قصه بتمن بسنده کرده است. فیلم با اینکه مملو از جلوه‌های ویژه نیست ولی چشم‌نوازی‌اش را طور دیگری نشانمان می‌دهد و در کنار آن با موسیقی بی‌نظیری که دارد گوش‌نوازی هم می‌کند. جوکر جدید هالیوود حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، حرف‌هایی که می‌توان آنها را در یک طومار نوشت و قطعا در آینده در ویجیاتو بیشتر به آن‌ها خواهیم پرداخت.

تماشا کنید: ضربه سنگین قطع اینترنت به گیم ایران

.کپی شد https://vgto.ir/187

193
نظر تو چیه ؟

avatar
1000
87 نظرات
106 پاسخ ها
7 دنبال کنندگان
 
بیشترین واکنش
پرطرفدار ترین
133 نویسندگان دیدگاه
Sbaneshialifarshadسام دلیریمژگان آخرین نویسندگان دیدگاه
  مشترک شدن  
جدید ترین قدیمی ترین بیشترین امتیاز
اطلاع رسانی کن
ali
مهمان
ali

به نظر من تو اون قسمتی که از خنده های بیش از حد وکنترل نشده جوکر انتقاد میکنید اشتباهی متوجه شده اید،مثلا تو اون سکانسی که جوکرداخل کلوپ میشه برای اجرای کمدی ادامه دار شدن خنده هاش واون سرفه های زیادش بخاطر اینکه میخواد جلوی خنده هاشو به زور بگیره ولی دست خودش نیست برای همین مدام حالت خفگی بهش دست میده وحتی بیشتر بازیشو طبیعی تر نشون میده

farshad
مهمان
farshad

من خیلی کم پیش میاد بخوام فیلم نگاه کنم نه که دوس نداشته باشم اتفاقا چرا ولی به علت مشغله زباد خیلی وقت نمیکنم ولی این فیلمی که من دیدم بی شک یکی از بهترین فیلم هایی بود که تو عمرم دیدم. شخصیت معصوم و مهربون جوکر که وقتی اولای فیلم بود که رفته بود به برنامه کمدی بلند گفت i love you murray و بعد گفت من کسیم که میخاد شادی و خوشحالی رو به ارمغان بیاره و خب این شخصیت هی مورد تمسخر قرار میگیره نادیده میشه وو طرد میشه و همه اینها یک جا خودشو نشون میده… ادامه مطلب »

سام دلیری
مهمان
سام دلیری

این فیلم شاهکار سینمای غرب رو به رخ همه کشیده با بازیگری بی بدیل و تکرار نشدنی نقش جوکر که تمام احساس خود رو عینا به مخاطب القا میکنه. فیلمی که میتونه الهام بخش مبارزه با نظام سرمایه داری در برابر طبقه مستضعف باشه. بازیگر نقش جوکر قهرمانی ست برای جامعه ای که خود عینا این ظلم رو درک کردن و به دنبال قهرمانی هستند که فکر میکنن باید از آسمان فرود بیاد اما در این فیلم میبینید که نقش اصلی فیلم خودش هم نمیدونست میتونه یک قهرمانی باشه برای مردمش اما کم کم قهرمان درون خودش رو پیدا میکنه… ادامه مطلب »

مژگان
مهمان
مژگان

از بعد فیلم مرشد، فینیکس به درجاتی رسیده که میشه گفت نام او معادل مطلق هنر بازیکری شده. حقیقتا اگر کسی بجز فینیکس مثلا لتو و دی کاپریو نقش جوکر را برعهده می‌گرفتند فقط جوکر خراب نمی‌شد، بلکه بازیگر نخبه‌ای مثل دی کاپریو هم اعتبارش مخدوش می‌شد. تاد فیلیپس و اسکات سیلور، هنگام نوشتن فیلمنامه‌ی جوکر، عکس فینیکس را به دیوار آویخته‌بوند و هرچند جمله که می‌نوشتند، نگاهی به عکس فینیکس می‌کردند و به خودشان می‌گفتند یعنی می‌شود فینیکس این نقش را بپذیرد؟ کاری که فینیکس با جوکر کرده انتظار و سلیقه را از هنر بازیگری چنان بالا برده که… ادامه مطلب »

هنگامه
مهمان
هنگامه

فیلم رو همين الان دیدیم بعد از تعریف و تمجیدهای فراوان و واقعا میتونم بگم بعد دیدین فیلم منتظر همیچین شاهکاری بودم.واقعا عالی بود در مورد خواکین فینیکس بگم بعد از دیدن فیلم quills عاشقش میشی، با فیلم her وmaster میفهمی چه بازیگریه و بعد از دیدن joker بهش ایمان میاری… دی‌کاپریو و جرد لتو هرگز نمیتونستن اینجوری از پس نقش بربیان. بعد از چند سال امسال شاهد یک شاهکار دیگه تو سینما بودیم.

آناهیتا
مهمان
آناهیتا

همین الان این شاهکار رو دیدم بی نظیر بود بازی فانیکس باعث میشد تو تک تک لحظه ها همراهش درد بکشی و تک تک لحظاتش رو باهاش زندگی کنی. چقدر ناراحت کننده بود اون لحظه ای که گفت اگر تو پیاده رو بمیرم از روی بدنم رد خواهید شد. و لحظه ای که فهمیدیم تمام اتفاقات و لحظات خوب زندگیش با دختر همسایه توهمی بیش نبوده. 😥 گریه هاش خنده های منحصر به فردش و لحظه ای که از دوستش گذشت و اجازه داد فرار کنه. فوق العاده اس این فیلم تو دیدنش شک نکنید

احسان
مهمان
احسان

هنرنمایی فونیکس و هیت لجر در نقش جوکر گاه مقایسه می‌شود. اصرار به این مقایسه اغلب از سوی معدودی از علاقه‌مندان به هیت لجر صورت می‌گیرد و دیگران بر این نکته تاکید دارند که این دو نقش مطلقا ربطی به هم ندارند. نقش هیت لجر، متعلق به دنیای ابرقهرمانی کمیک بوک است، اما نقش فونیکس، کاملآ واقع‌گرا و‌ضدقهرمان است و این دو حوزه قابل مقایسه نیستند، با این حال در صورت تداوم اصرار بر مقایسه باید گفت هیت لجر، بازی‌ای روان دارد اما تک‌بعدی و تخت و با چند ترفند که در ابتدای فیلم کشف می‌شود و تا انتهای فیلم… ادامه مطلب »

احسان
مهمان
احسان

جوکر با نقش‌آفرینی فونیکس را برخی منتقدان، تلخ‌ترین و استادانه‌ترین بازی در تمام تاریخ سینما می‌دانند و هر صحنه‌ش یک کلاس کامل بازیگری است که باید بارها دیده شود و هربار نکته‌ای تازه را بروز می‌دهد، درآوردن نقش کسی که با تمام وجود می‌خواهد خوب باشد اما همه می‌خواهند او بد باشد و او مثل گل سرخ شازده‌کوچولو، برای دفاع از خودش هیچ سلاحی ندارد جز چند خار کوچک. پس عاقبت همانی می‌شود که می‌خواهند. شرور می‌شود اما شروری که بیننده نه تنها از او نفرت ندارد بلکه برخلاف جوکر هیت لجر، احساس می‌کند این، شروری معصوم است و حتی… ادامه مطلب »

جواد
مهمان
جواد

آقای مخترم مگه اینجا پیج ترامپه؟

بُرزو مَمَقانی
مهمان
بُرزو مَمَقانی

راستی پاسخای فحش دار به این کامنتو تایید نکن ادمین دمت گرم، جیگرت بِرُم.

Peyman
مهمان
Peyman

موقع تماشای بخش‌هایی از فیلم ذهنم درگیر جامعه خودمان شد و به یاد پولدارها و ریچ کیدزایی افتادم که دنیای کاملا خاص خودشان را دارند و ثروت‌شان را به قیمت خون توده‌هایی از مردم به دست می‌آورند ، توده‌هایی که عملا هیچ چیزی ندارند و باید برای بقا جان بکنند و کیست که نداند ارتباط مستقیمی بین فقر و خشونت وجود دارد …. وقتی مردم در حال دست و پا زدن مداوم در منجلاب فقر و ذلت هستند و همه چیز در اطرافشان تلخ و سیاه و نکبت‌بار است وقتی در آخرین بررسی‌ سالانه موسسه گالوپ که در سال ۲۰۱۹… ادامه مطلب »

Alone_Witness
کاربر
Alone_Witness

واقعیت من تایپیک بالا رو نخوندم ولی دوست دارم نظرمو بگم ؛ دقیقا من وقتی فیلمو نگاه کردم یاد کتاب عقاید یک دلقک افتادم ۱۵ سال پیش وقتی این کتابو میخوندم دقیقا احساس همدردی با کتاب داشتم با خودم گفتم این کتاب واسه من نوشته شده ، وقتی فیلمشو دیدم گفتم خدایا منو دست انداختی باور کنید گریم گرفت چون منم همه احساسات اونو داشتم فقط خدا بهم لطف کرد پلیس رو به موقع فرستاد وگرنه الانم من مثل اون قاتل بودم؛ همه جا گفتم اینجا هم میگم از طرفی خوشحالم که جوون مملکت من اینقدر پیشرفت داشته که میتونه… ادامه مطلب »

Erfan
مهمان
Erfan

یه سوال دارم اگ میشه جواب بدین ممنون میشم من یه جای فیلم رو نفهمیدم چرا وقتی دوتا از دوستای آرتور میان خونش یکی از دوسته شو میکشه مگ چی گفت ک عصبانی شد؟ اگ جواب بدین ممنون میشم

Mohsen
مهمان
Mohsen

سلام چون اون دوستش باعث شد اخراج بشه وتفنگم همون دوستش بهش داد یجورای مقصر بیشتر ماجرا بود

هانیه
مهمان
هانیه

در مورد اون کوتوله هه که نه تنها جوکر نکشتش بلکه دستی به سرش کشید و گفت تو همیشه با من خوب بودی. یعنی‌جوکر فقط کسایی‌که‌ بهش آسیب رسوندن رو حذف میکرد.

joker
مهمان
joker

Do everything

Ali..bh
مهمان
Ali..bh

اگر دقت کنی هویت رئیسش بهش میگه دوستت بهم گفت ک تو ی تفنگ خریدی…یعنی همون کچله لوش داد در صورتی ک مقصر خودش بود

joker
مهمان
joker

سلام به دوستان زمزمه هایی از ساخت قسمت دوم فیلم جوکر بود که کلا تصویب شد اما تاد فیلیپس گفته کارگردانی قسمت دوم رو بر عهده نمیگیره اما واکین فینیکس گفته تو قسمت دومش هم بازی میکنه پس منتظره قسمت دوم جوکر باشیم در رابطه با قسمت اول کمپانی سازنده ی فیلم بودجه ی خیلی کمی رو برای ساخت این فیلم در نظر گرفت (۶۰ میلیون دلار ) و اکثر حمایت هاشو از تاد فیلیپس سلب کرد چون فکر میکرد این فیلم صد درصد شکست خواهد خورد اما تاد با همین بودجه ی کم فیلمی ساخته که دیگه نیاز به… ادامه مطلب »

Nazanin
مهمان
Nazanin

جدا از بازی نسبتا خوب هیث لجر، بازیگر اصلی این فیلم برخلاف بقیه بازیگرایی که سعی بیخود داشتن تا خودشونو قاطی شخصیت بی نظیر جوکر بکنن ، کارش واقعا عالی بود جوری که من اصلا بعد فیلم خشکم زده بود چطور من همچین بازیگریو تا حالا نمی‌شناختم. جناب دی‌کاپریو عمرا همچین شخصیت پرفکتی رو میتونست ارائه بده. قبول دارم صحنه ی استنداپ کمدی فیلم خیلی رو عصاب بود ولی بازیگر طوری نقش رو ادا کرد که من مطمئنم همه ی بیننده ها دل تو دلشون نبود تا ماجرا به نفع آرتور ختم بشه. من خودم بعد هر گلوله ش که… ادامه مطلب »

سارا
مهمان
سارا

فیلم جوکر درباره ی غلبه بر شیطان با اعمال شیطانی شنیع تر است ولی در واقعیت این کار نه تنها شیطان را نابود نمی کند بلکه شیاطین جدید تری را تولید می کند و در نهایت هم اندک انسانیت باقی مونده در وجود ارتور را از بین می برد.

علیرضا
مهمان
علیرضا

جالب بود سارا جان،اما ب دیدگاه داروین سرنوشت طبیعی ما همینه

سحر
مهمان
سحر

یک اثر بی نظیر، من با دیدن این فیلم با تمام وجودم تنهایی جوکر درک کردم…اینکه اگر کسی تو جامعه ما تبدیل به یک انتقامجو میشه از اول اینطور نبوده و هر یک از ما تو خلق کردنش سهیم بودیم
غم‌انگیزه بخوای بخندونی و نبیننت ،مریض باشی و بی پول نبیننت، مهربان باشی و نبیننت
جوکر وقتی دیده شد که انتقام میگرفت
مردم و همه خودشون اون شخصیت انتقامجوش بیدار کردن و شگل دادن

کامران
مهمان
کامران

ممنون از نقد و بررسی خوبتون. در ابتدا به عنوان یک هنرمند ضربه خورده، این فیلم را با جامعه ایران مقایسه اش میکردم ولی به مرور زمان میفهمیدم که اصلا قابل قیاس نیست و نخواهد بود! این فیلم یک جامعه مترقی رو به تصویر میکشه.جامعه ای که در فقر و تنگنا بود ولی رفتار کلی اجتماع و سیستم، یک هنرمند را خواسته و ناخواسته به سمت تعالی سوق میدهد! چیزی که هیچگاه در جامعه ایران نمیبینیم. متاسفانه به خاطر اینکه این نظر منتشر بشه نمیتونم راحت بیان کنم و قطعا با سانسور مواجه میشم. ولی فقط همین کافیست که بگم… ادامه مطلب »

امیر
مهمان
امیر

دوستان نظرتون راجع به صدای زنگ تلفن چی بود ؟
چندین جا تکرار شد ، تو مطب روان کاو ، تو اتاق گریم قبل اجرا، یک جا هم که کناز یخچال که ایندفعه واقعا تلفن زنگ حورد

Nazanin
مهمان
Nazanin

فک کنم اینکارو واسه این انجام دادن تا توی ناخوداگاه ما بیوفته که “کسی قرار نیس به اون توجه کنه و جوابشو بده” یه چیزی تو همون مایه های ایگنور. این نظر شخصیمه ولی من که میگم کارگردان با اینکارش خیلی خلاقیت به خرج داده و داره با روان بیننده بازی می‌کنه.

Sajjad
مهمان
Sajjad

اینو کارگردان فیلم گفته راجبه اینکه ارتور همسایشو کشته یا نه He added, “He doesn’t kill her, definitively. As the filmmaker and the writer I am saying he doesn’t kill her. We like the idea that it’s almost like a litmus test for the audience to say, ‘how crazy is he?’ “Most people that I’ve spoken to think he didn’t kill her because they understand the idea that he only kills people that did him wrong. She had nothing to do with it. Most people understood that, even as a villain, he was living by a certain code. Of course… ادامه مطلب »

Erfan
مهمان
Erfan

واااای واقعا دارم گیج میشم یعنی تموم این داستان ها توهم بوده؟ یعنی هیچ کدوم اتفاق نیوفتاده؟

Amirarash
مهمان
Amirarash

….barracks used by the regime’s feared Bajis militias in Tehran, setting it on fire.
اقا یا خانم با یوزر “خودم” این جمله بالا رو Joaquin Phoenix در مصاحبه اش گفته و سایت yahoo دقیقا همین جمله رو نوشته . و لطفا کمی تامل کن. شما زیر اکثر نظرات دوستان مخالفت یا ب سخره گرفتن رو از خودتون نشون دادین.
و در ضمن الان خوندم ک بازم خودش گفته شخصیتی رو میخواستم خلق کنم که در روانپزشکی هم تعریف نشده..unidentifiable
همونطور ک قبلا گفتم این نوع بیماری رو ما تو روانپزشکی نداریم.
یعنی چیزی ساخته ک فراتر از نگاه بیننده عادی..

Amirarash
مهمان
Amirarash

در کل بینظیر بود و بسیار بسیار قوی👍👍 تک تک لحظه هاش حرف برا گفتن داشت این فیلم

hb.hb
مهمان
hb.hb

جوکر فیلمیه که در هالیوود ساخته شده و همه جای دنیا نشون داده شده ولی نویسنده این متن گاتهام رو با ایران مقایسه میکنه جوری که انگار مخصوص جامعه ایران ساخته شده . گرچه که در ایران مشکلاتی مثل فساد و فشار بر قشر آسیب پذیر و … وجود داره ولی این در همه جای دنیا خصوصا در جامعه آمریکا هم وجود داره ولی متاسفانه نویسنده کاملا با نگاهی سیاسی این نقد رو نوشته و به قول دوستمون “کارگردان اینقدر که تو سیاسیش کردی سیاسیش نکرده بود”. و در کل هم فیلم بسیار خوبی بود!

خودم
مهمان
خودم

داداش کارگردان اینقدر که تو سیاسیش کردی سیاسیش نکرده بود

Amirarash
مهمان
Amirarash

زن همسایه رو نکشت چون اون فقط و فقط کسایی رو کشت که ازارش داده بودن. همکار کوتوله اش،یا دکتر پیر روی صحنه و بقیه رو. کاری باهاشون نداشت(این نکته خیلی جالب فیلم بود ک مردم بیگناه رو نمیکشت مثل داعشی ها و همکاران..)

Fake Joker
مهمان
Fake Joker

با عرض تاسف باید بگم که زن همسایه رو کشت چون فقط تو توحماتش بود که باهاش رابطه داشت. اون رو کشت چون رابطه یکطرفه بوده و اون زن هیچ اهمیتی بهش نمیداد.

Amirarash
مهمان
Amirarash

بنظرم جایی بیماریش ب اوج رسید ک فهمید تمام این دردسرها از یک چیز منشا گرفته و اون مادرش بوده.. اگر پنی اون رو اداپت نمیکرد وضعیت بد روانی جوکر منتفی بود، یا حتی ضربه ب سرش نمیزد و ابیوزش نمیکرد، جوکری شکل نمیگرفت از بیخ.. چون جوکر insight ب بیماریش داشت شرایط رو براش سختتر کرده بود. فقط یک سوال ذهن منو درگیر کرده ک ارتور از بچگی هاش حرف زد، چطور رفتار مادرش یادش نمونده بوده. و چطور میشه ک مادرش بعد از یک بار بستری سلامت روان پیدا میکنه و دیگه بچه رو نمیزنه و فقط تنها… ادامه مطلب »

Nazanin
مهمان
Nazanin

و مهم تر از اون چطور به یک زن روانی بچه رو واگذار کردن که از نظر قانونی منتفیه…

Amirarash
مهمان
Amirarash

دقیقا افرین چ نکته قشنگی. شایدم چون قدیما بوده، ب این چیزا دولت اهمیت نمیداده. اینجاش و درمان شدن یهویی مادر و یک بار!!!! بستری شدن نامفهوم و دور از انتظار بود.چون ی پرونده و یه سابقه بستری داشت

Amirarash
مهمان
Amirarash

نکته جالب فیلم این بود ک جوکر اگاهی بیماریش اگاهی داشت و حتی داروی بیشتری میخواست ک رفتارش بهتر بشه. این اگاهی در بیماران عادی پیدا نمیشه و باید پزشک یا روانشناس باشی.

Mandana
مهمان
Mandana

ربطی به آگاهی نداشت.. میخاست داروهای بیشتری بهش بدن که حال روحیش بهتر بشه.. خودش این رو گفت.. وقتی روانشناسه گفت تو هفتا داروی مختلف میخوری اونا حتمن تاثیر دارن گفت فقط میخام انقد احساس بد نداشته باشم. مستاصل بود و دنبال راه فرار از اون حس ها…

Amirarash
مهمان
Amirarash

بیماران اسکیزوفرن تماما منکر بیماریشون میشن و مقاومت میکنن در برابر قرص خوردن

رضا
مهمان
رضا

بله اکثرا آگاهی ندارم ولی میشه به دلایل مختلف تقاضای قرص کنن مثلاً به علت افسردگی
همراه اسکیزو اگر دقت کرده باشین تو مطب روانشناس می‌گفت حالم خوب نیست تو آسایشگاه حالم بهتر بود در نتیجه میشه این برداشت رو داشت که علاوه بر اسکیزو قبلی دچار دپرسیون هم شده و این درخواست به خاطر این بوده

خودم
مهمان
خودم

چییی میگییی؟ خخخ. خوب رفته بود پیش روانشناس بهش گفته بودن مریضی دیگه. چیو خودش نمیدونست دیگه؟ فکر کنم تو اونو با دیوانه اشتباه گرفتی که خودش نمیدونه دیوانست وگرنه خیلی از افراد میرن دکتر دیگه بعدش میفهمن مریض هستن. این شد نکته جالب فیلم؟؟؟ خسته نباشی برادر

Amirarash
مهمان
Amirarash

بشدت فیلم تاثیرگذاری بود صد برابر حسی ک بعد از فیلم متری شیش ونیم دیدم بهم دست داد.(البته میدونم مقایسه فیلم ایرانی و هالیوودی کار درستی نیست)
دوست عزیزی ک گفتن حاضری جوکر بشی یا نه؟ خیلی با معنا و هدف فیلم میخوند.

Eli
مهمان
Eli

میدونید جوک آخر فیلم چی بود که هی میخندید؟بعد از همه اون جریان ها که زندانی شد به این جوک فکر میکرد که یک روز یک بیمار روانی ،روانشناسشو کشت چون صحنه بعد فیلم رد پاش خونی بود ،
و اینکه من هفت سال با همچین آدمی زندگی کردم حتی شک کردم گفتم شاید کارگردان از روی شوهر من فیلمو ساخته ،و آثار مخربی رو روحیه من و دخترم گذاشت.
خواهشاً مراقب تربیت و روحیات کودکانتان باشید که در آینده برای دیگران مشکل ساز نشن.
و همچنین روحیات خودمون

خودم
مهمان
خودم

شمام مراقب باش چشم و گوش بسته عاشق نشی که بعدش پشیمون بشی و یکی دیگه _بچه- رو مثل خودت بیچاره کنی. اگه زوری ازدواج کردی که حق با خودته ولی اگه از روی علاقه خودت بوده دیگه خودت خواستی دیگه. حالا ایشالا الان راحت شده باشی ازش

محمد
مهمان
محمد

تو فکر میکنی خیلی با نمکی؟ حالمونو داری بهم میزنی. اینجا جای این لودگیها نیست . برای فرهنگ و سواد پایینت متاسفم برات

علیرضا
مهمان
علیرضا

تو این جامعه مریض دیگه تربیت کردن از دست ما خارج شده

فاطی
مهمان
فاطی

خدا مرگش بده

نیما
مهمان
نیما

از لحظه ای که جوکر تو مترو اون جوونها رو که قصد اذیت کردنشو بخاطر خنده هاش داشتن که تقریبا قبل از نیمه اول فیلم بود تا آخر همه ما انتظار حرکات خشن جنایت رو از جوکر داشتیم.یعنی تقریبا رفتارهاش برامون لو رفت.و من که از اول فیلم باش جلو رفته بودم و غرق در شخصیتش شده بودم یهو وارد فاز دیگه ای شدم و همه کارهارو سپردم به خود شخصیت داستان و دلسوزی و همذات پنداریم باش کمتر شد.چون مسلما من و ۹۹درصد مخاطبین جرات جنایت اونم چندین سری پشت هم رو نداریم.پس به نظرم فیلم از لحظه ای… ادامه مطلب »

arash
مهمان
arash

تحقیرت میکنن…زیر حرفهاشون خردت میکنن…دست میزارن رو حساس ترین احساساتت و باهاش بازی میکنن…چیزهایی که دوست داری رو در نمیکنن…وارد مغزت میشن و قشنگ مثل پودرش میکنن… و وقتی از درون هزار بار خودت رو میکشی و دیگه جونی برات نمونده که از خودت بگیری و دیگه جسمت تحمل این همه فشار درونی رو نداره و در اخر منفجر میشی ،اونوقت بهت میگن: وا چرا عصبانی میشی من که چیزی نگفتم من که کاری نکردم،خودت رو نشون یه روانپزشک بده،دیوونه روانی…

خودم
مهمان
خودم

داداش شما اسلحه یا قیچی دستت نگیر نوشون دادی در استانه جوکر شدن هستی. همون تو خیالت عاشق یکی بشو و تمام

مرلین666
مهمان
مرلین666

آقا یا خانوم خودم! بعد این فیلم فهمیدم همه میتونن جوکر باشن و تمام چیزی که میخوان فقط یه روز بده!! حرکات و حرفای آرتور دقیقن کارای خودم بود و آدمای مثل من کم نیستن. قرار نیس اگه شما زندگیت رو رواله مال بقیه هم باشه. من اگه جوکر هم باشم میکاپ دلقک ناراحت رو دارم چون اصلن نفهمیدم خنده از ته دل چی هس!

ریحانه
مهمان
ریحانه

تو یکی از اون آدم هایی هستی که در پیدایش شخصیت جوکر در جامعه نقش داری چون اینجا هم که این کاربر داره ناراحتیشو عنوان میکنه تو مسخرش میکنی!؟! حتما خودتم قبلا تحقیر شدی که دیگرانو تحقیر میکنی امیدوارم از این کارات دست برداری

Sbaneshi
مهمان
Sbaneshi

خیلی خوب گفتی

محمد
مهمان
محمد

کاراکتر جوکر قضاوت میشه چون آدم میکشه خب بقیه هم آدم میکشن ولی به اسم قانون چطور به اسم قانون یه نفر اجازه کشتن داره یه نفر نداره . مجری برنامه جوکر رو تخریب میکنه شخصیت جوکر کشته میشه از اون قسمت فیلم به بعده که جوکر به قصد ادم میکشه و یک شخصیت دیگه پیدا میکنه . شخصیت جدید زمانی شکل میگیره که متوجه میشه زندگیش تراژدی نبوده و یه کمدی بوده و فکر میکنم علت اون خنده ها به کمدی زندگی خودش بوده . در شخصیت دومش از زمانی که صورتش و موهاش رو رنگ میکنه خود واقعی… ادامه مطلب »

محمد
مهمان
محمد

خیلی برداشت های دیگران جالبه برام ولی برداشت من کاملا متفاوته از نظر من شخصیت جوکر سالمه و روانی نیست من فقط بیماری روانی رو تو بقیه کاراکتر ها میبینم. کل داستان با یه جوک شروع میشه منظورم شوخی بچه هاست وقتی تابلو رو ازش میگیرن ، شغلش رو از دست میده بیمش رو از دست میده یه نفر بهش اسلحه میده که در اصل پیشنهاد کشتن دیگرانه ، مجری برنامه که یه جورایی اسطوره بوده برای جوکر تخریبش میکنه ، مادرش که اجازه میده به بچش تجاوز بشه و کتکش بزنه ، ادمایی که تو قطار قصد اذت اون… ادامه مطلب »

aida
مهمان
aida

میتونید اهنگا رو از تیتراژ پیدا کنید

mehrdad_sj
مهمان
mehrdad_sj

خیلی خوب بود ولی اگه ممکنه یه نقد کامل هم بنویسید که نگران اسپویل شدن هم نباشید خط به خط بریم جلو . یه جا میخوندم تو ایسنتا که طی یه احتمالاتی این فیلم تو رویای جوکر بوده و یکسری دلایل هم داشت.

خودم
مهمان
خودم

نه بابا توهم نبود. اونایی که اینو گفتن خودوشون متوهم بودن. دیگه توهم تو توهم نمیشه که. اون دختره خوبیاش اره توهم بود ولی نمیشه که توهم تو توهم شده باشه.. منظورم اینه که اگه کلش توهم بوده پس چرا یجایی از فیلم ما باید بفهمیم که بودن دختره تو بیمارستان توهم بوده یا قدم زدن باهاش تو خیابون؟ اگه کلش توهم بوده لزومی به نمایش این حقایق نداشت که.

Sh7
مهمان
Sh7

اوج تنفر و جنونشو میشه بعد از کشتن موری فرانکلین دید. اون خنده ی تلخ و وحشتناک ک خبر از ی گذشته ی سیاه و پر پیچ‌و خم میده. ی نفرت درونی ک تشنه ی انتقامه . با لحظه لحظه فیلمش زندگی کردم.

حسین
مهمان
حسین

نکشیمون

Behnam
مهمان
Behnam

زندگی شهروندانی که با ساکت موندن و همون سگرمه های درهم و شکنجه همدیگه دارن نکبت باره
همونایی که فقط قلنبه سلنبع حرف میزنن
و با پنبه سر میبرن

Emoji
مهمان
Emoji

دوستان این آرتور تقریبا۴۰ ساله چجوری حداااقل ۲۰سال دیگ با بروسی ک ما تو فیلم میبینیم که تقریبا۸یا۷سال داره درگیر میشه؟

Whaaaaaat
مهمان
Whaaaaaat

شیر وقتی پیرم میشه شیره!

arash
مهمان
arash

الان به خودت فشار اوردی که یعنی خیلی موشکافانه به فیلم نگاه کردی…

Emoji
مهمان
Emoji

وایی پاره مون کردی چس نمک

ارمیا
مهمان
ارمیا

سلام .داداش دی سی اعلام کرده این جوکر بتمن نداره

Opal
مهمان
Opal

دلیلی نداره که این جوکر همون جوکر فیلم بتمن باشه…داستان اون جوکر با این یکی به نظرم فرق میکنه…این جوکر یه نماد یا الگو برای جوکر فیلم بتمنه نه خود اون…مثل v تو فیلم v for vendeta…نماد برای کسایی که زندگی سیاهی دارن یا داشتن…عقده ها…نفرت…تحقیر…بدبختی…کسایی که دیگه چیزی تو دنیا ندارن که نگران از دست دادنش باشن…هرکسی میتونه تبدیل به جوکر بشه…هر کسی… .

Emoji
مهمان
Emoji

عاره داداش درست میگی دمت گرم

abol.yg
مهمان
abol.yg

اگه کمیک های بتمن رو بخونی و حتی به فیلم توجه کنی مردم طرفدار رفتار جوکر بودن… پس هر کسی میتونه جوکر باشه…

جواد
مهمان
جواد

احسنتر

MHV
مهمان
MHV

من یه سری حرف در نظرات دیدم و واقعا برام عجیب بود نتونستم ک نگم دوستان این یه فیلم مستقله و ما قرار نیست یهو یه جوکر روانی و باهوش و مجنون ببینم اینجا ما با شخصی ب اسم آرتور سروکار داریم ک فیلم میخواد سیر تحول آرتور و مسائلی ک باعث روانپریشی اون هست رو نشون بده ک فیلم خیلی آروم این مراحلو طی میکنه و مارو ب جوکری ک ازش شناخت داریم نزدیک میکنه و البته از نظر من جوکر تا اواخر فیلم هم هنوز مراحلی طی میکرد از جمله لذت از کاراش و همین جنونی ک ما… ادامه مطلب »

m.kia
مهمان
m.kia

تنها فیلم بود که میتونست به درونت نفوذ کنه چرا چون جوکر بدن ما ادما ممکنه گاهی اوقات ویران کننده باشه

rmmm
مهمان
rmmm

من که لذت بردم . درست جامعه ما رو نشون میده که هرکدوم از ما یه جوکر نهفته تو خودمون داریم که ممکنه بهش تبدیل شیم

جواد
مهمان
جواد

جوکر نهفته! احسنت منم موقع دیدن فیلم من شرور همین حس رو داشتم مرگ بر بنزین!

Amir Mohammad
مهمان
Amir Mohammad

#خطر اسپویل واقعا چی میشه گفت درباره این شاهکار تاد فیلیپس. بازی واکین فینیکس به قدری گیرا بود که هیچ حرفی درباره توانایی هاش باقی نمیمونه. اساسا نباید فینیکس رو با هیت لجر مقایسه کنیم ، چون در اون فیلم( دارک نایت) ما از ابتدا یه شخصیت شرور رو میبینیم که دست به هر اقدامی میزنه تا به اونچه که میخواد برسه ولی ابتدای این فیلم(جوکر) چی ؟؟؟ آرتور شخصیت مظلومی که مورد آزار چند تا جوون بی سروپا قرار گرفته و با اینکه با مشکل عصبی خودش دست و پنجه نرم میکنه سعی در خنداندن پسربچه در اتوبوس رو… ادامه مطلب »

Iman
مهمان
Iman

بعد از این که از خونه ی دختر همسایه اومد،خنده های عصبی کرد و صدای آژیر پلیس اومد!!!
قطعا همسایه و دخترش رو گشته

Shahab
مهمان
Shahab

اسپویلللللللللللللللللللللللللللللللل اسسسسسسسسسسسسپویل ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااسپویل اسپپپپپپپپپپپپپپپپپپپپپپپپویل اسپووووووووووووووووووویل اسپویییییییییییییییییییییییل میگم من یه سری جاهاش گیج شدم واقعا الان جوکر و بتمن یه جورایی برادرن؟ یا مادر جوکر آرتور رو از توی یتیم خونه گرفته و اینکه اون لحظه ای که آرتور توی خونه ی اون زنه هست و میفهمه توهم زده زنه رو میکشه؟ اگ میکشه چرا باید بکشتش و اون لحظه ی آخری که میگه داشتم به یه جوک فکر میکردم واقعا همه ی این اتفاقا واسش یه توهم بود یا واقعی بود اگه نبود پس اخرشم احتمالا اون زنه که باحاش مصاحبه میکرده رو هم نمیکشه و اونم واسش توهم بود… ادامه مطلب »

نیلوفر
مهمان
نیلوفر

برادر نیستن و زنه اونو از توی یتیم خونه اورده و اینکه زنه رو کشت چون اون جوکر به این روز انداخته بود اون زن خودش مشکلات روحی داشته و طبق متنی که تو گزارش پزشکیش بود بچه رو در حالی که به شوفاژ بسته شده بوده و حسابی به سرش ضربه وارد شده بود و سوتغذیه داشته پیداکردن و بیماری جوکر هم به خاطر ضربات شدید وارد به سرش بوده که مغزش آسیب دیده اینکه وین پدر جوکر بوده توهمی بوده که مادرش زده بوده من اینارو برداشت کردم اما در رابطه با پایانش هم منم برام سوال که… ادامه مطلب »

Opal
مهمان
Opal

چیزی که به نظر میاد اینه که روابطشم با همسایش فقط توهم بوده…

رها
مهمان
رها

برادر نیستن طبق عکسی که میبینه و پشتشو میخونه توماس با مادرش در ارتباط بوده ولی فرزندش نیست اون زن رو نمیکشه فقط با واقعیت روبه رو میشه و مطمین میشه هیچ عشق و محبتی توی این دنیا سهم اون نبوده و نتیجه میگیره انتقام بگیره و اینکه اخر فیلم رد پاهاش خونیه………..یعنی کشته

Negin
مهمان
Negin

زیبایی داستان به همینه که مارو توی ابهام میزاره و این سوال پیش میاد که شاید اصلا ایناهمش یه توهم هست و توی سکانسی که داره جوکر خودشو گریم میکنه یه عکس از یه زنی تو دستشه که پشتش یه جمله نوشته شده که تو چشمان زیبایی داری و امضای وین هست و این مارو به شک میندازه که شاید اون پرونده ها جعلی بوده و واقعا جوکر پسر وینه و جوکر میگه همیشه از اسم پنی … متنفر بودم و شاید علت کشتن مادرش خشم و نفرتی بوده که همیشه بهش داشته

Tomas shelbi
مهمان
Tomas shelbi

بدون شک جوکر بهترین ۲۰۱۹

Joker
مهمان
Joker

من شدیداً فیلم بازم
کم اتفاق افتاده بود که یه فیلم و تو یک هفته هر روز ببینم یکی فیلم Leon و پاپیون و جوکر واقعا فیلم قشنگی بود بازیگری فوق العاده کارگردانی و فیلم برداری همه فوق العاده و از همه بهتر به تصویر کشیدن حال روز یه بیمار روانیه تنها که جامعه باهاش خوب تا نکرده شاید من اکثر فیلم های ۲۰۱۹ رو دیدم از همه بهتر بود البته باید منتظر فیلم مرد ایرلندی با بازی رابرت دنی و و الپاچینو باشیم که معروفه به فیلم قرن از نقد قشنگتون ممنون

مهراب
مهمان
مهراب

ممنون از نقد خوب و نکته بینانتون منتظر نقد های دیگه هستیم

محمد
مهمان
محمد

البته نظر من برخلاف نظر نقاد اینه که جوکر تاد فیلیپس تا حدود ۹۰ درصد وام گرفته شده از جوکر نولان در فیلم شوالیه تاریکیه با این تفاوت که نولان جوکر رو در قالب دیالوگ هایی که خودش از زندگیش بیان میکنه شخصیت پردازی میکنه و فیلیپس در قالب کل داستان بهش میپردازه

من هستم
مهمان
من هستم

اگه فیلم رو از زوایه آسیب شناسی روانی نگاه کنیم، خیلی حرف برای گفتن داره. بزرگ شدن جوکر توسط مادری که خودش در بیمارستان روانی تحت درمان و مراقبت بوده. ابیوز شدن و تنبیه های بدنی شدید که منجر به آسیب های جدی معزی و روانی شدن، نداشتن پدر و … در درک شخصیت و بیماری جوکر کمک کننده ست. در حسرت آغوش و حمایت پدر قرار گرفتن. ناامید شدن از یافتن پدری برای خود (شهردار یا کمدین معررف تلویزیون).. فوران خشم و اندوه که از مرزهای یک روان سالم گذشته و منجر به کینه و انتقام های خونین شده..… ادامه مطلب »

سالار
مهمان
سالار

من آدم فیلم‌بازی نیستم و شاید شش ماه یه بار یه فیلم جدیدِ قویِ به اصطلاح وایرال رو ببینم… ولی به جرات می‌تونم بگم این فیلم در کنار اینتراستلار، بهترین فیلم‌هایی بودن که تا به حال دیدم… شاید باورتون نشه ولی دوبار پشت سر هم دیدم!

فیلم به طرز وحشتناکی جامعه امروز ما رو به نمایش میذاره… من ده‌ها «آرتور فلک» اطرافم می‌شناسم، حتی خودمم هم خیلی جاها باهاش همزادپنداری کردم و بغضم گرفت…

سسس
مهمان
سسس

منتقد با زیرکی با آوردن نام کشور ما در متن نامه، مردم را به همزاد پنداری با این جوکر و در نتیجه ایجاد شباهت با آن وامی دارد. این کار بسیار کثیفی است. آیا فقط در ایران تضاد طبقاتی وجود دارد؟ مگر می شود در کشوری همه با هم برابر باشند؟ در همان آمریکا ۴۶ میلیون زیر خط فقر زندگی می کنند. در کشور پیشرفته ای مثل فرانسه، یک سال مردم آن به خاطر خسته شدن از سرمایه داری در خیابانها به اعتراض برخاسته اند. ای کاش به گونه ای می شد این دعوت به خشونت را از طرف این… ادامه مطلب »

شهاب
مهمان
شهاب

استاد کشور ما ادعا داره , ادعای مملکت صاحب الزمان داره ,ادعای مسلمانی و شیعه بودن داره ,ادعای عاشورایی بودن داره اوکی ادعای بهترین بودن در دنیا داره ,می خوااد کل دنیا رو مثل خودش پاک کنه ؛فهمیدی حالا چرا کار ما میلنگه ؟ما که ادعا داریم نباید تو بد ها بدتر باشیم

سالار
مهمان
سالار

دوست عزیز؛ چیزی که نوشتم حاصل برداشت خودم و اکثریت مخاطبان ایرانی از فیلم بوده، نه مطلب فوق… شما هم بهتره به جای بستن چشمانتون روی حقیقت، واقعیت تلخ مملکت رو ببینید که با «مدینه فاضله‌»ای که تو ذهن شما و امثال شماست فرسنگ‌ها فاصله داره!

arash
مهمان
arash

شما به چه حقی از طرف اکثریت مخاطبان ایرانی حرف میزنید

سما
مهمان
سما

کدوم قسمت نامه اسمی از ایران بود من متوجهش نشدم??

نیمسک
مهمان
نیمسک

عوضی جای خودت حرف بزن

mmdd
مهمان
mmdd

داداش حرف نزنی نمیگن لالی

Ali
مهمان
Ali

تنها فیلمی که توی زندگیم سه بار در بیستو چهار ساعت دیدم . بینظیر و البته واقع گرایانه . از این بدترش رو هم توی اجتماع داریم ولی مشکل اینه که همه نمیتونند ببینند یا نمیخواهند ببینند. در ضمن شخصیت جوکر با بازی هیث لجر بخاطر خیالپردازی بیش از حد برای من کمتر از جوکر ۲۰۱۹ جذاب بود .

بهرام
مهمان
بهرام

فیلم توصیف قهرمان کسانیه که تو مرحله سوم عزاداری نظم نوین جهانین. مرحله خشم! زهی سعادت! پا بده انشاء الله به اد اکبر المفلسون فردریش نیچه کبیر در طی پوچی مرحله چهارم دور همی باز ارزش گذاری کنیم این دنیای مزخرف رو. تا مرحله پنجم خدا کریمه والله. نوه هامون هم نمی بینن امثال بتمن رو، چه برسه به نظم نوین سکولار.

ورود
بارگذاری...
ثبت نام
بارگذاری...