وکلای سونی آگاهی جمعی مخاطبان مبنی‌بر عدم مالکیت عناوین دیجیتالی را فرض گرفته‌اند

با نزدیک شدن به پایان عرضه بازی‌های فیزیکی پلی‌استیشن، بحث درباره مالکیت بازی‌های دیجیتالی از آن دست موضوعاتی است که همیشه از آن اخبار داشته‌ایم. وکلای سونی حال در پاسخ به یک شکایت گروهی، استدلال عجیبی طرح کرده‌اند: کاربران منطقا نباید تصور کنند که واقعا مالک بازی‌های دیجیتالی خریداری‌شده هستند.

این پرونده به قانونی در ایالت کالیفرنیا مربوط است که فروشگاه‌های دیجیتالی را ملزم می‌‌دارند تا به‌طور واضح به مشتریان توضیح دهند که در واقع مجوز استفاده از یک محصول دیجیتالی و نه مالکیت خود محصول خریداری‌شده را تبلیغ کنند.

سونی می‌گوید:

شرایط استفاده و توافق‌نامه مجوز نرم‌افزار پلی‌استیشن صراحتا اعلام می‌دارد که بازی‌ها به کاربر فروخته نمی‌شوند و تنها مجوز استفاده از آن در اختیار او قرار می‌گیرد.

با این حال، منتقدان بر این باورند که این توضیحات در میان اسناد طولانی و حقوقی سونی پنهان شده‌اند و الزام قانونی برای یک هشدار واضح و قابل مشاهده را برآورده نمی‌کنند. اما بخش جنجالی‌تر استدلال سونی به مثال جی‌تی‌ای ۶ مربوط شده که وکلای این شرکت به آن استدلال می‌کنند:

اگر کاربران واقعا مالک بازی‌های دیجیتالی بودند، پس از خرید اولین نسخه، همان شخص اول باید مالک آن نسخه باقی می‌ماند و فروش نسخه‌ای دیگر به مشتری بعدی عملا امکان‌پذیر نبود.

سونی برای توضیح این موضوع از بازی Resident Evil Requiem مایه گذاشته است:

اگر خریدار اول مالک واقعی بازی می‌شد، خریدار دوم دیگر رسما نمی‌توانست «رزیدنت ایول ریکوئیم» را از پلی‌استیشن استور خریداری کند.

این پرونده هم‌چنین به تلاش سونی برای انتقال دعوا به داوری خصوصی مربوط می‌شود؛ چراکه شرایط استفاده پلی‌استیشن، طرح دعوای جمعی علیه شرکت را محدود می‌کند. در نهایت، این قاضی است که باید درباره اعتبار این بند و ادامه روند پرونده تصمیم بگیرد.